ΠΕΡΙΛΗΨΗ :  Η παραδοχή του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, ότι στο κατ' εξακολούθηση έγκλημα αρκεί για την τήρηση της επ' αυτοφώρω διαδικασίας να συντρέχουν τα στοιχεία του αυτοφώρου εγκλήματος, κατ' αρθρ. 242 του Κ.Π.Δ., ως προς την τελευταία από τις μερικότερες πράξεις, δεν αντιφάσκει προς το νόμο, αφού, λόγω της ενότητας του δόλου, το κατ' εξακολούθηση έγκλημα αυτό δικάζεται ως ενιαία πράξη, ενώ και στην επ' αυτοφώρω διαδικασία διασφαλίζονται, και δεν παραβιάζονται τα υπερασπιστικά δικαιώματα του εκάστοτε κατηγορουμένου, σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. (Α.Π.470/2011).

ΑΡΙΘΜΟΣ 675/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Ηλιοπούλου, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου, Μαρία Κουβίδου και Ευάγγελο Μητσέλο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Ιανουαρίου 2022, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αριστέας Θεοδόση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Δ. Ψ. του Γ., κατοίκου ... η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της, Ευάγγελου Παναγιωτάκη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 742/2020 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας (β'βαθμού), όπως διορθώθηκε με την υπ'αριθ. 242/2021 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου και με υποστηρίζουσα την κατηγορία την Σ. Π. του Ν., κάτοικο ... η οποία δεν παραστάθηκε.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Καλαμάτας, με τις ως άνω αποφάσεις του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτές, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτών, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Μαΐου 2021 κρινόμενη αίτησή της, η οποία ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Καλαμάτας, Στέφανου Καρατζούλη, που έλαβε αριθμό 2/2021 και στον από 20-12-2021 πρόσθετο λόγο αυτής, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 599/2021.

Αφού άκουσε Α) την Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση και ο πρόσθετος λόγος αυτής και να επιβληθούν τα έξοδα στην αναιρεσείουσα και Β) τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινομένη από 5-5-2021 αίτηση της Δ. Ψ. του Γ., κατοίκου ... για αναίρεση της καταχωρηθείσας την 1-12-2020 με α.α. 300, στο οικείο ειδικό βιβλίο του άρθ. 473 § 3 ΚΠοινΔ, υπ' αριθ. 742/2020 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Καλαμάτας (β' βαθμού), όπως διορθώθηκε με την υπ' αριθ. 242/2021 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, με την οποία αυτή καταδικάστηκε για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης, έχει ασκηθεί νομότυπα στις 5-5-2021 με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του εκδόσαντος την απόφαση Δικαστηρίου, (αριθ. καταθ. 2/5.5.2021) και εμπρόθεσμα, ενόψει της αναστολής των προθεσμιών ασκήσεως των ενδίκων μέσων, από 7-11-2020 έως 6-4-2021 με διαδοχικές Υπουργικές αποφάσεις, λόγω της πανδημίας covid-19 και της παράτασης των προθεσμιών αυτών κατά δέκα (10) ημέρες με το άρθ. 84 του Ν.4790/2021. Περιέχει εξάλλου παραδεκτούς λόγους αναίρεσης και δη, κατ' εκτίμηση, της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο, της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 362 και 363 του Π.Κ. και της υπέρβασης εξουσίας. (άρθ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α', Δ' Ε' και Θ' ΚΠοινΔ).

Συνεπώς, η αίτηση είναι παραδεκτή κατά τα άρθρα 473 § 2,3, 474, 504 § 1 και 505 ΚΠοινΔ και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητα των λόγων της, συνεκδικαζόμενη με τον από 21-12-2021 πρόσθετο λόγο αναίρεσης, ο οποίος ασκήθηκε στις 21-12-2021 νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρο 509 εδ. α' του ΚΠοινΔ), λόγω της πρόδηλης μεταξύ αυτών συνάφειας. Η συζήτηση της υπόθεσης θα προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, παρά την απουσία της υποστηρίζουσας την κατηγορία Σ. Π. του Ν., η οποία, όπως προκύπτει από το με ημερομηνία 01-12-2021 αποδεικτικό επιδόσεως του Αρχ/κα Δ. Χ., του Α.Τ. Καλαμάτας, κλήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο (άρθ. 515 § 2 εδ. α` ΚΠΔ), κατά την οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσής της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Όσον αφορά το δόλο, δεν υπάρχει ανάγκη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, διότι αυτός ενυπάρχει στην παραγωγή των περιστατικών και προκύπτει από αυτή. Όταν όμως αξιώνονται πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και συγκεκριμένα, είτε η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος), είτε η επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω σκοπού (έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης), ο δόλος απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική του κρίση, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται και αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 25/2020, 93/2020, 132/2020). Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόστηκε. Τέλος, περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του σκεπτικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. (Ολ.Α.