ΠΕΡΙΛΗΨΗ :  Το αδίκημα της αρπαγής προσώπου αποσκοπεί στην προστασία του ατόμου από την αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας και την αδυναμία παροχής βοήθειας εκ μέρους των πολιτειακών οργάνων, στα οποία έχει ανατεθεί η διαφύλαξη και προστασία των πολιτών, χάριν της απρόσκοπτης λειτουργίας των κοινωνικών θεσμών και επίτευξης των σκοπών της πολιτείας. Η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος απαιτεί εναλλακτικώς την άσκηση απάτης προς ορισμένο πρόσωπο, δηλαδή με δόλιες υποσχέσεις και ανύπαρκτα πραγματικά περιστατικά, έτσι ώστε να πεισθεί να ασπασθεί τα απατηλώς προβαλλόμενα, που φέρονται ως υπαρκτά και αληθινά ή την άσκηση βίας, με την οποία κάμπτεται η ελεύθερη βούληση, με συνέπεια να επέρχεται αντίθετη κατάσταση ή την απειλή βίας, η οποία ισοδυναμεί με τη δεδηλωμένη βία, με συνέπεια να παρέχεται η δυνατότητα στον αυτουργό να συλλάβει, να απαγάγει ή να κατακρατήσει παράνομα το θύμα, έτσι ώστε να καθίσταται αδύνατη η παροχή της αναγκαίας προστασίας της πολιτείας. Ενδεικτικά ο νόμος θεωρεί, ότι ο συλλαμβανόμενος αποστερείται της προστασίας της πολιτείας με την περιαγωγή του σε ομηρία ή σε άλλη παραλλαγμένη (κατ' ουσία όμως ταυτιζόμενη) κατάσταση, εξαιτίας της οποίας επέρχεται στέρηση της ελευθερίας του προσώπου, με την έννοια της ακούσιας υποταγής στη φυσική εξουσία του αυτουργού. Από τα ανωτέρω στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης, ως κατακράτηση νοείται η παρεμπόδιση κάποιου να απομακρυνθεί αυτοβούλως από το σημείο, στο οποίο κρατείται. Ως αποστέρηση της προστασίας της πολιτείας νοείται η κατάσταση, όπου κάποιος θέτει ένα άλλο πρόσωπο υπό τη δική του αυθαίρετη εξουσία, κατά τρόπο, που τον αποκόπτει από την ομαλή συνθήκη βίου, όπου τελικά δεν μπορεί να ασκηθεί η προστασία του νόμου. Τέλος, περιαγωγή σε κατάσταση στέρησης της ελευθερίας νοείται η κατακράτηση διάρκειας στη διάθεση του δράστη, προκειμένου να επιτευχθούν οι όροι, που αυτός έθεσε. Ακόμη, για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της αρπαγής απαιτείται υποκειμενικά δόλος, που καταλαμβάνει, τόσο τη σύλληψη, απαγωγή ή παράνομη κατακράτηση, όσο και την αποστέρηση του συλληφθέντος από την προστασία της Πολιτείας. Στην περίπτωση της βασικής μορφής του εγκλήματος αυτού, που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 322 παρ. 1 του ΠΚ αρκεί και ενδεχόμενος δόλος (ΑΠ 166/2021, ΑΠ 640/20).

