ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Ως εκ τούτου, η κρίση για την κατάφαση ή όχι των ουσιαστικών προϋποθέσεων για τη χορήγηση της απόλυσης υπό όρο πρέπει να στηρίζεται σε περιστατικά, τα οποία αφενός μεν ανάγονται στο χρόνο κράτησης του καταδικασθέντος, αφετέρου δε είναι εμφανώς διαγνώσιμα, δηλαδή αντιληπτά στον εξωτερικό κόσμο (ΣυμβΕΦΔωδ 20/2012 ΤΝΠ). Επιπλέον είναι προφανές ότι δια του δευτέρου εδαφίου της πρώτης παραγράφου του άρθρου 106 ΠΚ, αφενός δεν αποκλείονται τα πειθαρχικά παραπτώματα ως αξιολογικά κριτήρια της διαγωγής του καταδικασθέντος, αφετέρου δεν απαιτείται να συνυπάρχουν και άλλα στοιχεία προς συναξιολόγηση, αλλά από μόνα τους, ως ενσυνείδητες πράξεις και συμπεριφορές, συνθέτουν την έννοια της διαγωγής. Δεν επιτρέπεται ούτως η επίκληση και μόνον πειθαρχικού παραπτώματος για τη μη χορήγηση της απόλυσης, αλλά απαιτείται, σε περιπτώσεις που δεν υφίστανται άλλα στοιχεία δηλωτικά της διαγωγής του καταδικασθέντος. η αξιολόγηση της συμπεριφοράς που συνθέτει το πειθαρχικό παράπτωμα προκειμένου να διαγνωσθεί διαγωγή τέτοια που καθιστά απολύτως αναγκαία τη συνέχιση της κράτησης. Τούτο προκύπτει με σαφήνεια από τη γραμματική ερμηνεία της διάταξης και ειδικότερα από τη χρήση του όρου «επίκληση» και όχι του όρου «ύπαρξη», που καταδεικνύει ότι σκοπός του νομοθέτη δεν είναι να εξαιρέσει τα πειθαρχικά παραπτώματα από τα κριτήρια αξιολόγησης ή να τα επιβάλει μόνο συναξιολογούμενα με άλλα στοιχεία, αλλά να αποτρέψει τυπικές αιτιολογίες, ουσιαστικά ανύπαρκτες, που αναφέρονται απλώς και μόνο σε αυτά και να διασφαλίσει την ουσιαστική αξιολόγηση της διαγωγής του καταδικασθέντος.
Αριθμός 26 / 2023
TO ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΦΕΤΩΝ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
Αποτελούμενο από τις Δικαστές Μαρία Λιάνου, Πρόεδρο Εφετών, Νικολέττα Λαμπρίδου, Εφέτη - Εισηγήτρια και Αθανάσιο Παπαπαναγιώτου, Εφέτη.
Συνεδρίασε στο γραφείο της Προέδρου Εφετών, στις 22 Μαρτίου 2023. Στη συνεδρίαση παραστάθηκαν ο Εισαγγελέας Εφετών Ευάγγελος Μαδεμλής και η Γραμματέας Ειρήνη Κορδώνη. Το Συμβούλιο κλήθηκε να αποφανθεί για την ακόλουθη ποινική υπόθεση, για την οποία ο Αντεισαγγελέας Εφετών Παντελής Μάτσικας, εισήγαγε την υπ’ αριθμόν 28/06.03.2023 έγγραφη πρότασή του, που έχει ως εξής:
«Εισάγω εκ νέου ενώπιον σας σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 30§§2 και 4, 138, 316§2, 317§ 1, 318, 319, 481 §1 ΚΠΔ, 105, 106, 110 ΠΚ όπως ίσχυαν πριν από τη θέση σε ισχύ του Ν. 4619/19 και οι οποίες εν προκειμένω τυγχάνουν εφαρμοστέες δυνάμει του αρ. 465 Π.Κ. (Ν. 4619/19), και 17 Ν. 1968/1991 ως ισχύει, την υπ' αριθ. 9/18-3-2022 έκθεση έφεσης του καταδίκου ……….., κατοίκου Αθηνών,…… και νυν κρατουμένου στο ……, κατά του υπ' αριθ. 10/2022 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τρίπολης, το οποίο απέρριψε την υπ' αριθ. πρωτ. 6465/10-12-2021 αίτηση-έκθεση του διευθυντή του καταστήματος για την υφ’ όρον απόλυσή του από τις φυλακές και εκθέτω τα ακόλουθα:
Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 ΚΠΔ, το ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνον εκείνος στον οποίον ρητά από το νόμο παρέχεται το δικαίωμα αυτό. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 17 Ν. 1968/1991 (ΦΕΚ 150 Α') «κατά βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, που κρίνει την αίτηση για τη χορήγηση απόλυσης υπό όρο, επιτρέπεται έφεση από τον εισαγγελέα ή τον κατάδικο, εφαρμοζομένων αναλόγως των άρθρων 473 έως 476 ΚΠΔ». Η τελευταία διάταξη ως ειδικότερη, αφορώσα κατάδικο αιτούμενο υπό όρο απόλυσή του, εξακολουθεί να ισχύει καθ όλο της το εύρος (δικαιούμενο πρόσωπο, λόγοι άσκησης έφεσης) και μετά την αντικατάσταση των άρθρων 477 και 478 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας από το άρθρο 24§§ 1 -2 του Ν.3904/2010, που περιόρισε την άσκηση του ενδίκου μέσου της έφεσης κατά του βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών, γιατί, η συρρίκνωση αυτή, αφορά μόνο τον κατηγορούμενο που παραπέμπεται στο δικαστήριο για κακούργημα και για δυο αποκλειστικά λόγους: α. της απόλυτης ακυρότητας και β. της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Ούτως έχειν η υπό κρίση έφεση είναι δικονομικώς παραδεκτή γιατί ασκήθηκε κατά εκκλητού βουλεύματος από δικαιούμενο πρόσωπο, ήτοι από τον ίδιο τον αιτούντα αυτοπροσώπως, είναι δε και εμπρόθεσμη, καθότι ασκήθηκε την 18/3/2022, δηλ. εντός της προθεσμίας των 10 ημερών από την επίδοση τούτου που έλαβε χώρα την 9/3/2022 (βλ. συνημμένο αποδεικτικό επίδοσης) με δήλωση ενώπιον του αρμοδίου Διευθυντού των Φυλακών και σύνταξη της σχετικής έκθεσης. Κατά συνέπεια θα πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί στην ουσία της. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 105 ΠΚ «§1. Όσοι καταδικάσθηκαν σε ποινή στερητική της ελευθερίας μπορούν να απολυθούν υπό τον όρο της ανάκλησης σύμφωνα με τις πιο κάτω διατάξεις και εφόσον έχουν εκτίσει: α) προκειμένου για φυλάκιση τα δύο πέμπτα της ποινής τους, β) προκειμένου για πρόσκαιρη κάθειρξη, τα τρία πέμπτα της ποινής τους, γ) προκειμένου για ισόβια κάθειρξη, τουλάχιστον δεκαεννέα (19) έτη. Για την χορήγηση της υπό όρο απόλυσης δεν απαιτείται να έχει καταστεί αμετάκλητη η καταδίκη» «§4. Στην περίπτωση που συντρέχουν σωρευτικά περισσότερες ποινές, ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί υπό όρο, αν έχει εκτίσει το άθροισμα των τμημάτων των ποινών, που προβλέπεται στην παράγραφο 1. Σε κάθε περίπτωση ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί αν έχει εκτίσει είκοσι πέντε έτη και όταν το παραπάνω άθροισμα υπερβαίνει το όριο αυτό» «§6. Για τη χορήγηση της υφ’ όρον απόλυσης, ως ποινή που εκτίθηκε θεωρείται αυτή που υπολογίστηκε ευεργετικά σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Προκειμένου για ποινές κάθειρξης δεν μπορεί να χορηγηθεί πάντως στον κατάδικο η υφ’ όρον απόλυση, αν δεν έχει παραμείνει στο σωφρονιστικό κατάστημα για χρονικό διάστημα ίσο με το ένα τρίτο της ποινής που του επιβλήθηκε και, σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης, δεκαπέντε (15) έτη. Το χρονικό διάστημα του ενός τρίτου ή, σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης, των δεκαπέντε (15) ετών, προσαυξάνεται κατά τα δύο πέμπτα των λοιπών ποινών που τυχόν έχουν επιβληθεί, περίπτωση που αυτές συντρέχουν σωρευτικά. Σε κάθε περίπτωση όμως ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί αν έχει εκτίσει δεκαεννέα (19) έτη». Επίσης κατά τη διάταξη του άρθρου 106 ΠΚ « 1. Η απόλυση υπό όρο μπορεί να μη χορηγηθεί αν κριθεί με ειδική αιτιολογία ότι η διαγωγή του καταδικασθέντος, κατά τηλ' έκτιση της ποινής του, καθιστά απολύτως αναγκαία τη συνέχιση της κράτησής του για να αποτραπεί η τέλεση από αυτόν νέων αξιόποινων πράξεων. Μόνη η επίκληση πειθαρχικού παραπτώματος κατά την έκτιση της ποινής δεν αρκεί για τη μη χορήγηση της απόλυσης. 2. Στον απολυόμενο μπορούν να επιβληθούν ορισμένες υποχρεώσεις που θα αφορούν τον τρόπο της ζωής του και ιδίως τον τόπο διαμονής του, με ανάλογη εφαρμογή των περιπτώσεων δ' έως στ' της παραγράφου 2 του άρθρου 99. Οι υποχρεώσεις αυτές μπορούν πάντοτε να ανακληθούν ή να τροποποιηθούν με αίτηση εκείνου που απολύθηκε. 3. Η εποπτεία για την τήρηση των κατά την προηγούμενη παράγραφο υποχρεώσεων μπορεί να ανατεθεί και σε εταιρεία προστασίας αποφυλακιζομένων. Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι, εφόσον συντρέχει η τυπική προϋπόθεση της έκτισης του τμήματος της ποινής, που προβλέπει το άρθρο 105 του Π.