Π 1/2020). Από τις διατάξεις των άρθρων 362 και 363 Π Κ, προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφημήσεως, απαιτείται, αντικειμενικώς μεν ισχυρισμός ή διάδοση από το δράστη για άλλον, ενώπιον τρίτου, ψευδούς γεγονότος, το οποίο μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει, αφενός μεν τη γνώση του δράστη με την έννοια της βεβαιότητας ότι το γεγονός αυτό είναι ψευδές και μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου και αφετέρου τη θέληση αυτού να ισχυριστεί ή διαδώσει ενώπιον τρίτου το γεγονός αυτό. Ως ισχυρισμός θεωρείται η ανακοίνωση η οποία προέρχεται ή από ιδία πεποίθηση ή γνώμη ή από μετάδοση από τρίτο πρόσωπο, ενώ διάδοση υφίσταται όταν λαμβάνει χώρα μετάδοση της ανακοινώσεως που γίνεται από άλλον. Ως γεγονός νοείται κάθε συγκεκριμένο περιστατικό του εξωτερικού κόσμου, που ανάγεται στο παρελθόν ή το παρόν, υποπίπτει στις αισθήσεις και είναι δεκτικό αποδείξεως, καθώς και κάθε συγκεκριμένη σχέση ή συμπεριφορά, αναφερόμενη στο παρελθόν ή το παρόν που υποπίπτει στις αισθήσεις και αντίκειται στην ηθική και την ευπρέπεια. Δεν αποκλείεται στην έννοια του γεγονότος να υπαχθούν η έκφραση γνώμης ή αξιολογικής κρίσεως και χαρακτηρισμοί, οσάκις αμέσως ή εμμέσως υποκρύπτονται συμβάντα και αντικειμενικά εκδηλωτικά στοιχεία, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας, δηλαδή μόνο όταν συνδέονται και σχετίζονται με το γεγονός κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ουσιαστικά να προσδιορίζουν την ποσοτική και ποιοτική του βαρύτητα καθώς και όταν είναι διαγνωστό ότι αφορούν συγκεκριμένο συμβάν. Για την υποκειμενική δε θεμελίωση του εγκλήματος τούτου, απαιτείται άμεσος δόλος, συνιστάμενος στην ηθελημένη ενέργεια του ισχυρισμού ή της διάδοσης ενώπιον του τρίτου του ψευδούς γεγονότος εν γνώσει του δράστη ότι αυτό είναι ψευδές και μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου και δεν αρκεί απλός δόλος (ΑΠ 328/2020, 624/2019, 1100/2016).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα παραδεκτώς, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Καλαμάτας, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αφού πρώτα απέρριψε με παρεμπίπτουσα απόφαση τον αυτοτελή ισχυρισμό περί μη ορθής εισαγωγής της υποθέσεως κατά τη διαδικασία του επ' αυτοφώρου καταλαμβανομένου πλημμελήματος με την ακόλουθη αιτιολογία: "η εγκαλούσα υπέβαλε στις 3.8.2016 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καλαμάτας την από 3.8.2016 έγκληση-μήνυσή της (...) για πράξεις που έλαβαν χώρα από τις 2.9.2015 έως και τις 2.8.2016 (...), ενώ στις 8.8.2016 υπέβαλε ενώπιον του ίδιου εισαγγελέα το από 8.8.2016 συμπληρωματικό υπόμνημα (...) για πράξεις που έλαβαν χώρα στις 7.8.2016. Κατόπιν την ίδια ημέρα η Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Καλαμάτας Μαρία Κωλέττη διαβίβασε την τελευταία χρονικά έγκληση της εγκαλούσας στην Αστυνομία Καλαμάτας και παρήγγειλε την τήρηση της αυτόφωρης διαδικασίας για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση (...). Πράγματι την ίδια ημέρα και ώρα 17.15', ήτοι πριν από τη συμπλήρωση των χρονικών ορίων του αυτοφώρου, η κατηγορουμένη [ήδη αναιρεσείουσα] συνελήφθη από τους αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Καλαμάτας (...) και την επόμενη ημέρα προσήχθη ενώπιον της ίδιας Αντεισαγγελέως (...), η οποία της γνωστοποίησε ότι κατηγορείται για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση και την παρέπεμψε ενώπιον του Μονομελούς Πλημ/κείου Καλαμάτας για να δικαστεί με τη διαδικασία του αυτοφώρου (...).

Συνεπώς ορθώς η κατηγορουμένη παραπέμφθηκε να δικαστεί με τη διαδικασία του αυτοφώρου, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της, καθώς συνελήφθη για πράξη, η οποία φερόταν τελεσθείσα εντός της προηγούμενης ημέρας και για την οποία υποβλήθηκε έγκληση από την παθούσα (...), ενώ - δεδομένου ότι επρόκειτο για αδίκημα που τελέστηκε κατ' εξακολούθηση - νομίμως εισήχθησαν να δικαστούν και οι προγενέστερες χρονικά πράξεις". Στη συνέχεια το ως άνω Δικαστήριο με την τελειωτική απόφασή του μετά από την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που αναφέρονται ως προς το είδος τους, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη, ως προς τα πράγματα, κρίση του, ότι αποδείχθηκαν, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα: "Στην προκειμένη υπόθεση, από την ανωμοτί κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, που περιέχεται στα ενσωματωμένα στην παρούσα απόφαση πρακτικά της δημόσιας συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο και καταχωρήθηκαν στα ίδια πρακτικά, σε συνδυασμό με την απολογία της κατηγορουμένης και γενικά από όλη τη συζήτηση της υποθέσεως και από την αξιολογική εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 177 παρ. 1 ΚΠΔ αρχή της ηθικής αποδείξεως, αποδείχθηκαν τα κάτωθι πραγματικά περιστατικά: Η κατηγορουμένη, μέσω της εταιρίας booking, προέβη σε κράτηση ενός δωματίου στο ξενοδοχείο με την επωνυμία "..." που διατηρεί η οικογένεια της πολιτικώς ενάγουσας, για το χρονικό διάστημα από 20.08.2015 έως και 01.09.2015 και με συνολικό κόστος διαμονής το ποσό των 1.115 ευρώ, προκειμένου να διαμείνει σε αυτό η μητέρα της. Κατά τη συμπλήρωση της φόρμας κρατήσεως του δωματίου, της ζητήθηκε και έδωσε τα στοιχεία πιστωτικής κάρτας που διατηρεί στο όνομά της, καθώς τούτο ήταν απαραίτητο για την ολοκλήρωση της κράτησης. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι πράγματι η μητέρα της κατηγορουμένης μετέβη στο ξενοδοχείο και διέμεινε καθ' όλο το χρονικό διάστημα, πλην όμως μία ημέρα πριν την αποχώρησή της υπήρχε μία διαφωνία με την πολιτικώς ενάγουσα - υπεύθυνη της επιχείρησης σχετικά με την πληρωμή της διαμονής της, καθώς ούτε η ίδια κατέβαλε το κόστος διαμονής, ούτε η κατηγορουμένη - που κλήθηκε από τη μητέρα της - συμφώνησε να υπογράψει στη σχετική απόδειξη χρέωσης της πιστωτικής κάρτας ώστε το κόστος διαμονής να καλυφθεί μέσω της πιστωτικής κάρτας, που είχε χρησιμοποιήσει κατά τη διενέργεια της κράτησης. Τελικώς, η μητέρα της κατηγορουμένης αποχώρησε χωρίς να καταβάλει το κόστος της διαμονής της και η πολιτικώς ενάγουσα προχώρησε στην χρέωση του ποσού των 1.115 ευρώ στην πιστωτική κάρτα της κατηγορουμένης. Ανεξαρτήτως της νομιμότητας ή μη της ανωτέρω ενέργειας, καθώς η Τράπεζα προχώρησε στην επιστροφή του ανωτέρω ποσού στην κατηγορουμένη λόγω ελλείψεως της υπογραφής της στο σχετικό απόκομμα χρέωσης της πιστωτικής της κάρτας (και συνεπώς αποδοχής της περί της χρέωσής της με το ανωτέρω ποσό), η κατηγορουμένη αμέσως μετά την αποχώρηση της μητέρας της από το ανωτέρω ξενοδοχείο, ξεκίνησε να αναρτά σε διάφορες ιστοσελίδες υβριστικούς και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για την πολιτικώς ενάγουσα και την επιχείρησή της. Ειδικότερα, και σε ότι αφορά το χρονικό διάστημα μετά τις 03.05.2016 (αφού, ως προελέχθη, το αξιόποινο για το προγενέστερο χρονικό διάστημα έχει εξαλειφθεί) αποδείχθηκε ότι η κατηγορουμένη προέβη στις ακόλουθες αναρτήσεις: 1. Σε χρόνο μη επακριβώς προσδιορισμένο αλλά πάντως μετά την 27η.06.2016, που κατατέθηκε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας η με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 26/2016 αγωγή της πολιτικώς ενάγουσας και της ξενοδοχειακής επιχείρησης "..." κατά της κατηγορουμένης (και επιδόθηκε στην κατηγορουμένη στις 4 Ιουλίου 2016, όπως προκύπτει από τη με αριθμό 1.307 Β'/04.07.2016 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Καλαμάτας με έδρα το Πρωτοδικείο Καλαμάτας Σ. Σ.), καθώς αντίγραφο της αγωγής επισυνάπτεται στην κάτωθι δημοσίευση με τίτλο "...": "είναι αυτή, η Α. Κ. συζ. Ν.. Π., μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ξενοδοχείου ... η πιο αγράμματη γυναίκα της περιοχής μας;...... γι' αυτό ξεσπάει επάνω σε μορφωμένους, εκτοξεύοντας, μαζί με τις αχαΐρευτες επίσης αγράμματες κόρες της, τελείως ψευδείς και ανυπόστατες ΑΓΩΓΕΣ κατά επιστημόνων; έτσι βγάζουν την οργή τους προς την κοινωνία προς τα έξω; Ή αποπλανήθηκαν από νομικά ισοδύναμα των ζιγκολό, με αγορασμένα ψευτονομικά προσόντα, που θέλανε να τις αρμέξουν;", 2.Σε χρόνο μη επακριβώς προσδιορισμένο αλλά πάντως μετά την 27η.06.2016, που κατατέθηκε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας η με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 26/2016 αγωγή της πολιτικώς ενάγουσας και της ξενοδοχειακής επιχείρησης "..." κατά της κατηγορουμένης, καθώς αναφέρεται στη συζήτηση της ανωτέρω αγωγής με τίτλο "...": "εδώ κουβαλήσανε μία καθαρίστρια τουαλέτας από το ξενοδοχείο τους στο δικαστήριο για να κάνει ψευδορκία και να μας κατασυκοφαντήσει.....", 3. Σε χρόνο μη επακριβώς προσδιορισμένο αλλά πάντως μετά την 27η.06.2016, που κατατέθηκε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας η με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 26/2016 αγωγή της πολιτικώς ενάγουσας και της ξενοδοχειακής επιχείρησης "..." κατά της κατηγορουμένης, καθώς αναφέρεται στη συζήτηση της ανωτέρω αγωγής με τίτλο "...": "ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτή είναι η Σ. Π., διευθύντρια του ξενοδοχείου ... στη ….. Στη ... γεννήθηκε και μάλλον δεν θα ξεφύγει ποτέ καθώς έμεινε αμόρφωτη. Όχι πως τα κατάφερε σαν ξενοδόχα όμως. Απλώς έχει "πλάτες" κάτι μαφιόζικες ξένες εταιρίες με τις οποίες συνεργάζεται, γιατί τους αποδίδει ένα τεράστιο ποσοστό από τη λεία που αποκόμισαν μαζί κάνοντας συνέχεια παράνομες συναλλαγές. Είναι εξόχως επικίνδυνη καθότι ΚΛΕΒΕΙ από πιστωτικές κάρτες, καταπατάει τις συμφωνίες με τους πελάτες αλλά και την ίδια τη νομοθεσία. Στον Εισαγγελέα και τους Δικαστές δικαιολογείται όπως κάνουν όλα τα ΤΣΟΚΑΡΑ: μετατίθοντας την ευθύνη αλλού! Κυρίως στο ΘΥΜΑ!

Έτσι είναι οι ξεδιάντροποι αλλά παράλληλα βλαμμένοι άνθρωποι..... Επίσης, εξαναγκάζει ή δωροδοκεί τους υπαλλήλους του ξενοδοχείου της (όπως μία καθαρίστρια τουαλέτας) να πάνε να καταθέσουν στις Αρχές ή στο Δικαστήριο, ψέματα, με σκοπό να βρει το μπελά του το θύμα της! Είναι τόσο πουλημένη στη ξένη εταιρεία κρατήσεων αυτή που κάνει ό,τι της λένε, υπακούοντας τυφλά καθώς δεν μπορεί να αναγνωρίσει ότι αυτές οι οδηγίες είναι άκρως παράνομες..... Δεν ντρέπεται καθόλου. Κάνει εντελώς ψευδείς καταγγελίες και αναφορές, αβάσιμες Αγωγές και Μηνύσεις σε Επιστήμονες με χίλιες φορές ανώτερη μόρφωση και νοημοσύνη μόνο επειδή της έκαναν παρατήρηση και τη ξεμπρόστιασαν στη τράπεζα της και στις Αρχές. Ταλαιπωρεί αφάνταστα καταξιωμένους Επιστήμονες για να δώσει νόημα στη ανούσια και καταπιεσμένη ύπαρξη τη δικιά της! Που θα μείνει για πάντα όπως φαίνεται στη ...!.......", 4. Στις 25 Ιουλίου 2016 ανήρτησε με το όνομα "..." στις σελίδες "..." και "..." τα εξής: "Στο ξενοδοχείο ... στην οδό … στη …, η ιδιοκτήτρια Σ. Π. έχει πιαστεί να κλέβει από πιστωτική κάρτα, τον αριθμό τον οποίο της το προώθησε πασίγνωστη εταιρεία κράτησης, χρεώνοντας την λαθραία, ερήμην του κατόχου, ενάντια στους όρους της κράτησης και πάνω απ' όλα ΠΑΡΑΝΟΜΑ. Σε τέτοια περίπτωση τα χρήματά σας θα επιστραφούν από τη τράπεζα αλλά θα ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΘΕΙΤΕ". 