ΠΕΡΙΛΗΨΗ : ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ – ΣΤΑΥΛΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ – ΑΝΕΠΙΤΗΡΗΤΑ ΖΩΑ - Καταδίκη αντιδημάρχου για μη απομάκρυνση ζώων.
Απόφαση 1914 / 2019 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 1914/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Ιωάννη Μαγγίνα - Εισηγητή, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου και Μαρία Κουβίδου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ. Π. του Ι., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Ζυγούρη, για αναίρεση της υπ'αριθ.2767/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης.
Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Μαΐου 2019 αίτησή του αναιρέσεως με αριθμό πρωτοκόλλου 9/2019, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 748/19.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν τα έξοδα στον αναιρεσείοντα, και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, "έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης". Επίσης, κατά το άρθρο 7 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, "ουδείς δύναται να καταδικασθή δια πράξιν ή παράλειψιν η οποία, καθ' ην στιγμήν διεπράχθη, δεν απετέλει αδίκημα συμφώνως προς το εθνικόν ή διεθνές δίκαιον. Ούτε και επιβάλλεται βαρυτέρα ποινή από εκείνην η οποία επεβάλλετο κατά την στιγμήν της διαπράξεως του αδικήματος", ενώ κατά τo άρθρο 15 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, που έχει κυρωθεί με το Ν. 2462/1997, "κανείς δεν καταδικάζεται για πράξεις ή παραλείψεις, οι οποίες δεν ήταν αξιόποινες κατά το εσωτερικό ή το διεθνές δίκαιο τη στιγμή της διάπραξής τους. Επίσης δεν επιβάλλεται βαρύτερη ποινή από εκείνην που προβλεπόταν κατά τη χρονική στιγμή της διάπραξης του ποινικού αδικήματος. Εάν, μετά τη διάπραξή του ο νόμος προβλέπει την επιβολή ελαφρύτερης ποινής, ο δράστης επωφελείται από αυτήν". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του προϊσχύσαντος ΠΚ, "αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις". Αναλόγου περιεχομένου είναι και η αντίστοιχη διάταξη του νέου Π.Κ. (Ν. 4619/2019) ισχύουσα από 1-7-2019 (βλ. άρθρο 460 αυτού). Η διάταξη αυτή αναφέρεται στους ουσιαστικούς ποινικούς νόμους και όχι στους δικονομικούς, καθόσον οι δικονομικοί νόμοι έχουν αναδρομική ισχύ και ρυθμίζουν τις εκκρεμείς δίκες κατά το ατέλεστο, κατά το χρόνο της έκδοσής τους, μέρος αυτών, εκτός αν ορίζουν διαφορετικά (ΟλΑΠ 1/2014). Κατά την έννοια της ίδιας διάταξης, με την οποία καθιερώνεται η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου ουσιαστικού ποινικού νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, επιεικέστερος νόμος θεωρείται εκείνος που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, δηλαδή εκείνος, ο οποίος με την εφαρμογή του, με βάση τις προβλεπόμενες στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις, επιφέρει την ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση. Προς τούτο γίνεται σύγκριση των περισσοτέρων σχετικών διατάξεων στο σύνολο των προϋποθέσεων που προβλέπονται από καθεμιά από αυτές, έτσι ώστε να είναι πλέον σαφές, βάσει του νέου Π.Κ., ότι εφαρμόζεται πάντα η επιεικέστερη διάταξη και όχι ο νόμος ως ενιαίο "όλον". Αν από τη σύγκριση αυτή προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά εφαρμόζεται ο νεότερος επιεικέστερος νόμος. Ειδικότερα, επιεικέστερος είναι ο νόμος, που προβλέπει το χαμηλότερο ανώτατο όριο του είδους της ποινής, αν δε το ανώτατο όριο είναι το ίδιο, επιεικέστερος είναι αυτός που προβλέπει το μικρότερο κατώτατο όριο. Για το χαρακτηρισμό ενός νόμου ως επιεικέστερου ή μη λαμβάνεται κατ' αρχήν υπόψη το ύψος των απειλούμενων ποινών κάθειρξης ή φυλάκισης, ενώ θεωρείται η πρώτη βαρύτερη της δεύτερης και σε περίπτωση χρηματικής ποινής λαμβάνεται υπόψη επί ίσων ποινών κάθειρξης ή φυλάκισης και η χρηματική ποινή, η οποία, σε κάθε περίπτωση, θεωρείται ελαφρύτερη της στερητικής της ελευθερίας ποινής. Με το άρθρο 461 του νέου Π.Κ. (Ν. 4619/2019), "Από την έναρξη ισχύος του παρόντος Ποινικού Κώδικα καταργείται ο Ποινικός Κώδικας που ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1951, καθώς και κάθε άλλη διάταξη που τροποποιούσε το νόμο αυτό". Επίσης, στις διατάξεις περί παράβασης καθήκοντος (άρθρο 259 ΠΚ) ορίζονταν στον παλαιό Ποινικό Κώδικα και στη συνέχεια, μετά την κατάργησή τους, ορίζονται στο νέο Ποινικό Κώδικα τα εξής: Στο περί παράβασης καθήκοντος άρθρο 259 Π.Π.Κ. ορίζετο, ότι "Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη". Στο αντίστοιχο άρθρο 259 του Ν.Π.Κ. ορίζεται, ότι "Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη". Από τις άνω διατάξεις συνάγεται, ότι, ομοίως, όπως κατά τον Π.Π.Κ., έτσι και κατά το Ν.Π.Κ, με αυτές προστατεύεται το έννομο αγαθό της ομαλής και απρόσκοπτης διεξαγωγής της δημόσιας υπηρεσίας, για το γενικότερο συμφέρον και ότι, για να στοιχειοθετηθεί το έγκλημα αυτό [παράβασης καθήκοντος], δράστης του οποίου μπορεί να είναι μόνον υπάλληλος κατά την έννοια των άρθρων 13 στοιχ. α' και 263 Α' του προϊσχύσαντος ΠΚ, στην οποία υπάγεται και ο Αντιδήμαρχος Δήμου της Χώρας, ως ασκών Δημοτική υπηρεσία (άρθρα 7, 59, 61, Ν. 3852/2010), απαιτούνται: α) παράβαση υπηρεσιακού καθήκοντος, το οποίο καθορίζεται με νόμο ή με διοικητική πράξη ή με ιδιαίτερες οδηγίες της προϊσταμένης αρχής ή ενυπάρχει στη φύση της υπηρεσίας του υπαλλήλου και αναφέρεται στην έκφραση από αυτόν της θέλησης της πολιτείας, μέσα στον κύκλο των δημόσιων υποθέσεων και ενεργειών στις σχέσεις της απέναντι στους τρίτους, β) δόλος του δράστη, που συνίσταται είτε στη θέληση είτε στη γνώση και αποδοχή της παράβασης του καθήκοντος της υπηρεσίας του (άμεσος ή ενδεχόμενος δόλος) και γ) σκοπός, ως πρόσθετο στοιχείο της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος αυτού, να προσποριστεί στον ίδιο το δράστη ή σε άλλον παράνομη υλική ή ηθική ωφέλεια ή να επέλθει βλάβη στο κράτος ή σε κάποιον άλλον, χωρίς να είναι αναγκαίο να επιτευχθεί η επιδιωχθείσα ωφέλεια ή βλάβη. Επομένως, αξιόποινη είναι η ελεγχόμενη πράξη (ενέργεια ή παράλειψη) του υπαλλήλου, μόνο αν συνιστά (θετικά ή αποθετικά) έκφραση πολιτειακής βούλησης και άσκηση κρατικής εξουσίας μέσα στον κύκλο των δημοσίων υποθέσεων. Για να συντρέχει δε ο ανωτέρω σκοπός παράνομης ωφέλειας ή βλάβης πρέπει, όχι μόνο η βούληση του δράστη να κατατείνει προς αυτόν, αλλά και η