ΠΕΡΙΛΗΨΗ : ΕΓΚΛΗΣΗ – ΕΚΘΕΣΗ ΕΓΧΕΙΡΙΣΗΣ

 Η έκθεση εγχείρισης δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της έγκλησης, αλλά χρησιμεύει μόνο προς απόδειξη για τη γενομένη αυτοπρόσωπη παράδοση αυτής στον εισαγγελέα ή σ' άλλον ανακριτικό υπάλληλο και, συνεπώς, το τυχόν ελάττωμα της έκθεσης εγχείρισης ή η παντελής έλλειψη σύνταξης έκθεσης εγχείρισης δεν επιδρά στο κύρος της έγκλησης, αρκεί να προκύπτει κατ' άλλον τρόπο η προσωπική παράδοση αυτής στις αρμόδιες αρχές.

Αριθμός 956/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα, Ι. Μαγγίνα και Γρηγόριο Κουτσοκώστα-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Αναγνωστοπούλου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων 1. Δ. Π. του Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Βασιλειάδη και 2. Ε. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Βασιλειάδη, για αναίρεση της υπ'αριθ. 7180/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγουσες τις 1. Σ. Μ. του Ι. και 2. Π. Ν. του Α., κάτοικοι ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Κυριλλίδη.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στις αιτήσεις αναιρέσεως: 1) από 7 Νοεμβρίου 2018 αίτηση αναιρέσεως της Δ. Π., η οποία ασκήθηκε με δήλωση στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου στις 7 Νοεμβρίου 2018, έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου ....47/7-11-2018 και 2) από 7 Νοεμβρίου 2018 αίτηση αναιρέσεως του Ε. Π., η οποία ασκήθηκε με δήλωση στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου στις 7 Νοεμβρίου 2018, έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 12448/7-11-2018 που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1529/2018.

Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: α)να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης της κατηγορουμένης Δ. Π. και β)να αναιρεθεί εν μέρει η αριθ.7180/2018 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα μόνον ως προς τη διάταξη αυτής περί επιβολής ποινής στον αναιρεσείοντα Ε. Π., να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα κρίση για την επιβολή της αρμόζουσας ποινής στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Ε. Π..

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου: α) η από 7-11-2018 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αυθημερόν) και β) η από 7-11-2018 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αυθημερόν) της Δ. Π. του Π. και του Ε. Π. του Ι., αντίστοιχα, κατοίκων ..., για αναίρεση της απόφασης 7180/2018 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν, ως συναφείς.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 362 εδ. α' του ΠΚ, "όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει τη τιμή ή την υπόληψή του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή". Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 363 εδ. α' του ΠΚ, "αν στην περίπτωση του άρθρου 362, το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης της αξιόποινης πράξης της συκοφαντικής δυσφήμησης είναι: α) ισχυρισμός ή διάδοση, β) ο ισχυρισμός ή η διάδοση να γίνει ενώπιον τρίτου, γ) το αντικείμενο του ισχυρισμού να είναι γεγονός, δ) το γεγονός να είναι ψευδές και ε) το γεγονός να μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου. Ισχυρισμός είναι εκδήλωση και ειδικότερα ανακοίνωση, που εμφανίζεται ως γνώση ή πεποίθηση για την αλήθεια ενός γεγονότος. Στην έννοια του γεγονότος περιλαμβάνεται κάθε συγκεκριμένο συμβάν του εξωτερικού κόσμου και κάθε πράξη ή συγκεκριμένη κατάσταση ή σχέση ή συμπεριφορά που αναφέρεται στο παρελθόν ή το παρόν, υποπίπτει στις αισθήσεις και δύναται να αποδειχθεί. Η έκφραση γνώμης ή αξιολογική κρίση και η απόδοση χαρακτηρισμών καθίστανται γεγονότα, όταν αμέσως ή εμμέσως υποκρύπτονται συμβάντα και αντικειμενικά εκδηλωτικά στοιχεία, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας, δηλαδή μόνο όταν συνδέονται και σχετίζονται με ορισμένο γεγονός κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ουσιαστικά να προσδιορίζουν την ποσοτική και ποιοτική βαρύτητά του. Εξάλλου, στοιχείο υποκειμενικής υπόστασης της αξιόποινης πράξης της συκοφαντικής δυσφήμησης είναι η τέλεση της πράξης εν γνώσει της αναλήθειας. Επομένως, σύμφωνα με τη γενική