5. Στις 29 Ιουλίου 2016 ανήρτησε με το όνομα "..." στη σελίδα "..." τα εξής: "Η ξενοδόχα Σ. Π. (..., οδός …) υπεξαίρεσε χρήματα από πιστωτική κάρτα τον αριθμό τον οποίο είχε στη κατοχή της για κάποιο άλλο σκοπό. Ύστερα από μεγάλη ταλαιπωρία ο κάτοχος δικαιώθηκε από τη τράπεζα και του επιστράφηκαν τα χρήματα. Όμως η Σ. Π., η οποία σημειωτέον έχει χαμηλή μόρφωση, σκύλιασε από την ήττα της και εξακολουθεί να ταλαιπωρεί τον κάτοχο!!!", ενώ ακριβώς την ίδια ανάρτηση, με το ίδιο όνομα και στην ίδια σελίδα ανήρτησε και στις 04 Αυγούστου 2016. Η ανωτέρω ανάρτηση με ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο και με το ίδιο όνομα αναρτήθηκε, σε χρόνο που δεν προσδιορίστηκε ακριβώς ώστε να διαπιστωθεί εάν έλαβε χώρα μετά τις 03.05.2016, και στις ιστοσελίδες των ξενοδοχείων "...", "...", "..." και "...", στην ιστοσελίδα της εφημερίδας "..." - η οποία στην ίδια δημοσίευση έχει 66.971 θεάσεις - αλλά και στην ιστοσελίδα "Όλοι οι Μεσσήνιοι σε μία σελίδα", καταδεικνύει όμως τη σαφή πρόθεση της κατηγορουμένης να διαδώσει σε όσο το δυνατόν περισσότερο άτομα δυσφημιστικές κρίσεις της για την πολιτικώς ενάγουσα και την επιχείρησή της. 6. Στις 20 Ιουλίου 2016 και με τίτλο "κατάχρηση" ανήρτησε τα εξής: "Χρεώσανε λαθραία τη πιστωτική κάρτα μου που είχα δώσει ως εγγύηση ενώ ο πελάτης πλήρωσε στο ταμείο στο τέλος της διαμονής του. Δικαιώθηκα από τη τράπεζα μετά από μεγάλο αγώνα. Ευτυχώς που δικαιώθηκα από τη τράπεζα και ξανά μετά από αποτυχημένη ένσταση δικιά τους. Και πάλι όμως ταλαιπωρήθηκα πολύ!". 7. Την 1η Αυγούστου 2016 ανήρτησε με το όνομα "..." στη σελίδα της εφημερίδας "..."- η οποία στην ίδια δημοσίευση έχει τουλάχιστον 24.856 θεάσεις - τα εξής: "Η ξενοδόχα Σ. Π. (..., οδός …) υπεξαίρεσε χρήματα από πιστωτική κάρτα, έχοντας λάβει τον αριθμό από πασίγνωστη εταιρεία κρατήσεων, για άλλο σκοπό όμως. Όχι μόνο έχει χαμηλή μόρφωση, αλλά και χαμηλό ηθικό υπόβαθρο για να κάνει κάτι τέτοιο, παραβιάζοντας τους όρους κράτησης, και ΠΑΡΑΝΟΜΩΝΤΑΣ, χρεώνοντας μια κάρτα ερήμην και χωρίς την έγκριση του κατόχου. Επειδή θα σκυλιάσει που θα πάρετε τα χρήματά σας πίσω, έπειτα όμως από μεγάλη ταλαιπωρία με τη τράπεζά σας, θα σας κάνει αγωγή με κατασκευασμένες κατηγορίες, γιατί δεν έχει μάθει να χάνει!!! Της πήρε ο μπαμπάς της ένα ξενοδοχείο για να παίζει τη ξενοδόχα κι εκείνη αντί να δείχνει φιλόξενη, τα κάνει όλα ρημαδιό!", ενώ στις 7.08.2016 με το όνομα "..." σχολίασε στην ανωτέρω ανάρτηση "Δυστυχώς η γυφτιά οργιάζει στις μέρες μας!". Η κατηγορουμένη αρνείται ότι οι ανωτέρω αναρτήσεις με τους αναφερόμενους κωδικούς προέρχονται από την ίδια και ισχυρίστηκε ότι είναι πολύ πιθανό να δημιουργήθηκαν είτε από κάποιο τρίτο άτομο, το οποίο δεν κατονόμασε και το οποίο έλαβε γνώση των πραγματικών περιστατικών που έλαβαν χώρα κατά τη διαμονή της μητέρας της είτε από το συνήγορο της πολιτικής αγωγής, ο οποίος με αυτόν τον τρόπο αυξάνει τη δικηγορική του ύλη, πλην όμως το Δικαστήριο απέκτησε βέβαια πεποίθηση ότι όλες οι ανωτέρω αναρτήσεις προέρχονται από την κατηγορουμένη, καθώς εκκινούν πάντα από την περιγραφή του ίδιου βιοτικού συμβάντος, ήτοι τη διαμονή στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο και την καταβολή του κόστους διαμονής μέσω χρέωσης πιστωτικής κάρτας, χωρίς τη δική της συγκατάθεση και ακολούθως επιδίδεται σε πλήθος απαξιωτικών, δυσφημιστικών και εξυβριστικών εκφράσεων με άμεσο στόχο να πλήξει την επαγγελματική τιμή και ακεραιότητα της επιχείρησης και της πολιτικώς ενάγουσας αλλά της υπόλοιπης οικογένειάς της. Εις επίρρωση της ανωτέρω κρίσης επισημαίνονται: α) η δημοσίευση της κατηγορουμένης με όνομα "...", στην οποία, αφού επισυνάπτεται η από 31.01.2020 επιστολή - αίτημα αναβολής του συνηγόρου της πολιτικής αγωγής, που υποβλήθηκε στη δικάσιμο της 03.02.2020 (όπως προκύπτει από τη μονογραφή της Προέδρου επί της επιστολής) και αφορά σε παράστασή του ενώπιον του Αρείου Πάγου, ακολουθεί το εξής σχόλιο: "Ψευδής βεβαίωση του Δ. Δ. για ικανότητα παράστασης που ΔΕΝ ΕΧΕΙ. Ενώπιον του ΑΠΟΠΑΤΟΥ έπρεπε να πει" και β) η ανάρτηση της κατηγορουμένης με το όνομα "..." και τη φωτογραφία της όπου αναφέρει: "Μεγάλη αλητεία από τους ιδιοκτήτες του ...... της Καλαμάτας (όπου δεν έχω μείνει ποτέ μου). Παραβίασαν τους όρους της κράτησης τρίτου ατόμου, χρεώνοντας λαθραία τη δικιά μου πιστωτική κάρτα, τα στοιχεία της οποίας είχαν στη διάθεσή τους για άλλη υπόθεση αφού τους τα προωθεί η εταιρεία booking αντί για να σεβαστούν τους όρους της κράτησης σύμφωνα με τους οποίους ο πελάτης θα πλήρωνε κατά τη διαμονή του. Εν ολοίγης, έγινε ΚΛΟΠΗ και ΑΠΑΤΗ. Αντί να παραδεχτούν πως είχα δίκιο, μου πουλάνε τσαμπουκά. Όταν θα πάνε φυλακή, αυτοί οι ΨΕΥΤΟΜΑΓΚΕΣ που μου κλέψανε 1.115ευρώ, δε θα τους γίνει επιτέλους μάθημα; ΟΥΤΕ ΣΕ ΜΠΟΥΡΔΕΛΛΟ δε θα περίμενε κανείς να αντικρίσει τέτοια εγκληματικότητα".