συμπεριφορά του, όπως αναπτύσσεται, να μπορεί αντικειμενικά να οδηγήσει στην επίτευξή του, αφού ο όρος "με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλον" λογικά σημαίνει, ότι η πράξη, όπως επιχειρείται από το δράστη, μπορεί να οδηγήσει στην απόκτηση παράνομου οφέλους ή στην πρόκληση βλάβης τρίτου (αντικειμενικό στοιχείο) και επί πλέον, ότι η βούληση του δράστη κατευθύνεται στην απόκτηση του οφέλους ή στην πρόκληση της βλάβης (υποκειμενικό στοιχείο). Έτσι, μεταξύ της πράξης και του σκοπού οφέλους ή βλάβης πρέπει να υπάρχει τέτοια αιτιώδης σχέση, ώστε η πράξη της παράβασης καθήκοντος να είναι είτε ο αποκλειστικός τρόπος είτε ο πρόσφορος τρόπος περιποίησης του σκοπούμενου οφέλους ή της βλάβης. Τέτοια προσφορότητα υπάρχει, δηλαδή, όταν η ωφέλεια ή η βλάβη, που επιδιώκει ο δράστης, μπορεί να πραγματωθεί μόνο με την παράβαση του συγκεκριμένου καθήκοντος ή και με την παράβαση αυτού. Επιπροσθέτως, από την παράθεση της νομοτυπικής υπόστασης της ανωτέρω αξιόποινης πράξης, τόσο κατά τον καταργηθέντα Π.Κ, όσο και κατά το νέο Π.Κ., γίνεται φανερό, ότι αυτή έχει πλημμεληματικό χαρακτήρα (Ν.Π.Κ. 18 και 19) και ότι είναι ηπιότερη για τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο ως προς την προβλεπόμενη κύρωσή της στον Ν.Π.Κ.. Συγκεκριμένα, για την προαναφερθείσα πράξη της παράβασης καθήκοντος προβλεπόταν στον Π.Π.Κ ποινή φυλάκισης από δέκα ημέρες μέχρι δύο έτη, ενώ στο Ν.Π.Κ προβλέπεται ποινή φυλάκισης από δέκα ημέρες μέχρι δύο έτη ή χρηματική ποινή. Η διαζευκτική δυνατότητα της νέας διάταξης ως προς την επιβλητέα ποινή καθιστά αυτή ευμενέστερη. Ακόμη, κατά το άρθρο 7 παρ. 1 του Ν. 3852/2010 "1. Ο δήμος διοικείται από το δημοτικό συμβούλιο, την Οικονομική Επιτροπή, την επιτροπή ποιότητας ζωής, την εκτελεστική επιτροπή και τον δήμαρχο. Κατά το άρθρο 59 παρ. 1 του ίδιου ως άνω νόμου, "1. Το δήμαρχο επικουρούν οι αντιδήμαρχοι. Αντιδήμαρχοι είναι οι σύμβουλοι που ορίζει ο δήμαρχος και στους οποίους μεταβιβάζει την άσκηση αρμοδιοτήτων καθ` ύλην και κατά τόπο ..." και κατά την παρ. 3 αυτού, "Στους αντιδημάρχους, εκτός των καθ' ύλην αρμοδιοτήτων, ο δήμαρχος μπορεί να μεταβιβάζει αρμοδιότητες που αφορούν τη δημοτική ενότητα και ιδίως: α) Την ευθύνη της λειτουργίας των δημοτικών υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένες στη δημοτική ενότητα. β) Την παρακολούθηση της εξέλιξης των έργων και των εργασιών που εκτελούνται στη δημοτική ενότητα. γ) Τη μέριμνα για τη διατήρηση του εξοπλισμού, που βρίσκεται στη δημοτική ενότητα, σε κατάσταση καλής λειτουργίας. δ) Την υπογραφή, με εξουσιοδότηση του δημάρχου, βεβαιώσεων, πιστοποιητικών και λοιπών διοικητικών εγγράφων, που εκδίδονται από τις δημοτικές υπηρεσίες που λειτουργούν στα όρια της δημοτικής ενότητας. ε) Τη συνεργασία με τους προέδρους των κοινοτήτων για την επίλυση των προβλημάτων τους" και τέλος, κατά το άρθρο 61 παρ. 1 του άνω νόμου, "1. Ο δήμαρχος, ο αντιδήμαρχος ... κατά την άσκηση των καθηκόντων τους θα πρέπει: α) να εκπληρώνουν ευσυνείδητα τις υποχρεώσεις τους και να ασκούν τα καθήκοντά τους με γνώμονα την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, β) να σέβονται και να διασφαλίζουν τα δικαιώματα των πολιτών και να μεριμνούν για την καθολική εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους προς το δήμο χωρίς διακρίσεις σε βάρος οποιουδήποτε προσώπου ή του κοινού συμφέροντος, γ) να δηλώνουν κάθε προσωπικό συμφέρον (ιδιοκτησιακό ή οικογενειακό) που έχουν σε σχέση με θέματα του δήμου, δ) να ενθαρρύνουν και να προωθούν κάθε μέτρο που προάγει τη διαφάνεια και την καταπολέμηση της διαφθοράς στο πλαίσιο άσκησης των καθηκόντων τους και λειτουργίας του δήμου". Επίσης, ορίζονται: α) στο άρθρο 8 του Ν. 2520/1940 "περί υγειονομικών διατάξεων", όπως αυτό αναριθμήθηκε σε άρθρο 7 με την παρ. 10 του άρθρου 11 του Ν. 2307/1995, ότι "Τα εργαστήρια, εργοστάσια, καταστήματα, αποθήκαι κλπ., ων διετάχθη κατά τας διατάξεις των άρθρων 6 και 7 του παρόντος το κλείσιμον, κλείονται υποχρεωτικώς άνευ ετέρας διατυπώσεως και σφραγίζονται υπό της αρμοδίας αστυνομικής αρχής εις ην παραδίδονται αι κλείδες αυτών, συντασσομένης εκθέσεως", β) στο άρθρο 8 του Ν. 1590/1986, ότι "Στις επιχειρήσεις που διατάσσεται κλείσιμο σύμφωνα με το άρθρο 7 του α.ν. 2520/1940 (ΦΕΚ 273), εφόσον υπάρχουν εκτρεφόμενα ζώα, τα οποία δεν απομακρύνει ο υπεύθυνος επιχειρηματίας, τάσσεται από το νομάρχη προθεσμία τουλάχιστον 30 ημερών για την απομάκρυνσή τους. Όταν παρέρχεται άπρακτη η προθεσμία, επιτροπή, που συγκροτείται με απόφαση του νομάρχη και απαρτίζεται από τον οικείο αστυνομικό διοικητή, το νομοκτηνίατρο και τον προϊστάμενο του τμήματος υγείας της νομαρχίας, προβαίνει σε κατάσχεση των μη απομακρυνθέντων ζώων, κατ' εφαρμογή του άρθρου 268 του Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας και σε απευθείας πώληση χωρίς άλλες διατυπώσεις. Εάν ο αριθμός των ζώων είναι μεγάλος, τίθενται σε μεσεγγύηση του δήμου ή της κοινότητας και η πώλησή τους γίνεται σταδιακά. Σε περίπτωση που δεν εμφανίζονται αγοραστές η Επιτροπή αποφασίζει κατά την κρίση της για δωρεάν διάθεση των ζώων στις Ένοπλες Δυνάμεις ή κοινωφελή ιδρύματα ή για τη θανάτωσή τους, εφόσον προκύπτουν προβλήματα δημόσιας υγείας. Όλα τα έξοδα για την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου αυτής βαρύνουν τον υπεύθυνο επιχειρηματία. Η επιτροπή απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη για οποιαδήποτε βλάβη του ζωικού πληθυσμού ή των εγκαταστάσεων της επιχείρησης που δεν συμμορφώνεται με τις νόμιμες αποφάσεις", γ) στο άρθρο 11 παρ. 12 του Ν. 2307/1995, ότι: "Στην Επιτροπή που προβλέπεται από το άρθρο 8 του ν. 1590/1986 (ΦΕΚ 49 Α') στο εξής συμμετέχει και εκπρόσωπος του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, ο οποίος είναι Πρόεδρος της Επιτροπής.", δ) στο Ν. 4056/2012, Κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις /ΤΕΚΕ/, στο άρθρο 1 αυτού, ότι "
- Κτηνοτροφική εγκατάσταση είναι το ζωικό κεφάλαιο και το σύνολο των περιφραγμένων εγκαταστάσεων, κτηρίων, γηπέδων και αποθηκών, στις οποίες περιλαμβάνονται τα συστήματα αποχέτευσης, επεξεργασίας αποβλήτων και βιολογικού καθαρισμού, εγκαταστάσεων μεταφοράς και παροχής ύδατος, που εξυπηρετούν το σκοπό και τη λειτουργία της κτηνοτροφικής εγκατάστασης. Στην έννοια της κτηνοτροφικής εγκατάστασης συμπεριλαμβάνεται η χοιροτροφική και η πτηνοτροφική εγκατάσταση.
