ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Aπό το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 311 παρ.1 και 2, 372 και 373 παρ. 5 του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο με την τελειωτική του απόφαση αποφαίνεται και περί της τύχης των πραγμάτων και πειστηρίων που κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια της ανακρίσεως, διατάσσοντας την απόδοσή τους στον από τη διαδικασία αποδεικνυόμενο ιδιοκτήτη τους, τον οποίο και πρέπει ρητώς να καθορίζει στην απόφασή του. Αν από τη διαδικασία δεν προκύπτει ποιος συγκεκριμένα είναι ο ιδιοκτήτης τους, το δικαστήριο δεν μπορεί να διατάξει αορίστως την εις τον ιδιοκτήμονα απόδοση, αλλά οφείλει να απόσχει όπως αποφανθεί περί της αποδόσεως, διατάσσοντας μόνο την εξακολούθηση της κατάσχεσης και της φυλάξεως, μέχρις ότου το ζήτημα της κυριότητας λυθεί από το αρμόδιο πολιτικό δικαστήριο, στο οποίο πρέπει να προσφύγει εκείνος που αξιώνει τον εαυτό του ως κύριο. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, μεταξύ άλλων, εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο και διατάσσει την καταδίκη εκείνου που το άσκησε, στα δικαστικά έξοδα.

Απόφαση 977 / 2022    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 977/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Κουτσοκώστα, Ελένη Φραγκάκη - Εισηγήτρια, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού, Ελένη Κατσούλη και Δημήτριο Τράγκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αριστέας Θεοδόση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ. - Φ. Κ. του Γ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μίχο, για αναίρεση της υπ'αριθ. 379/2020 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θηβών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θηβών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ'αριθ.πρωτ. 3121/15-4-2021 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 540/2021.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί, ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 368)". Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 495 του ίδιου Κώδικα, "κατά του μέρους της απόφασης που διατάσσει απόδοση των πραγμάτων που αφαιρέθηκαν ή των περιουσιακών στοιχείων που δεσμεύτηκαν και των πειστηρίων ή δήμευση, επιτρέπεται έφεση στον κατηγορούμενο, στον παρασταθέντα για την υποστήριξη της κατηγορίας και τον τρίτο, του οποίου τις αξιώσεις έκρινε η απόφαση (άρθρα 311 παρ. 2, 372 και 373), ανεξάρτητα από το αν αυτός παρέστη στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο". Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 311 παρ.1 και 2, 372 και 373 παρ. 5 του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο με την τελειωτική του απόφαση αποφαίνεται και περί της τύχης των πραγμάτων και πειστηρίων που κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια της ανακρίσεως, διατάσσοντας την απόδοσή τους στον από τη διαδικασία αποδεικνυόμενο ιδιοκτήτη τους, τον οποίο και πρέπει ρητώς να καθορίζει στην απόφασή του. Αν από τη διαδικασία δεν προκύπτει ποιός συγκεκριμένα είναι ο ιδιοκτήτης τους, το δικαστήριο δεν μπορεί να διατάξει αορίστως την εις τον ιδιοκτήμονα απόδοση, αλλά οφείλει να απόσχει όπως αποφανθεί περί της αποδόσεως, διατάσσοντας μόνο την εξακολούθηση της κατάσχεσης και της φυλάξεως, μέχρις ότου το ζήτημα της κυριότητας λυθεί από το αρμόδιο πολιτικό δικαστήριο, στο οποίο πρέπει να προσφύγει εκείνος που αξιώνει τον εαυτό του ως κύριο. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, μεταξύ άλλων, εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο και διατάσσει την καταδίκη εκείνου που το άσκησε, στα δικαστικά έξοδα.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την προσβαλλόμενη απόφαση 379/2020 του δικάσαντος σε πρώτο βαθμό Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θηβών προκύπτουν τα ακόλουθα: Το ως άνω Δικαστήριο έπαυσε οριστικά την, κατά του αναιρεσείοντος, ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, για την πράξη της κλοπής με διάρρηξη, κατ' εξακολούθηση. Κατόπιν τούτου, ο αναιρεσείων υπέβαλε αίτημα στο Δικαστήριο, με σημείωμα που καταχωρίστηκε στα πρακτικά, περί άρσης της κατάσχεσης και απόδοσης σ' αυτόν, όλων των, κατά το στάδιο της προδικασίας, με την από 31-3-2014 έκθεση έρευνας σε κατοικία και κατάσχεσης κατά την ημέρα του Υ/Β Η. Μ. του Τ.Α. Θηβών κατασχεθέντων αντικειμένων, ισχυριζόμενος ότι ήσαν αποδοτέα στον ίδιο, ως τεκμαιρόμενο κύριο αυτών, κατ' άρθρο 1110 του Α.