Επίσης, αποδείχθηκε ότι η κατηγορουμένη καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα από τις 03.05.2016 έως και τις 07.08.2016 μέσω τηλεφωνικών κλήσεων στο σταθερό τηλέφωνο του ξενοδοχείου "..." και στο προσωπικό κινητό τηλέφωνο της εγκαλούσας Σ. Π. αποκάλεσε την ανωτέρω εγκαλούσα "κλέφτρα, λαμόγιο, απατεώνισσα, ντουβάρι, χαμηλής μόρφωσης, με συμπεριφορά υποκόσμου και μαφιόζας", με σκοπό να πλήξει την τιμή και την υπόληψή της, να τη δυσφημήσει στον κοινωνικό της περίγυρο και τους υπαλλήλους της επιχείρησής της, παρουσιάζοντάς την ως άτομο με χαμηλή μόρφωση, χωρίς ηθικούς φραγμούς, που τελεί αξιόποινες πράξεις σε βάρος των πελατών της επιχείρησής της, αν και γνώριζε ότι αυτά ήταν ψευδή. Άλλωστε, επισημαίνεται ότι η ίδια η κατηγορουμένη στην απολογία της επανέλαβε αρκετές φορές ότι η επιχείρηση της πολιτικώς ενάγουσας είναι κλέφτες και το γνωρίζουν όλοι, καθώς και ότι η τράπεζα και το υπουργείο γνωρίζουν ότι η επιχείρηση της πολιτικώς ενάγουσας δεν είναι φερέγγυα. Επίσης, κατέθεσε ότι η ίδια έχει υψηλού επιπέδου μόρφωση και είναι άτομο με ηθική, ενώ η πολιτικώς ενάγουσα δεν έχει ούτε τη δική της μόρφωση ούτε τη δική της ηθική ακεραιότητα αλλά συμπεριφέρεται με τρόπο φασιστικό. Όμως όλες οι ανωτέρω κρίσεις αναμφισβήτητα βλάπτουν την τιμή και την υπόληψη της πολιτικώς ενάγουσας ατομικά αλλά και ως νομίμου εκπροσώπου μίας ξενοδοχειακής επιχείρησης, αφού την παρουσιάζουν ως άτομο ηθικά αναξιοπρεπές, χωρίς επαγγελματική εντιμότητα και μειωμένης μόρφωσης, ανίκανο να διαχειριστεί την επιχείρησή της έντιμα αλλά μετερχόμενη σε αξιόποινες πράξεις (κλοπής, υπεξαίρεσης και απάτης) σε βάρος των πελατών της επιχείρησης, τα δε ανωτέρω ψευδή γεγονότα θεμελιώνονται αποκλειστικά στην προσωπική πεποίθηση της κατηγορουμένης, η οποία - αν και γνώριζε το ψευδές αυτών - προέβη σε πλήθος δημοσίων αναρτήσεων ώστε των ανωτέρω πεποιθήσεών της να λάβει γνώση πολύ μεγάλος αριθμός ατόμων και συνακόλουθα να κλονιστεί η αντίληψή τους για την εντιμότητα της πολιτικώς ενάγουσας και της επιχείρησής της με αποτέλεσμα την ηθική βλάβη της αλλά και την περιουσιακή της ζημία λόγω της δυσφημίσεως της επιχείρησής της. Άλλωστε, το σύνολο των αναφερομένων στις αναρτήσεις της κατηγορουμένης ήταν ψευδή καθώς: α) η ίδια ουδεμία περιουσιακή ζημία υπέστη, αντιθέτως η μητέρα της διέμεινε στην επιχείρηση της εγκαλούσας χωρίς να καταβάλει οτιδήποτε για το κόστος διαμονής της, β) κατά της πολιτικώς ενάγουσας δεν ασκήθηκε ποινική δίωξη ούτε για κλοπή ούτε για απάτη, γ) εξαρχής η κατηγορουμένη γνώριζε ότι επρόκειτο για μία αστική διαφορά, η οποία δημιουργήθηκε με αφορμή την κάλυψη του κόστους διαμονής της μητέρας της και η οποία θα μπορούσε να επιλυθεί μόνο μέσω των αστικών δικαστηρίων, ενώ οι χαρακτηρισμοί που περιέχονται στις ανωτέρω αναρτήσεις δεν ήταν πρόσφοροι να επιλύσουν τη μεταξύ τους διαφορά, παρά μόνο να διαδώσουν ψευδείς και μειωτικούς χαρακτηρισμούς για την πολιτικώς ενάγουσα και την επιχείρησή της με σαφή πρόθεση να βλάψουν το κύρος της και να θίξουν την προσωπική και επαγγελματική τιμή και υπόληψή της. Κατόπιν όλων των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η κατηγορουμένη θα πρέπει να κηρυχθεί ένοχη για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης κατ' εξακολούθηση, που έλαβε χώρα στην …. κατά το χρονικό διάστημα από 03.05.2016 έως και 07.08.2016.". Στη συνέχεια, το Δικαστήριο της ουσίας, αφού κήρυξε αθώα την κατηγορουμένη για όσες πράξεις συκοφαντικής δυσφήμησης έλαβαν χώρα πριν τις 2.5.2016 (λόγω μη εμπρόθεσμης υποβολής έγκλησης), την κήρυξε ένοχη "για όσες πράξεις συκοφαντικής δυσφήμησης έλαβαν χώρα μετά τις 03.05.2016 και ειδικότερα του ότι: Στην ... κατά το χρονικό διάστημα από τις 03.05.2016 