- Πρόχειρα καταλύματα ζώων είναι οι κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις οι οποίες αποτελούνται από υλικά όπως πέτρες ή τσιμεντόλιθους ή ξύλα ή κλαδιά ή λαμαρίνες ή συνδυασμό αυτών και εξυπηρετούν εκτατικής μορφής κτηνοτροφία ή μετακινούμενους κτηνοτρόφους.
- Κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις εντατικής μορφής είναι οι σταυλικές εγκαταστάσεις, οι οποίες ως μέθοδο εκτροφής των ζώων χρησιμοποιούν την εντατική εκτροφή.
- Αρμόδια Αδειοδοτούσα Αρχή (AAA) είναι η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της οικείας Περιφερειακής Ενότητας, εντός των ορίων της οποίας είναι εγκατεστημένη η κτηνοτροφική μονάδα. Αν η κτηνοτροφική εγκατάσταση εκτείνεται εντός των ορίων δύο ή περισσοτέρων Περιφερειακών Ενοτήτων, αρμόδια είναι η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητας όπου βρίσκεται ο λειτουργικός χώρος της κτηνοτροφικής εγκατάστασης.
- Ισοδύναμη ζωική μονάδα είναι η μονάδα με βάση την οποία υπολογίζεται η δυναμικότητα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης σε ζωικό κεφάλαιο, που επιτυγχάνει τους ίδιους στόχους για διαφορετική κατηγορία ζώων και χρησιμοποιείται για την κατάταξη των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων σε κατηγορίες, με βάση την υπουργική απόφαση που εκδίδεται κατ` εξουσιοδότηση της παραγράφου 4 του άρθρου 1 του ν. 4014/2011 (Α`209), καθώς και για τον καθορισμό των αποστάσεων, με βάση το παράρτημα του άρθρου 20.
- Φορέας της κτηνοτροφικής εγκατάστασης είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο όνομα του οποίου έχουν εκδοθεί οι άδειες, σύμφωνα με τον παρόντα νόμο, και το οποίο είναι υπόχρεο και υπεύθυνο για την τήρηση των διατάξεων του παρόντος νόμου, καθώς και των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας για τη νόμιμη λειτουργία της κτηνοτροφικής εγκατάστασης.
- Άδεια εγκατάστασης είναι η άδεια που αφορά στις υποδομές κάθε κατηγορίας κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 2, και με βάση την οποία επιτρέπεται η λειτουργία της κτηνοτροφικής μονάδας.
- Επέκταση και εκσυγχρονισμός της δραστηριότητας είναι κάθε επαύξηση, αλλαγή ή συμπλήρωση του αριθμού των ισοδυνάμων ζώων, μετά την αρχική εγκατάσταση και λειτουργία της δραστηριότητας, ή η προσθήκη κτηριακών ή λοιπών εγκαταστάσεων, ή η μεταβολή του μηχανολογικού εξοπλισμού, ή η αλλαγή ή συμπλήρωση της δραστηριότητας, που πραγματοποιείται είτε μέσα στο γήπεδο όπου λειτουργεί η εγκατάσταση είτε σε όμορο του.
- Λειτουργικός χώρος της κτηνοτροφικής εγκατάστασης είναι το τμήμα του οικοπέδου που ορίζεται από το περίγραμμα που περιλαμβάνει τις εγκαταστάσεις αυτής, όπως χώροι στέγασης ζώων, αποθήκες, εγκαταστάσεις χειρισμού αποβλήτων.", στο άρθρο 3 αυτού, ότι "Αρχή Αδειοδότησης 1. Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της οικείας Περιφερειακής Ενότητας, εντός των ορίων της οποίας είναι εγκατεστημένη η κτηνοτροφική εγκατάσταση, χορηγεί την άδεια εγκατάστασης κτηνοτροφικής εγκατάστασης, ανακαλεί, ανανεώνει, τροποποιεί και μεταβιβάζει την άδεια, όταν συντρέχει περίπτωση, και επιβάλλει τις προβλεπόμενες στο νόμο διοικητικές κυρώσεις. Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της οικείας Περιφερειακής Ενότητας είναι επίσης αρμόδια: α) Να αποφασίζει επί των γνωμοδοτήσεων της επιτροπής σταυλισμού του άρθρου 4. β) Να αυξάνει με ειδικά αιτιολογημένη απόφασή της, μετά από γνώμη της αρμόδιας επιτροπής σταυλισμού του άρθρου 4, την ελάχιστη έκταση γηπέδου που απαιτείται για την κατασκευή κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 5, ανάλογα με: αα) Τον αριθμό των ζώων που πρόκειται να διατηρηθούν στις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, ββ) το σύστημα εκτροφής αυτών, σύμφωνα με τις ζωοτεχνικές μεθόδους και γγ) τις προβλεπόμενες υγειονομικές προϋποθέσεις για την εγκατάστασή τους. Αν υπάρχει αδυναμία για την αύξηση της υφιστάμενης έκτασης του γηπέδου, η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της οικείας Περιφερειακής Ενότητας καθορίζει τον αριθμό των ζώων, που μπορούν να εκτραφούν σε αυτή, με βάση τα κριτήρια των περιπτώσεων ββ' και γγ'. 2. Οι αποφάσεις της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της οικείας Περιφερειακής Ενότητας υπόκεινται στην ένσταση του άρθρου 11" και στο άρθρο 10 του ίδιου τελευταίου νόμου, με τίτλο Διοικητικές κυρώσεις και μέτρα, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 43 παρ. 6 Ν. 4235/2014, ΦΕΚ Α 32/11.2.2014, ότι "1. Σε όσες κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις διαπιστώνεται, μετά από αυτοψία, παράβαση οποτεδήποτε γενόμενη, των διατάξεων του παρόντος νόμου και των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση αυτού ή παράλειψη τήρησης των όρων και περιορισμών που καθορίζονται με τις αποφάσεις της AAA, με απόφαση της AAA, μετά από εισήγηση της επιτροπής σταυλισμού, επιβάλλονται σε βάρος του φορέα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης οι παρακάτω κυρώσεις: α) Ανάκληση της άδειας εγκατάστασης και διακοπή της λειτουργίας της κτηνοτροφικής εγκατάστασης, όταν διαπιστώνονται παραβάσεις για τις οποίες υπάρχει αντικειμενική αδυναμία άρσης τους. Η ανάκληση της άδειας εγκατάστασης είναι οριστική και: αα) Ολική, στις περιπτώσεις που οι παραβάσεις αφορούν στο σύνολο των υποδομών της κτηνοτροφικής εγκατάστασης ή σε τμήμα των υποδομών τόσο ουσιώδες που επηρεάζεται αποφασιστικά η νόμιμη λειτουργία μονάδας. Με την ολοκλήρωση των διαδικασιών, που προβλέπονται στις παραγράφους 5 και 6 και την επιβεβαίωση της αντικειμενικής αδυναμίας άρσης τους, διακόπτεται η λειτουργία στο σύνολο της εγκατάστασης. ββ) Μερική, στις περιπτώσεις που οι παραβάσεις αφορούν σε τμήμα των υποδομών της κτηνοτροφικής εγκατάστασης χωρίς να επηρεάζεται ουσιαστικά η λειτουργία της ώστε το εναπομείναν τμήμα να δύναται να λειτουργήσει αυτοτελώς και να πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις. Με την ολοκλήρωση των διαδικασιών που προβλέπονται στις παραγράφους 5 και 6 και την επιβεβαίωση της αντικειμενικής αδυναμίας άρσης τους, διακόπτεται η λειτουργία στο τμήμα των υποδομών που διαπιστώνονται οι παραβάσεις. Στις ανωτέρω υποπεριπτώσεις αα και ββ η κύρωση επιβάλλεται κατά την κρίση της AAA μετά από εισήγηση της επιτροπής σταυλισμού. β) Τα πρόστιμα επιβάλλονται, ανάλογα