Απόφαση 362 / 2023    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 362/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Φραγκάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Κατσούλη, Δημήτριο Τράγκα, Διονύσιο Παλλαδινό - Εισηγητή και Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Νοεμβρίου 2022, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιου Σκιαδαρέση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. A. L. του M. κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων και 2. A. A. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Νιγρίτας, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο - Τιμόθεο Καζανά, για αναίρεση της υπ'αριθ. 621/2021 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στις 77 και 64 από 9-5-2022, αντίστοιχα, δύο, αιτήσεις αναίρεσης, καθώς και στην με αριθμό 16,17 από 9-5-2022, κοινή αίτηση αναίρεσης των αναιρεσειόντων, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 491/2022.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: Α) να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του 1ου αναιρεσείοντος A. L. του M., καθώς και η κοινή, με τον 2° αναιρεσείοντα, αίτηση αναίρεσης Β) να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τον 2° αναιρεσείοντα A. A. του M. και μόνο ως προς τη διάταξη της για την απόρριψη του ισχυρισμού περί συνδρομής της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 ε' ΠΚ, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για νέα συζήτηση και να απορριφθούν κατά τα λοιπά οι υπό κρίση δύο συσχετισθείσες ταυτόσημες κατά περιεχόμενο αιτήσεις αναίρεσης αυτού και τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου : α) η από 9-5-2022 αίτηση των 1) A. (ον.) A. (επ.) του M. A. και 2) A. (ον.) L. (επ.) του M. L., κρατούμενων στο Κατάστημα Κράτησης Νιγρίτας του πρώτου και στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων του δευτέρου, που ασκήθηκε με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση για την οποία συντάθηκε η έκθεση με αριθμούς 16,17/2022, β) η από 9-5-2022 αίτηση του A. (ον.) A. (επ.) του M. A., ασκηθείσα με δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Νιγρίτας, για την οποία συντάχθηκε η έκθεση με αριθμό 64/2022 και γ) η από 9-5-2022 αίτηση του A. (ον.) L. (επ.) του M. L., ασκηθείσα με δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χανίων για την οποία συντάχθηκε η έκθεση με αριθμό 77/2022, για αναίρεση της απόφασης 621/29-11-2021 του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάστηκαν οι αναιρεσείοντες, για τις πράξεις α) της παραλαβής αλλοδαπών χωρίς δικαίωμα εισόδου στην Χώρα με σκοπό την εξασφάλιση καταλύματος και την προώθηση στο εσωτερικό της Χώρας, από κοινού, εκ κερδοσκοπίας, κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή (30 παρ. 1 περ. β'του Ν. 4251/22014), β) της αρπαγής από κοινού, κατά συρροή (322 παρ. 1 εδ. α'του ΠΚ, γ) της εκβίασης από κοινού κατά συρροή και δ) της συμμορίας, με τη συνδρομή των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 περ.α' και 133 του ΠΚ και επιβλήθηκε σε καθένα συνολική ποινή κάθειρξης 43 ετών και 3 μηνών. Οι αναιρέσεις αυτές ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, δηλαδή μέσα στην προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 εδ. α` του ΚΠοινΔ προθεσμία των είκοσι ημερών από την καταχώριση της ως άνω απόφασης στο ειδικό βιβλίο (18-4-2022), επομένως η δεύτερη αναίρεση για κάθε αναιρεσείοντα θεωρείται συμπληρωματική της πρώτης και συνεξετάζεται με αυτή. Περαιτέρω, περιέχουν παραδεκτούς λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', Ε', Ζ'και Θ'του ΚΠοινΔ (απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, καθ' ύλην αναρμοδιότητα και υπέρβαση εξουσίας) και συνεπώς, είναι παραδεκτές και πρέπει να συνεκδικαστούν, ως συναφείς.

