ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Διακίνηση ναρκωτικών από δράστη υπότροπο. Ως υπότροπος θεωρείται και όποιος χωρίς να έχει κριθεί εξαρτημένος, έχει ήδη καταδικαστεί αμετάκλητα για κακούργημα διακίνησης ναρκωτικών μέσα στην προηγούμενη δεκαετία (ΑΠ 56/2020).

Απόφαση 727 / 2022   (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 727/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Βασδέκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ζαμπέτα Στράτα, Μαρία Λεπενιώτη, Σοφία Οικονόμου - Εισηγήτρια και Κωστούλα Πρίγγουρη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Αθανασίου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου C. A. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Αναγνωστόπουλο, για αναίρεση της υπ'αριθ.182/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24.2.2020 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 394/20.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

H κρινόμενη από 24-2-2020 αίτηση - δήλωση του C. A. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 24-2-2020, για αναίρεση της με αριθμό 182/12-11-2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε β'βαθμό, σε ποινή κάθειρξης δώδεκα (12) ετών και χρηματική ποινή 50.000 ευρώ, για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε παράνομη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών από υπότροπο δράστη, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 462, 464, 466, 474 παρ.1 και 4 και 504 παρ.1 ΚΠΔ), περιέχει δε παραδεκτό λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ'ΚΠΔ.
Συνεπώς είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα. Στον ισχύοντα από 20.3.2013 Ν. 4139/2013 "Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α` 74/20.03.2013) και στο άρθρο 20 αυτού (διακίνηση ναρκωτικών) ορίζεται, ότι "1. Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 21, 22 και 23, διακινεί παράνομα ναρκωτικά, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ (8) ετών και με χρηματική ποινή μέχρι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ. 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 29, ως έγκλημα διακίνησης ναρκωτικών νοείται κάθε πράξη με την οποία συντελείται η κυκλοφορία ναρκωτικών ουσιών ή πρόδρομων ουσιών που αναφέρονται στους πίνακες της παραγράφου 2 του άρθρου 1 και ιδίως η εισαγωγή, η εξαγωγή, η διαμετακόμιση, η πώληση, η αγορά, η προσφορά, η διανομή, η διάθεση, η αποστολή, η παράδοση, η αποθήκευση, η παρακατάθεση, η παρασκευή, η κατοχή, η μεταφορά, η νόθευση, η πώληση νοθευμένων ειδών μονοπωλίου ναρκωτικών ουσιών, .... 3. Αν περισσότερες πράξεις διακίνησης αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών συντρέχει μόνο ένα έγκλημα διακίνησης. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των επί μέρους πράξεων διακίνησης, το είδος, η συνολική ποσότητα και η καθαρότητα του ναρκωτικού, καθώς και η βαρύτητα των σχετικών επιπτώσεων στην υγεία. Εξάλλου, με τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 22 του ίδιου ως άνω νόμου, τυποποιούνται διακεκριμένες περιπτώσεις διακινήσεως ναρκωτικών, οι οποίες τιμωρούνται με ποινή κάθειρξης τουλάχιστον 10 ετών και χρηματική ποινή από 50.000 μέχρι 500.000 ευρώ, μεταξύ των οποίων - περιπτώσεων - και η τέλεση της πράξης του άρθρου 20 από υπότροπο, ως υποτρόπου θεωρουμένου και όποιου χωρίς να έχει κριθεί εξαρτημένος, έχει ήδη καταδικαστεί αμετάκλητα για κακούργημα διακίνησης ναρκωτικών μέσα στην προηγούμενη δεκαετία (ΑΠ 56/2020). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 46 παρ 1 εδ. α' του ΠΚ, "με την ποινή του αυτουργού τιμωρείται επίσης όποιος με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε". Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι για την ύπαρξη ηθικής αυτουργίας απαιτείται να συντρέχουν αντικειμενικώς μεν α) πρόκληση από τον ηθικό αυτουργό σε άλλον της αποφάσεως να διαπράξει ορισμένη αξιόποινη πράξη, η πρόκληση δε αυτή μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο, όπως με συμβουλές, υπόσχεση ή χορήγηση αμοιβής, παραινέσεις, προτροπές (παρακίνηση, παρόρμηση, ενθάρρυνση), πειθώ, φορτικότητα, πίεση, απειλή, εκμετάλλευση οποιασδήποτε πλάνης, πραγματικής ή νομικής ή περί τα παραγωγικά αίτια της βουλήσεως, με τη διέγερση μίσους κατά του θύματος, με την επιβολή λόγω υπηρεσιακής ή άλλης εξαρτήσεως ή την επιρροή προσώπου λόγω της ιδιότητας και της θέσεως του η και της σχέσεως του με το φυσικό αυτουργό κλπ και β) διάπραξη από τον άλλον (αυτουργό) της πράξεως αυτής, υποκειμενικώς δε δόλος του ηθικού αυτουργού, δηλαδή ηθελημένη πρόκληση της αποφάσεως για τη διάπραξη από τον άλλο της αντικειμενικής υποστάσεως ορισμένου εγκλήματος με τη γνώση και θέληση ή αποδοχή της συγκεκριμένης εγκληματικής πράξεως, χωρίς να είναι αναγκαίος ο καθορισμός της πράξεως αυτής μέχρι λεπτομερειών, αρκεί δε και ενδεχόμενος δόλος, εκτός αν για την υποκειμενική θεμελίωση του οικείου εγκλήματος απαιτείται άμεσος ή υπερχειλής δόλος (ΑΠ 521/2020).
Εξ άλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ` αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού (σκεπτικού) με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Ως προς τις αποδείξεις, αρκεί αυτές να αναφέρονται στην απόφαση γενικά και κατά το είδος τους, χωρίς να είναι αναγκαίο να διευκρινίζεται τί προέκυψε από κάθε αποδεικτικό μέσο χωριστά ή από ποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο αποδείχτηκε η κάθε παραδοχή, ούτε είναι απαραίτητη η αναλυτική παράθεση και η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν χρειάζεται να προσδιορίζεται ποιό αποδεικτικό μέσο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα. Δεν αρκεί, όμως, να περιορίστηκε το δικαστήριο σε τυπική ρηματική αναφορά των αποδεικτικών μέσων ως προς το είδος τους ή σε επιλεκτική εκτίμηση και αξιολόγηση μερικών μόνο από αυτά, αλλά απαιτείται να συνάγεται με βεβαιότητα από την απόφαση, ότι αυτό έλαβε πράγματι υπόψη του, συνεκτίμησε και αξιολόγησε το περιεχόμενο όλων των αποδεικτικών μέσων για τη διαμόρφωση της δικανικής πεποίθησής του, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 187 του ΚΠοινΔ. Η ύπαρξη του δόλου, που απαιτείται, κατά το άρθρο 26 παρ. 1 του ΠΚ, για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, δεν είναι καταρχήν ανάγκη να αιτιολογείται ειδικά, αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσης αυτού, διαλαμβάνεται δε αιτιολογία περί αυτού (δόλου) στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή, διότι εξυπακούεται ότι υπάρχει με την πραγμάτωση των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν αντικειμενικώς το έγκλημα, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), κάτι που δεν συμβαίνει στο εδώ εξεταζόμενο έγκλημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών (ΑΠ 56/2020).- Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του ότι αποδείχθηκαν, σχετικά με την ενοχή του αναιρεσείοντος και τότε εκκαλούντος κατηγορουμένου, τα ακόλουθα: "Από την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, τις ένορκες εξετάσεις των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάσθηκαν νομότυπα στο ακροατήριο, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και μνημονεύομαι ανωτέρω, την απολογία του κατηγορουμένου και από όλη την αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Την 10-7-2016, περί ώρα 06.30', στελέχη του Τ.Α. Λιμεναρχείου Μυτιλήνης, αξιοποιώντας πληροφορίες της υπηρεσίας τους, κατά τον κατάπλου του ... στον επιβατικό λιμένα της Μυτιλήνης, το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιάς-Μυτιλήνη, προέβησαν σε έλεγχο του πρώτου κατηγορουμένου, Χ. Α. του Κ., ο οποίος εισήλθε σ'αυτό μετά την αποβίβαση των οχημάτων και παρέλαβε από τον χώρο αποθήκευσης ασυνόδευτων δεμάτων μία βαλίτσα, χρώματος μαύρου, στην οποία αναγραφόταν το όνομά του και η ένδειξη ... και ο οποίος στη συνέχεια εξήλθε από το πλοίο και κατευθύνθηκε στον χώρο στάθμευσης των ταξί. Κατά τον έλεγχο που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι η ανωτέρω βαλίτσα περιείχε έξι αυτοσχέδιες πλαστικές συσκευασίες, τυλιγμένες με αυτοκόλλητη ταινία, που περιείχαν φυτικά αποσπάσματα ινδικής κάνναβης μικτού βάρους 379,74, 501,25, 1.032,17, 1.041,51, 1.041 και 1024,64 γραμμαρίων, αντίστοιχα, συνολικού μικτού βάρους 5.019,91 γραμμαρίων και μία αυτοσχέδια μακρόστενη πλαστική συσκευασία τυλιγμένη με αυτοκόλλητη ταινία, σε μορφή τούβλου, που περιείχε ηρωίνη, μικτού βάρους 427,82 γραμμαρίων. Ο ανωτέρω κατηγορούμενος συνελήφθη και οδηγήθηκε στο Λιμεναρχείο Μυτιλήνης αφού κατασχέθηκε το κινητό του τηλέφωνο, με αριθμό κλήσης .... Ο ανωτέρω ανέφερε στους αστυνομικούς ότι παρέλαβε τη βαλίτσα από άγνωστο σε αυτόν άτομο με το όνομα Γ. από την περιοχή της Ομόνοιας και στη συνέχεια τη μετέφερε από την Αθήνα στο λιμάνι του Πειραιά, όπου και την παρέδωσε προς αποστολή και στη συνέχεια την παρέλαβε κατά τον κατάπλου του ανωτέρω πλοίου στη Μυτιλήνη. Την απόφαση να τελέσει τις παραπάνω πράξεις του είχε προκαλέσει πρόσωπο, αλβανικής υπηκοότητας, γνωστός σε αυτόν με το όνομα "Α." πείθοντάς τον γι' αυτό, στα πλαίσια συμφωνίας τους στη Μυτιλήνη και τηλεφωνικών επικοινωνιών, κατά τον αμέσως προηγούμενο χρόνο, του οποίου είχε καταγράψει τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου στο δικό του κινητό με το όνομα Α. και με τον οποίον είχαν ανταλλάξει τηλεφωνικές κλήσεις και του είχε δώσει οδηγίες, προκειμένου να προβεί στις ανωτέρω πράξεις. Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος μετέβη στην …. και συγκεκριμένα στην … όπου παρέλαβε στις 9-7-2016, κατόπιν τηλεφωνικών υποδείξεων από το δεύτερο κατηγορούμενο, C. (επων.) A. (ov.) του M. και της M., από άγνωστο σε αυτόν πρόσωπο την ανωτέρω βαλίτσα, που περιείχε ναρκωτικές ουσίες, την οποία στη συνέχεια την ίδια ημέρα μετέφερε στον Πειραιά και την παρέδωσε προς αποστολή στο ανωτέρω πλοίο, ενώ ο ίδιος δεν ταξίδεψε με το ίδιο πλοίο αλλά επέστρεψε στη Μυτιλήνη αεροπορικώς. Στη συνέχεια την επόμενη ημέρα (10-7-2016) παρέλαβε από το χώρο αποθήκευσης ασυνόδευτων δεμάτων την βαλίτσα με τις ναρκωτικές ουσίες, την οποία θα παρέδιδε στον δεύτερο κατηγορούμενο, όπως είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους. Από φωτογραφίες που του επεδείχθησαν, αναγνώρισε ανεπιφύλακτα το δεύτερο κατηγορούμενο ως το ανωτέρω πρόσωπο, τούτο δε επιβεβαίωσε και ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Για τις ανωτέρω πράξεις του ο πρώτος θα ελάμβανε αμοιβή από τον δεύτερο, ο οποίος μάλιστα του πλήρωσε και τα αεροπορικά εισιτήρια από τη Μυτιλήνη στην Αθήνα, αλλά και της επιστροφής του. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι την απόφαση στον πρώτο κατηγορούμενο να τελέσει τις παραπάνω άδικες πράξεις της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με τη μορφή της προμήθειας, κατοχής μεταφοράς και αποστολής των ναρκωτικών ουσιών, τις οποίες αυτός πράγματι διέπραξε, είχε προκαλέσει προηγουμένως ο δεύτερος κατηγορούμενος, πείθοντάς τον γι' αυτό, στα πλαίσια επικοινωνίας και συνομιλιών τους κατά τον αμέσως προηγούμενο χρόνο, με φορτικές παρακλήσεις συμβουλές και με υπόσχεση οικονομικών ανταλλαγμάτων. Ειδικότερα, αμέσως μετά τη σύλληψη του πρώτου κατηγορουμένου, κατασχέθηκε το κινητό του τηλέφωνο, όπως προεκτέθηκε. Από τις αναλυτικές καταστάσεις της κινητής τηλεφωνίας, που ζητήθηκαν και ελήφθησαν μετά την έκδοση του υπ' αριθμ. 61/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Μυτιλήνης, αλλά και από το έγγραφο ανάλυσης κλήσεων που αφορά τη τηλεφωνική σύνδεση του πρώτου κατηγορουμένου, με αριθμό κλήσης ..., αποδεικνύονται οι τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ των δύο κατηγορουμένων κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα. Συγκεκριμένα, ο πρώτος κατηγορούμενος είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με το δεύτερο κατηγορούμενο, τον οποίο είχε καταχωρημένο ως Α. στον κατάλογο επαφών του κινητού του τηλεφώνου. Επικοινωνούσε δε τηλεφωνικά μέσω του κινητού του, με αριθμό κλήσης ..., με το δεύτερο κατηγορούμενο, στον αριθμό κλήσης ..., που ανήκει στον τελευταίο, όπως προκύπτει από το σχετικό έγγραφο της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας VODAFONE, αλλά και στον αριθμό κλήσης ..., που ανήκει μεν στη σύζυγο του δευτέρου, αλλά τον χρησιμοποιεί ο ίδιος.
Συνεπώς, αποδεικνύεται ότι ο πρώτος κατηγορούμενος πράγματι κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα είχε τηλεφωνική επικοινωνία με το δεύτερο κατηγορούμενο, προκειμένου να συνεννοηθούν και να του υποδείξει ο τελευταίος τον τόπο, τον τρόπο παραλαβής και την ασφαλή μεταφορά των ναρκωτικών ουσιών. Ως εκ τούτου, οι ισχυρισμοί του δευτέρου κατηγορουμένου ότι δεν γνωρίζει τον πρώτο κατηγορούμενο, ότι δεν έχει καμία σχέση μαζί του, ότι ουδέποτε υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ τους και ότι δεν τέλεσε τις ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, κρίνονται αβάσιμοι και απορριπτέοι. Συνακόλουθα, απορριπτέος είναι και ο ισχυρισμός του, περί παράβασης της διάταξης του άρθρου 211Α' ΚΠΔ, δεδομένου ότι όσα ο πρώτος κατηγορούμενος ισχυρίστηκε, ως προς το χρόνο και τον τρόπο της μεταξύ τους επικοινωνίας, επιβεβαιώνονται από τις τηλεφωνικές τους συνομιλίες και μάλιστα όχι μόνο στον κρίσιμο χρόνο αλλά και σε προγενέστερους χρόνους. (Ιούνιο 2016). Τέλος, αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος είναι υπότροπος, καθόσον, χωρίς να έχει κριθεί ως εξαρτημένος, την 5-10-2015, ήτοι μέσα στην προηγούμενη δεκαετία, με την υπ' αριθμ. 53/5-10-2015 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου, καταδικάστηκε για το κακούργημα διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με την μορφή της οργάνωσης διεύθυνσης και εποπτείας κατοχής ναρκωτικών ουσιών, σε ποινή κάθειρξης οκτώ ετών και χρηματική ποινή 20.000€. Επομένως, πρέπει ο δεύτερος κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος, ως υπότροπος, της ηθικής αυτουργίας στην πράξη της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών, με τη μορφή της προμήθειας κατοχής μεταφοράς, αποστολής, που ο πρώτος κατηγορούμενος διέπραξε".
