ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Αίτημα αναβολής για κρείσσονες αποδείξεις: η απόρριψη χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία παραδεκτού αιτήματος αναβολής της δίκης, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, στοιχειοθετεί δε τον ερευνώμενο και αυτεπαγγέλτως λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ του ίδιου κώδικα, καθώς και της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ’ του ίδιου κώδικα (άρθρο 511 του Κ.Ποιν.Δ.), σε περίπτωση καταδίκης του κατηγορουμένου, εφόσον το δικαστήριο, απορρίπτοντας το παραδεκτώς υποβληθέν αίτημα για αναβολή της δίκης αναιτιολόγητα ή χωρίς απάντησή του, προχωρεί στην εκδίκαση της υπόθεσης και τον καταδικάζει (ΑΠ 1336/2022,  225/2021).

Απόφαση 1336 / 2022   (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1336/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Κουβίδου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (η οποία ορίστηκε με την υπ' αριθμ.286/2022 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Μαχαίρα, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μαρία Βάρκα και Ελευθέριο Σισμανίδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νίκης - Αναστασίας Μουζάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. Π. Μ. - Φ. του Γ., κατοίκου ... και 2. Κ. Χ. του Ν., κατοίκου ομοίως, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία - Μαργαρίτα Γιαννακοπούλου -Χαραλαμπίδου, για αναίρεση της υπ'αριθ. ΔΤ 665/2021 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 10 Δεκεμβρίου 2021 δύο (2) αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες ασκήθηκαν ενώπιον της Γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών Διονυσίας Δημήτρουλα, έλαβαν, αντίστοιχα, αριθμούς Ε.Μ.:... και Ε.Μ.:... και η οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1233/21.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι αιτήσεις και να επιβληθούν τα έξοδα στους αναιρεσείοντες και την πληρεξούσια δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Οι κρινόμενες υπό στοιχεία Ε.Μ.: ... και Ε.Μ.: ..., με ημερομηνία 10-12-2021, αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων, αντιστοίχως: α) Π. Μ. - Φ. του Γ. και της Μ. και β) Κ. Χ. του Ν. και της Θ., κατοίκων ... για αναίρεση της υπ' αρ. ΔΤ 665/29-9-2021 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό και καταδίκασε καθέναν από αυτούς (αναιρεσείοντες - κατηγορουμένους), για τις αξιόποινες πράξεις της παράλειψης καταβολής: α) εργοδοτικών και β) εργατικών ασφαλιστικών εισφορών, ύστερα από την αναγνώριση στο πρόσωπό τους της ελαφρυντικής περίστασης των μη ταπεινών αιτίων (άρθρο 84 παρ. 2 περ. β' του Π.Κ.), σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, ασκήθηκαν νομότυπα, από την Μαρία - Μαργαρίτα Γιαννακοπούλου, δικηγόρο Αθηνών (34895), για λογαριασμό αυτών (αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων), δυνάμει των από 8-12-2021 εξουσιοδοτήσεών τους, αλλά και ως παραστάσα συνήγορος υπεράσπισής τους στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η ανωτέρω προσβαλλόμενη απόφαση, με δήλωση στη Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών (άρθρα 42 παρ. 2 εδ. β' και γ', 89 παρ. 2, 466 παρ. 1 και 2, 474 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ.), και εμπρόθεσμα, εντός της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ. εικοσαήμερης προθεσμίας από τότε που καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού τμήματος του Πρωτοδικείου Αθηνών, την 22-11-2021, είναι δε παραδεκτές, καθόσον περιέχουν σαφείς και ορισμένους λόγους, συνιστάμενους σε έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, καθώς και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης από το δικαστήριο που την εξέδωσε. Επομένως, πρέπει να συνεκδικασθούν, λόγω της προδήλου συναφείας τους, και να ερευνηθούν για το βάσιμο των λόγων τους. II. Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του Α.Ν. 86/1967, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 33 του Ν. 3346/2005 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 30 του Ν. 3904/2010, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφάλισης ή Ειδικούς Λογαριασμούς ασφαλιστικών εισφορών, που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών), οι οποίες υπερβαίνουν το ποσό των είκοσι χιλιάδων ευρώ (20.000,00 €) και δεν καταβάλει αυτές εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές προς τους ως άνω οργανισμούς, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων ευρώ (10.000,00 €), κατά τη διάταξη δε της παρ. 2 του ίδιου άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ' αυτόν, που υπερβαίνουν το ποσό των δέκα χιλιάδων ευρώ (10.000,00 €), με σκοπό να τις αποδώσει στους ως άνω οργανισμούς και δεν τις καταβάλει ή δεν τις αποδίδει στους οργανισμούς αυτούς, μέσα σε ένα μήνα αφότου είχαν καταστεί απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων ευρώ (10.000,00 €). Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής των εργοδοτικών και εργατικών ασφαλιστικών εισφορών, απαιτείται να προσδιορίζεται η συγκεκριμένη οφειλή του εργοδότη που απασχολεί προσωπικό, για ασφαλιστικές εισφορές που βαρύνουν τον ίδιο και τους εργαζόμενους σ' αυτόν, καθώς και η μη καταβολή των αντίστοιχων χρηματικών ποσών εντός μηνός, αφότου κατέστησαν απαιτητές, στον αντίστοιχο Ασφαλιστικό Οργανισμό, για την πληρότητα δε της αντικειμενικής υπόστασης των συγκεκριμένων εγκλημάτων, απαιτείται το υποκείμενο αυτών να έχει την ιδιότητα του εργοδότη, που ως τέτοιος νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο το υπαγόμενο στην ασφάλιση προσωπικό, οφείλει να προσφέρει την εργασία ή υπηρεσία του. Πρόκειται συνεπώς για γνήσια εγκλήματα παράλειψης, τα οποία συντελούνται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των παραπάνω εισφορών, εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από το ημερολογιακό τέλος κάθε μηνός, κατά τον οποίο παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία. Για την πληρότητα της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων αυτών απαιτείται το υποκείμενό τους να έχει την ιδιότητα του εργοδότη, κατά την έννοια του άρθρου 8 παρ. 5 του ιδίου ως άνω Α.Ν. 1846/1951, δηλαδή να πρόκειται για φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο προσφέρει την εργασία ή την υπηρεσία του το προσωπικό που υπάγεται στην ασφάλιση, το οποίο οφείλει, κατά την πληρωμή των μισθών, να παρακρατεί το μέρος των εισφορών που βαρύνουν τους ασφαλισμένους, για να το αποδώσει στον ασφαλιστικό οργανισμό, στο πρόσωπο δε αυτού στοιχειοθετείται η αντικειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της παράβασης του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 του Α.Ν. 86/1967. Επί νομικού προσώπου, φερομένου ως εργοδότη, απαιτείται αναφορά των πραγματικών περιστατικών από τα οποία να προκύπτει η θέση του κατηγορουμένου στην επιχείρηση, καθώς και αν πρόκειται για ατομική ή εταιρική επιχείρηση και η νομική μορφή της τελευταίας, ώστε να ανακύπτει η υποχρέωσή του για παρακράτηση και απόδοση των εισφορών στον αντίστοιχο Ασφαλιστικό Οργανισμό. Επί εργοδότη νομικού προσώπου με την μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης (Ε.Π.Ε.), υπεύθυνος για την καταβολή των εν λόγω εισφορών είναι ο διαχειριστής της (άρθρα 16, 17, 18 του Ν. 3190/1955), που μπορεί να είναι και τρίτος, δηλαδή μη εταίρος, ο οποίος, στην περίπτωση αυτή, δεν είναι απλός πληρεξούσιος αλλά όργανο της εταιρείας, έχει δηλαδή την ίδια νομική θέση που έχουν οι εταίροι διαχειριστές, ενώ τα ίδια ισχύουν και στη μονοπρόσωπη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης (Μ.Ε.Π.Ε.), για την οποία ορίζει το άρθρο 43Α του Ν. 3190/1955, οπότε ο διαχειριστής της είναι το υποκείμενο τέλεσης των ανωτέρω αξιόποινων πράξεων (Α.Π. ...).

ΙΙΙ. Ο Ν. 4738/2020 (Φ.Ε.Κ. 207/27-10-2020, τεύχος πρώτο) "Ρύθμιση οφειλών και παροχή δεύτερης ευκαιρίας και άλλες διατάξεις" στο άρθρο 5 παρ. 1 ορίζει ότι οι διατάξεις του Κεφαλαίου Α' του Δεύτερου Μέρους του Πρώτου Βιβλίου, με τον τίτλο "ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ", αφορούν θέματα εξωδικαστικής ρύθμισης χρηματικών οφειλών προς χρηματοδοτικούς φορείς, το Δημόσιο και Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, ο εξωδικαστικός δε μηχανισμός αποσκοπεί να παρέχει στους συμμετέχοντες πιστωτές λειτουργικό περιβάλλον διαμόρφωσης προτάσεων ρύθμισης των οφειλών του οφειλέτη και αποφυγής του κινδύνου αφερεγγυότητάς του, ύστερα από αίτηση του οφειλέτη ή έπειτα από δική τους πρωτοβουλία. Περαιτέρω, η διάταξη του άρθρου 7 παρ. 1 του ανωτέρω νόμου (4738/2020) ορίζει ότι δυνατότητα υποβολής αίτησης για εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών έχει κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο με πτωχευτική ικανότητα, η παρ. 2 του ίδιου άρθρου του ανωτέρω νόμου αναφέρει τις εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής του, ενώ οι παρ. 3 και 4 του αυτού άρθρου του ίδιου νόμου τους λόγους αποκλεισμού από την υποβολή της εν λόγω αίτησης. Περαιτέρω, το άρθρο 8 παρ. 1 του ίδιου ανωτέρω Ν. 4738/2020 ορίζει ότι η αίτηση για την εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών υποβάλλεται από τον οφειλέτη ηλεκτρονικά στην Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους (Ε.