διάταξη του άρθρου 27 παρ. 2 εδ. α' του ΠΚ, απαιτείται δόλος και μάλιστα άμεσος, συνιστάμενος στην ηθελημένη ενέργεια του ισχυρισμού ή της διάδοσης, ενώπιον τρίτου, του ψευδούς γεγονότος, εν γνώσει του δράστη ότι αυτό είναι ψευδές και δύναται να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 361 παρ. 1 εδ. α' του ΠΚ, "όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης (άρθρα 362 και 363 ΠΚ) προσβάλλει την τιμή άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση της αξιόποινης πράξης της εξύβρισης απαιτείται να διατυπωθούν από το δράστη γραπτώς ή προφορικώς για κάποιον άλλον λέξεις ή φράσεις που κατά κοινή αντίληψη περιέχουν είτε αμφισβήτηση της ηθικής και κοινωνικής αξίας του προσώπου του, είτε περιφρόνηση γι' αυτόν από το δράστη, ο οποίος γνωρίζει ότι με μία τέτοια ενέργεια προσβάλλει την τιμή του άλλου. Εξάλλου, κατά το άρθρο 308 παρ. 1 του ΠΚ, "όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών. Αν η κάκωση ή η βλάβη της υγείας που του προξένησε είναι εντελώς ελαφρά, τιμωρείται με κράτηση έως έξι (6) μήνες ή με πρόστιμο έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ". Το αδίκημα της σωματικής βλάβης που θεσμοθετείται για να προστατευθεί η σωματική ακεραιότητα του ανθρώπου είναι υπαλλακτικώς μικτό έγκλημα, η αντικειμενική υπόσταση του οποίου περιλαμβάνει όχι μόνο ορισμένη ενέργεια αλλά και ορισμένο αποτέλεσμα και συνίσταται είτε στην προξένηση σωματικής κάκωσης είτε στην πρόκληση βλάβης της υγείας του παθόντος και διαβαθμίζεται ανάλογα με τη σπουδαιότητα αυτής σε απλή και σε εντελώς ελαφρά, η οποία, χωρίς να είναι επουσιώδης, έχει επιπόλαιες συνέπειες. Για την πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης απαιτείται, κατά τη ρητή επιταγή της ως άνω διάταξης, πρόθεση (δόλος), που περιέχει τη γνώση και θέληση πραγμάτωσης των στοιχείων της αντικειμενικής υπόστασης, δηλαδή τη γνώση και τη θέληση της πρόκλησης σε άλλον σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας του, αρκεί δε, εφόσον ο νόμος δεν διακρίνει, οποιαδήποτε μορφή δόλου. Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ. όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση κατά την οποία αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά. Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιό βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιό ή ποιά αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά. Η συνδρομή του δόλου, κατ' αρχήν, δεν απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία, διότι αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και αποδεικνύεται, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών και η σχετική με αυτόν αιτιολογία εμπεριέχεται στην κύρια επί της ενοχής αιτιολογία, μόνο δε όταν αξιώνονται πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και συγκεκριμένα είτε η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος), είτε η επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω σκοπού (έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης), ο δόλος απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία. Αυτό συμβαίνει και στο έγκλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης, για την θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του οποίου απαιτείται άμεσος δόλος, που περιλαμβάνει την γνώση ότι τα ισχυριζόμενα ή διαδιδόμενα είναι ψευδή. Στην καταδικαστική απόφαση, η ύπαρξη τέτοιου δόλου πρέπει να έχει ιδιαίτερη αιτιολογία με παράθεση των περιστατικών που δικαιολογούν τη γνώση αυτή, διαφορετικά η απόφαση στερείται της ειδικής και εμπεριστατωμένης, κατά την ανωτέρω έννοια, αιτιολογίας. Υπάρχει, όμως, και στην περίπτωση αυτή η εν λόγω αιτιολογία, όταν, σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης, ο σχετικός με το ψευδές γεγονός ισχυρισμός του δράστη θεμελιώνεται σε προσωπική πεποίθηση ή αντίληψη του ίδιου ή σε δική του πράξη ή παράλειψη, οπότε είναι αυτονόητη η σχετική γνώση του δράστη, χωρίς να απαιτείται παράθεση άλλων, σχετικών με τη γνώση, περιστατικών. Εξάλλου, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Όμως, δεν αποτελεί λόγο αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασής του, με αριθμό 7180/2018, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή, δέχθηκε