Στη συνέχεια το παραπάνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο ήδη αναιρεσείοντα επιβάλλοντας σ'αυτόν ποινή κάθειρξης δώδεκα (12) ετών και χρηματική ποινή 50.000 ευρώ, με το ακόλουθο διατακτικό: "
Κηρύσσει τον κατηγορούμενο ένοχο, για το ότι στη ….., την 9-7-2016, με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, κατά την έννοια του νόμου (αρθρ. 1 παρ/φοι 1, 2 Ν.4139/2013), που αυτός διέπραξε. Συγκεκριμένα, ως υπότροπος, καθόσον χωρίς να έχει κριθεί ως εξαρτημένος, καταδικάστηκε αμετάκλητα την 5-10-2015, ήτοι μέσα στην προηγούμενη δεκαετία, με την υπ' αριθμ. 53/5-10-2015 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου, για το κακούργημα διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με την μορφή της οργάνωσης, διεύθυνσης και εποπτείας κατοχής ναρκωτικών ουσιών, σε ποινή κάθειρξης οκτώ ετών και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ, με πειθώ και φορτικότητα προκάλεσε στον πρώτο κατηγορούμενο, Χ. Α. του Κ., την απόφαση να τελέσει την άδικη πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, με την μορφή της προμήθειας κατοχής, μεταφοράς και αποστολής, την οποία αυτός διέπραξε. Συγκεκριμένα, Α) στην ….την 9-7- 2016 προμηθεύτηκε ναρκωτικές ουσίες κατά την έννοια του νόμου. Ειδικότερα, στην περιοχή της Ομόνοιας περί ώρα 13.00 προμηθεύτηκε από άγνωστο στην ανάκριση πρόσωπο, μία βαλίτσα, χρώματος μαύρου, μάρκας AG RIVAL, που περιείχε έξι αυτοσχέδιες πλαστικές συσκευασίες, τυλιγμένες με αυτοκόλλητη ταινία, που περιείχαν φυτικά αποσπάσματα ινδικής κάνναβης, μικτού βάρους 379,74, 501,25, 1.032,17, 1.041,51, 1.041 και 1024,64 γραμμαρίων, αντίστοιχα, συνολικού μικτού βάρους 5.019,91 γραμμαρίων και μία αυτοσχέδια μακρόστενη πλαστική συσκευασία τυλιγμένη με αυτοκόλλητη ταινία, σε μορφή τούβλου, που περιείχε ηρωίνη μικτού βάρους 427,82 γραμμαρίων. Τις ανωτέρω ποσότητες ναρκωτικών προμηθεύτηκε, όχι για δική του αποκλειστικά χρήση, αλλά με σκοπό την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ1 οιονδήποτε τρόπο διακίνηση ναρκωτικών. Β) Στην …. την 10-7-2016 περί ώρα 06.30 κατείχε ναρκωτικά κατά την έννοια του νόμου και ειδικότερα ευρισκόμενος στον επιβατικό λιμένα Μυτιλήνης, μετά τον κατάπλου του ...", που εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιάς- Μυτιλήνη, εισήλθε σ' αυτό μετά την αποβίβαση των οχημάτων και των επιβατών και παρέλαβε από τον χώρο αποθήκευσης ασυνόδευτων δεμάτων την υπό στοιχείο "Α" αναφερόμενη βαλίτσα, στην οποία αναγραφόταν το όνομα του και η ένδειξη ..., η οποία περιείχε τις αναφερόμενες στο ίδιο στοιχείο ναρκωτικές ουσίες και στην συνέχεια εξήλθε από το πλοίο και κατευθύνθηκε στον χώρο στάθμευσης των ταξί, έχοντας στην κατοχή του, δηλαδή υπό τη φυσική του εξουσίαση, ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξη και κατά τη βούληση του να διαθέτει πραγματικά, τις προαναφερόμενες ναρκωτικές ουσίες, όχι για δική του χρήση, αλλά με σκοπό την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ' οιονδήποτε τρόπο