Γ.Δ.Ι.Χ.), με τη χρήση της Ηλεκτρονικής Πλατφόρμας Εξωδικαστικής Ρύθμισης Οφειλών του άρθρου 29, το άρθρο 9 ορίζει το περιεχόμενο της εν λόγω αίτησης του οφειλέτη (στοιχεία ταυτότητάς του, κύκλος εργασιών του ή εισόδημά του κατά το τελευταίο οικονομικό έτος πριν από την υποβολή της αίτησης, συνολικές υποχρεώσεις του έναντι των πιστωτών του, περιγραφή της δραστηριότητάς του, της οικονομικής του κατάστασης, των λόγων της οικονομικής του αδυναμίας και των προοπτικών της επιχείρησής του, κατάλογο όλων των προσώπων και φορέων που έχουν απαιτήσεις σε βάρος του, οφειλόμενα ποσά ανά πιστωτή, κατάλογο των κινητών και ακινήτων περιουσιακών στοιχείων του στην Ελλάδα και την αλλοδαπή, με αναφορά στην εκτιμώμενη εμπορική αξία των κινητών περιουσιακών στοιχείων, πλήρη περιγραφή των βαρών και λοιπών εξασφαλίσεων, δήλωση για κάθε μεταβίβαση ή επιβάρυνση περιουσιακού στοιχείου του που έγινε εντός των τελευταίων πέντε ετών πριν από την υποβολή της αίτησης), το άρθρο 10 παρ. 2 ορίζει το επιπλέον περιεχόμενο της αίτησης, όταν ο αιτών - οφειλέτης είναι νομικό πρόσωπο, το άρθρο 14 παραθέτει τους όρους και τις προϋποθέσεις υπογραφής σύμβασης αναδιάρθρωσης, μετά την υποβολή της αίτησης για εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών, μεταξύ του οφειλέτη και των πιστωτών του, το άρθρο 16 ορίζει ως συνέπεια της μη κατάρτισης σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών εντός δύο (2) μηνών, από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, περατωθείσα τη διαδικασία, ως άκαρπη, περαιτέρω δε ότι οι συμμετέχοντες στην ανωτέρω διαδικασία πιστωτές, που είναι χρηματοδοτικοί φορείς, έχουν τη δυνατότητα να απορρίψουν την αίτηση του οφειλέτη και να μην καταθέσουν πρόταση ρύθμισης, με την κοινοποίηση δε της απόρριψης η διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης περαιώνεται άμεσα ως άκαρπη, ενώ το άρθρο 18 του ανωτέρω Ν. 4738/2020, όπως διαμορφώθηκε μετά τη συμπλήρωσή του με το άρθρο 84 παρ. 2 του Ν. 4821/2021 (Φ.Ε.Κ. 134/31-7-2021, τεύχος πρώτο), ορίζει ότι, από την υποβολή της αίτησης και μέχρι την με οποιονδήποτε τρόπο περάτωση της διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 16, αναστέλλεται, μεταξύ άλλων, και η ποινική δίωξη για τα αδικήματα του άρθρου 25 του Ν. 1882/1990 (μη καταβολή ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο) και του άρθρου 1 του Α.Ν. 86/1967 (μη καταβολή εργοδοτικών και εργατικών ασφαλιστικών εισφορών), αναφορικά με τις οφειλές, των οποίων ζητείται η ρύθμιση, κατά το χρονικό δε διάστημα της αναστολής της ποινικής δίωξης αναστέλλεται η παραγραφή του αδικήματος, χωρίς να ισχύει ο χρονικός περιορισμός της παρ. 2 του άρθρου 113 του Ποινικού Κώδικα. Περαιτέρω, οι διατάξεις του άρθρου 21 του ανωτέρω Ν. 4738/2020 ορίζουν τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις συμμετοχής του Δημοσίου και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης σε συμβάσεις αναδιάρθρωσης οφειλών οφειλετών τους, καθώς και διαγραφής των οφειλών τους προς αυτούς, το άρθρο 22 του ανωτέρω νόμου εκθέτει τους περιορισμούς που ισχύουν ως προς τις συμβάσεις αναδιάρθρωσης οφειλών προς το Δημόσιο και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, το άρθρο 23 δε του ίδιου παραπάνω νόμου ορίζει ότι η θέση σε ισχύ σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών στην οποία τεκμαίρεται η συναίνεση του Δημοσίου ή Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης σύμφωνα με την περ. γ' της παρ. 2 του άρθρου 21, συνεπάγεται την αναστολή της ποινικής δίωξης για τα αδικήματα του άρθρου 25 του Ν. 1882/1990 και του άρθρου 1 του Α.Ν. 86/1967, την αναβολή της εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε σύμφωνα με αυτά ή, εφόσον άρχισε, η εκτέλεσή της διακόπτεται, κατά το χρονικό διάστημα δε της αναστολής της ποινικής δίωξης αναστέλλεται η παραγραφή του αδικήματος, χωρίς να ισχύει ο χρονικός περιορισμός της παρ. 2 του άρθρου 113 του Ποινικού Κώδικα. Από τις παραπάνω διατάξεις με σαφήνεια συνάγεται ότι στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, που προβλέπεται στις διατάξεις του Ν. 4738/2020, μπορούν να υπαχθούν και εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, που έχουν πτωχευτική ικανότητα, με σχετική αίτησή τους, με την υποβολή της οποίας και μέχρι την με οποιονδήποτε τρόπο περάτωση της διαδικασίας, είτε με την υπογραφή σύμβασης αναδιάρθρωσης εντός χρονικού διαστήματος δύο (2) μηνών από την υποβολή της, είτε με την παρέλευση της ανωτέρω προθεσμίας και περάτωσής της (διαδικασίας) ως άκαρπης, εφόσον δε σ' αυτήν (αίτηση) περιλαμβάνονται και οφειλές προς ασφαλιστικούς φορείς, απορρέουσες από μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών και εργατικών), αναστέλλεται η ποινική δίωξη για τα αντίστοιχα αδικήματα, που προβλέπονται στο άρθρο 1 του Α.