έως και τις 07.08.2016, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ισχυρίστηκε ενώπιον τρίτων για κάποιον άλλο ψευδή γεγονότα, που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του, ενώ γνώριζε ότι τα γεγονότα αυτά δεν ήταν αληθινά. Συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, μέσω τηλεφωνικών κλήσεων στο σταθερό τηλέφωνο του ξενοδοχείου "..." και στο προσωπικό κινητό τηλέφωνο της εγκαλούσας Σ. Π. του Ν., καθώς επίσης και μέσω αναρτήσεών της στο διαδίκτυο (και δη στο κοινωνικό μέσο δικτύωσης "FACEBOOK", στην ιστοσελίδα της εταιρείας ..., σε όλες τις ηλεκτρονικές σελίδες των εφημερίδων της Καλαμάτας και σε όλους τους ιστότοπους που σχετίζονται με την πόλη της Καλαμάτας) με τα κωδικά ονόματα "...", "...", "..." και "ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ", ενώπιον πολλών χρηστών του διαδικτύου, διατύπωσε ισχυρισμούς ψευδείς και πρόσφορους να βλάψουν τη θεμελιωμένη επί της ηθικής και κοινωνικής αξίας του προσώπου της ανωτέρω εγκαλούσας εκτίμηση και ειδικότερα: - αποκάλεσε την ανωτέρω εγκαλούσα "κλέφτρα, λαμόγιο, απατεώνισσα, ντουβάρι, χαμηλής μόρφωσης, με συμπεριφορά υποκόσμου και μαφιόζας", και - ανέφερε ότι η ανωτέρω εγκαλούσα "υπεξαιρεί χρήματα από πιστωτικές κάρτες, κλέβει από τις πιστωτικές κάρτες τους αριθμούς, έχει πολύ ανάρμοστη και χυδαία συμπεριφορά, χρέωσε λαθραία την πιστωτική κάρτα αυτής (κατηγορουμένης) που είχε δώσει ως εγγύηση ενώ ο πελάτης πλήρωσε στο ταμείο στο τέλος της διαμονής του", ενώ τα αληθή είναι ότι: η ανωτέρω εγκαλούσα με την οικογένειά της έχει ιδρύσει από το έτος 2004 στην ….. την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... - ... και το διακριτικό τίτλο "...", η οποία λειτουργεί και εκμεταλλεύεται ξενοδοχείο στην ενταύθα συμβολή των οδών … και …., η ανωτέρω εγκαλούσα, αν και είναι μέτοχος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ανωτέρω εταιρείας, καθημερινά εργάζεται στο ξενοδοχείο, κυρίως στη ρεσεψιόν και στην εν γένει εξυπηρέτηση των πελατών, δεδομένου ότι πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση, η ως άνω κατηγορουμένη, μέσω της εταιρείας ... (με την οποία έχει συμβληθεί το ανωτέρω ξενοδοχείο για τη διαφημιστική προβολή του και την καλύτερη εξυπηρέτηση των πελατών, καθόσον οι πελάτες μπορούν να κάνουν online κράτηση δωματίου κάνοντας χρήση της πιστωτικής τους κάρτας), προέβη σε κράτηση ενός δίκλινου δωματίου στο ανωτέρω ξενοδοχείο για το χρονικό διάστημα από 20-08-2015 μέχρι τις 1-9-2015 κάνοντας χρήση πιστωτικής κάρτας της Τράπεζας Πειραιώς που είχε στην κατοχή της, καθ' όλο το χρονικό διάστημα από 20-8-2015 μέχρι 1-9-2015 διέμεινε στο ανωτέρω ξενοδοχείο η μητέρα της ως άνω κατηγορουμένης, Ε. Ψ., με συνολικό κόστος διαμονής ποσού (1.115,00) ευρώ, ποσό το οποίο τελικώς ουδέποτε κατεβλήθη, ο αριθμός της πιστωτικής κάρτας της Τράπεζας Πειραιώς, κάτοχος της οποίας τυγχάνει η ως άνω κατηγορουμένη, γνωστοποιήθηκε στην ανωτέρω εγκαλούσα από την ..., δεδομένου ότι αυτό πιστοποιείται και από την ίδια την εταιρεία ... και ουδέποτε η ανωτέρω εγκαλούσα έκλεψε ή εξαπάτησε την ως άνω κατηγορουμένη και όλη η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις επιλογές κράτησης της ως άνω κατηγορουμένης και σύμφωνα με τους όρους των συναλλαγών που θέτονται από την εταιρεία .... Οι ανωτέρω αναφερόμενοι ισχυρισμοί, για τους οποίους αυτή (κατηγορουμένη) γνώριζε εξ υπαρχής ότι ήταν ψευδείς, είχαν ως αποτέλεσμα να θιγεί η τιμή και η υπόληψη της ανωτέρω εγκαλούσας σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο και να μειωθεί η "ζήτηση" του ανωτέρω ξενοδοχείου, καθόσον οι αναρτήσεις της κατηγορουμένης απέτρεψαν πολλούς υποψήφιους πελάτες να προβούν σε κρατήσεις στο ανωτέρω ξενοδοχείο.".

Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, κατά το συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ` αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 εδ. α`, 27 παρ. 1 και 363-362 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλιπή, δηλαδή, ή αντιφατική αιτιολογία. Ειδικότερα, σε σχέση με τις επιμέρους αιτιάσεις, που περιέχονται στους σχετικούς λόγους αναιρέσεως περί ελλείψεως αιτιολογίας της αποφάσεως, παρατηρούνται τα ακόλουθα: 1) Η αιτίαση της αναιρεσείουσας ότι η προσβαλλομένη απόφαση με ελλιπή αιτιολογία και χωρίς περαιτέρω έρευνα ή εξέταση, πολλώ δε μάλλον χωρίς πραγματογνωμοσύνη, απέρριψε τον αρνητικό της ισχυρισμό ότι τα επίμαχα σχόλια στο διαδίκτυο δεν έγιναν από την ίδια, αλλά έγιναν είτε από τρίτα, άγνωστα, πρόσωπα, είτε, πιθανόν, από την ίδια την πολιτικώς ενάγουσα ή το συνήγορό της δεν κρίνεται βάσιμη, καθόσον η προσβαλλομένη απόφαση, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό της, το οποίο παρατέθηκε αυτούσιο ανωτέρω, με πλήρη αιτιολογία απέρριψε το σχετικό ισχυρισμό, ενώ αίτημα πραγματογνωμοσύνης δεν υπεβλήθη, αλλά ούτε και απαιτείτο η διενέργειά της, εφόσον το Δικαστήριο όπως ρητά αναφέρεται στην προσβαλλομένη, "απέκτησε βεβαία πεποίθηση ότι όλες οι ανωτέρω αναρτήσεις προέρχονται από την κατηγορουμένη". 2) Το γεγονός, ότι στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά, για τα οποία η αναιρεσείουσα κηρύχθηκε αθώα, πλην όμως προσδιορίζονται μόνον κατά τον χρόνο τέλεσής τους ως συμβάντα πριν την 2-5-2016 και μνημονεύονται στο σκεπτικό αυτής, δεν δημιούργησε ασάφεια ή αντίφαση ως προς τα πραγματικά περιστατικά, για τα οποία αυτή έχει καταδικασθεί, τα οποία λεπτομερώς αναφέρονται, στο αμέσως επόμενο σκέλος του διατακτικού, κατά τόπο, χρόνο και λοιπές περιστάσεις, που καταλογίσθηκαν στην ίδια, ότι έλαβαν χώρα κατά το χρονικό διάστημα από 3-5-2016 έως 7-8-2016. Κρίνεται αβάσιμος επομένως ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας περί ασάφειας και αντίφασης της προσβαλλομένης, για το λόγο αυτό. 3) Παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από την αναιρεσείουσα, με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, μετά των πρακτικών της και όλων των συναφών εγγράφων της δικογραφίας, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, η εν λόγω κατηγορουμένη δεν έχει καταδικασθεί, για περιστατικά άλλα από εκείνα για τα οποία ασκήθηκε εναντίον της η ποινική δίωξη, ούτε προέκυψε ότι από τις παραδοχές του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου χειροτέρευσε η θέση της, κατά παράβαση του άρθρου 470 του Κ.Π.Δ.. 4) Παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η εκδοθείσα, ταυτάριθμη της προσβαλλομένης, παρεμπίπτουσα απόφαση του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, κατ' άρθρο 176 Κ.Π.Δ., επί ενστάσεως αυτής κατά της προπαρασκευαστικής διαδικασίας στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ήτοι του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας, ως προς όλες τις επί μέρους πράξεις του κατ' εξακολούθηση εγκλήματος, για το οποίο έχει καταδικασθεί, καίτοι μόνον για την τελευταία εξ αυτών συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του αυτοφώρου, η ως άνω απόφαση έχει την προσήκουσα ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο σκεπτικό της, το οποίο παρατέθηκε αυτούσιο ανωτέρω. Η παραδοχή δε του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, ότι στο κατ' εξακολούθηση έγκλημα αρκεί για την τήρηση της επ' αυτοφώρω διαδικασίας να συντρέχουν τα στοιχεία του αυτοφώρου εγκλήματος, κατ' αρθρ. 242 του Κ.Π.Δ., ως προς την τελευταία από τις μερικότερες πράξεις, δεν αντιφάσκει προς το νόμο, αφού, λόγω της ενότητας του δόλου, το κατ' εξακολούθηση έγκλημα αυτό δικάζεται ως ενιαία πράξη, ενώ και στην επ' αυτοφώρω διαδικασία διασφαλίζονται, και δεν παραβιάζονται τα υπερασπιστικά δικαιώματα του εκάστοτε κατηγορουμένου, σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. (Α.Π.470/2011). Κατόπιν τούτων, οι πρώτος, δεύτερος, τρίτος και πέμπτος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους η αναιρεσείουσα αιτιάται την προσβαλλομένη για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, απόλυτη ακυρότητα και υπέρβαση εξουσίας, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση, την αιτίαση ότι υπέπεσε σε απόλυτη ακυρότητα, διότι "παρέλειψε να αποφανθεί για την αίτηση αποχής της Αντεισαγγελέως Πρωτοδικών Αδαμαντίας Χριστοφοράκου, μέσω της υπ' αριθ. 22/2020 Πράξης της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Καλαμάτας". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, βασίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και συνεπώς προβάλλεται απαραδέκτως. Τούτο δε, διότι από τα επισκοπούμενα πρακτικά της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει, ότι μόνον η αναιρεσείουσα, κατά την απολογία της, υπέβαλε αίτηση εξαιρέσεως κατά της προαναφερόμενης Αντεισαγγελέως Πρωτοδικών και ότι το Δικαστήριο αποφάνθηκε επ' αυτής, ύστερα από την τήρηση της νόμιμης διαδικασίας, αφού με την υπ' αριθ. 22/2020 Πράξη της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Καλαμάτας ορίσθηκε προς αναπλήρωση της αρχικώς ορισθείσης Εισαγγελικής Λειτουργού, προκειμένου να προτείνει επί της ανωτέρω αιτήσεως εξαιρέσεως, η Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Μαρία Καραγιάννη. Δηλαδή, η ως άνω υπ' αριθ. 22/2020 Πράξη, εξεδόθη μόνο για τον ορισμό αναπληρωτή Εισαγγελικού Λειτουργού για αντικατάσταση της Εισαγγελέως της σύνθεσης του Δικαστηρίου το οποίο είχε επιληφθεί προς εκδίκαση της συγκεκριμένης υποθέσεως, με κατηγορουμένη την αναιρεσείουσα και κατόπιν της αιτήσεως εξαιρέσεως που είχε υποβάλει αυτή και όχι επ' αφορμή αίτησης αποχής της Εισαγγελέως της έδρας.