Κ., η υπό όρο απόλυση χορηγείται υποχρεωτικά, εκτός εάν το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο κρίνει με ειδική αιτιολογία ότι η διαγωγή του καταδίκου κατά το χρόνο έκτισης της ποινής δεν υπήρξε καλή, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη στοιχεία που ανάγονται στον προ της καταδίκης χρόνο και δη στην πράξη για την οποία καταδικάστηκε, στην προηγούμενη ζωή του και στις προγενέστερες ατομικές και κοινοτικές του περιστάσεις, αφού τα στοιχεία αυτά αξιολογήθηκαν, κατ’ άρθρο 79 του Π.Κ., για την επιμέτρηση της ποινής (βλ.ΟλΑΠ 4/1997, ΠοινΧρ 1997, 1476, ΟλΑΠ4/1998, ΠοινΧρ 1998). Η ερμηνεία αυτή συνάδει με τη φύση και τον σκοπό του θεσμού της απόλυσης υπό όρο, η οποία δεν αποτελεί μέτρο επιείκειας, προσωπικό ευεργέτημα ή απαλλαγή από την ποινή, αλλά είναι στάδιο εκτελέσεως αυτής και επιδιώκει την αποτροπή της υποτροπής με τη βελτίωση του καταδίκου και την κοινωνική του αποκατάσταση (βλ. ΟλΑΠ 106/1991, ΠοινΧρ 1991, 852). Ως εκ τούτου, η κρίση για την κατάφαση ή όχι των ουσιαστικών προϋποθέσεων για τη χορήγηση της απόλυσης υπό όρο πρέπει να στηρίζεται σε περιστατικά, τα οποία αφενός μεν ανάγονται στο χρόνο κράτησης του καταδικασθέντος, αφετέρου δε είναι εμφανώς διαγνώσιμα, δηλαδή αντιληπτά στον εξωτερικό κόσμο (ΣυμβΕΦΔωδ 20/2012 ΤΝΠ). Επιπλέον είναι προφανές ότι δια του δευτέρου εδαφίου της πρώτης παραγράφου του άρθρου 106 ΠΚ, αφενός δεν αποκλείονται τα πειθαρχικά παραπτώματα ως αξιολογικά κριτήρια της διαγωγής του καταδικασθέντος, αφετέρου δεν απαιτείται να συνυπάρχουν και άλλα στοιχεία προς συναξιολόγηση, αλλά από μόνα τους, ως ενσυνείδητες πράξεις και συμπεριφορές, συνθέτουν την έννοια της διαγωγής. Δεν επιτρέπεται ούτως η επίκληση και μόνον πειθαρχικού παραπτώματος για τη μη χορήγηση της απόλυσης, αλλά απαιτείται, σε περιπτώσεις που δεν υφίστανται άλλα στοιχεία δηλωτικά της διαγωγής του καταδικασθέντος. η αξιολόγηση της συμπεριφοράς που συνθέτει το πειθαρχικό παράπτωμα προκειμένου να διαγνωσθεί διαγωγή τέτοια που καθιστά απολύτως αναγκαία τη συνέχιση της κράτησης. Τούτο προκύπτει με σαφήνεια από τη γραμματική ερμηνεία της διάταξης και ειδικότερα από τη χρήση του όρου «επίκληση» και όχι του όρου «ύπαρξη», που καταδεικνύει ότι σκοπός του νομοθέτη δεν είναι να εξαιρέσει τα πειθαρχικά παραπτώματα από τα κριτήρια αξιολόγησης ή να τα επιβάλει μόνο συναξιολογούμενα με άλλα στοιχεία, αλλά να αποτρέψει τυπικές αιτιολογίες, ουσιαστικά ανύπαρκτες, που αναφέρονται απλώς και μόνο σε αυτά και να διασφαλίσει την ουσιαστική αξιολόγηση της διαγωγής του καταδικασθέντος. Τέλος με τη διάταξη του άρθρου 184 Ν. 4855/2021 (με έναρξη ισχύος 12-11-2021, ΦΕΚ Α' 215/12-11-2021) προστέθηκε δεύτερη παράγραφος στο άρθρο 465 ΙΊΚ στην οποία ορίζεται ότι «Για τους μέχρι την έναρξη ισχύος του νέου Ποινικού Κώδικα [ν. 4619/2019 (Α’ 95)] καταδικασθέντες αμετακλήτως σε πρόσκαιρες στερητικές της ελευθερίας ποινές, για τις οποίες καθορίστηκε, σύμφωνα με τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 94 ΠΚ, συνολική ποινή υπερβαίνουσα τα είκοσι (20) ή δεκαπέντε (15) έτη πρόσκαιρης κάθειρξης, καθώς και τα οχτώ (8) ή πέντε (5) έτη φυλάκισης αντίστοιχα, ως εκτιτέα ποινή για την απόλυση υπό όρο αυτών λογίζονται τα είκοσι (20), δεκαπέντε (15), οχτώ (8) και πέντε (5) έτη, αντίστοιχα», επιλύοντας ο νομοθέτης οριστικά με τη ρύθμιση αυτή την μέχρι τότε ανακύψασα διχογνωμία αναφορικά με τον αριθμό των εκτιτέων ετών στις περιπτώσεις που η συνολική ποινή ξεπερνούσε τα είκοσι έτη, όταν η βαρύτερη ποινή είναι κάθειρξη, για τους καταδικασθέντες πριν την έναρξη ισχύος του νέου Ποινικού Κώδικα. Στην προκειμένη περίπτωση, από το σύνολο των εγγράφων που βρίσκονται στη δικογραφία προκύπτει ότι ο …….., εφεξής εκκαλών, κρατείται στο Κατάστημα