ανελέγκτως, ότι αποδείχθηκαν, σε σχέση με τις επίδικες αξιόποινες πράξεις της εξύβρισης με λόγο κατ' εξακολούθηση, της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση και της όλως ελαφράς σωματικής βλάβης από πρόθεση, τα εξής: "Στους ..., την 16-6-2016, η πρώτη κατηγορουμένη ..., με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, προσέβαλε την τιμή άλλων με λόγο. Συγκεκριμένα, ενόσω η εγκαλούσα Π. Ν. ευρίσκονταν στην πυλωτή της κειμένης στους ..., επί της οδού ... οικοδομής και συνομιλούσε με την έτερη εγκαλούσα Σ. Μ., η οποία βρίσκονταν στο μπαλκόνι του ευρισκομένου στο ανώγειο της ως άνω οικοδομής διαμερίσματος, κατέφθασε με το όχημα του δεύτερου κατηγορουμένου - υιού της, το οποίο οδηγούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος και η ίδια επέβαινε σε αυτό και απηύθυνε προς την Π. Ν. την εξυβριστική φράση "τι θες και κάθεσαι εκεί μωρή σαν την μαντάρα" (εννοώντας την υπεύθυνη οίκου ανοχής), ενώ εν συνεχεία, στράφηκε προς το μπαλκόνι του διαμερίσματος του ανωγείου της πιο πάνω οικοδομής και αντικρίζοντας την έτερη εγκαλούσα, Σ. Μ., απηύθυνε προς αυτήν τις εξυβριστικές φράσεις "παλιοπουτανάκι, καριόλα" και γελώντας ειρωνευόμενη αμφότερες τις ως άνω εγκαλούσες απομακρύνθηκε. Οι ως άνω φράσεις, κατά την κοινή αντίληψη, ενέχουν αμφισβήτηση της προσωπικής και κοινωνικής αξιοπρέπειας των εγκαλουσών, με αποτέλεσμα να προσβληθεί η τιμή αμφοτέρων των εγκαλουσών. Αποδείχθηκε, επίσης, ότι στη ..., την 23-8-2016, η πρώτη κατηγορουμένη, ..., με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, εν γνώσει της αναλήθειας, με πρόθεση, ισχυρίστηκε ενώπιον τρίτων για άλλους ψευδή γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη τους. Ειδικότερα, κατέθεσε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά την τακτική διαδικασία, την με αριθμό κατάθεσης ...40/23-6-2016 αγωγή χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης κατά των εγκαλουσών Σ. Μ. και Π. Ν., δια της οποίας, για τους αναλυτικώς σε αυτήν αναφερόμενους λόγους, αιτούνταν να υποχρεωθούν έκαστη εξ αυτών εις ολόκληρον και δια προσωπικής τους κρατήσεως, να της καταβάλλουν ως αποζημίωση προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη, λόγω προσβολής της προσωπικότητας της από την επιδειχθείσα σε βάρος της αδικοπρακτική συμπεριφορά τους, το χρηματικό ποσό των 19.970 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση αυτής μέχρι την εξόφληση της. με τα διαλαμβανόμενα σ' αυτήν για τις πιο πάνω εγκαλούσες γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη τους. Συγκεκριμένα, στην ανωτέρω αγωγή αποζημίωσης, στην οποία ενσωμάτωσε το κείμενο της από 4- 3-2016 εξώδικης δήλωσης - πρόσκλησης - διαμαρτυρίας που απέστειλαν, μεταξύ άλλων, οι νυν εγκαλούσες Σ. Μ. του Ι. και Π. Ν. του Α. σε αυτήν, ιδιοκτήτρια η πρώτη εξ αυτών διαμερίσματος του ανωγείου και η δεύτερη από αυτές διαμερίσματος του δευτέρου ορόφου, της ευρισκόμενης στους ..., επί της οδού ..., οικοδομής, με το οποίο την καλούσαν, ως πρώην διαχειρίστρια της πιο πάνω οικοδομής, σε διαμέρισμα του τρίτου ορόφου της οποίας διέμενε η ίδια, εντός πέντε (5) ημερών από τη λήψη της, μεταξύ άλλων, να παραδώσει στη νέα διαχειρίστρια - νυν εγκαλούσα Π. Ν., το χρηματικό ποσό των 3.168 ευρώ του αποθεματικού ταμείου που παρανόμως παρακρατούσε ή είχε υπεξαιρέσει και να απόσχει από κάθε άλλη μειωτική ενέργεια (εξύβριση, απειλή, συκοφαντική ή απλή δυσφήμηση, λεκτική βία) εναντίων τους και των οικογενειών τους, ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι οι πιο πάνω εγκαλούσες, δια της ως άνω αναλυτικώς αναφερόμενης εξώδικης δήλωσης - πρόσκλησης - διαμαρτυρίας, διέπραξαν σε βάρος της την αξιόποινη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης, καθόσον τα αναφερόμενα σε αυτήν ως άνω γεγονότα ήταν ψευδή και οι ίδιες τελούσαν εν γνώσει της αναλήθειας, καθώς η αλήθεια ήταν, την οποία γνώριζαν, ότι ουδέποτε η ίδια - νυν κατηγορουμένη, ενόσω ήταν διαχειρίστρια, υπεξαίρεσε οιοδήποτε χρηματικό ποσό από το αποθεματικό ταμείο της ως άνω οικοδομής, ούτε προέβη σε οιαδήποτε μειωτική ενέργεια σε βάρος των ιδίων - νυν εγκαλουσών και των μελών των οικογενειών τους. Τα διαλαμβανόμενα, δε, στο περιεχόμενο της παραπάνω αγωγής αποζημίωσης για τις νυν