με τη φύση της παράβασης, το μέγεθος των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων και την κατάταξη τους σε κατηγορίες ως προς την περιβαλλοντική επιβάρυνση που προκαλούν, ως εξής: αα) πρόστιμο, από πεντακόσια (500) ευρώ έως δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ, σε βάρος του υπογράφοντα ή των υπογραφόντων τις απαιτούμενες υπεύθυνες δηλώσεις του ν. 1599/1986, για την αδειοδότηση, τροποποίηση ή μεταβίβαση άδειας κτηνοτροφικής εγκατάστασης, εφόσον κατά τον έλεγχο των απαιτούμενων δικαιολογητικών διαπιστωθεί ότι το περιεχόμενο τους είναι ανακριβές. Τα παραπάνω πρόστιμα επιβάλλονται πέραν των οποιωνδήποτε ποινικών κυρώσεων που προβλέπονται από τις διατάξεις του ν. 1599/1986, ββ) πρόστιμο, από πεντακόσια (500) ευρώ έως δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ, σε βάρος του φορέα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης, εφόσον κατά τη λειτουργία των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων καταγραφούν παραβάσεις που δεν επισύρουν τη διακοπή της λειτουργίας των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων και είναι δυνατή η άρση τους με την εκτέλεση βελτιωτικών εργασιών, γγ) πρόστιμο, από πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ έως είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ, σε βάρος του φορέα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης, εφόσον κατά τη λειτουργία των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων καταγραφούν παραβάσεις που προκαλούν εκτεταμένη βλάβη στο περιβάλλον, θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία και δεν είναι δυνατόν να αρθούν με την εκτέλεση βελτιωτικών εργασιών οπότε και διακόπτεται η λειτουργία της εγκατάστασης. 2. Οι κυρώσεις των περιπτώσεων α και β της παραγράφου 1 επιβάλλονται ανεξάρτητα ή σε συνδυασμό, ανάλογα με τη σοβαρότητα της παράβασης, τη συχνότητα, την υποτροπή, την προκαλούμενη περιβαλλοντική και υγειονομική επιβάρυνση. 3. Η απόφαση της AAA για επιβολή προστίμου γίνεται οριστική, ανέκκλητη και εκτελεστή μετά την απόρριψη της ειδικής διοικητικής ένστασης του άρθρου 11, τη μη εμπρόθεσμη ή τη μη άσκηση της. 4. Τα πρόστιμα καταβάλλονται εντός προθεσμίας ενός (1) μηνός από την οριστική και ανέκκλητη επιβολή τους. Μετά την παρέλευση της εν λόγω προθεσμίας αυτά διπλασιάζονται και διακόπτεται άμεσα η λειτουργία της κτηνοτροφικής εγκατάστασης ακόμη και εάν δεν είχε επιβληθεί η σχετική κύρωση στην αρχική απόφαση επιβολής κυρώσεων. 5. Μετά τη διαπίστωση των παραβάσεων και πριν από την επιβολή των κυρώσεων που προβλέπονται στα πλαίσια του παρόντος νόμου και των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ εξουσιοδότηση αυτού, η AAA, μετά από εισήγηση της επιτροπής σταυλισμού, καλεί εγγράφως σε ακρόαση, με αποδεικτικό επίδοσης, από όργανο της AAA, τον φορέα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης ή τον νόμιμο εκπρόσωπο του ή τον υπογράφοντα ή τους υπογράφοντες τις υπεύθυνες δηλώσεις του ν. 1599/1986, προκειμένου να εκθέσει τις απόψεις του και να καταθέσει, υπόμνημα, εντός προθεσμίας πέντε (5) ημερών από την ημέρα επίδοσης σε αυτόν του σχετικού εγγράφου. 6. Η επιτροπή σταυλισμού αφού λάβει υπόψη τις απόψεις του ενδιαφερόμενου και εφόσον κρίνει ότι: α) Είναι εφικτή η αποκατάσταση της νόμιμης λειτουργίας των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων με την εκτέλεση βελτιωτικών εργασιών και ότι η συνέχιση της λειτουργίας τους υπό τις ίδιες συνθήκες, δεν απειλεί άμεσα τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, εισηγείται στην AAA την έκδοση σχετικής απόφασης, στην οποία καθορίζονται επακριβώς οι απαιτούμενες βελτιώσεις και η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να υλοποιηθούν. Η προθεσμία αυτή, δεν μπορεί να υπερβαίνει τους τρεις (3) μήνες που μπορεί να παραταθεί σε περιπτώσεις καθυστερήσεων στην υλοποίηση των απαιτούμενων βελτιωτικών εργασιών, εξαιτίας εξωγενών παραγόντων, που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα του ενδιαφερόμενου και η οποία δεν μπορεί να ξεπερνά το ήμισυ της αρχικής. β) Δεν είναι εφικτή η άρση των παραβάσεων που διαπιστώθηκαν και η συνέχιση της λειτουργίας των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων απειλεί άμεσα τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, εισηγείται στην AAA την έκδοση απόφασης επιβολής κυρώσεων, όπως αυτές περιγράφονται στην παράγραφο 1. 7. Στις περιπτώσεις που επιβληθεί η κύρωση της διακοπής της λειτουργίας της εγκατάστασης, στη σχετική απόφαση τίθεται ορισμένη προθεσμία απομάκρυνσης του ζωικού κεφαλαίου που τυχόν υπάρχει σε αυτή. Η προθεσμία για την απομάκρυνση του ζωικού κεφαλαίου ορίζεται μέχρι τρεις (3) μήνες με δυνατότητα παράτασης μέχρι ένα (1) μήνα επιπλέον σε περιπτώσεις εξωγενών παραγόντων που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα του φορέα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης. Η απομάκρυνση του ζωικού κεφαλαίου γίνεται εντός της ορισθείσας προθεσμίας με την αποκλειστική ευθύνη και δαπάνη του φορέα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης. Αν μετά την παρέλευση της σχετικής προθεσμίας και της παράτασης αυτής ο φορέας δεν έχει απομακρύνει από τη μονάδα το ζωικό κεφάλαιο, τότε τα ζώα θεωρούνται ως ανεπιτήρητα και για τη διαχείριση τους εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του άρθρου 17. Η διακοπή της λειτουργίας της κτηνοτροφικής εγκατάστασης πραγματοποιείται με επίσπευση του προϊσταμένου της AAA μετά την απομάκρυνση του ζωικού κεφαλαίου, η οποία διενεργείται από τα συνεργεία περισυλλογής ανεπιτήρητων ζώων της παραγράφου 4 του άρθρου 17, υπό την εποπτεία της επιτροπής σταυλισμού, με τη συνδρομή των αστυνομικών αρχών. Η AAA, μετά την απομάκρυνση του ζωικού κεφαλαίου και αφού ενημερώσει τον φορέα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης, ζητά τη διακοπή παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στη συγκεκριμένη εγκατάσταση από τον διαχειριστή του δικτύου ή του συστήματος ηλεκτροδότησης, ο οποίος υποχρεούται να προβεί στη ζητούμενη διακοπή εντός προθεσμίας δύο (2) μηνών από τη σχετική ειδοποίηση. Μετά και τη διακοπή της ηλεκτροδότησης της κτηνοτροφικής εγκατάστασης σφραγίζει, παρουσία της αστυνομικής αρχής και του φορέα της κτηνοτροφικής εγκατάστασης ή του νομίμου εκπροσώπου του, τον παραγωγικό εξοπλισμό της, την αποθήκη και τις επικίνδυνες εγκαταστάσεις και συντάσσει σχετικό πρωτόκολλο. 