Κράτησης ….. δυνάμει της με αριθμούς …… απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πειραιά, εκτίοντας συνολική ποινή κάθειρξης διακοσίων είκοσι (220) ετών, εκ των οποίων εκτιτέα είναι τα είκοσι (20) έτη για τις πράξεις α)της κατάχρησης ανηλίκων σε ασέλγεια, που δεν συμπλήρωσαν τα 14 έτη κατά συρροή και εξακολούθηση από γυμναστή - εκπαιδευτικό, β) της κατάχρησης ανηλίκων σε ασέλγεια, που συμπλήρωσαν τα 14 έτη, από γυμναστή - εκπαιδευτικό, γ) της αποπλάνησης παιδιών που δεν συμπλήρωσαν τα 12 έτη κατά συρροή και εξακολούθηση, δ) της αποπλάνησης παιδιών που συμπλήρωσαν τα 12 έτη, όχι όμως και τα 14 κατά συρροή και εξακολούθηση τετελεσμένη και σε απόπειρα και ε) της αποπλάνησης παιδιών νεότερων των 15 ετών που συμπλήρωσαν τα 14 έτη κατά συρροή και εξακολούθηση σε απόπειρα, τις οποίες τέλεσε κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2006 έως το έτος 2011, στην περιοχή του Ρεθύμνου. Έχει δε κρατηθεί προς τούτο από 1-12-2011 έως 22-4-2020, ήτοι για οχτώ (8) έτη, τέσσερις (4) μήνες και είκοσι μία (21) ημέρες, οπότε και απολύθηκε υπό τον όρο της ανάκλησης δυνάμει του με αριθμό 68/2020 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Γρεβενών. Ακολούθως, δυνάμει του με αριθμό 44/2020 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Δυτικής Μακεδονίας, διατάχθηκε η εξαφάνιση του ως άνω βουλεύματος, η σύλληψη και φυλάκισή του προς έκτιση της επιβληθείσας ποινής. Αναφυλακίστηκε την 09-07-2020 και έως την 10-12-2021 (ημερομηνία υποβολής της κρινόμενης αίτησης) έχει εκτίσει με συνυπολογισμό της προηγούμενης κράτησής του και της προσωρινής του δεκατέσσερα (14) έτη, δύο (2) μήνες και δώδεκα (12) ημέρες. Ως εκ τούτου έχει ήδη την 21-04-2020 συμπληρώσει, το κατά νόμο ελάχιστο όριο των 3/5 της καταγνωσθείσας ποινής και πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις για την υφ’ όρον απόλυσή του δεδομένου και του γεγονότος ότι ήδη από τις 31-07-2018 έχει εκτίσει πραγματικά το 1/3 της ως άνω ποινής του. Ούτως, ενώ συνέτρεξαν οι τυπικές προϋποθέσεις για την υπό όρο απόλυσή του και επιπλέον δεν τιμωρήθηκε πειθαρχικά καθ’ όλη τη διάρκεια της κράτησής του, όπως τούτο αποδεικνύεται από την από 1012/2021 βεβαίωση του Καταστήματος Κράτησης, περαιτέρω, αξιολογήθηκε αρνητικά από το ως άνω Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Τριπόλεως η, κατά την αυτοπρόσωπη παρουσία του, διαγνωσθείσα έλλειψη μετάνοιας και ενοχής για τις πράξεις τις οποίες τέλεσε, όπως αυτή προκύπτει από την προσπάθειά του να τις δικαιολογήσει κατά τρόπο μη σοβαρό και επιρρίπτοντας ευθύνες στα ανήλικα θύματά του, ενώ περαιτέρω εκτιμήθηκε ως προσχηματική η καλή διαγωγή του και έτσι απορρίφθηκε η ως άνω αίτησή του. Ο ως άνω όμως δικαιολογητικός λόγος απόρριψης καταφανώς κείται εκτός του νομοθετικού πλαισίου που ορίζει το άρθρο 106 παράγραφος 1 ΠΚ, αφού η αποδοχή των πράξεων του καταδίκου και η μετάνοια αφενός έχουν ήδη αξιολογηθεί κατά τη δικαστική επιμέτρηση της ποινής σύμφωνα με το άρθρο 79ΠΚ, αφετέρου δεν αποτελούν συνθετικά στοιχεία της έννοιας της διαγωγής (βλέπετε και όμοια υπ’ αριθ. 94/2021, 2019/2022 και 20/2022 βουλεύματα του Συμβουλίου Εφετών Ναυπλίου). Ειδικότερα δε λόγω του καταναγκαστικού χαρακτήρα των διατάξεων που αφορούν την εκτέλεση των ποινικών αποφάσεων, είναι παντελώς αδιάφορη η αποδοχή τους ή μη, όπως άλλωστε και των αδίκων πράξεων που αφορούν. Συνακόλουθα δε, η αποδοχή τους και η έλλειψη μετάνοιας, με κανενός είδους ερμηνευτική προσέγγιση δεν στοιχειοθετεί διαγωγή που καθιστά απολύτως αναγκαία την συνέχιση της κράτησης του εκκαλούντος προκειμένου αποτραπεί η τέλεση νέων πράξεων, αφού περί αυτού καμία τέτοια διάθεση δεν εκδήλωσε, αλλά ούτε και προκύπτει από κανένα στοιχείο της δικογραφίας, καθότι πέραν των εκδηλούμενων δια πράξεων συμπεριφορών, εχόντων όλων θετικό πρόσημο, για τις οποίες θα γίνει λόγος παρακάτω, δεν συνάγεται ούτε δια λόγων, ρητή ή σιωπηρή πρόθεση επανάληψης των αδίκων πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε. Ειδικότερα τούτος έλαβε από 19/3/2019 έως και 15/4/2022, επτά τακτικές άδειες με ομόφωνη πάντα απόφαση του Συμβουλίου Χορήγησης Αδειών τόσο του Κ.