εγκαλούσες, γεγονότα, των οποίων έλαβαν γνώσει ο δικηγόρος που τη συνέταξε, η γραμματέας του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπου αυτή κατατέθηκε, ο δικαστικός επιμελητής που επέδωσε αυτήν στις παραπάνω εγκαλούσες και οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο στα χέρια του οποίου περιήλθε εξ οιονδήποτε τρόπο το δικόγραφο αυτό ή σε γνώσει του οποίου περιήλθε το περιεχόμενο αυτού με οποιονδήποτε τρόπο, είναι ψευδή, καθόσον δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και η νυν κατηγορουμένη τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας τους, διότι η αλήθεια είναι, την οποία γνώριζε η νυν κατηγορουμένη, ότι πράγματι δεν είχε αποδώσει στη νέα διαχειρίστρια της ως άνω οικοδομής -νυν εγκαλούσα Π. Ν., το χρηματικό ποσό των 3.168 ευρώ που συνιστούσε το αποθεματικό ταμείο της οικοδομής αυτής και συνεπώς κατείχε αυτό χωρίς νόμιμο προς τούτο δικαίωμα, ως και ότι είχε προβεί σε μειωτικές σε βάρος αμφότερων των νυν πιο πάνω εγκαλουσών και των οικογενειών τους, ενέργειες, ενώ ήταν πρόσφορα να βλάψουν τη θεμελιωμένη επί της ηθικής και κοινωνικής αξίας του προσώπου των ως άνω εγκαλουσών τιμή και υπόληψη. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος, Ε. Π. του Ι., στους ..., την 16-6-2016, με πρόθεση προξένησε σε άλλον σωματική κάκωση. Συγκεκριμένα, ενόσω η εγκαλούσα Π. Ν. του Α. ευρίσκονταν στην πυλωτή της κειμένης στους ..., επί της οδού ... οικοδομής, σε διαμέρισμα του δεύτερου ορόφου της οποίας διαμένει η ίδια και αμφότεροι οι κατηγορούμενοι και συνομιλούσε με την έτερη εγκαλούσα Σ. Μ. του Ι., η οποία βρίσκονταν στο μπαλκόνι του ευρισκομένου στο ανώγειο της ως άνω οικοδομής, διαμερίσματος της, κατέφθασε οδηγώντας το όχημά του, στο οποίο επέβαινε η πρώτη κατηγορουμένη Δ. Π. και αφού ανέπτυξε ταχύτητα, κατευθύνθηκε με το όχημα του προς την ως άνω εγκαλούσα, εν συνεχεία, δε, διήλθε με το πίσω δεξιό ελαστικό αυτού από τα δάχτυλα του αριστερού κάτω άκρου αυτής, με αποτέλεσμα να την τραυματίσει όλως ελαφρά και ειδικότερα να της προξενήσει άλγος και μούδιασμα στο αριστερό κάτω άκρο της. Εξάλλου, από όλα τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα και δη από την ανάγνωση της μηχανογραφημένης έκθεσης με στοιχεία "Συγκεντρωτικό Βιβλίο Εσόδων-Εξόδων από 31/12/2010 έως 1/3/2016 και του, κάτωθι αυτής, χειρόγραφου σημειώματος της εταιρίας "... Ο.Ε, φοροτεχνικό-λογιστικό γραφείο-κατανομές κοινοχρήστων", νομίμως υπογεγραμμένων από τον διενεργήσαντα τον σχετικό έλεγχο Σ. Κ., το Δικαστήριο οδηγήθηκε σε ασφαλή δικανική κρίση σχετικά με το ύψος του αποθεματικού ταμείου της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας επί της οδού ... και ως εκ τούτου η αναβολή της υπόθεσης προκειμένου να κληθεί και προσέλθει, ως μάρτυρας, ο ανωτέρω λογιστής που διενήργησε τον σχετικό έλεγχο, δεν κρίνεται σκόπιμη και μόνο παρέλκυση της διαδικασίας θα μπορούσε να επιφέρει.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί το σχετικώς υποβληθέν, από το συνήγορο υπεράσπισης των κατηγορουμένων, αίτημα αναβολής της υπόθεσης, κατ' άρθρο 352 ΚΠΔ, προκειμένου να κληθεί ο λογιστής που διενήργησε τον έλεγχο των κοινοχρήστων της πολυκατοικίας. Επομένως πρέπει οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι των ανωτέρω πράξεων, όπως αυτές τους αποδίδονται με το κατηγορητήριο". Στη συνέχεια, το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ενόχους τη μεν πρώτη κατηγορούμενη, Δ. Π. και ήδη αναιρεσείουσα, για τις αξιόποινες πράξεις της εξύβρισης με λόγο κατ' εξακολούθηση και της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση, το δε δεύτερο κατηγορούμενο, Ε. Π. και ήδη αναιρεσείοντα, για την αξιόποινη πράξη της όλως ελαφράς σωματικής βλάβης με πρόθεση και επέβαλε στη μεν πρώτη συνολική ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, στο δε δεύτερο ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών, ανασταλείσα. επίσης, επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: "ΚΗΡΥΣΣΕΙ αμφότερους τους κατηγορουμένους ενόχους του ότι: Στους κάτωθι αναλυτικώς αναφερόμενους τόπους και ημεροχρονολογίες, τέλεσαν τα κάτωθι αναλυτικώς αναφερόμενα εγκλήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται από το νόμο με στερητικές της ελευθερίας ποινές. Ειδικότερα: Α. Η πρώτη κατηγορουμένη ..., στους κάτωθι αναλυτικώς αναφερόμενους τόπους και ημεροχρονολογίες, με περισσότερες από μία πράξεις, τέλεσε περισσότερα εγκλήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται από το νόμο με στερητικές της ελευθερίας ποινές Ειδικότερα: Α2. Στους ..., την 16-6-2016, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, προσέβαλε την τιμή άλλων με λόγο και συγκεκριμένα ενόσω η εγκαλούσα Π. Ν. του Α. ευρίσκονταν στην πυλωτή της κειμένης στους ..., επί της οδού ..., οικοδομής, σε διαμέρισμα του δεύτερου ορόφου της οποίας διαμένει η ίδια και αμφότεροι οι ως άνω πρώτη και δεύτερος κατηγορούμενοι, ... και Ε. Π. του Ι., σε διαμέρισμα του τρίτου ορόφου αυτής και συνομιλούσε με την έτερη εγκαλούσα Σ. Μ. του Ι., η οποία βρίσκονταν στο μπαλκόνι του ευρισκομένου στο ανώγειο της ως άνω οικοδομής, διαμερίσματος της, κατέφθασε το όχημα του πιο πάνω δεύτερου κατηγορουμένου - υιού της ανωτέρω πρώτης κατηγορούμενης, η οποία επέβαινε σε αυτό, απηύθυνε προς αυτήν την εξυβριστική φράση "τι θες και κάθεσαι εκεί μωρή σαν την μαντάμα" (εννοώντας την υπεύθυνη οίκου ανοχής), ενώ εν συνεχεία, στράφηκε προς το μπαλκόνι του διαμερίσματος του ανωγείου της πιο πάνω οικοδομής και αντικρίζοντας την έτερη εγκαλούσα Σ. Μ. του Ι., απηύθυνε προς αυτήν τις εξυβριστικές φράσεις "παλιοπουτανάκι, καριόλα", και γελώντας ειρωνευόμενη αμφότερες τις ως άνω εγκαλούσες απομακρύνθηκε, που κατά την κοινή αντίληψη ενέχουν αμφισβήτηση της προσωπικής και κοινωνικής τους αξιοπρέπειας, με αποτέλεσμα να προσβληθεί η τιμή αμφότερων των πιο πάνω εγκαλουσών. Α4.Στη ...., την 23-8- 2016, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, εν γνώσει της αναλήθειας, με πρόθεση, ισχυρίστηκε ενώπιον τρίτων για άλλους ψευδή γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη τους και ειδικότερα, κατέθεσε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά την τακτική διαδικασία, την με αριθμό κατάθεσης ...40/23-6-2016 αγωγή χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, κατά των νυν εγκαλουσών Σ. Μ. του Ι. και Π. Ν. του Α., δια της οποίας, για τους αναλυτικώς σε αυτήν αναφερόμενους λόγους, αιτούνταν να υποχρεωθούν έκαστη εξ αυτών εις ολόκληρον και δια προσωπικής τους κρατήσεως, να της καταβάλλουν ως αποζημίωση προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη, λόγω προσβολής της προσωπικότητας της από την επιδειχθείσα σε βάρος της αδικοπρακτική συμπεριφορά τους, το χρηματικό ποσό των 19.970 ευρώ νομιμοτόκως από την επίδοση αυτής μέχρι την εξόφληση της, με τα διαλαμβανόμενα σ' αυτήν για τις πιο πάνω εγκαλούσες γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη τους και συγκεκριμένα, στην ανωτέρω αγωγή αποζημίωσης, στην οποία ενσωμάτωσε το κείμενο της από 4-3-2016 εξώδικης δήλωσης - πρόσκλησης - διαμαρτυρίας που απέστειλαν, μεταξύ άλλων, οι νυν εγκαλούσες Σ. Μ. του Ι. και Π. Ν. του Α., σε αυτήν, ιδιοκτήτρια η πρώτη εξ αυτών διαμερίσματος του ανωγείου και η δεύτερη από αυτές διαμερίσματος του δευτέρου ορόφου, της ευρισκόμενης στους ..., επί της οδού ..., οικοδομής, με το οποίο την καλούσαν, ως πρώην διαχειρίστρια της πιο πάνω οικοδομής, σε διαμέρισμα του τρίτου ορόφου της οποίας διέμενε η ίδια, εντός πέντε (5) ημερών από τη λήψη της, μεταξύ άλλων, να παραδώσει στη νέα διαχειρίστρια - νυν εγκαλούσα Π. Ν. του Α., το χρηματικό ποσό των 3.168 ευρώ του αποθεματικού ταμείου που παρανόμως παρακρατούσε ή είχε υπεξαιρέσει και να απόσχει από κάθε άλλη μειωτική ενέργεια (εξύβριση, απειλή, συκοφαντική ή απλή δυσφήμηση, λεκτική βία) εναντίων τους και των οικογενειών τους, ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι οι πιο πάνω εγκαλούσες, δια της ως άνω αναλυτικώς αναφερόμενης εξώδικης δήλωσης-πρόσκλησης-διαμαρτυρίας, διέπραξαν σε βάρος της την αξιόποινη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης, καθόσον τα αναφερόμενα σε αυτήν ως άνω γεγονότα ήταν ψευδή και οι ίδιες τελούσαν εν γνώσει της αναλήθειας, καθώς η αλήθεια ήταν, την οποία γνώριζαν, ότι ουδέποτε η ίδια - νυν κατηγορουμένη ενόσω ήταν διαχειρίστρια, υπεξαίρεσε οιοδήποτε χρηματικό ποσό από το αποθεματικό ταμείο της ως άνω οικοδομής, ούτε προέβη σε οιαδήποτε μειωτική ενέργεια σε βάρος των ιδίων - νυν ως άνω εγκαλουσών και των μελών