ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ-ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ - ΜΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΟΥ ΕΙΣΦΟΡΩΝ - ΑΠ 1020-2021 (ΟΜΟΙΑ η ΑΠ 1021-2021)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης κατάθεσης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών για την κατάθεση αυτής (αίτησης αναίρεσης) συνιστά λόγο απαραδέκτου και δεν αποτελεί, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης

ΑΡΙΘΜΟΙ 1020/2021
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Ηλιοπούλου, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου, Μαρία Κουβίδου και Ευάγγελο Μητσέλο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Οκτωβρίου 2021, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Αθανασίου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου ,,,,,,,,,,, κατοίκου πόλης …………., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του …….., περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. …../2021 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και με υποστηρίζοντες την κατηγορία τους: 1) …………. και 2) ……………., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Ιουνίου 2021 κρινόμενη αίτησή του, η οποία ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ………….., που έλαβε αριθμό ….. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό …...

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν τα έξοδα στον αναιρεσείοντα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 513 εδ. α του ΚΠοινΔ, αν υπάρχει περίπτωση απαράδεκτου κατά το άρθρο 476, το  δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Κατά δε το άρθρο 476 του ίδιου κώδικα, το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, μεταξύ των άλλων, και όταν κατά την άσκησή του δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο. Το άρθρο 61 του Ν. 4194/2013 [’’Κώδικας Δικηγόρων”], ορίζει στις παρ. 1 και 4, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 7 παρ. 8 εδ. α’ και γ' του Ν. 4205/2013, ότι: ”1. Ο δικηγόρος για την άσκηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων και για την παράστασή του ενώπιον των δικαστηρίων και των δικαστικών συμβουλίων .... υποχρεούται να προκαταβάλει στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο εισφορές, αποκλειστικά και μόνον στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο Παράρτημα III (τέτοια περίπτωση αποτελεί, κατά το Παράρτημα τούτο, και η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου ενώπιον του Αρείου Πάγου). 4. Ο δικηγόρος για την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων, καθώς και για την παράστασή του κατά τη συζήτηση των ανωτέρω ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων ενώπιον των δικαστηρίων και δικαστών οφείλει, στο πλαίσιο της υποχρέωσης προκαταβολής της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να καταθέσει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η αντίστοιχη διαδικαστική πράξη  είναι απαράδεκτη”, Το ύψος της προκαταβολής αυτής, για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ’ αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου, υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα 1 κεφάλαιο  Α αρ. 1 στοιχ. 9 περ. α’ Ν. 4194/2013 επί ποσού αμοιβής (ποσό αναφοράς) 534,00 ευρώ, οφείλεται δε (για την ταυτότητα του νομικού λόγου) και για την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, εφόσον για την περίπτωση αυτή δεν προβλέπεται διαφορετικό ποσό, ενώ για την υποβολή υπομνήματος επί αίτησης αναίρεσης, η εν λόγω προκαταβολή υπολογίζεται, κατά την περ. δ’, επί ποσού αμοιβής 406,00 ευρώ. Αν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις αυτές, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠοινΔ και καταδικάζεται ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. (ΑΠ 311/2020,        28/2019» 600/2019,1258/2019). Περαιτέρω, με το άρθρο 31 του Ν. 4509/2017 (ΦΕΚ 201/22-12- 2017 τεύχ. Α'), προστέθηκε, μετά το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 61 του Ν. 4194/2013, δεύτερο εδάφιο, το οποίο ορίζει ότι  "Η υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης κατά τη συζήτηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων θεωρείται τυπική παράλειψη η οποία μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ύστερα από σχετική ειδοποίηση του πληρεξούσιου δικηγόρου από το δικαστήριο". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια, ότι αυτή αναφέρεται στην υποχρέωση προκαταβολής εισφορών για την παράσταση του δικηγόρου για τη συζήτηση κάθε είδους ενδίκων μέσων ή βοηθημάτων, η μη εκπλήρωση της οποίας θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ενώ δεν αναφέρεται στην υποχρέωση κατάθεσης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών για την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων μέσων ή βοηθημάτων, με αποτέλεσμα, η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής να μην θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης. Ο νομοθέτης επομένως, προέβλεψε δυνατότητα θεραπείας των συνεπειών της παραλείψεως αποκλειστικά και μόνο για την περίπτωση που το γραμμάτιο αφορά στην παράσταση του δικηγόρου κατά τη συζήτηση, όχι δε και όταν αφορά στο γραμμάτιο κατά την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή ενδίκων μέσων. (ΑΠ 1236/2019). Περαιτέρω, τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της