Κ. Ειδικότερα ζήτησε να επικυρωθεί η κατάσχεση και να του αποδοθούν τα ευρεθέντα στην οικία του αντικείμενα όπως αναλυτικά αυτά αναφέρονται στην ως άνω έκθεση ήτοι: "α) τέσσερα (4) νομίσματα Ελληνιστικής περιόδου, εκ των οποίων ένα (1) χρυσό, ένα (1) ασημένιο και δύο (2) μολυβένια, β) είκοσι τέσσερα (24) χαρτονομίσματα των -500- ευρώ, ήτοι 12.000,00 ευρώ, γ) εκατόν δέκα (110) χρυσές λίρες παλαιάς κοπής, δ) τρία (3) χρυσά μισόλιρα παλαιάς κοπής, ε) δεκατέσσερις (14) χρυσές λίρες νέας κοπής, εκ των οποίων η μία με ενσωματωμένο μενταγιόν, στ) εννέα (9) χρυσά νομίσματα διαφόρων κρατών, ζ) δύο (2) χρυσές πλακέτες -5- γραμμαρίων έκαστη, η) ένα (1) χρυσό (18κ) ρολόι χειρός μάρκας VACHERON & CONSTANTINGENEVE, θ) ένα (1) επιχρυσωμένο (18κ) ρολόι τσέπης μετά αλυσίδας και κρεμαμένης σε αυτή χρυσής λίρας παλαιάς κοπής, ι) ένα (1) επιχρυσωμένο (18κ) ρολόι χειρός μάρκας ARCADIA, ια) ένα (1) ρολόι χειρός με επιχρυσωμένο (14κ) καντράν και δερμάτινο λουράκι καφέ χρώματος μάρκας LONGINES, ιβ) ένα (1) ρολόι χειρός μάρκας OMEGA χρώματος χρυσάφι, ιγ) ένα (1) ρολόι χειρός μάρκας LONGINES χρώματος χρυσάφι, ιδ) ένα (1) ρολόι χειρός μάρκας OMEGA χρώματος ασημί με χρυσάφι καντράν, ιε) ένα (1) ρολόι χειρός μάρκας SEIKO χρώματος ασημί με χρυσάφι καντράν, ιστ) ένα (1) ρολόι χειρός μάρκας VACHERON & CONSTANTINGENEVE με δερμάτινο λουράκι χρώματος μπορντό, ιζ) ένα (1) ρολόι τσέπης μάρκας OMEGA χρώματος ασημί μετά αλυσίδος, ιη) ένα (1) ρολόι τσέπης χρώματος ασημί, ιθ) δύο (2) χρυσά (14κ) δαχτυλίδια, κ) ένα (1) δαχτυλίδι φο μπιζού χρώματος χρυσάφι και κα) ένα νάιλον σακουλάκι που αναγράφει "…..ΛΗΞΗ ..." που πιθανόν αφορά στοιχεία - κωδικό ενεχυροδανεισμού. Επίσης, όπως προκύπτει από το με αριθμό ... Γραμμάτιο Συστάσεως Αυτούσιας Παρακαταθήκης του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων - Γραφείο Παρακαταθηκών Θηβών, κατατέθηκαν από το Τμήμα Ασφαλείας Θηβών: α) εκατόν δέκα (110) χρυσές λίρες παλαιάς κοπής, β) τρία (3) χρυσά μισόλιρα παλαιάς κοπής, γ) δεκατέσσερις (14) χρυσές λίρες νέας κοπής, εκ των οποίων η μία με ενσωματωμένο μενταγιόν και δ) άλλα τιμαλφή, των οποίων η περιγραφή επισυνάπτεται στην κατάσταση του Δελτίου Συστάσεως Παρακαταθήκης από το Τμήμα Ασφαλείας Θηβών" Το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημά του και διέταξε αφενός την οριστική απόδοση των, εκ των ως άνω κατασχεθέντων, τεσσάρων (4) νομισμάτων της Ελληνιστικής περιόδου στην Υπηρεσία Αρχαιοτήτων, την οποία προσδιόρισε ως ιδιοκτήμονα αυτών και αφετέρου την εξακολούθηση της κατάσχεσης και της φύλαξης των λοιπών κατασχεθέντων αντικειμένων, όπως αυτά προσδιορίζονται αναλυτικά στο διατακτικό της απόφασης και στην ως άνω σχετική έκθεση κατασχέσεως με την αιτιολογία ότι οι ιδιοκτήμονες είναι άγνωστα πρόσωπα. Η υπό κρίση από 12-4-2021 αίτηση αναιρέσεως, όμως, είναι απαράδεκτη, διότι ως προς την προσβαλλομένη διάταξη, ως προς μεν το πρώτο σκέλος, σχετικά με την οριστική απόδοση μέρους των κατασχεθέντων αντικειμένων στην Υπηρεσία Αρχαιοτήτων, την οποία προσδιόρισε ως ιδιοκτήμονα, η απόφαση του πρωτοβαθμίου ως άνω Δικαστηρίου, ήταν εκκλητή, κατά το άρθρο 495 του ΚΠοινΔ, εντός της νομίμου προθεσμίας, από τον αναιρεσείοντα, πλην όμως αυτός, αν και ήταν παρών κατά τη συζήτηση της υπόθεσης (άρθρο 473 Κ.Π.Δ.), δεν άσκησε έφεση, προς δε το δεύτερο σκέλος της προσβαλλομένης διάταξη, με το οποίο διατάχθηκε η εξακολούθηση της κατάσχεσης και της φύλαξης των λοιπών, δυνάμει της από 31-3-2014 εκθέσεως κατασχέσεως, κατά τα ως άνω, κατασχεθέντων αντικειμένων (πλην εκείνων που αποδόθηκαν στην Υπηρεσία Αρχαιοτήτων), με την αιτιολογία ότι οι ιδιοκτήμονες είναι άγνωστα πρόσωπα, ο αναιρεσείων δεν είχε δικαίωμα να ασκήσει το ένδικο μέσο της εφέσεως, αφού από τη διάταξη του άρθρου 495 του ΚΠοινΔ δεν παρέχεται σχετικό δικαίωμα, ενώ, περαιτέρω, κατά του μέρους αυτού της απόφασης δεν προβλέπεται η άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως διότι η απόφαση, ως προς το μέρος αυτό, δεν είναι οριστική. Υπό τα δεδομένα αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 578 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-4-2021 με αριθμό Γεν.Πρωτ.ΕισΑΠ 3121/15-4-2021 αίτηση του Χ.-Φ. Κ. του Γ. και της Ί.-Μ., κατοίκου ... για αναίρεση της με αριθμό 379/2020 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θηβών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτου αποχωρήσαντος από την υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουλίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