Κατά το άρθρο 30 παρ. 1 εδ. β'του Ν. 4251/14 : "παρ.1. Πλοίαρχοι ή κυβερνήτες πλοίου, πλωτού μέσου ή αεροπλάνου και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα πολίτες τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους παραλαμβάνουν από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα, για να τους προωθήσουν στο εσωτερικό της χώρας ή στο έδαφος κράτους - μέλους της Ε.Ε. ή τρίτης χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, τιμωρούνται: α)..., β. με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή τριάντα χιλιάδων (30.000) έως εξήντα χιλιάδων (60.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, αν ο υπαίτιος ενεργεί εκ κερδοσκοπίας, κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή είναι υπότροπος ή έχει την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου ή τουριστικού ή ναυτιλιακού ή ταξιδιωτικού πράκτορα ή αν δύο ή περισσότεροι ενεργούν από κοινού, ...". Από τις προπαρατεθείσες διατάξεις προκύπτει, ότι καθιερώνεται ποινικό αδίκημα υπαλλακτικώς μικτό, το οποίο πραγματώνεται κατά την αντικειμενική του υπόσταση με οποιονδήποτε από τους ανωτέρω τέσσερεις τρόπους, ήτοι από πρόσωπα (1) που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα αλλοδαπούς, οι οποίοι δεν έχουν δικαίωμα εισόδου ή (2) τους παραλαμβάνουν από τα σημεία εισόδου ή τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα για να τους προωθήσουν στο εσωτερικό της χώρας ή σε άλλη χώρα ή (3) διευκολύνουν την μεταφορά τους ή (4) εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, γνωρίζοντας την αυθαίρετη είσοδό τους ως λαθρομεταναστών, ενώ για ως προς την υποκειμενική υπόσταση απαιτείται δόλος είτε άμεσος είτε ενδεχόμενος, συνιστά δε επιβαρυντική περίσταση όταν ο δράστης ενεργεί από κοινού ή από κερδοσκοπία ή κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή είναι υπότροπος (ΑΠ 313/2020, ΑΠ 355/2019). Ενόψει του σκοπού του ως άνω νόμου που είναι η αποτροπή της παράνομης εισόδου πολιτών τρίτων χωρών στην Ελλάδα, είναι αυτονόητο ότι οι τρίτος και τέταρτος τρόποι τέλεσης του εγκλήματος συνδέονται με παράνομη είσοδο στη Χώρα και λειτουργούν είτε αυτόνομα ως αυτοτελής αξιόποινη πράξη, είτε ως συμμετοχή μετά την τέλεση αυτής (παράνομης εισόδου), με την επισήμανση ότι στα υπαλλακτικώς μικτά εγκλήματα μπορεί ο ένας συναυτουργός να τελεί τον ένα τρόπο τέλεσης και ο έτερος τον άλλο τρόπο (Χ.Μυλωνόπουλος, "Ποινικό Δίκαιο - Γενικό Μέρος", εκδ. 2020, σελ. 821, Μ. Μαργαρίτης, Ποινικός Κώδικας εκδ. 2020, σελ. 186, αρ. 7). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 322 παρ. 1 εδ. α' του ισχύοντος ΠΚ, η οποία είναι κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του ΠΚ επιεικέστερη έναντι της αντίστοιχης του άρθρου 322 εδ. α' του προϊσχύσαντος ΠΚ, αφού με αυτή απειλείται πλέον για την αρπαγή ποινή κάθειρξης μέχρι δέκα έτη, έναντι της προβλεπόμενης από τον προϊσχύσαντα ΠΚ πρόσκαιρης κάθειρξης 5 έως 20 ετών: "Όποιος με εξαπάτηση, βία ή απειλή βίας συλλαμβάνει, απάγει ή παράνομα κατακρατεί άλλον, έτσι ώστε να τον αποστερεί από την προστασία της πολιτείας και ιδίως όποιος περιάγει άλλον σε ομηρία ή σε άλλη παρόμοια κατάσταση στέρησης της ελευθερίας, τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι το αδίκημα της αρπαγής προσώπου