8. Οι πιο πάνω αναφερόμενες διοικητικές κυρώσεις και πρόστιμα επιβάλλονται πέραν των οποιωνδήποτε ποινικών, αστικών ή άλλων κυρώσεων που προβλέπονται από άλλες διατάξεις. Τα πρόστιμα αποτελούν πόρο της οικείας Περιφέρειας και εισπράττονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.). 9. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού ρυθμίζονται τα θέματα και οι λεπτομέρειες εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος άρθρου. Με όμοια απόφαση μπορεί να αναπροσαρμόζεται το ύψος των προστίμων που προβλέπονται στο νόμο αυτό.". Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, τα δε αποδεικτικά μέσα αρκεί να προσδιορίζονται γενικώς κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ.) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά ούτε αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους, ενώ δεν είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι, κατ' αρχήν, αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται, ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, προκύπτει δε από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, οπότε διαλαμβάνεται περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή. Όταν, όμως, για το αξιόποινο της πράξης απαιτούνται κατά το νόμο, εκτός από τα περιστατικά που απαρτίζουν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος, και πρόσθετα στοιχεία, όπως, μεταξύ άλλων, ορισμένος περαιτέρω σκοπός (υπερχειλής δόλος), ως συμβαίνει επί παράβασης καθήκοντος, η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στον πρόσθετο σκοπό, με παράθεση των πραγματικών περιστατικών, που δικαιολογούν τον άνω σκοπό, διαφορετικά η απόφαση στερείται της ειδικής και εμπεριστατωμένης, κατά την ανωτέρω έννοια, αιτιολογίας και καθίσταται αναιρετέα για τον προεκτεθέντα λόγο. Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ, λόγο αναίρεσης συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που υπάρχει, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Τέτοια δε περίπτωση υφίσταται και όταν η παράβαση ουσιαστικής ποινικής διάταξης γίνεται εκ πλαγίου, όταν, δηλαδή, έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός από τον Άρειο Πάγο ο έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Τέλος, κατά το άρθρο 590 παρ. 1 εδ. α' του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (Ν. 4620/2019), που άρχισε να ισχύει από την 1η-7-2019 (βλ. άρθρο 585 αυτού), "Υποθέσεις που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας και σε οποιονδήποτε βαθμό συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα. Οι πράξεις της ποινικής διαδικασίας που τελέστηκαν, όταν ίσχυαν οι διατάξεις που καταργούνται διατηρούν το κύρος τους.". Επίσης, κατά μεν το άρθρο 511 του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, "αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν και δεν προτάθηκαν, όλους τους λόγους της αναίρεσης που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 510, εκτός από τον προβλεπόμενο στο στοιχ. Β. Δεν επιτρέπεται όμως να χειροτερεύσει η θέση του κατηγορουμένου. Υπό τις ίδιες προϋποθέσεις ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως λαμβάνει υπόψη το δεδικασμένο και την παραγραφή που επήλθαν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επίσης, αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της", κατά δε το άρθρο 514 εδ. δ' (β) του ίδιου Κώδικα "... . Κατ' εξαίρεση, ακόμα και αν δεν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως: .... β) εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της απόφασης (άρθρο 511)".
ΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης, υπ' αριθμό 2767/2018, απόφασής του, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευόμενων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν, μεταξύ άλλων, για τον τότε δεύτερο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, τα ακόλουθα επί λέξει πραγματικά περιστατικά, αναφορικά με την πράξη της παράβασης καθήκοντος (άρθρα 1, 14, 26 παρ. 1α', 27, 259, 263 α' ΠΚ), που αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης: "Οι 1ος και 2ος των κατηγορουμένων Χ. Ζ. του Κ. και Χ. Π. του Ι., στον ... του Δήμου ..., ο μεν Χ. Ζ. (1ος κατηγ.) από το Νοέμβριο του έτους ..... έως το Νοέμβριο έτους ...., ο δε Χ. Π. (2ος) από το Νοέμβριο .... έως και (τουλάχιστον) τον Οκτώβριο του έτους ..., όντας υπάλληλοι και δη έχοντας την ιδιότητα του Αντιδημάρχου ... σε θέματα αγροτικής ανάπτυξης και έχοντας ορισθεί δυνάμει των υπ' αριθμ. ...64/2011 και ...31/2012 αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου ..., αντίστοιχα, ως Πρόεδροι της Επιτροπής του άρθρ. 8 Ν. 1590/1986, αρμόδιας για την κατάσχεση, πώληση ή διάθεση των μη απομακρυνθέντων ζώων από σταυλική εγκατάσταση, με πρόθεση, παρέβησαν τα καθήκοντα της υπηρεσίας τους, τα επιβαλλόμενα σε αυτούς από το νόμο και την ίδια τη φύση της υπηρεσίας τους, σκοπεύοντας να ωφελήσουν άλλον. Συγκεκριμένα, στις 6-9-2011 διαπιστώθηκε μετά από επιτόπια μετάβαση της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Ελέγχου σταυλισμών και επιχειρήσεων επεξεργασίας ζωικών προϊόντων της Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας Π.Ε. ..., ότι ο Δ. Ι. του Φ.υ διατηρεί σταυλική εγκατάσταση εντός πρόχειρης κατασκευής σε οικόπεδο εντός κατοικημένης περιοχής στο Τ.