Ν. 86/1967, αναφορικά με τις οφειλές, των οποίων ζητείται η ένταξη στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, κατά το χρονικό δε διάστημα της αναστολής της (ποινικής δίωξης) αναστέλλεται η παραγραφή του αδικήματος, χωρίς να ισχύει ο χρονικός περιορισμός της παραγράφου 3 του άρθρου 113 του Π.Κ., που ορίζει την αναστολή της παραγραφής, όσο διαρκεί η κύρια διαδικασία, για τα πλημμελήματα, σε τρία (3) έτη (άρθρο 18 του Ν. 4738/2020), περαιτέρω δε, μετά την υπογραφή της σύμβασης αναδιάρθρωσης εξακολουθεί η αναστολή της ποινικής δίωξης σχετικά με τις ίδιες ανωτέρω οφειλές, κατά τη διάρκεια της οποίας επίσης αναστέλλεται η παραγραφή του αδικήματος, χωρίς να ισχύει ο χρονικός περιορισμός της παραγράφου 3 του άρθρου 113 του Π.Κ. (άρθρο 23 του Ν. 4738/2020).

ΙV. H επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Ποιν.Δ., απαιτείται να υπάρχει όχι μόνον στην απόφαση για την ενοχή, δηλαδή στην καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε (Α.Π. 1306/2020). Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 352 και 353 του Κ.Ποιν.Δ. παρέχεται και στον κατηγορούμενο το δικαίωμα να ζητήσει αναβολή της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, πλην όμως εναπόκειται στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου να διατάξει την αναβολή αυτή, αν κρίνει ότι οι αποδείξεις αυτές είναι αναγκαίες για να μορφώσει την κατά το άρθρο 177 του ίδιου κώδικα δικανική του πεποίθηση. Μεταξύ των αποδείξεων αυτών είναι και η προσκόμιση εγγράφων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και να συνεπάγονται ευνοϊκότερη ποινική μεταχείριση του κατηγορουμένου. Η αποδοχή ή απόρριψη του αιτήματος αυτού εναπόκειται στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Όταν όμως υποβληθεί από τον κατηγορούμενο τέτοιο αίτημα και υπό την προϋπόθεση ότι αυτό είναι σαφές και ορισμένο, το δικαστήριο οφείλει όχι μόνο να απαντήσει σ' αυτό, αλλά, σύμφωνα με τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., να διαλάβει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία στη σχετική απόφασή του. Τούτο δε διότι η κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, από την έλλειψη της οποίας ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Ποιν.Δ., απαιτείται, όπως ήδη προαναφέρθηκε, όχι μόνο για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους επαφίεται στην διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε (Α.Π. 238/2021). Έτσι η παρεμπίπτουσα απόφαση, που απορρίπτει το αίτημα του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, για να έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να αναφέρει στο αιτιολογικό της τα αποδεικτικά μέσα που εκτιμήθηκαν, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν, καθώς και τις σκέψεις, βάσει των οποίων το δικαστήριο κατέληξε στην απορριπτική του ανωτέρω αιτήματος κρίση του, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω αίτημα υποβλήθηκε παραδεκτώς και είναι ορισμένο, διαφορετικά δεν υποχρεούται να απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένα για την απορριπτική του κρίση, δεν απαιτείται δε πανηγυρική απόρριψη, αλλά μπορεί να συναχθεί αυτή εξ όλων των δεκτών γενομένων περιστατικών ως αποδειχθέντων (Α.Π. 1253/2019). Επιπλέον, η απόρριψη χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία παραδεκτού αιτήματος αναβολής της δίκης, επειδή συνάπτεται άμεσα με την ανάγκη νόμιμης απόδειξης της ενοχής του κατηγορουμένου, προσβάλλει το δικαίωμα για δίκαιη δίκη, κατά τα άρθρα 6 παρ. 1, 2 και 3 περ. δ' της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.), που κυρώθηκε αρχικά με το Ν. 2329/1953 και εκ νέου με το Ν.Δ. 53/1974, που αποτελεί εγχώριο δίκαιο και, κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος, έχει αυξημένη ισχύ έναντι των κοινών νόμων, και επιφέρει, σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ. 1 περ. δ' του Κ.Ποιν.Δ., απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, στοιχειοθετεί δε τον ερευνώμενο και αυτεπαγγέλτως λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ίδιου κώδικα, καθώς και της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' του ίδιου κώδικα (άρθρο 511 του Κ.Ποιν.Δ.), σε περίπτωση καταδίκης του κατηγορουμένου, εφόσον το δικαστήριο, απορρίπτοντας το παραδεκτώς υποβληθέν αίτημα για αναβολή της δίκης αναιτιολόγητα ή χωρίς απάντησή του, προχωρεί στην εκδίκαση της υπόθεσης και τον καταδικάζει (Α.