αποσκοπεί στην προστασία του ατόμου από την αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας και την αδυναμία παροχής βοήθειας εκ μέρους των πολιτειακών οργάνων, στα οποία έχει ανατεθεί η διαφύλαξη και προστασία των πολιτών, χάριν της απρόσκοπτης λειτουργίας των κοινωνικών θεσμών και επίτευξης των σκοπών της πολιτείας. Η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος απαιτεί εναλλακτικώς την άσκηση απάτης προς ορισμένο πρόσωπο, δηλαδή με δόλιες υποσχέσεις και ανύπαρκτα πραγματικά περιστατικά, έτσι ώστε να πεισθεί να ασπασθεί τα απατηλώς προβαλλόμενα, που φέρονται ως υπαρκτά και αληθινά ή την άσκηση βίας, με την οποία κάμπτεται η ελεύθερη βούληση, με συνέπεια να επέρχεται αντίθετη κατάσταση ή την απειλή βίας, η οποία ισοδυναμεί με τη δεδηλωμένη βία, με συνέπεια να παρέχεται η δυνατότητα στον αυτουργό να συλλάβει, να απαγάγει ή να κατακρατήσει παράνομα το θύμα, έτσι ώστε να καθίσταται αδύνατη η παροχή της αναγκαίας προστασίας της πολιτείας. Ενδεικτικά ο νόμος θεωρεί, ότι ο συλλαμβανόμενος αποστερείται της προστασίας της πολιτείας με την περιαγωγή του σε ομηρία ή σε άλλη παραλλαγμένη (κατ' ουσία όμως ταυτιζόμενη) κατάσταση, εξαιτίας της οποίας επέρχεται στέρηση της ελευθερίας του προσώπου, με την έννοια της ακούσιας υποταγής στη φυσική εξουσία του αυτουργού. Από τα ανωτέρω στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης, ως κατακράτηση νοείται η παρεμπόδιση κάποιου να απομακρυνθεί αυτοβούλως από το σημείο, στο οποίο κρατείται. Ως αποστέρηση της προστασίας της πολιτείας νοείται η κατάσταση, όπου κάποιος θέτει ένα άλλο πρόσωπο υπό τη δική του αυθαίρετη εξουσία, κατά τρόπο, που τον αποκόπτει από την ομαλή συνθήκη βίου, όπου τελικά δεν μπορεί να ασκηθεί η προστασία του νόμου. Τέλος, περιαγωγή σε κατάσταση στέρησης της ελευθερίας νοείται η κατακράτηση διάρκειας στη διάθεση του δράστη, προκειμένου να επιτευχθούν οι όροι, που αυτός έθεσε. Ακόμη, για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της αρπαγής απαιτείται υποκειμενικά δόλος, που καταλαμβάνει, τόσο τη σύλληψη, απαγωγή ή παράνομη κατακράτηση, όσο και την αποστέρηση του συλληφθέντος από την προστασία της Πολιτείας. Στην περίπτωση της βασικής μορφής του εγκλήματος αυτού, που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 322 παρ. 1 του ΠΚ αρκεί και ενδεχόμενος δόλος (ΑΠ 166/2021, ΑΠ 640/20). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 187 παρ. 5 εδ. α' του ισχύσαντος μέχρι την 30η-6-2019 ΠΚ, "όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της παραγράφου 1, ενώνεται με άλλον για να διαπράξει κακούργημα (συμμορία), τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών". Ενώ, κατά την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 187 παρ. 3 εδ. α' του ισχύοντος από την 1η-7- 2019 νέου ΠΚ, "όποιος, εκτός από την περίπτωση της πρώτης παραγράφου, οργανώνεται με άλλον ή άλλους για να διαπράξουν κακούργημα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών". Σύμφωνα με τη σχετική αιτιολογική έκθεση στο Νόμο 4619/2019, "Στην τρίτη παράγραφο τυποποιείται το έγκλημα της συμμορίας. Ενόψει των ερμηνευτικών προβλημάτων που είχε δημιουργήσει η παρ. 5 του άρθρου, όπως ισχύει, δεν αναφέρεται πλέον η "ένωση" με άλλον για τη "διάπραξη" κακουργήματος και προβλέπεται