διακίνηση ναρκωτικών. Γ) Στον …… την 9-7-2016 απέστειλε ναρκωτικά κατά την έννοια του νόμου. Συγκεκριμένα αφού μετέβη στο λιμάνι του Πειραιά απέστειλε στην Μυτιλήνη την υπό στοιχείο "Α" αναφερόμενη βαλίτσα, που περιείχε τις στο ίδιο στοιχείο αναφερόμενες ναρκωτικές ουσίες, ακτοπλοϊκώς, με το πλοίο ...", που εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιός-Μυτιλήνη, αναγράφοντας ως όνομα αποστολέα το όνομα "Α. Κ." και ως όνομα παραλήπτη το δικό του. Δ) Στην …. την 9-7-2016 μετέφερε ναρκωτικά κατά την έννοια του νόμου. Συγκεκριμένα μετέφερε από την Αθήνα (περιοχή Ομόνοιας), στο λιμάνι του Πειραιά, την υπό στοιχείο "Α" αναφερόμενη βαλίτσα, η οποία περιείχε τις στο ίδιο στοιχείο αναφερόμενες ποσότητες ινδικής κάνναβης και ηρωίνης.
Με τις παραδοχές αυτές, του σκεπτικού και διατακτικού της, όπως παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτή, αναλυτικά και με σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της πράξεως της ηθικής αυτουργίας, που τέλεσε, ως υπότροπος, ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, στην πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών του πρωτοδίκως συγκατηγορουμένου του Χ. Α., τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και τις νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1εδ.α', 27 παρ.1 και 46 παρ. 1εδ.α' του ΠΚ, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 20 και 22 παρ. 1 και 2γ' του ν. 4139/2013 τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες. Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφασή του το δικάσαν Δικαστήριο διαλαμβάνει τις παραδοχές: α) Ότι ο Χ. Α. (ο οποίος καταδικάστηκε πρωτοδίκως, αλλά δεν ήταν διάδικος στη δευτεροβάθμια δίκη) τέλεσε ως αυτουργός, στις 9 και 10 Ιουλίου 2016, στην …, τον … και τη ….., την αξιόποινη πράξη της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, με τις μερικότερες πράξεις της προμήθειας και μεταφοράς (στις 9-7-2016 στην Αθήνα), αποστολής (κατά την ίδια ημερομηνία, στον Πειραιά) και της κατοχής (στις 10-7-2016, στη Μυτιλήνη), των ιδίων ποσοτήτων ναρκωτικών ουσιών, ήτοι μιας ταξιδιωτικής αποσκευής (βαλίτσας) που περιείχε τις περιγραφόμενες μερικότερες ποσότητες φυτικών αποσπασμάτων ινδικής κάνναβης, συνολικού μικτού βάρους 5.019,91 γραμμαρίων και μιας ποσότητας ηρωίνης μικτού βάρους 427,82 γραμμαρίων. β) Ότι την απόφασή του αυτή, να τελέσει την ένδικη αξιόποινη πράξη, την οποία διέπραξε, είχε προκαλέσει σ'αυτόν (Χ. Α.), ο υπότροπος για όμοια πράξη, αναιρεσείων κατηγορούμενος, κατά τον αμέσως προηγούμενο χρόνο (ήτοι προ της 9ης Ιουλίου) πείθοντάς τον γι'αυτό, στα πλαίσια επικοινωνίας τους στη Μυτιλήνη, όπου αμφότεροι διέμεναν, και τηλεφωνικών συνομιλιών τους, μέσω των κινητών τους τηλεφώνων (που εκτείνονταν χρονικά από τον Ιούνιο του 2016), με φορτικές παρακλήσεις, συμβουλές και υπόσχεση οικονομικών ανταλλαγμάτων (εκ μέρους του αναιρεσείοντος) και ειδικότερα καταβολής σ'αυτόν (Α.) αμοιβής μετά την παράδοση των ναρκωτικών στον αναιρεσείοντα, στη