Π. 225/2021). V. Στην προκείμενη περίπτωση το Ζ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, όπως προκύπτει από την παρεμπίπτουσα απόφασή του, η οποία εκδόθηκε πριν από την προσβαλλόμενη ταυτάριθμη υπ' αρ. ΔΤ 665/29-9-2021 οριστική απόφασή του και θεωρείται ότι συμπροσβάλλεται με αυτήν (άρθρο 504 παρ. 4 του Κ.Ποιν.Δ.), απέρριψε αίτημα των κατηγορουμένων, ήδη αναιρεσειόντων: α) Π. Μ. - Φ. του Γ. και β) Κ. Χ. του Ν., για αναβολή της δίκης, για κρείσσονες αποδείξεις, κατά τα άρθρα 352 και 353 του Κ.Ποιν.Δ., που υποβλήθηκε από την συνήγορο υπεράσπισής τους, Μαρία - Μαργαρίτα Γιαννακοπούλου, δικηγόρο Αθηνών (Α.Μ. 34895), που τους εκπροσωπούσε στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η ανωτέρω προσβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, πρακτικά της προσβαλλομένης απόφασης, κατά τη δημόσια συνεδρίαση του ανωτέρω δικαστηρίου της ουσίας (Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών), την 29-9-2021, οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι, δια της νομίμως εκπροσωπούσας αυτούς συνηγόρου υπεράσπισής τους, Μαρίας - Μαργαρίτας Γιαννακοπούλου, δικηγόρου Αθηνών (Α.Μ. 34895), υπέβαλαν αίτημα αναβολής της δίκης, κατά τα αυτολεξεί εκτιθέμενα στα ανωτέρω πρακτικά, "για τον λόγο του ότι υπάρχει αίτηση ρύθμισης των χρεών, προσκόμισε δε σε επίρρωση του σχετικού αιτήματός της τα κάτωθι έγγραφα: 1. Η από 28.09.2021 αίτηση περί υπαγωγής στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, στην οποία αναφέρονται οι πιστωτές, το ποσό εξασφάλισης και το είδος της εμπράγματης ασφάλειας κάθε πιστωτή. 2. Η από 28.09.2021 αίτηση περί υπαγωγής στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, στην οποία αναφέρονται οι πιστωτές, το είδος του χρηματοοικονομικού προϊόντος και η αξία αυτών και η ημερομηνία αποτίμησης. 3. Η από 28.09.2021 αίτηση περί υπαγωγής στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, η οποία αφορά σε συμπλήρωση στοιχείων της μονοπρόσωπης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...". 4. Οι αιτήσεις περί υπαγωγής στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, οι οποίες αφορούν σε διόρθωση αιτημάτων της μονοπρόσωπης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." όσον αφορά τις εμπράγματες ασφάλειες και τη μη εμφάνιση των τραπεζικών λογαριασμών όσον αφορά στις καταθέσεις και τα επενδυτικά προϊόντα. 5. Το από 28.09.2021 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της συνηγόρου υπεράσπισης των εκκαλούντων προς την εταιρεία ...", έγγραφα που ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα αναγνώσθηκαν δημόσια στο ακροατήριό του (Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών). Ακολούθως, το δικαστήριο της ουσίας, αφού προηγουμένως ο Εισαγγελέας πρότεινε να απορριφθεί το παραπάνω αίτημα αναβολής της δίκης, που υποβλήθηκε από την συνήγορο υπεράσπισης των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων, η τελευταία δε ζήτησε την παραδοχή του, απέρριψε αυτό και διέταξε την πρόοδο της δίκης, στη συνέχεια προχώρησε στην ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης, με τους αναιρεσείοντες - κατηγορουμένους εκπροσωπούμενους από την προαναφερόμενη συνήγορο υπεράσπισής τους, τους οποίους κήρυξε ενόχους για τις αξιόποινες πράξεις της παράλειψης καταβολής: α) εργοδοτικών και β) εργατικών ασφαλιστικών εισφορών, και καταδίκασε καθέναν από αυτούς (αναιρεσείοντες - κατηγορουμένους), ύστερα από την αναγνώριση στο πρόσωπό τους της ελαφρυντικής περίστασης των μη ταπεινών αιτίων (άρθρο 84 παρ. 2 περ. β' του Π.Κ.), σε ποινή φυλάκισης τριών (3) μηνών για την αξιόποινη πράξη της μη καταβολής εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών και σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών για την αξιόποινη πράξη της μη καταβολής εργατικών ασφαλιστικών εισφορών, κατά συγχώνευση δε σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Η αιτιολογία της παραπάνω παρεμπίπτουσας απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας, που απέρριψε το αίτημα αναβολής της δίκης, που υπέβαλαν οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι, δια της συνηγόρου υπεράσπισής τους, έχει, κατά πιστή μεταφορά, μετά την πρόταξη νομικής σκέψης σχετικής με αναβολή της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, κατ' άρθρο 352 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ., ως ακολούθως: "(...) Στην προκειμένη περίπτωση, η συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων, αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο, υπέβαλε αίτημα αναβολής