Κ Γρεβενών ( οι πέντε ) όσο και του ΚΚ Τρίπολης (οι δύο) και έκανε καλή χρήση αυτών. Περαιτέρω δε και κατά το χρονικό διάστημα των δυόμισι περίπου μηνών που διαβίωσε σε καθεστώς ελευθερίας και εκτός καταστήματος κράτησης, κατά την περίοδο δηλαδή που είχε απολυθεί με όρους, τήρησε αυτούς και ουδέν χρεώθηκε ικανό να χαρακτηρίσει αρνητικά τη διαγωγή του. Ομοίως δε και στις συνθήκες εγκλεισμού του, ουδέν αρνητικό προέκυψε ώστε να χαρακτηριστεί δυσμενώς η διαγωγή του, αλλά επιπλέον η συμμετοχή του στις κατηχητικές συναντήσεις κρατουμένων του καταστήματος κράτησης Γρεβενών, που διοργάνωσε η Μητρόπολη Γρεβενών και η επιδεικνυόμενη από αυτόν καλή εξωτερική συμπεριφορά, καθώς και η παρακολούθηση συνεδριών με ψυχολόγο τού ως άνω καταστήματος κράτησης, για τις οποίες κάνει αναφορά το προσβαλλόμενο βούλευμα, προφανώς δεν είναι άνευ ετέρου δηλωτικά μεταμέλειας, σίγουρα όμως θετικά και μόνο μπορούν να αποτιμηθούν και να πιστωθούν σε αυτόν. Ομοίως δε, θετικά θα πρέπει να αποτιμηθεί το γεγονός της μη διαφοροποίησης της διαγωγής του κατά την τελευταία διετία, ήτοι από του σημείου που το Συμβούλιο Εφετών Δυτικής Μακεδονίας δια του ως άνω αναφερόμενου βουλεύματος του διέταξε τη αναφυλάκισή του. Η πάροδος δε τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος, καθιστά πλέον επιτρεπτή, αλλά και εύλογη κατά τα ανωτέρω, αντίθετη κρίση, αφού πέραν της ως άνω εξακολουθητικά καλής διαγωγής του υφίστανται και τα εχέγγυα σχετικά με την εκτός καταστήματος κράτησης διαβίωσή του και βιοπορισμό του που υποστηρίζονται ήδη από τους αδελφούς του. Για τους ως άνω λόγους υποβλήθηκε στο Συμβούλιο Εφετών Ναυπλίου η υπ’ αριθ. 30/2022 εισαγγελική πρόταση, η οποία όμως δεν έγινε δεκτή καθότι δεν ελήφθη απόφαση επί της ουσίας, αλλά δια του υπ' αριθ. 36/2022 παρεμπίπτοντος βουλεύματος, τούτο απείχε να αποφανθεί επί της ουσίας της υπόθεσης, μέχρις ότου υποβληθούν σε αυτό, με μέριμνα του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, α) έκθεση κοινωνικής έρευνας από τον κοινωνικό λειτουργό του Καταστήματος Κράτησης Τρίπολης, αναφορικά με τη διαγωγή του εκκαλούντος, η οποία θα διευκρινίζει τα στοιχεία και τις πτυχές της συμπεριφοράς του και της εν γένει διαγωγής του κατά τη διάρκεια της κράτησής του, καθώς και αν έχει επέλθει μεταβολή σε σχέση με τις διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα αναφορικά με την αδυναμία διαχείρισης των συναισθημάτων του, τα οποία εμπεριέχονται στη χρονικά προγενέστερη έκθεση της κοινωνικής υπηρεσίας του Καταστήματος Κράτησης Γρεβενών, η οποία διαβιβάστηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Γρεβενών με το με αριθμό πρωτ. 12563/29-12-2020 έγγραφο του Διευθυντή του εν λόγω Καταστήματος, καθώς και β) έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης, την οποία θα συντάξει η ……, ψυχίατρος στο Γενικό Νοσοκομείο Ναυπλίου, την οποία διόρισε ως πραγματογνώμονα από τον τηρούμενο στο Πλημμελειοδικείο Ναυπλίου κατάλογο πραγματογνωμόνων έτους 2022, και η οποία, αφού δώσει το νόμιμο όρκο ενώπιον του Ανακριτή Πλημμελειοδικών Ναυπλίου, εντός προθεσμίας δέκα (10) ημερών από την επίδοση του βουλεύματος, θα εξετάσει τον εκκαλούντα και αφού λάβει γνώση όλων των εγγράφων της δικογραφίας και με έκθεση πραγματογνωμοσύνης που θα συντάξει, θα αποφανθεί αιτιολογημένα για την εν γένει ψυχική υγεία και την ψυχιατρική κατάσταση , στην οποία τελεί κατά