Συνεπώς, ο υπό κρίση τέταρτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. Με τον έκτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση, την αναιρετική πλημμέλεια της αναιτιολόγητης απόρριψης του αιτήματός της περί αναβολής της δίκης. Επί του λόγου αυτού παρατηρούνται τα ακόλουθα: Η απαιτούμενη, κατά το άρθρο. 93 παρ. 3 του Συντ. και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει, όπως προαναφέρθηκε, τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.. Δ` του Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναιρέσεως, εκτείνεται όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες, χωρίς εξαίρεση, τις αποφάσεις, ανεξάρτητα του αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση του δικαστηρίου που απορρίπτει αίτημα του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης κατά τα άρθρα 349, 352 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ., πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, υπό την προϋπόθεση ότι το σχετικό αίτημα υποβάλλεται παραδεκτώς και είναι ορισμένο, άλλως το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένα. Έλλειψη αιτιολογίας της παρεμπίπτουσας αποφάσεως που απορρίπτει το αίτημα αναβολής, υπάρχει, όταν το δικαστήριο δεν αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους κατέληξε στην κρίση του για την απόρριψη του αιτήματος αναβολής. (ΑΠ 238/2021, 9/2020). Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι η συνήγορος της κατηγορουμένης, ήδη αναιρεσείουσας, ζήτησε την αναβολή της εκδικάσεως της υποθέσεως "για να προσκομισθούν νέα έγγραφα για την ταυτότητα των ατόμων που δημοσίευσαν στο Facebook και για το λόγο ότι έχει αναλάβει την υπόθεση πολύ πρόσφατα και χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να προετοιμαστεί.". Ακολούθως ο Εισαγγελέας πρότεινε να απορριφθεί το αίτημα αναβολής και το Δικαστήριο, απέρριψε το αίτημα, μετά την παράθεση σχετικής νομικής σκέψης, με την ακόλουθη επί λέξει αιτιολογία: "... το αίτημα πρέπει να απορριφθεί πρωτίστως ως παρελκυστικό διότι η συνήγορος υπερασπίσεως αορίστως ζήτησε την αναβολή της υποθέσεως χωρίς να διευκρινίσει εάν έχει ήδη προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια - αίτημα προς την ιστοσελίδα Facebook και για ποιες εκ των δημοσιεύσεων προτίθεται να αναζητήσει περισσότερα στοιχεία, ενώ επισημαίνεται ότι η υπό κρίση υπόθεση εκδικάζεται ήδη σε δεύτερο βαθμό και η εκκαλουμένη απόφαση εκδόθηκε στις 09.8.2016, εκ δε της ανωτέρω ημερομηνίας έως σήμερα παρήλθε ικανό χρονικό διάστημα για τη διενέργεια των πράξεων που η κατηγορουμένη θεωρούσε αναγκαία για την υπεράσπισή της, πλην όμως σε ουδεμία αυτών προέβη. Τέλος, επισημαίνεται ότι η κατηγορουμένη αιτήθηκε το διορισμό συνηγόρου το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους, αν και η κλήση για να εμφανιστεί ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου έχει επιδοθεί στην ίδια ήδη από το Μάϊο του έτους 2018 (βλ. την από 09/5.2018 επίδοση κλήσης σε κατηγορούμενο - εκκαλούντα του Αρχ. Α.Τ. Καλαμάτας Δ. Χ.) και η ίδια έχει λάβει αντίγραφα της δικογραφίας τουλάχιστον από τις 10 Φεβρουαρίου 2020 (βλ την από 10.02.2020 αίτησή της, η οποία έλαβε αρ. πρωτ. 549/10.2.2020 και έγινε δεκτή). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, το αίτημα αναβολής πρέπει να απορριφθεί.....". Ενόψει τούτων, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, παρότι το αίτημα περί αναβολής της δίκης προεβλήθη αορίστως, αιτιολόγησε κατά τρόπο πλήρη και εμπεριστατωμένο την απορριπτική του κρίση, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη και συνεπώς, κρίνεται αβάσιμος ο υπό κρίση τελευταίος λόγος αναιρέσεως. Τέλος, με τον μόνο πρόσθετο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται "απόλυτη ακυρότητα που συνέβη στο ακροατήριο της από 3-2-2020 συνεδρίασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας", οπότε εκδόθηκε η υπ' αριθ. 201/2020 απόφαση, με την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 28-9-2020, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη, διότι παρανόμως χορηγήθηκε η αναβολή, κατόπιν αιτήματος της πολιτικώς ενάγουσας λόγω κωλύματος στο πρόσωπο του συνηγόρου της Δημητρίου Δρακόπουλου, ο οποίος την ίδια ημέρα έπρεπε να παρασταθεί στον Άρειο Πάγο, διότι ο λόγος αναβολής δεν ήταν αληθής, καθόσον ο εν λόγω συνήγορος της πολιτικώς ενάγουσας δεν είχε δικαίωμα παραστάσεως στον Άρειο Πάγο. Ο πρόσθετος αυτός λόγος αναιρέσεως, που κατ' ορθή εκτίμηση αναφέρεται σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, προβάλλεται απαραδέκτως, καθόσον δεν αναφέρεται σε κεφάλαιο της προσβαλλομένης αποφάσεως αλλά σε άλλη απόφαση, ήτοι στην υπ' αριθ. 201/2020 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας, με την οποία αναβλήθηκε η εκδίκαση της υποθέσεως, κατόπιν αιτήματος αναβολής εκ μέρους του συνηγόρου της πολιτικής αγωγής, η αναβολή δε που χορηγήθηκε κατά την προγενέστερη αυτή δικάσιμο, δεν μπορεί, για οποιοδήποτε λόγο, να προσδώσει κάποια πλημμέλεια στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση. Πρέπει συνεπώς να απορριφθεί ο πρόσθετος λόγος αναιρέσεως. Οι λοιπές εκτενείς αιτιάσεις που διαλαμβάνονται στην αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος που αποδίδουν εσφαλμένη εκτίμηση του περιεχομένου των αποδείξεων και καταλήγουν σε αμφισβήτηση των σε βάρος της αναιρεσείουσας παραδοχών της προσβαλλομένης καταδικαστικής αποφάσεως και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, είναι απαράδεκτες, αφού με την επίφαση των ως άνω λόγων αναιρέσεως πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Μετά από αυτά, και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και ο πρόσθετος αυτής λόγος και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης (άρθ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-5-2021 αίτηση της Δ. Ψ. του Γ., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 742/2020 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Καλαμάτας (β' βαθμού), όπως διορθώθηκε με την υπ' αριθ. 242/2021 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, καθώς και τον από 21-12-2021 πρόσθετο λόγο αναίρεσης, και

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Απριλίου 2022.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Μαΐου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ        H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