Κ. ... με περισσότερες από ογδόντα (80) αγελάδες, στερούμενος την κατά νόμο άδεια ίδρυσης και λειτουργίας, έγκρισης περιβαλλοντικών όρων και άδειας διάθεσης λυμάτων και στερεών αποβλήτων, κάτω από συνθήκες που προκαλούν ανθυγιεινές καταστάσεις, διότι η διάθεση των λυμάτων γινόταν ανεξέλεγκτα, υπήρχε έντονη δυσοσμία, αντιαισθητικές καταστάσεις και συνθήκες, που συντελούν στην ανάπτυξη εντόμων, τρωκτικών και γενικότερα στην υποβάθμιση της περιοχής, και τα ζώα περιφέρονταν ανεξέλεγκτα μέσα στον παραδοσιακό οικισμό προκαλώντας προβλήματα και ζημιές στις αυλές των κατοικιών. Ενόψει αυτών η ανωτέρω Επιτροπή εισηγήθηκε προς τον Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. ... την απομάκρυνση των ζώων, σε περίπτωση δε αδιαφορίας του ιδιοκτήτη τους Δ. Ι. την εφαρμογή του αρθρ. 8 Ν. 1590/1986, ήτοι την κατάσχεση των μη απομακρυνθέντων ζώων. Ο Αντιπεριφερειάρχης .... μετά την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας των 30 ημερών που έθεσε στον Δ. Ι. για την απομάκρυνση των εκτρεφόμενων ζώων από την σταυλική του εγκατάσταση, εξέδωσε την υπ' αριθμ. πρωτ. 14164/7-11-2011 απόφασή του και την υπ' αριθμό 1790/22-2-2012 όμοια για τη συγκρότηση της επιτροπής του άρθρ. 8 Ν. 1590/86, με Πρόεδρο τον 1ο κατηγορούμενο, Χ. Ζ.. Ο τελευταίος συγκάλεσε την Επιτροπή μετά την πάροδο έξι (6) μηνών, ήτοι στις 23-5-2012, η οποία συνεδρίασε την 5-6-2012 και με το πρόσχημα ότι, μετά την ψήφιση του νέου Ν. 4056/2012, η διαδικασία του άρθρ. 8 Ν. 1560/86 ρυθμίζεται διαφορετικά, αποφάσισε να μην προβεί στην επιβολή του μέτρου της κατάσχεσης εν αναμονή απαντήσεων από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Οικονομίας και έκρινε ότι είναι αναρμόδια για την εκποίηση των ζώων ή των προϊόντων που προέρχονται από αυτά. Εν συνεχεία, και ενώ ο Χ. Ζ., ενημερώθηκε δια του υπ' αριθμό πρωτ. 11-7-2012 υπηρεσιακού σημειώματος του Δήμου ... ότι σύμφωνα με την από 13-6-2012 εγκύκλιο Υπουργείου Ανάπτυξης και Οικονομίας εξακολουθεί να ισχύει η διαδικασία της επιτροπής του άρθρ. 8 Ν. 1590/36 είτε για την απομάκρυνση του ζωικού Βασιλείου είτε για τη σφράγιση της εγκατάστασης, ωστόσο αμφότεροι οι κατηγορούμενοι σε καμία ενέργεια δεν προέβησαν, κατά το προαναφερόμενο χρόνο της θητείας τους, ως Αντιδήμαρχοι ... και Πρόεδροι της Επιτροπής, για την σύγκληση αυτής, ώστε να δρομολογηθεί η διαδικασία της κατάσχεσης, πώλησης ή διάθεσης των μη απομακρυνθέντων ζώων του Δ. Ι., ενώ μάλιστα στον 2ο κατηγορούμενο, Χ. Π., με το υπ' αριθμό πρωτ. 2980/5-2-2013 υπηρεσιακό σημείωμα του Δήμου ... είχε γνωστοποιηθεί ότι με την υπ' αριθμό 606/18-1-2013 απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. .... ανασυγκροτήθηκε η Επιτροπή του άρθρ. 8 του Ν. 1590/86, γινόταν σε αυτόν η υπενθύμιση ότι η προθεσμία για απομάκρυνση των ζώων του Δ. Ι. είχε παρέλθει ήδη από την 15-11-2012 και ζητούνταν να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τη διαπίστωση της απομάκρυνσης ή μη των εν λόγω ζώων και σε περίπτωση μη απομάκρυνσης την επίσπευση της διαδικασίας του άρθρ. 8 Ν. 1590/86. Οι ισχυρισμοί δε των κατηγορουμένων περί αδυναμίας ολοκλήρωσης των διαδικασιών κατάσχεσης, πώλησης ή διάθεσης των μη απομακρυνθέντων ζώων εξαιτίας αντικειμενικών λόγων (συλλογή ζώων, έλλειψη χώρου και προσωπικού φύλαξης κτλ) δεν κρίνονται πειστικοί, διότι στην ως άνω με αριθμό 14164/2011 απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη αναφέρεται η δυνατότητα του Προέδρου της Επιτροπής να ζητά και την συνδρομή της Αστυνομίας κατά την εκτέλεση των ανωτέρω πράξεων και ότι όλα τα έξοδα για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 8 του Ν. 1590/86 βαρύνουν τον υπεύθυνο επιχειρηματία, ενώ η επιτροπή απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη για οποιαδήποτε βλάβη του ζωικού πληθυσμού ή των εγκαταστάσεων της επιχείρησης που δεν συμμορφώνεται με τις νόμιμες αποφάσεις. Εξάλλου, δεν αποδείχθηκε ότι ενημέρωσαν τις αρμόδιες αρχές για τις παραπάνω δυσκολίες που αντιμετώπιζαν ή ότι ζήτησαν οδηγίες και συνδρομή για την αντιμετώπισή τους. Αντίθετα αδράνησαν εσκεμμένα, παρά τις επαναλαμβανόμενες έγγραφες συστάσεις που τους έγιναν, ενεργώντας αμφότεροι κατά παράβαση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, με τον τρόπο δε αυτό αποσκοπούσαν να ωφελήσουν τον ιδιοκτήτη των ζώων, Δ. Ι., οικείο τους, ο οποίος καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα εξακολουθούσε να διατηρεί και να εκμεταλλεύεται τα ζώα. Επομένως, οι 1ος και 2ος των κατηγορουμένων πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι της αξιόποινης πράξης για την οποία κατηγορούνται, αφού στοιχειοθετείται αντικειμενικά και υποκειμενικά η αποδιδόμενη σ' αυτούς πράξη της παράβασης καθήκοντος, όπως τα επί μέρους στοιχεία αυτής αναφέρονται στη μείζονα σκέψη και αποδείχθηκαν κατά τα άνω από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού της υπόθεσης. ... .".
ΙΙΙ. Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας, που δίκασε, όπως προεκτέθηκε, σε δεύτερο βαθμό, αφού κήρυξε, μαζί με το συγκατηγορούμενό του Χ. Ζ., ένοχο τον τότε δεύτερο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα για την αξιόποινη πράξη της παράβασης καθήκοντος, με το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου (άρθρο 84 παρ. α' ΠΚ), επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών, την οποία ανέστειλε για χρονικό διάστημα τριών (3) ετών, με το ακόλουθο διατακτικό: "
Κηρύσσει τον 1ο και το 2ο κατηγορούμενο ενόχους του ότι στον ... Δήμου ..., ο μεν Χ. Ζ. (1ος κατηγ.) από το Νοέμβριο του έτους .... έως το Νοέμβριο έτους ...., ο δε Χ. Π. (2ος) από το Νοέμβριο .... έως και (τουλάχιστον) τον Οκτώβριο του έτους ...., όντας υπάλληλοι και δη έχοντας την ιδιότητα του Αντιδημάρχου ... σε θέματα αγροτικής ανάπτυξης και έχοντας ορισθεί δυνάμει των υπ' αριθμ. ...64/2011 και ...31/2012 αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου ..., αντίστοιχα, ως Πρόεδροι της Επιτροπής του αρθρ. 8 Ν. 1590/1986, αρμόδιας για την κατάσχεση, πώληση ή διάθεση των μη απομακρυνθέντων ζώων από σταυλική εγκατάσταση, με πρόθεση, παρέβησαν τα καθήκοντα της υπηρεσίας τους, τα επιβαλλόμενα σε αυτούς από το νόμο και την ίδια τη φύση της υπηρεσίας τους, σκοπεύοντας να ωφελήσουν άλλον. Συγκεκριμένα, στις 6-9-2011, διαπιστώθηκε μετά από επιτόπια μετάβαση της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Ελέγχου σταυλισμών και επιχειρήσεων επεξεργασίας ζωικών προϊόντων της Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας Π.Ε. ...ότι ο Δ. Ι. του Φ.υ διατηρεί σταυλική εγκατάσταση εντός πρόχειρης κατασκευής σε οικόπεδο εντός κατοικημένης περιοχής στο Τ.