τη διάρκεια έκτισης της ποινής του, καθώς και αν έχει ανάγκη να παρακολουθείται από ειδικό επιστήμονα, όπως ψυχίατρο και σε καταφατική περίπτωσή, για πόσο χρονικό διάστημα εκτιμάται ότι επιβάλλεται η εν λόγω ψυχιατρική παρακολούθηση. Ούτως έχειν, σε εκτέλεση του διατακτικού του ως άνω βουλεύματος συντάχθηκαν και προσκομίστηκαν: α) η από 20/7/2022 έκθεση κοινωνικής έρευνας από τον κοινωνικό λειτουργό ….. και β) η υπ’ αριθ. πρωτ. 954/16-1-2023 έκθεση από την ψυχίατρο Λάγαρη ….., η οποία διορίστηκε νόμιμα δια του υπ' αριθ. 49/2022 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Ναυπλίου σε αντικατάσταση της αρχικώς ως άνω διορισθείσης. Δια δε της ανωτέρω) αναφερόμενης έκθεσης κοινωνικής έρευνας, επιβεβαιώθηκε η συμμόρφωση του εκκαλούντος στους σωφρονιστικούς κανονισμούς, η καλή συμπεριφορά του προς το προσωπικό του καταστήματος και τους συγκρατούμενούς του, η προσαρμογή του στο καθημερινό πρόγραμμα της υπηρεσίας και οι καλές του σχέσεις με τους συγκρατούμενούς του καθώς επίσης και η καλή χρήση των τακτικών αδειών που έχει λάβει, ενώ τέλος επισημάνθηκε ότι τα σχετικά με την ικανότητα διαχείρισης των συναισθημάτων του εκκαλούντος εμπίπτουν στο αντικείμενο άλλων επιστημονικών κλάδων και δη της ψυχολογίας και ψυχιατρικής. Αντίστοιχα δια της ως άνω έκθεσης της ψυχιάτρου, δεν διαγιγνώσκεται καμία ψυχική νόσος, διαπιστώνεται η επιθυμία του να τεθεί υπό τακτική ψυχιατρική παρακολούθηση και ομαδική ψυχοθεραπεία, η πραγματοποίηση της οποίας θα βοηθούσε και καταληκτικά επισημαίνεται ότι η υποτροπή της ηβηφιλίας και εφηβοφιλίας του μπορεί να συμβεί. Εν κατακλείδι δε, από τις γνωματεύσεις αυτές συνάγεται η καλή διαγωγή του εκκαλούντος, που συνίσταται στη συμμόρφωσή του στους σωφρονιστικούς κανονισμούς, στην καλή συμπεριφορά προς το προσωπικό του καταστήματος και τους συγκρατούμενούς του και τις αντίστοιχα καλές σχέσεις με αυτούς, στην προσαρμογή στους κανόνες του καταστήματος και στην καλή χρήση των πολλών τακτικών αδειών που έχει λάβει. Επιπλέον επιβεβαιώνεται η
απουσία ψυχικής νόσου και η επιθυμία του για συμμετοχή σε ομαδική ψυχοθεραπεία που ενδείκνυται στην περίπτωσή του, ενώ η πιθανότητα υποτροπής της ηβηφιλίας και εφηβοφιλίας του δεν βασίζεται σε συγκεκριμένα περιστατικά, αλλά αποτελεί γενική εκτίμηση μη δυνάμενη θεωρητικά να αποκλειστεί. Μετά ταύτα, η υπό κρίση έφεση θα πρέπει να γίνει δεκτή και να διαταχθεί η απόλυσή του υπό τον όρο της ανάκλησης, με την επιβολή των ακόλουθων όρων μέχρι τη λήξη του χρόνου της δοκιμασίας του, που συνάδουν άλλωστε με τη φύση των αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκε, ήτοι: α) της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, β) της αυτοπρόσωπης εμφανίσεώς του στην
Αστυνομική Αρχή του τόπου κατοικίας του, την 1η και 16η ημέρα εκάστου μηνός, γ) της απαγόρευσης μετάβασης στη νήσο Κρήτη, δ) της υποχρεωτικής διαμονής του σε συγκεκριμένο τόπο, και δη στη Μεταμόρφωση Αττικής, οδός Δραγούμη, αριθμός 9, ε) της απαγόρευσης συναναστροφής του με ανηλίκους χωρίς την παρουσία ή τη συναίνεση των προσώπων που έχουν την επιμέλειά τους και στ) της πραγματοποίησης μίας συνεδρίας ανά μήνα με ψυχίατρο ή ψυχολόγο Δημοσίου Νοσοκομείου ή άλλου συναφούς ιδρύματος με μορφή ΝΠΔΔ και της προσκόμισης σχετικής βεβαιώσεως στην Υπηρεσία Επιμελητών
Κοινωνικής Αρωγής Αθηνών, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας του, ήτοι για χρονικό διάστημα πέντε (5) ετών, εννέα (9) μηνών και δέκα οκτώ (18) ημερών από την αποφυλάκισή του (άρθρο 109 εδ. α' ισχύοντος ΠΚ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΠΡΟΤΕΙΝΩ, να γίνει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή η υπ' αριθ. 9/18-3-2022 έκθεση έφεσης του καταδίκου ……, κατοίκου Αθηνών, …… και νυν κρατουμένου στο ΚΚ …...