των οικογενειών τους. Τα διαλαμβανόμενα δε στο περιεχόμενο της παραπάνω αγωγής αποζημίωσης για τις νυν ανωτέρω εγκαλούσες, γεγονότα, των οποίων έλαβαν γνώσει ο δικηγόρος που τη συνέταξε, η γραμματέας του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπου αυτή κατατέθηκε, ο δικαστικός επιμελητής που επέδωσε αυτήν στις παραπάνω εγκαλούσες και οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο στα χέρια του οποίου περιήλθε εξ οιονδήποτε τρόπο το δικόγραφο αυτό ή σε γνώσει του οποίου περιήλθε το περιεχόμενο αυτού με οποιονδήποτε τρόπο, είναι ψευδή, καθόσον δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και η νυν κατηγορουμένη τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας τους, διότι η αλήθεια είναι, την οποία γνώριζε η νυν κατηγορουμένη, ότι πράγματι δεν είχε αποδώσει στη νέα διαχειρίστρια της ως άνω οικοδομής-νυν εγκαλούσα Π. Ν. του Α., το χρηματικό ποσό των 3.168 ευρώ που συνιστούσε το αποθεματικό ταμείο της οικοδομής αυτής και συνεπώς κατείχε αυτό χωρίς νόμιμο προς τούτο δικαίωμα, ως και ότι είχε προβεί σε μειωτικές σε βάρος αμφότερων των νυν πιο πάνω εγκαλουσών και των οικογενειών τους, ενέργειες, ενώ ήταν πρόσφορα να βλάψουν τη θεμελιωμένη επί της ηθικής και κοινωνικής αξίας του προσώπου των ως άνω εγκαλουσών τιμή και υπόληψη. Β. Ο δεύτερος κατηγορούμενος Ε. Π. του Ι., στους ..., την 16-6-2016, με πρόθεση προξένησε σε άλλον σωματική κάκωση και συγκεκριμένα, ενόσω η εγκαλούσα Π. Ν. του Α., ευρίσκονταν στην πυλωτή της κειμένης στους ..., επί της οδού ..., οικοδομής, σε διαμέρισμα του δεύτερου ορόφου της οποίας διαμένει η ίδια και αμφότεροι οι ως άνω πρώτη και δεύτερος κατηγορούμενοι, ... και Ε. Π. του Ι., σε διαμέρισμα του τρίτου ορόφου αυτής, και συνομιλούσε με την έτερη εγκαλούσα Σ. Μ. του Ι., η οποία βρίσκονταν στο μπαλκόνι του ευρισκομένου στο ανώγειο της ως άνω οικοδομής, διαμερίσματος της, κατέφθασε το όχημα του πιο πάνω δεύτερου κατηγορουμένου - υιού της ανωτέρω πρώτης κατηγορούμενης, η οποία επέβαινε σε αυτό, αφού ανέπτυξε ταχύτητα και κατευθύνθηκε με το όχημα του προς την ως άνω εγκαλούσα, εν συνεχεία διήλθε με το πίσω δεξιό ελαστικό αυτού από τα δάχτυλα του αριστερού κάτω άκρου αυτής, με αποτέλεσμα να την τραυματίσει όλως ελαφρά και ειδικότερα, να της προξενήσει άλγος και μούδιασμα στο αριστερό κάτω άκρο της". Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην εν λόγω απόφασή του, για τις αξιόποινες πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκαν οι αναιρεσείοντες, την απαιτούμενη από τις διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ως άνω εγκλημάτων, οι αποδείξεις, από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις, με τις οποίες τα υπήγαγε στις ως άνω εφαρμοσθείσες ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 308 παρ. 1 εδ. β', 361 παρ. 1 εδ. α' και 363 του ΠΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 362 του ίδιου Κώδικα, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, παρά τις αντίθετες αιτιάσεις, παρατίθενται στην προσβαλλόμενη απόφαση τα δυσφημιστικά, για τις εγκαλούσες, γεγονότα που περιλαμβάνονταν στην ως άνω αγωγή αποζημίωσης, καθώς και τα περιστατικά, από τα οποία το Δικαστήριο της ουσίας συνήγαγε την αναλήθεια των ως άνω γεγονότων και εκείνα, της αναφερόμενης οικοδομής, από τα οποία πείσθηκε ότι η αναιρεσείουσα Δ. Π. γνώριζε ότι τα γεγονότα αυτά ήταν ψευδή. Ο άμεσος δόλος, ειδικώς, της εν λόγω αναιρεσείουσας πλήρως αιτιολογείται με την αναφορά ότι αυτή γνώριζε, ως πρώην διαχειρίστρια της αναφερόμενης οικοδομής, δηλαδή από προσωπική αντίληψη, ότι πράγματι δεν είχε αποδώσει στη νέα διαχειρίστρια και εγκαλούσα, Π. Ν., το χρηματικό ποσό των 3.168 ευρώ, που αποτελούσε το αποθεματικό ταμείο της διαχείρισης και, επομένως, αυτή το κατείχε χωρίς νόμιμο προς τούτο δικαίωμα, καθώς και ότι είχε προβεί σε μειωτικές φράσεις σε βάρος αμφοτέρων των εγκαλουσών, Π. Ν. και Σ. Μ., παραδοχή ως εκ της οποίας δεν ήταν αναγκαία η παράθεση άλλων, σχετικά με τη γνώση αυτή, περιστατικών. Επίσης, πλήρως αιτιολογείται γιατί η φράση της ίδιας αναιρεσείουσας "τι θες και κάθεσαι εκεί μωρή σαν τη μαντάμα" (εννοώντας την υπεύθυνη οίκου ανοχής), την οποία (φράση) αυτή απηύθυνε προς την εγκαλούσα Π. Ν., καθώς και οι λέξεις "παλιοπουτανάκι, καριόλα", τις οποίες η ίδια απηύθυνε προς την εγκαλούσα Σ. Μ. είναι εξυβριστικές. Ακόμη, εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ο τρόπος και το είδος της σωματικής κάκωσης, την οποία ο αναιρεσείων Ε. Π. προξένησε στην εγκαλούσα Π. Ν., την οποία (σωματική κάκωση) το Δικαστήριο της ουσίας χαρακτήρισε ως όλως ελαφρά. Η ειδικότερη αιτίαση των αναιρεσειόντων ότι το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης αποτελεί επανάληψη του διατακτικού αυτής, το οποίο αποτελεί αντιγραφή του κατηγορητηρίου και έτσι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι αβάσιμη, διότι ναι μεν η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης αποτελεί κατά μεγάλο μέρος επανάληψη του διατακτικού αυτής, όμως το τελευταίο, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της. Εξάλλου, από το συνδυασμό του σκεπτικού με το διατακτικό προκύπτει με σαφήνεια και βεβαιότητα ότι η αναιρεσείουσα Δ. Π. κηρύχθηκε ένοχη για τις προαναφερόμενες αξιόποινες πράξεις της εξύβρισης με λόγο κατ' εξακολούθηση και της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση, η δε αναφορά στο τέλος του σκεπτικού ότι "...οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι των ανωτέρω πράξεων, όπως αυτές τους αποδίδονται με το κατηγορητήριο", το οποίο περιείχε και την αξιόποινη πράξη της ηθικής αυτουργίας στην εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη, για την οποία κηρύχθηκε αθώα η αναιρεσείουσα Δ. Π.. οφείλεται σε πρόδηλη παραδρομή, αφού στο σκεπτικό γίνεται παράθεση μόνο των πραγματικών περιστατικών που αναφέρονται στις ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχη η αναιρεσείουσα Δ. Π., και, ως εκ τούτου, η αιτίαση αυτής για αντίφαση μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού είναι αβάσιμη. Κατ' ακολουθίαν τούτων, οι υποστηρίζοντες τα αντίθετα σχετικοί λόγοι των αιτήσεων αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την περί ενοχής κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, είναι αβάσιμοι.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 42 παρ. 1, 46 και 50 του ΚΠοινΔ, προκύπτει με σαφήνεια ότι στις περιπτώσεις εγκλημάτων, για τα οποία η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση, όπως συμβαίνει και για τα εγκλήματα της όλως ελαφράς σωματικής βλάβης, της εξύβρισης και της συκοφαντικής δυσφήμησης (άρθρα 308 παρ. 1, 315 παρ. 1, 361 παρ. 1, 363 και 368 παρ. 1 του ΠΚ), η έγκληση υποβάλλεται απευθείας στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών αλλά και στους άλλους ανακριτικούς υπαλλήλους. Η έκθεση εγχείρισης δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της έγκλησης, αλλά χρησιμεύει μόνο προς απόδειξη για τη γενομένη αυτοπρόσωπη παράδοση αυτής στον εισαγγελέα ή σ' άλλον ανακριτικό υπάλληλο και, συνεπώς, το τυχόν ελάττωμα της έκθεσης εγχείρισης ή η παντελής έλλειψη σύνταξης έκθεσης εγχείρισης δεν επιδρά στο κύρος της έγκλησης, αρκεί να προκύπτει κατ' άλλον τρόπο η προσωπική παράδοση αυτής στις αρμόδιες αρχές. Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση κρίθηκαν ως νόμιμες οι ενώπιον της αναφερόμενης δικαστικής γραμματέως υποβληθείσες σε βάρος τους εγκλήσεις για τα προεκτεθέντα εγκλήματα και, έτσι, παραβιάστηκε ευθέως και εκ πλαγίου η διάταξη του άρθρου 117 του ΠΚ, Καθόσον, τόσο αυτές, όσο και οι σχετικές ένορκες εξετάσεις των εγκαλουσών δεν φέρουν την υπογραφή του Εισαγγελέα Υπηρεσίας, Κ. Β. και, ως εκ τούτου, οι εγκλήσεις θεωρούνται ως απαραδέκτως υποβληθείσες και, συνεπώς, το Δικαστήριο της ουσίας δεν μπορούσε να κρίνει την ουσία της υπόθεσης. Οι αιτιάσεις όμως αυτές είναι αβάσιμες, διότι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, το τυχόν ελάττωμα της έκθεσης εγχείρισης ή η παντελής έλλειψη σύνταξης έκθεσης εγχείρισης δεν επιδρά στο κύρος της έγκλησης, αρκεί να προκύπτει κατ' άλλον τρόπο η προσωπική παράδοση αυτής στις αρμόδιες αρχές, στην προκείμενη δε περίπτωση από την επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, των σχετικών εγκλήσεων των πολιτικώς εναγουσών προκύπτει η υποβολή των εγκλήσεων αυτών από τις πολιτικώς ενάγουσες, και μάλιστα εντός της τρίμηνης προθεσμίας, στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης. Επομένως, οι