Κ. ... με περισσότερες από ογδόντα (80) αγελάδες στερούμενος την κατά νόμο άδεια ίδρυσης και λειτουργίας, έγκρισης περιβαλλοντικών όρων και άδειας διάθεσης λυμάτων και στερεών αποβλήτων, κάτω από συνθήκες που προκαλούν ανθυγιεινές καταστάσεις, διότι η διάθεση των λυμάτων γινόταν ανεξέλεγκτα, υπήρχε έντονη δυσοσμία, αντιαισθητικές καταστάσεις και συνθήκες που συντελούν στην ανάπτυξη εντόμων, τρωκτικών και γενικότερα στην υποβάθμιση της περιοχής, και τα ζώα περιφέρονταν ανεξέλεγκτα μέσα στον παραδοσιακό οικισμό προκαλώντας προβλήματα. Ενόψει αυτών η ανωτέρω Επιτροπή εισηγήθηκε προς τον Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. ..... την απομάκρυνση των ζώων, σε περίπτωση δε αδιαφορίας του Δ. Ι., την εφαρμογή του αρθρ. 8 Ν. 1590/1986, ήτοι την κατάσχεση των μη απομακρυνθέντων ζώων. Ο αντιπεριφερειάρχης ...., μετά την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας των 30 ημερών που έθεσε στον Δ. Ι. για την απομάκρυνση των εκτρεφόμενων ζώων από την σταυλική του εγκατάσταση, εξέδωσε την υπ' αριθμ. πρωτ. 14164/7-11-2011 απόφασή του και την υπ' αριθμ. 1790/22-2-2012 όμοια για τη συγκρότηση της επιτροπής του αρθρ. 8 Ν. 1590/86, με Πρόεδρο τον 1ο κατηγορούμενο, Χ. Ζ.. Ο τελευταίος συγκάλεσε την Επιτροπή μετά την πάροδο έξι (6) μηνών, ήτοι στις 23-6-2012, η οποία συνεδρίασε την 5-6-2012 και με το πρόσχημα, ότι μετά την ψήφιση του νέου Ν. 4056/2012 η διαδικασία του αρθρ. 8 Ν. 1560/86 ρυθμίζεται διαφορετικά, αποφάσισε να μην προβεί στην επιβολή του μέτρου της κατάσχεσης εν αναμονή απαντήσεων από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Οικονομίας και έκρινε ότι είναι αναρμόδια για την εκποίηση των ζώων ή των προϊόντων που προέρχονται από αυτά. Εν συνεχεία, και ενώ ο Χ. Ζ. ενημερώθηκε δια του υπ' αριθμ. πρωτ. 11-7-2012 υπηρεσιακού σημειώματος του Δήμου ..., ότι σύμφωνα με την από 13-6-2012 εγκύκλιο Υπουργείου Ανάπτυξης και Οικονομίας εξακολουθεί να ισχύει η διαδικασία της επιτροπής του άρθρ. 8 Ν. 1590/86 είτε για την απομάκρυνση του ζωικού βασιλείου είτε για τη σφράγιση της εγκατάστασης, ωστόσο αμφότεροι οι κατηγορούμενοι σε καμία ενέργεια δεν προέβησαν, κατά το προαναφερόμενο χρόνο της θητείας τους ως Αντιδήμαρχοι ... και Πρόεδροι της Επιτροπής, για την σύγκληση αυτής, ώστε να δρομολογηθεί η διαδικασία της κατάσχεσης, πώλησης ή διάθεσης των μη απομακρυνθέντων ζώων του Δ. Ι., ενώ μάλιστα στον 2ο κατηγορούμενο, Χ. Π., με το υπ' αριθμ. πρωτ. 2980/5-2-2013 υπηρεσιακό σημείωμα του Δήμου ... είχε γνωστοποιηθεί ότι με την υπ' αριθμ. 606/18-1-2013 απόφαση του αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. .... ανασυγκροτήθηκε η Επιτροπή του αρθρ. 8 του Ν. 1590/86, γινόταν σε αυτόν η υπενθύμιση ότι η προθεσμία για απομάκρυνση των ζώων του Δ. Ι. είχε παρέλθει ήδη από την 15-11-2012 και ζητούνταν να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τη διαπίστωση της απομάκρυνσης ή μη των εν λόγω ζώων και σε περίπτωση μη απομάκρυνσης την επίσπευση της διαδικασίας του άρθρ. 8 Ν. 1590/86. Με τον τρόπο αυτό ενήργησαν αμφότεροι κατά παράβαση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, αποσκοπούσαν δε να ωφελήσουν τον ιδιοκτήτη των ζώων, Δ. Ι., ο οποίος καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα εξακολουθούσε να διατηρεί και να εκμεταλλεύεται τα ζώα.".
ΙV. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε σ' αυτήν την απαιτούμενη από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, από τα οποία συνήγαγε την ύπαρξη όλων των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του ανωτέρω εγκλήματος, για το οποίο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα, τα αποδεικτικά μέσα, επί των οποίων στηρίχθηκε για να μορφώσει την περί αυτού κρίση του και τους νομικούς συλλογισμούς, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των εν λόγω πραγματικών περιστατικών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 13 εδ α', 14, 16, 17, 18, 19, 26 παρ. 1 εδ. α', 27, 51, 53, 79, 84 παρ. 2ε', 259, 263Α' Π.Κ. και 8 Ν. 1590/1986, τις οποίες σωστά ερμήνευσε και εφήρμοσε και δεν παραβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς, ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση: α) αναφέρονται στην αιτιολογία της τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (πρακτικά πρωτοβάθμιας δίκης, μάρτυρες κατηγορίας και υπεράσπισης, σύνολο των αναγνωσθέντων εγγράφων και απολογίες των κατηγορουμένων), από τα οποία το Δικαστήριο της ουσίας συνήγαγε τα περιστατικά που εκτιμήθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να είναι αναγκαίο, κατά νόμο, να εκτίθεται τί προέκυψε χωριστά από το καθένα και χωρίς να απαιτείται συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους, ενώ από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης καθίσταται βέβαιο, ότι λήφθηκαν μεν υπόψη και αξιολογήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, όπως αναφέρονται κατ' είδος στην αρχή του αιτιολογικού της, μεταξύ των οποίων και όλα τα αναγνωσθέντα στο ακροατήριο έγγραφα, η δε συνεκτίμηση και συναξιολόγηση της απολογίας του τότε κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος προκύπτει από την αναφορά της στο προοίμιο του σκεπτικού της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και από τις επιμέρους περιεχόμενες σ' αυτήν παραδοχές, όπου επισημαίνεται, αντίθετα προς τα αναφερόμενα στην επ' ακροατηρίω κατάθεση του τότε κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, όπου αποδίδεται η παράλειψη σύγκλησης της οικείας Επιτροπής στο υποβληθέν ερώτημα και την επ' αυτού καθυστέρηση αποστολής απάντησης από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Οικονομίας σχετικά με το νέο καταργούν, κατά τους ισχυρισμούς του, τη σύγκλησή της νομικό καθεστώς του άρθρου 8 του Ν. 1590/1986, ότι σε ουδεμία ενέργεια προέβη, καίτοι ήταν γνωστά σ' αυτόν: i) το περιελθόν στο συγκατηγορούμενο προκάτοχό του, Χ. Ζ., υπ' αρ. πρωτ. 11-7-2012 υπηρεσιακό σημείωμα του Δήμου ..., ότι σύμφωνα με την από 13-6-2012 εγκύκλιο Υπουργείου Ανάπτυξης και Οικονομίας εξακολουθεί να ισχύει η διαδικασία της επιτροπής του άρθρ. 8 Ν. 1590/86 είτε για την απομάκρυνση του ζωικού βασιλείου είτε για τη σφράγιση της εγκατάστασης και ii) το υπ' αριθμ. πρωτ. 2980/5-2-2013 υπηρεσιακό σημείωμα του Δήμου ..., με το οποίο του είχε γνωστοποιηθεί, ότι, με την υπ' αριθμό 606/18-1-2013 απόφαση του αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. ... ανασυγκροτήθηκε η Επιτροπή του άρθρου 8 του Ν. 1590/86 και γινόταν η υπενθύμιση, ότι η προθεσμία για απομάκρυνση των ζώων του Δ. Ι. είχε παρέλθει ήδη από την 15-11-2012 και ζητούνταν από τον τότε κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τη διαπίστωση της απομάκρυνσης ή μη των εν λόγω ζώων και σε περίπτωση μη απομάκρυνσης