Να εξαφανιστεί το υπ' αριθμ. 10/2022 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τριπόλεως.
Να διαταχθεί η υπό τον όρο της ανάκλησης, απόλυση του ανωτέρω καταδίκου δια της με αριθμούς ….. απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πειραιά, από το Κατάστημα Κράτησης ….., υπό τους όρους: α) της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, β) της αυτοπρόσωπης εμφανίσεώς του στην Αστυνομική Αρχή του τόπου κατοικίας του, την 1η και 16η ημέρα εκάστου μηνός, γ) της απαγόρευσης μετάβασης στη νήσο Κρήτη, δ) της υποχρεωτικής διαμονής του σε συγκεκριμένο τόπο, και δη στη ……., οδός ……, ε) της απαγόρευσης συναναστροφής του με ανηλίκους χωρίς την παρουσία ή τη συναίνεση των προσώπων που έχουν την επιμέλειά τους και στ) της πραγματοποίησης μίας συνεδρίας ανά μήνα με ψυχίατρο ή ψυχολόγο Δημοσίου Νοσοκομείου ή άλλου συναφούς ιδρύματος με μορφή ΝΠΔΔ και της προσκόμισης σχετικής βεβαιώσεως στην Υπηρεσία Επιμελητών Κοινωνικής Αρωγής Αθηνών, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας του, ήτοι για χρονικό διάστημα πέντε (5) ετών, εννέα (9) μηνών και δέκα οκτώ (18) ημερών από την αποφυλάκισή του.
Ναύπλιον 06/03/2023
Ο Εισαγγελέας
Παντελής Μάτσικας
Αντεισαγγελέας Εφετών
Το Συμβούλιο, αφού έλαβε υπόψη του την παραπάνω εισαγγελική πρόταση, διαπίστωσε ότι ο εκκαλών - κατάδικος έχει ειδοποιηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, προκειμένου, αν θέλει να παραστεί αυτοπροσώπως ή δια πληρεξουσίου δικηγόρου και να εκθέσει στο Συμβούλιο τις απόψεις του, όπως προκύπτει από την με αριθμό πρωτ. 680/09.03.2023 γνωστοποίηση- κλήση της γραμματέα του παρόντος Συμβουλίου και το από 11.03.2023 αποδεικτικό επίδοσης του Ανθυπαστυνόμου του Α.Τ. Ν.Ιωνίας - Αττικής Κων/νου Γκριτζάνη.
Κατά τη σημερινή συνεδρίαση ο παραπάνω εκκαλών - κατάδικος, δεν εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως ενώπιον του Συμβουλίου τούτου, αλλά κατέθεσε το από 22.03.2023 έγγραφο υπόμνημα, καθώς και την από 22.03.2023 υπεύθυνη δήλωση με την οποία δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να εμφανισθεί και ότι θα εκπροσωπηθεί από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του ……, ο οποίος προσήλθε και αφού κατέθεσε το με αριθμ…….. γραμμάτιο προκαταβολής του Δ.Σ. Ναυπλίου, ανέπτυξε και προφορικά τους λόγους που αναφέρονται στο δικόγραφο της εφέσεως, ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση απόλυσης του εκκαλούντος από τη φυλακή με όρους και αναφέρθηκε στο έγγραφο υπόμνημά του.