της εκδίκασης της υποθέσεως λόγω υποβολής από την εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται από τους κατηγορούμενους, ηλεκτρονικής αίτησης υπαγωγής στη διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης των οφειλών της. Από τα ανωτέρω έγγραφα που προσκομίσθηκαν από τη συνήγορο υπεράσπισης και αναγνώσθηκαν δημόσια προκύπτει ότι η αίτηση περί υπαγωγής στις διατάξεις του νόμου 4738/2020 για την εξωδικαστική ρύθμιση των οφειλών της ανωτέρω εταιρίας, της οποίας οι κατηγορούμενοι είναι εκπρόσωποι και διαχειριστές, υποβλήθηκε την προτεραία της δικασίμου, παρά το γεγονός ότι την 11.06.2021, οπότε η υπόθεση εισήχθη προς συζήτηση, το Δικαστήριο με τη με αριθμό ΔΤ 304/2021 απόφασή του (σε απόσπασμα) ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και διέταξε τη διεξαγωγή περαιτέρω αποδείξεων και ειδικότερα να προσκομισθεί με επιμέλεια των κατηγορουμένων απόφαση περί υπαγωγής στον εξωδικαστικό συμβιβασμό. Επίσης, από τα ανωτέρω έγγραφα προκύπτει ότι στην κατάσταση των πιστωτών δεν έχει συμπεριληφθεί το Ι.Κ.Α. Εξάλλου, η ανωτέρω αίτηση των κατηγορουμένων δεν αναμένεται να υλοποιηθεί άμεσα, αφενός διότι ως εξήγησε η μάρτυρας στην ένορκη κατάθεσή της όλες οι αιτήσεις που έχουν υποβληθεί είναι προσωρινά αποθηκευμένες και δεν έχουν οριστικοποιηθεί και αφετέρου διότι ως προκύπτει από τα ανωτέρω έγγραφα υπάρχουν σφάλματα, τα οποία δεν επιτρέπουν την μοναδικοποίηση, από κανένα δε στοιχείο δεν προέκυψε ο χρόνος που θα απαιτηθεί για τη διόρθωση αυτών. Συνεπεία των ανωτέρω, και λαμβανομένων υπόψη του κινδύνου παραγραφής των αξιόποινων πράξεων που αποδίδονται στους κατηγορούμενους (χρόνος τέλεσης 01.11.2013 έως 31.12.2014) και του γεγονότος ότι η εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης έχει αναβληθεί ήδη έξι (06) φορές στον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας κατόπιν αιτήματος των κατηγορουμένων εκ των οποίων τέσσερις (04) φορές για κρείσσονες αποδείξεις και δη προκειμένου να προσκομισθεί απόφαση περί ρύθμισης της οφειλής τους και περί υπαγωγής τους στον εξωδικαστικό συμβιβασμό (βλ. σχετ. τις με αριθμούς ΔΤ1872/17.05.2018, ΔΤ1823/06.05.2019, ΔΤ 527/07.02.2020 και ΔΤ 304/11.06.2021 αποφάσεις του Δ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών - σε απόσπασμα) κρίνεται ότι το αίτημα να αναβληθεί η εκδίκαση της παρούσας ποινικής υπόθεσης σε μεταγενέστερη δικάσιμο υποβλήθηκε από τους κατηγορούμενους προσχηματικά και με σκοπό παρακώλυσης της ποινικής διαδικασίας και παραγραφής των πράξεων. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, το αίτημα των κατηγορουμένων για αναβολή εκδίκασης των κατηγοριών που αποδίδονται σε αυτούς για κρείσσονες αποδείξεις πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η πρόοδος της δίκης, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό της παρούσας.". Η ανωτέρω αιτιολογία όμως, αναφορικά με την απόρριψη του παραπάνω αιτήματος των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, στερείται της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, όπως η έννοιά της εκτέθηκε στην προηγηθείσα υπό στοιχείο

ΙV νομική σκέψη, καθόσον αφενός το δικαστήριο της ουσίας για να καταλήξει στην ανωτέρω κρίση του δεν έλαβε υπόψη του, με βεβαιότητα, όλα τα αποδεικτικά μέσα που τέθηκαν υπόψη του, αφετέρου δε είναι ασαφής. Τούτο δε διότι, παρά την αναφορά στο προοίμιο του σκεπτικού της προσβαλλόμενης απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα μνημονευόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, για την απόρριψη του ανωτέρω αιτήματος αναβολής της δίκης, που υπέβαλαν οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι δια της συνηγόρου υπεράσπισής τους, από τις παραδοχές του σκεπτικού της (προσβαλλομένης απόφασης) προκύπτει με βεβαιότητα ότι δεν λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας η από 28-9-2021 αίτηση της μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." (ως διαχειριστές και νόμιμοι εκπρόσωποι της οποίας κατηγορούνται οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση ότι παρέλειψαν να καταβάλουν στο ΙΚΑ τις προαναφερθείσες ασφαλιστικές εισφορές, υπόχρεοι για την καταβολή των οποίων είναι αμφότεροι, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην προηγηθείσα υπό στοιχείο