ρητά ότι το έγκλημα τελείται όταν ο δράστης "οργανώνεται" με άλλον ή άλλους για να διαπράξει κακούργημα. Διευκρινίζεται με τον τρόπο αυτό, ότι για να υπάρχει συμμορία δεν αρκεί απλή σύμπτωση βουλήσεων, αλλά απαιτείται σύσταση οργάνωσης, με στοιχειώδη έστω δομή, ενώ απαιτείται και η ύπαρξη συμφωνίας για την από κοινού τέλεση των αξιόποινων πράξεων". Από την αντιπαραβολή των ως άνω δύο διατάξεων, σε συνδυασμό με την αιτιολογική έκθεση, προκύπτει ότι η ισχύουσα διάταξη του άρθρου 187 παρ. 3 του ισχύοντος ΠΚ, είναι ευμενέστερη και, συνεπώς, εφαρμοστέα εν προκειμένω, σε σχέση με την αντίστοιχη διάταξη του ισχύσαντος μέχρι την 30η-6-2019 ΠΚ, αφού για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της συμμορίας δεν αρκεί το στοιχείο της ένωσης (σύμπτωσης βουλήσεων), αλλά προστίθεται στοιχείο στην αντικειμενική του υπόσταση, που δεν υπήρχε, και συγκεκριμένα το στοιχείο της οργάνωσης με άλλο ή άλλα πρόσωπα, με στοιχειώδη, έστω, δομή, για τη διάπραξη κακουργήματος (ΑΠ 253/2021). Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προέκυψε από το καθένα χωριστά. Η συνδρομή του δόλου, κατ' αρχήν, δεν απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία, διότι αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και αποδεικνύεται, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών και η σχετική με αυτόν αιτιολογία εμπεριέχεται στην κύρια επί της ενοχής αιτιολογία, εκτός αν αξιώνονται πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (έγκλημα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), οπότε ο δόλος απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία. Ακόμη, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Τέλος, με τη διάταξη του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Θ' του ΚΠοινΔ, θεσπίζεται ως λόγος αναίρεσης της απόφασης και η υπέρβαση εξουσίας, η οποία υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίδει ο νόμος. Η υπέρβαση εξουσίας εμφανίζεται με τη θετική και την αρνητική μορφή. Θετική υπέρβαση εξουσίας υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας αποφασίζει για ζήτημα, το οποίο δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του. Αρνητική υπέρβαση εξουσίας υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραλείπει να αποφασίσει για ζήτημα, για το οποίο έχει υποχρέωση στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης ως άνω απόφασής του, με αριθμό 621/ 29-11-2021 το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή (κατάθεση των μαρτύρων κατηγορίας, πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, έγγραφα των οποίων έγινε ανάγνωση και απολογίες των κατηγορουμένων), δέχθηκε ανελέγκτως, ότι αποδείχθηκαν τα εξής: "Στο Τμήμα Διαχείρισης Μετανάστευσης της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης, περιήλθαν πληροφορίες ότι σε διαμέρισμα πολυκατοικίας στην περιοχή ... και πλησίον της οδού ... κρατούνται παράνομα περίπου δέκα αλλοδαποί υπήκοοι. Κατόπιν αυτού στις 3-3-2018 και περί ώρα 12.20 μετέβησαν αστυνομικοί στην περιοχή, προκειμένου να διερευνηθεί η υπόθεση. Περί ώρα 13.20, οι αστυνομικοί ανέβηκαν σε διαμέρισμα του 2ου ορόφου πολυκατοικίας επί της οδού ..., όπου οι περίοικοι είχαν δηλώσει ότι διαμένουν οι αλλοδαποί, και χτύπησαν την πόρτα, δηλώνοντας ταυτόχρονα