Το Συμβούλιο, άκουσε τον παριστάμενο Εισαγγελέα Εφετών να αναπτύσσει προφορικά την παραπάνω έγγραφη εισαγγελική πρόταση του Αντεισαγγελέως Εφετών Παντελή Μάτσικα και μετά την αποχώρηση του πληρεξούσιου δικηγόρου του εκκαλούντος – κατάδικου και του Εισαγγελέα Εφετών
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
Κατ’ αρχάς παραδεκτός και νομίμως εισάγεται με την ως άνω από 06.03.2023 εισαγγελική πρόταση η υπ’ αριθμόν έκθεση ενδίκων μέσων 09/18-3-2022 έφεση του καταδίκου ……………., ο οποίος κρατείται στο Σωφρονιστικό Κατάστημα ……, μετά την έκδοση του με αριθμό 10/28-2-2022 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τρίπολης, με το οποίο απερρίφθη η υπ’ αριθ.πρωτ.6465/10-12-2021 αίτηση - έκθεση του διευθυντή του ως άνω Καταστήματος, για τη χορήγηση στον ανωτέρω υφ’ όρον απόλυσης και πρέπει αυτή να ερευνηθεί και κατ’ ουσίαν.
Από τα έγγραφα της δικογραφίας, το από 22-3-2023 υπόμνημα του εκκαλούντος και όσα ο εκπρόσωπος συνήγορός του εξέθεσε ενώπιον του Συμβουλίου τούτου και τα έγγραφα, που υποβλήθηκαν ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου, προκύπτουν, κατά την κρίση του, τα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται στην εισαγγελική πρόταση, στις ορθές και νόμιμες σκέψεις της οποίας και το Συμβούλιο αυτό εξ ολοκλήρου αναφέρεται, προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων (βλ. ΟλΑΠ 1227/1979 ΠοινΧρ Λ.253, ΑΠ 511/2016, 1363/2015, 1008/2013) από τα οποία συνάγεται ότι συντρέχουν οι τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις, που ο νόμος απαιτεί για την υφ’ όρον απόλυση του υπό κρίση κρατουμένου.
Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, θα πρέπει να διαταχθεί η απόλυσή του υπό τον όρο της ανάκλησης με την επιβολή των εξής υποχρεώσεων, οι οποίες κρίνονται αναγκαίες, εν όψει της ιδιαιτερότητας και των χαρακτηριστικών του εγκλήματος που τέλεσε: α) της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, β) της αυτοπρόσωπης εμφανίσεώς του στην Αστυνομική Αρχή του τόπου κατοικίας του, την 1η και 16η ημέρα εκάστου μηνός, γ) της απαγόρευσης μετάβασης στη νήσο Κρήτη, δ) της υποχρεωτικής διαμονής του σε συγκεκριμένο τόπο, και δη στη …….., ε) της απαγόρευσης συναναστροφής του με ανηλίκους χωρίς την παρουσία ή τη συναίνεση των προσώπων που έχουν την επιμέλεια τους και στ) της πραγματοποίησης μίας συνεδρίας ανά μήνα με ψυχίατρο ή ψυχολόγο Δημοσίου Νοσοκομείου ή άλλου συναφούς ιδρύματος με μορφή ΝΠΔΔ και της προσκόμισης σχετικής βεβαιώσεως στην Υπηρεσία Επιμελητών Κοινωνικής Αρωγής Αθηνών, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας του, ήτοι για χρονικό διάστημα πέντε (5) ετών, εννέα (9) μηνών και δέκα οκτώ (18) ημερών από την αποφυλάκισή του.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΥΠΙΚΑ και ΚΑΤ’ ΟΥΣΙΑΝ τη με αριθμό 09/18-3-2022 έφεση του καταδίκου ……, κατοίκου Αθηνών….. και νυν κρατούμενου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα ….., κατά του με αριθμό 10/28-2-2022 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τρίπολης.
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ το εκκαλούμενο βούλευμα.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την υπό τον όρο της ανάκλησης απόλυση του ανωτέρω καταδίκου από το Σωφρονιστικό Κατάστημα ….., υπό τους όρους:
α) της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα,
β) της αυτοπρόσωπης εμφανίσεώς του στην Αστυνομική Αρχή του τόπου κατοικίας του, την 1η και 16η ημέρα εκάστου μηνός,
γ) της απαγόρευσης μετάβασης στη νήσο Κρήτη,
δ) της υποχρεωτικής διαμονής του σε συγκεκριμένο τόπο, και δη στη …….,
ε) της απαγόρευσης συναναστροφής του με ανηλίκους χωρίς την παρουσία ή τη συναίνεση των προσώπων που έχουν την επιμέλειά τους και
στ) της πραγματοποίησης μίας συνεδρίας ανά μήνα με ψυχίατρο ή ψυχολόγο Δημοσίου Νοσοκομείου ή άλλου συναφούς ιδρύματος με μορφή ΝΠΔΔ και της προσκόμισης σχετικής βεβαιώσεως στην Υπηρεσία Επιμελητών Κοινωνικής Αρωγής Αθηνών, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας του, ήτοι για χρονικό διάστημα πέντε (5) ετών, εννέα (9) μηνών και δέκα οκτώ (18) ημερών από την αποφυλάκισή του.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε στο Ναύπλιο, στις 22 Μαρτίου 2023 και εκδόθηκε στον ίδιο τόπο στις 22 Μαρτίου 2023