κυρωθείσας με το ΝΔ 53/1974 Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), δεν αποκλείουν στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και γενικότερα διατυπώσεις για την πρόοδο της δίκης, αρκεί αυτές να συνάπτονται με τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και, περαιτέρω, να μην υπερβαίνουν τα όρια εκείνα, πέραν των οποίων επάγονται την άμεση ή έμμεση κατάλυση του προστατευόμενου από τις ανωτέρω διατάξεις ατομικού δικαιώματος παροχής έννομης δικαστικής προστασίας. Το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο δεν είναι απόλυτο, αλλά υπόκειται σε περιορισμούς, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις του παραδεκτού του ενδίκου μέσου, αφού απαιτείται από τη φύση του η ρύθμισή του από το κράτος, το οποίο έχει τη σχετική διακριτική ευχέρεια, αρκεί μόνο οι τιθέμενοι περιορισμοί και οι τιθέμενες προϋποθέσεις να μην περιορίζουν την πρόσβαση του διαδίκου κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δικαίωμα της προσφυγής στο δικαστήριο να πλήττεται στον ίδιο τον πυρήνα του. Έτσι, οι πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων, δεν προσκρούουν στις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ, δεδομένου ότι με αυτές επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπών που συνάπτοντας με την απονομή της δικαιοσύνης και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο (ΟλΣτΕ 1858/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ’ αριθ.  …/2021 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της ψευδούς καταμηνύσεως κατά συρροή και της ψευδορκίας και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης είκοσι (20) μηνών. Κατά της αποφάσεως αυτής, ο Δικηγόρος …….., με την ιδιότητά του ως πληρεξουσίου Δικηγόρου του κατηγορουμένου, με βάση την από 7-6-2021 εξουσιοδότηση του τελευταίου» άσκησε, στις 18-6-2021  με δήλωση στον αρμόδιο γραμματέα του εκδόντος την παραπάνω προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου, την αίτηση αναίρεσης με αριθμό και ημερομηνία  …/18-6-2021. Όμως,  για την άσκηση της εν λόγω αίτησης αναίρεσης, ο ανωτέρω πληρεξούσιος Δικηγόρος του αναιρεσείοντος δεν προσκόμισε το επιβαλλόμενο από τις πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις σχετικό γραμμάτιο καταβολής εισφορών επί ποσού 534,00 ευρώ, όπως προβλέπεται για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ’ απόφασης Εφετείου, σύμφωνα με το εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, αλλά (προσκόμισε) το από 18-6-2021 μη κανονικό (ελλιπές ως προς το ποσό) γραμμάτιο υπ’ αριθ. ……./18.6.2021, που αντιστοιχεί σε ποσό 406,00 ευρώ. Ο αναιρεσείων, με το υπόμνημά του που κατέθεσε νομοτύπως στο παρόν Δικαστήριο, υποστηρίζει ότι πράγματι κατά την κατάθεση της αναιρέσεως στις 18-6-2021 κατέθεσε αρχικά ελλιπές γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων επί ποσού αναφοράς 85,00€, με ημερομηνία έκδοσης την ανωτέρω, πλην όμως το σχετικό σφάλμα εντοπίστηκε εγκαίρως και την ίδια ημέρα ακυρώθηκε το ελλιπές αυτό γραμμάτιο ποσού 85,00€, προσκομίζει δε αντίγραφο του ακυρωθέντος αυτού γραμματίου και εκδόθηκε την ίδια στιγμή νέο γραμμάτιο επί ποσού αναφοράς 406,00€, με τον αριθμό που προαναφέρθηκε, το οποίο και προσαρτήθηκε στην αναίρεση. Είναι προφανές ότι ο αναιρεσείων υπολαμβάνει λανθασμένα ότι το αρχικώς εκδοθέν γραμμάτιο επί ποσού 85,00€ ήταν μεν ελλιπές, αντικαταστάθηκε όμως αυτό την ίδια ημεροχρονολογία από το (κατά την άποψή του) ορθό γραμμάτιο επί ποσού 406,00€. Τούτο όμως δεν ευσταθεί, καθόσον και το ποσό των 406,00€ δεν ανταποκρίνεται στο ποσό που προβλέπεται κατά την προηγηθείσα νομική σκέψη για την κατάθεση της αναιρέσεως, αλλά αντιστοιχεί στο γραμμάτιο που προβλέπεται επί καταθέσεως υπομνήματος κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως.

Έτσι, όμως, δεν τηρήθηκαν οι ως άνω επιβαλλόμενες νόμιμες διατυπώσεις για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, αφού η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης κατάθεσης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών για την κατάθεση αυτής (αίτησης αναίρεσης) συνιστά λόγο απαραδέκτου και δεν αποτελεί, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, πράγμα που άλλωστε δεν συνέβη. Με τα δεδομένα αυτά και, εφόσον οι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων δεν προσκρούουν στις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη,

Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, λόγω μη τήρησης της προαναφερόμενης νόμιμης διατύπωσης, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1, 578 παρ. 1 του ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-6-2021, με αριθμό …./18.6.2021, αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθ. …./2021 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, η οποία (αίτηση) ασκήθηκε με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου, από τον πληρεξούσιο Δικηγόρο του αναιρεσείοντος ……., με βάση την από 7-6-2021 εξουσιοδότηση του αναιρεσείοντος ……., κατοίκου …….. Και

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, τα οποία , ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 2021.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 23 Νοεμβρίου 2021

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                     Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Login