και την ιδιότητά τους. Κατά το άνοιγμα της πόρτας, από μέσα ακούστηκαν φωνές που φώναζαν στην αγγλική γλώσσα "help" (βοήθεια), ενώ οι αστυνομικοί εντόπισαν εντός του διαμερίσματος έναν αλλοδαπό υπήκοο Πακιστάν και συγκεκριμένα το δεύτερο κατηγορούμενο. Μέσα στο διαμέρισμα υπήρχε ένα δωμάτιο κλειδωμένο από έξω, με αποτέλεσμα τα άτομα που βρίσκονταν εντός αυτού να μη μπορούν να εξέλθουν, από το οποίο ακούγονταν οι φωνές βοήθειας. Μετά το άνοιγμα του κλειδωμένου δωματίου, διαπιστώθηκε ότι μέσα σ'αυτό υπήρχαν δέκα αλλοδαποί υπήκοοι. Ταυτόχρονα με τις άνω ενέργειες ακούστηκαν και φωνές από το εξωτερικό της πολυκατοικίας, και έγινε αντιληπτό ότι ένας από τους αλλοδαπούς που κρατούσαν τους λοιπούς κλειδωμένους στο δωμάτιο, και δη ο πρώτος κατηγορούμενος, πήδηξε από το μπαλκόνι του ως άνω διαμερίσματος, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί. Επίσης διαπιστώθηκε από πολίτες ότι και άλλοι αλλοδαποί τράπηκαν σε φυγή. Οι ως άνω δέκα αλλοδαποί που κρατούνταν εντός του κλειδωμένου δωματίου, υπήκοοι ... ... Μπαγκλαντές και Σρι Λάνκα, δήλωσαν ότι κατά το χρονικό διάστημα από 23-2-2018 έως 1-3-2018, εισήλθαν στην Ελλάδα παράνομα και αφού κατέβαλαν σε άλλους άγνωστους δράστες, ποσά από 2.300 ευρώ έως 4.000 ευρώ ο καθένας, μεταφέρθηκαν με οχήματα από μη νομοθετημένα σημεία των ελληνοτουρκικών συνόρων στη Θεσσαλονίκη, όπου τους παρέλαβαν οι πρώτος, τρίτος και τέταρτος κατηγορούμενοι, τους οποίους αναγνώρισαν, και κρατήθηκαν από αυτούς σε διάφορα κτίρια παρά τη θέλησή τους (βλ. ένορκες καταθέσεις που αναγνώσθηκαν νόμιμα). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οι προαναφερόμενοι πρώτος, τρίτος και τέταρτος κατηγορούμενοι σε μη επακριβώς προσδιορισθέντα χρόνο, πάντως από τις αρχές τουλάχιστον του μηνός Φεβρουάριου και μέχρι τις 23-02-2018, ενώθηκαν με άλλους δύο άγνωστους, ως προς τα πλήρη στοιχεία τους, ομοεθνείς τους, υπηκόους ... ονόματι "A." ηλικίας 24-25 ετών, ύψους 170-175, κανονικής σωματικής διάπλασης με μαύρα κοντά μαλλιά και μούσι α.λ.σ. και ονόματι "Ζ." ηλικίας 18-20 ετών, ύψους 155-160, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά με μουστάκι α.λ.σ., με τους οποίους, καθώς επίσης και με άλλα δεκαεννέα (19) συνολικά, άγνωστα ως προς τα πλήρη στοιχεία τους, άτομα κουρδικής, αφγανικής, αραβικής, ρωσικής, τουρκικής, πακιστανικής και ελληνικής καταγωγής, όπως ειδικότερα αναφέρονται στο διατακτικό, με τους οποίους ενώθηκαν σε συμμορία για να διαπράξουν από κοινού περισσότερα κακουργήματα, ήτοι της παραλαβής υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος με σκοπό την εξασφάλιση σε αυτούς καταλύματος για απόκρυφη και την προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας από κερδοσκοπία, της εκβίασης από κοινού και της αρπαγής από κοινού, προς εξυπηρέτηση των σκοπών της ως άνω συμμορίας τους. Οι προαναφερθέντες κατηγορούμενοι (πλην του 2ου), αφού απήγαγαν με απειλές και χρήση βίας τους ανωτέρω 10 αλλοδαπούς, τους κατακράτησαν παράνομα, αρχικά τους επτά από αυτούς σε αποθήκη που κείται στη …., σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα περιοχή κοντά σε ένα εργοστάσιο έξωθεν του οποίου υπήρχε επιγραφή με την ονομασία "...", κατά το χρονικό διάστημα από 24-2-2018 μέχρι 1-3-2018 και τους υπόλοιπους τρεις