ΙΙ νομική σκέψη, υπό την εκτιθέμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ιδιότητά τους), περί υπαγωγής στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών της, στην οποία αναφέρονται οι πιστωτές, το είδος του χρηματοοικονομικού προϊόντος και η αξία αυτών και η ημερομηνία αποτίμησης, στο σύνολό της. Ειδικότερα, το δικαστήριο της ουσίας διαλαμβάνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του την παραδοχή ότι στην κατάσταση των πιστωτών που υπέβαλε με την ανωτέρω αίτησή της η προαναφερθείσα μονοπρόσωπη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...", για υπαγωγή στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης των οφειλών της, δεν έχουν συμπεριληφθεί οι προς το ΙΚΑ επίδικες ασφαλιστικές εισφορές, που κατηγορούνται οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ότι δεν κατέβαλαν στον ανωτέρω ασφαλιστικό οργανισμό. Από την παραδεκτή επισκόπηση όμως, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, της ανωτέρω από 28-9-2021 αίτησης της μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...", που αναγνώσθηκε δημόσια στο ακροατήριο του δικαστηρίου της ουσίας, προκύπτει ότι σ' αυτήν (αίτηση) αναφέρονται οι πιστωτές της, μεταξύ των οποίων και το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.), που συστάθηκε με το άρθρο 51 του Ν. 4387/2016 (Φ.Ε.Κ. 85/12-5-2016, τεύχος πρώτο) και η επωνυμία του από 1-3-2020 μεταβλήθηκε σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος "e-Ε.Φ.Κ.Α." (Φ.Ε.Κ. 43/28-2-2020, τεύχος πρώτο), στο οποίο είχε ενταχθεί από 1-1-2017 και το Ίδρυμα Κοινωνικών αναιρεσείοντες Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.ΤΑ.Μ.), σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 1 του ανωτέρω Ν. 4387/2016, όπως αναφέρονται και οι οφειλές της (μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...") προς το Ι.Κ.Α. - Ε.ΤΑ.Μ., μεταξύ των οποίων (οφειλών) και η απορρέουσα από την με αριθμό 020/ΠΕΕ/Α/123/2015Π.Ε.Ε., ύψους 89.337,57 ευρώ, που είναι το σύνολο των επίδικων ασφαλιστικών εισφορών (59.558,38 ευρώ οι εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές + 29.779,19 ευρώ οι εργατικές ασφαλιστικές εισφορές = 89.337,57 ευρώ), ως εκ τούτου δε με βεβαιότητα συνάγεται ότι η προαναφερθείσα αίτηση δεν λήφθηκε υπόψη στο σύνολό της από το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να καταλήξει στην ανωτέρω απορριπτική απόφασή του για το αίτημα αναβολής της δίκης, που υπέβαλαν οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι δια της συνηγόρου υπεράσπισής τους. Περαιτέρω, με την παραδοχή που διαλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η ανωτέρω αίτηση της μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." είχε υποβληθεί την 28-9-2021, από το περιεχόμενό της δε, κατά τα προαναφερόμενα, προκύπτει ότι σ' αυτήν είχαν περιληφθεί και οι επίδικες ασφαλιστικές εισφορές, ανεξαρτήτως του ότι η υποβολή της έγινε την προτεραία της συνεδρίασης και του ότι η υπόθεση για τον ίδιο λόγο είχε ήδη αναβληθεί έξι (6) φορές, το δικαστήριο της ουσίας όφειλε όχι μόνον να αναβάλει την εκδίκασή της, όπως ζητούσαν οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι, αλλά να αναστείλει, αυτεπαγγέλτως, την εναντίον τους ασκηθείσα ποινική δίωξη, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην προηγηθείσα υπό στοιχείο

ΙΙΙ νομική σκέψη. Τούτο δε διότι, η υποβολή της ανωτέρω αίτησης, έστω και την προτεραία της συνεδρίασης του δικαστηρίου της ουσίας, ήταν επαρκής λόγος αναστολής της εναντίον τους ασκηθείσας ποινικής δίωξης, χωρίς κίνδυνο εξάλειψης του αξιόποινου των ανωτέρω διωκόμενων πράξεων, λόγω παραγραφής, καθόσον αυτή (παραγραφή) αναστέλλεται, χωρίς μάλιστα να ισχύει ο χρονικός περιορισμός της παρ. 2 του άρθρου 113 του Ποινικού Κώδικα, όταν διατάσσεται με βάση τις διατάξεις του Ν. 4738/2020, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην προηγηθείσα υπό στοιχείο

ΙΙΙ νομική σκέψη. Δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας οδηγήθηκε σε συμπέρασμα αντίθετο με τα πιο πάνω αποδεικτικά μέσα, χωρίς να αιτιολογεί την περί τούτου κρίση του. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η ανωτέρω παρεμπίπτουσα απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας για την απόρριψη του παραπάνω αιτήματος των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων για αναβολή της δίκης, είναι ασαφής, καθόσον, με τις προαναφερθείσες παραδοχές της, δεν διευκρινίζεται επαρκώς αν η απορριπτική του κρίση στηρίζεται στο γεγονός ότι οι επίδικες ασφαλιστικές εισφορές δεν περιλαμβάνονται στην ανωτέρω αίτηση της μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...", για ρύθμιση των οφειλών της κατά τις διατάξεις του Ν. 4738/2020, ή στο αν το αίτημα για αναβολή της δίκης είναι προσχηματικό και υποβλήθηκε αποκλειστικά και μόνο προς παρέλκυσή της, ενώ μόνη η αναφορά ότι επίκειται παραγραφή, χωρίς να προσδιορίζεται ειδικότερα ο χρόνος συμπλήρωσής της, κίνδυνος για την επέλευση