στην επίσπευση της διαδικασίας του άρθρ. 8 Ν. 1590/86, β) διαλαμβάνονται οι εξής κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές: i) η αναφορά της ιδιότητας του αναιρεσείοντος ως υπαλλήλου, με την έννοια των διατάξεων των άρθρων 13α' και 263Α' του ΠΚ και συγκεκριμένα, ότι αυτός ήταν Αντιδήμαρχος ... σε θέματα αγροτικής ανάπτυξης και είχε οριστεί, δυνάμει της υπ' αριθμό 331/2012 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου ..., ως Πρόεδρος της Επιτροπής του άρθρου 8 Ν. 1590/1986, ii) ο τρόπος, με τον οποίο παραβίασε το υπηρεσιακό του καθήκον, που απέρρεε από τις διατάξεις των άρθρων 7 παρ. 1, 59 παρ. 1, 61 παρ. 1 Ν. 3852/2010 και 8 Ν. 1590/1986, καθόσον, έχοντας την ιδιότητα του Αντιδημάρχου ... σε θέματα αγροτικής ανάπτυξης και εντεταλμένος δυνάμει της παραπάνω απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου ..., ως Πρόεδρος της Επιτροπής του άρθρου 8 Ν. 1590/1986, αρμόδιας για την κατάσχεση, πώληση ή διάθεση των μη απομακρυνθέντων ζώων από σταυλική εγκατάσταση, παρέλειψε να εκτελέσει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του, που επιβάλλονταν σε αυτόν από το νόμο και την ίδια τη φύση της υπηρεσίας του και να προβεί, όπως ζητείτο από την Π.Ε. ..., στις απαραίτητες ενέργειες για τη διαπίστωση της απομάκρυνσης ή μη των εν λόγω ζώων και σε περίπτωση μη απομάκρυνσης στην επίσπευση της διαδικασίας του άρθρου 8 Ν. 1590/86, iii) ο δόλος του τελευταίου, με την παραδοχή, ότι παρέλειψε να ενεργήσει, όπως του ζητείτο νομίμως από την Περιφέρεια, με πρόθεση, δηλαδή γνώριζε για την παράβαση του παραπάνω υπηρεσιακού του καθήκοντος και ήθελε να το παραβεί, αφού, όπως στις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης επισημαίνεται, "αδράνησε εσκεμμένα, παρά τις επαναλαμβανόμενες έγγραφες συστάσεις που του έγιναν", iv) ο σκοπός του αναιρεσείοντος να ωφελήσει, κατά τις παραδοχές, με την ως άνω παράλειψη τον ιδιοκτήτη των ζώων, Δ. Ι., οικείο του, ο οποίος καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα [Νοέμβριος 2012 έως τουλάχιστον τον Οκτώβριο του 2014] εξακολουθούσε να διατηρεί και να εκμεταλλεύεται τα ζώα και v) η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της ανωτέρω παράνομης παράλειψης αυτού και του σκοπού πρόκλησης οφέλους στον παραπάνω ιδιοκτήτη των ζώων, καθόσον η ωφέλεια αυτού μόνο με την παράβαση του εν λόγω υπηρεσιακού καθήκοντος μπορούσε να επιτευχθεί. Σημειωτέον, ότι η κατάφαση του σκοπού να προκληθεί σε άλλον παράνομο όφελος, τον οποίο πρέπει να έχει ο δράστης της παράβασης καθήκοντος, δεν προϋποθέτει αναγκαίως και οικονομική συναλλαγή μεταξύ των δύο και ως εκ τούτου δεν υπήρχε ουσιαστικός λόγος για μια τέτοια αναφορά στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης. Περαιτέρω, εν προκειμένω η επανάληψη στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης του διατακτικού (το οποίο ταυτίζεται με το κατηγορητήριο) δεν καθιστά την αιτιολογία ελλιπή, καθόσον το τελευταίο υπήρξε λεπτομερές και στο περιεχόμενό του εκτίθενται με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση, οπότε καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση του πρώτου. Επίσης, το υπηρεσιακό καθήκον του αναιρεσείοντος απέρρεε, με βάση τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, από το άρθρο 8 του Ν. 1590/1986, η διαδικασία της Επιτροπής του οποίου εξακολουθούσε να ισχύει και οι επικαλούμενες από τον αναιρεσείοντα νεότερες διατάξεις του Ν. 4056/2012 δεν επηρέαζαν την ποινική του ευθύνη, οπότε η αιτίαση περί εφαρμογής δυσμενέστερης διάταξης κατά παράβαση του άρθρου 2 ΠΚ είναι αλυσιτελής. Μετά τα προαναφερθέντα, οι υποστηρίζουσες τα αντίθετα αιτιάσεις του αναιρεσείοντος για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, από το άρθρ. 510 παρ.1 στοιχ.Δ' και Ε'ΚΠοινΔ, είναι αβάσιμες. Οι λοιπές αιτιάσεις, που περιέχονται στο αναιρετήριο και αναφέρονται σε διαφορετική αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων, συνιστώσες αμφισβήτηση των ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, είναι απαράδεκτες, αφού, με το πρόσχημα και την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, με την μορφή της παραβίασης αυτής κατά πλάγιο τρόπο, πλήττουν ανεπιτρέπτως την αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Τέλος, εφόσον η διάταξη του άρθρου 259 του ισχύοντος από την 1η Ιουλίου 2019 νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019) είναι επιεικέστερη της αντίστοιχης διάταξης του ισχύσαντος μέχρι την 30η Ιουνίου 2019 παλαιού Ποινικού Κώδικα, αφού με αυτή απειλείται πλέον για την πράξη της παράβασης καθήκοντος, που έχει χαρακτήρα πλημμελήματος, ποινή φυλάκισης δέκα ημερών μέχρι δύο ετών με παράλληλη διαζευκτική δυνατότητα επιβολής χρηματικής ποινής, αντί εκείνης της φυλάκισης των δέκα ημερών μέχρι δύο ετών, που προβλεπόταν προηγουμένως και, ενόψει του ότι η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή, η παραπάνω ευμενέστερη διάταξη εφαρμόζεται αυτεπαγγέλτως, κατά τα άρθρα 511 εδ. δ' και 514 εδ. δ' (β) του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, οπότε πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τις περί ποινής διατάξεις της και να παραπεμφθεί, κατά το αναιρούμενο μέρος της, η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, συντιθέμενο, αν είναι δυνατό, από τους ίδιους Δικαστές, δοθέντος ότι πρόκειται να κριθεί μόνο το σκέλος των διατάξεων περί ποινής (άρθρο 522 ΚΠοινΔ), να απορριφθεί δε κατά τα λοιπά η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ –
ΑΝΑΙΡΕΙ την απόφαση, με αριθμό 2767/2018, του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, ως προς τις περί ποινής διατάξεις της.
-ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από τους ίδιους Δικαστές, οι οποίοι είχαν δικάσει προηγουμένως και σε περίπτωση αδυναμίας από άλλους. Και –
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ, κατά τα λοιπά, την από 13 Μαΐου 2019 με αριθμό έκθεσης 9/2019, αίτηση του Χ. Π. του Ι. και Ε., κατοίκου ..., που ασκήθηκε με δήλωση στο Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, για αναίρεση της ανωτέρω απόφασης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Οκτωβρίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Δεκεμβρίου 2019.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