Μυτιλήνη. γ) Ότι ο αναιρεσείων επικοινωνούσε τηλεφωνικά με τον Α. και κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα (ήτοι στις 9 και 10 Ιουλίου 2016) προ της τέλεσης των επί μέρους πράξεων, προκειμένου να συνεννοηθούν και να του υποδείξει ο πρώτος, τον τόπο και τον τρόπο παραλαβής των ναρκωτικών ουσιών από το άγνωστο άτομο που θα παρέδιδε στον Α. τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά στην περιοχή της Ομόνοιας, καθώς και την ασφαλή μεταφορά αυτής στον Πειραιά και παράδοσή της στο πλοίο της γραμμής που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα - Μυτιλήνη. δ) Ότι τα περιστατικά αυτά προέκυψαν από τα κατατεθέντα από τον Α., στους λιμενικούς που τον συνέλαβαν στη Μυτιλήνη, από το ότι στο κατασχεθέν κινητό τηλέφωνο του Α. με αριθμό κλήσεως ..., βρέθηκαν καταχωρημένοι ο αριθμός κλήσεως ... του κινητού τηλεφώνου που ανήκε στον αναιρεσείοντα και ο αριθμός κλήσεως ... του κινητού που ανήκε στη σύζυγο του τελευταίου και που χρησιμοποιούσε ο ίδιος και από τις αναλυτικές καταστάσεις κινητής τηλεφωνίας της εταιρείας VODAFONE, στις οποίες ήταν καταχωρημένες οι τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ των δύο κατηγορουμένων και εκτείνονταν χρονικά από τον Ιούνιο του 2016, μέχρι και τον κρίσιμο χρόνο της 9ης και 10ης Ιουλίου 2016. Από τα ανωτέρω δε, διαλαμβανόμενα, στοιχειοθετείται με πλήρη επάρκεια το παραπάνω αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε διακίνηση ναρκωτικών ουσιών από υπότροπο και ουδεμία ασάφεια, αντίφαση ή σύγχυση προκύπτει, από τη μνεία με λογική χρονική αλληλουχία κατά τα ανωτέρω, της τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ αναιρεσείοντος και Α., τόσο κατά τον προηγούμενο χρόνο από την τέλεση της ένδικης πράξεως της διακίνησης των ναρκωτικών ουσιών, όσο και κατά τον κρίσιμο χρόνο προ της τέλεσης των επί μέρους πράξεων, χωρίς για την πληρότητα της αιτιολογίας να απαιτείται η αναφορά συγκεκριμένων ημερομηνιών που έλαβαν χώρα οι παραπάνω τηλεφωνικές συνομιλίες.
Συνεπώς, είναι αβάσιμες οι περί του αντιθέτου σχετικές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος και συνακόλουθα ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως και ως προς τα τρία σκέλη του, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, σύμφωνα με το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ'ΚΠΔ, είναι αβάσιμος.
Κατόπιν αυτών και μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντατα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 578 παρ.1 ΚΠΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 24-2-2020 αίτηση - δήλωση του C. A. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 24-2-2020, για αναίρεση της με αριθμό 182/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου.
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιανουαρίου 2022.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαΐου 2022.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ         Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