της οποίας άλλωστε δεν υπήρχε, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, δεν συνιστά ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Με βάση τα προαναφερόμενα η απόρριψη του ως άνω αιτήματος των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων, περί αναβολής της δίκης, για κρείσσονες αποδείξεις, ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναίρεσης, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ταυτόχρονα όμως, με την απόρριψη του ανωτέρου αιτήματος των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων, χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, έχει προσβληθεί και το δικαίωμά τους για δίκαιη δίκη, κατά τα άρθρα 6 παρ. 1, της Ε.Σ.Δ.Α., σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην προηγηθείσα υπό στοιχείο

ΙV νομική σκέψη, καθόσον περιορίστηκε το υπερασπιστικό τους δικαίωμα να προσκομίσουν πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία που θα συνέβαλαν στην ευνοϊκότερη ποινική τους μεταχείριση, με συνέπεια να έχει επέλθει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, που ιδρύει και τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναίρεσης, που ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 511 του Κ.Ποιν.Δ.). Επομένως, είναι βάσιμος ο σχετικός πρώτος λόγος αμφότερων των κρινόμενων αιτήσεων από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ Δ' του Κ.Ποιν.Δ., για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προαναφερθείσας παρεμπίπτουσας απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων για αναβολή της δίκης, κατά παραδοχή του οποίου πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς την απορριπτική διάταξη του αιτήματος αναβολής, ταυτόχρονα δε θεμελιώνεται και ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του Κ.Ποιν.Δ. αυτεπαγγέλτως ερευνώμενος αναιρετικός λόγος της απόλυτης ακυρότητας που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο. Ακολούθως η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και ως προς την καταδικαστική της διάταξη, επειδή το δικαστήριο της ουσίας (Ζ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών), προχωρώντας στην ουσιαστική εξέταση της υπόθεσης και αποφασίζοντας για την ενοχή των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων, χωρίς προηγουμένως να έχει απορρίψει αιτιολογημένα το αίτημα των τελευταίων, περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, υπέπεσε σε (αρνητική) υπέρβαση της εξουσίας του, ιδρύοντας και τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' του Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναίρεσης (Ολ. Α.Π. 1/2014), που επίσης ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 511 του Κ.Ποιν.Δ.). VΙ. Κατ' ακολουθίαν των προαναφερομένων, κατά παραδοχή του σχετικού πρώτου λόγου των κρινόμενων αιτήσεων αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ Δ' του Κ.Ποιν.Δ., για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, και του αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενου από τον Άρειο Πάγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του Κ.Ποιν.Δ. αναιρετικού λόγου της απόλυτης ακυρότητας που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, καθόσον αφορά την παρεμπίπτουσα απόφαση που απέρριψε αναιτιολόγητα το αίτημα των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, καθώς και του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' του Κ.Ποιν.Δ. αυτεπαγγέλτως ερευνώμενου λόγου αναίρεσης για υπέρβαση εξουσίας, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου (αναιρετικού λόγου) καλύπτει το σύνολο της υπόθεσης, πρέπει, χωρίς να ερευνηθούν οι λοιποί λόγοι των κρινόμενων αιτήσεων αναίρεσης, που αφορούν τις περί ενοχής αυτών (αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων) διατάξεις της πληττόμενης απόφασης και απόρριψης αυτοτελούς ισχυρισμού τους, περί αναγνώρισης ελαφρυντικών περιστάσεων στο πρόσωπό τους, η έρευνα των οποίων παρέλκει, πλέον, ως αλυσιτελής (Α.Π. 817/2020), να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της, ακολούθως δε, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 519 και 522 [όπως το τελευταίο ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 159 του Ν. 4855/2021 (Φ.Ε.Κ. 215/12-11-2021, τεύχος πρώτο)] του Κ.Ποιν.Δ., να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ. υπ' αρ. ΔΤ 665/29-9-2021 απόφαση του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2022.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Οκτωβρίου 2022.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ        Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