σχετικοί, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. A', Ε' και Η' του ΚΠοινΔ λόγοι των αιτήσεων αναίρεσης, είναι αβάσιμοι. Οι εμπεριεχόμενες σε όλους τους προεκτεθέντες αναιρετικούς λόγους λοιπές αιτιάσεις των αναιρεσειόντων, συνιστώσες αμφισβήτηση των σε βάρος αυτών ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματος της, απαραδέκτως προβάλλονται, δοθέντος ότι, με την επίφαση των ανωτέρω αναιρετικών λόγων, πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 εδ. β' του ΠΚ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 24 παρ. 3β' του Ν. 4055/2012, "αν η κάκωση ή η βλάβη της υγείας που του προξένησε είναι όλως ελαφρά τιμωρείται με κράτηση έως έξι (6) μήνες ή με πρόστιμο έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ". Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠοινΔ, θεσπίζεται ως λόγος αναίρεσης της απόφασης και η υπέρβαση εξουσίας, η οποία υπάρχει, όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίδει ο νόμος. Η υπέρβαση εξουσίας εμφανίζεται με τη θετική και την αρνητική μορφή. Θετική υπέρβαση εξουσίας υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας αποφάσισε για ζήτημα, το οποίο δεν υπαγόταν στη δικαιοδοσία του, ενώ αρνητική, όταν παρέλειψε να αποφασίσει για ζήτημα, για το οποίο είχε υποχρέωση στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση ο αναιρεσείων Ε. Π. κηρύχθηκε ένοχος για την πράξη της όλως ελαφράς σωματικής βλάβης με πρόθεση και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία. Έτσι, όμως, που αποφάσισε το Δικαστήριο της ουσίας ως προς την ποινή, ήτοι επιβάλλοντας ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών, ενώ η πράξη τιμωρείται με κράτηση έως έξι (6) μήνες ή με πρόστιμο έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια της θετικής υπέρβασης εξουσίας. Κατά συνέπεια, ο σχετικός λόγος της αίτησης αναίρεσης του Ε. Π., από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠοινΔ, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για υπέρβαση εξουσίας, είναι βάσιμος.

Σύμφωνα με όλα αυτά και, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος για έρευνα, πρέπει: α) να απορριφθεί στο σύνολο της η αίτηση της αναιρεσείουσας Δ. Π., να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ) και να καταδικαστεί η ίδια (αναιρεσείουσα) στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης των πολιτικώς εναγουσών, που παραστάθηκαν δια του αυτού πληρεξουσίου συνηγόρου, ήτοι της Π. Ν. του Α. και της Σ. Μ. του Ι. (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό, β) να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλομένη απόφαση, ως προς μόνη τη διάταξή της, με την οποία επιβλήθηκε στον αναιρεσείοντα Ε. Π. ποινή για την πράξη της όλως ελαφράς σωματικής βλάβης με πρόθεση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος της, σύμφωνα με το άρθρο 519 του ΚΠοινΔ, στο ίδιο Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από Δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση του αναιρεσείοντος Ε. Π..

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει στο σύνολο της την από 7-11-2018 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αυθημερόν) της Δ. Π. του Π., κατοίκου ..., για αναίρεση της απόφασης 7180/2018 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα ... τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα ... στη δικαστική δαπάνη των πολιτικώς εναγουσών. που παραστάθηκαν, ήτοι της Π. Ν. του Α. και της Σ. Μ. του Ι., την οποία (δαπάνη) ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ.

Αναιρεί εν μέρει την απόφαση 7180/2018 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα ως προς τη διάταξή της, με την οποία επιβλήθηκε στον αναιρεσείοντα Ε. Π. του Ι. ποινή για την πράξη της όλως ελαφράς σωματικής βλάβης με πρόθεση.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος της, για νέα, κατά το μέρος αυτό, συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από Δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, την από 7-11-2018 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αυθημερόν) του Ε. Π. του Ι., κατοίκου ..., για αναίρεση της απόφασης 7180/2018 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαΐου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