κατακράτησαν στο προαναφερόμενο διαμέρισμα, στο οποίο ακολούθως μετέφεραν, στις 2-3-2018, και τους λοιπούς παραπάνω επτά. Όλους μαζί (10 αλλοδαπούς) τους κρατούσαν κλειδωμένους και τους ανάγκαζαν να παραμείνουν εντός του διαμερίσματος, με απειλές και χρήση βίας, και δη χτυπώντας τους όλους με χαστούκια στο σβέρκο, στην πλάτη και στα χέρια, ενώ είχαν κι ένα ξύλο, που το χρησιμοποιούσαν, όταν μιλούσαν μεταξύ τους, ενώ τους παρείχαν μόνο μία φορά την ημέρα ένα πιάτο ρύζι, χωρίς να τους επιτρέπεται η απομάκρυνσή τους και η έξοδος από το δωμάτιο όπου ήταν περιορισμένοι και κλειδωμένοι, μέχρι την καταβολή από συγγενικά τους πρόσωπα επιπλέον χρηματικών ποσών. Με τον τρόπο αυτό εξανάγκασαν τον (επ) M. (Ο.) M. A. του N. να τους καταβάλει το ποσό των εξήντα (60) ευρώ που κατείχε και τον (επ) S. (ον) B. του N., ποσό διακοσίων ογδόντα (280) ευρώ, ενώ ο (επ) A. G. (ον) R. του H., φοβούμενος για τη ζωή του, εξαναγκάστηκε και τους έδωσε το επιπλέον χρηματικό ποσό των τριακοσίων (300) τουρκικών λιρών. Δεν ολοκλήρωσαν όμως την πράξη τους αυτή, όχι από δική τους βούληση, αλλά από εξωτερικά εμπόδια, γιατί τελικά οι οικογένειες των εκβιασθέντων δεν χρειάστηκε να καταβάλουν τα ποσά αυτά, καθώς, μετά από καταγγελία και οργανωμένη επιχείρηση της αστυνομίας, εντοπίστηκε το ανωτέρω διαμέρισμα όπου κρατούσαν παράνομα τους δέκα παθόντες και όλοι οι κατηγορούμενοι συνελήφθησαν, όπως προαναφέρθηκε. Εξάλλου, αποδείχθηκε ότι η συμμετοχή του δευτέρου κατηγορουμένου στην πράξη της αρπαγής συνίστατο κυρίως στην παρασκευή του φαγητού χωρίς άλλη ενεργό συμμετοχή του στη φύλαξη και τη χρήση βίας κατά των έγκλειστων στο ως άνω δωμάτιο αλλοδαπών υπηκόων. Κατόπιν των ως άνω αποδειχθέντων, στοιχειοθετείται σε βάρος των πρώτου, τρίτου και τέταρτου των κατηγορουμένων, η νομοτυπική μορφή των αποδιδόμενων σ' αυτούς κατηγοριών α) της παραλαβής υπηκόων τρίτων χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος με σκοπό την εξασφάλιση σ' αυτούς καταλύματος και την προώθηση τους στο εσωτερικό της χώρας, τελεσθείσα από κοινού εκ κερδοσκοπίας κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή, β) της αρπαγής από κοινού και κατά συρροή, γ) της εκβίασης από κοινού και κατά συρροή, τετελεσμένη και σε απόπειρα και 6) της σύστασης συμμορίας ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος συνέργειας (απλής) στην πράξη της αρπαγής, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό, απορριπτομένων όλων των αρνητικών ισχυρισμών του τρίτου κατηγορουμένου περί μεταβολής της κατηγορίας.

Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τους πρώτο και τρίτο των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσείοντες ένοχους για τις πράξεις α) της παραλαβής αλλοδαπών χωρίς δικαίωμα εισόδου στην Χώρα με σκοπό την εξασφάλιση καταλύματος και την προώθηση στο εσωτερικό της Χώρας, από κοινού, εκ κερδοσκοπίας, κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή, β) της αρπαγής από κοινού, κατά συρροή, γ) της εκβίασης από κοινού κατά συρροή και δ) της συμμορίας, με τη συνδρομή των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 περ.α' και 133 του ΠΚ και επέβαλε σε καθένα συνολική ποινή κάθειρξης 43 ετών και 3 μηνών, με το ακόλουθο διατακτικό: "

Κηρύσσει τους πρώτο, τρίτο και τέταρτο των κατηγορουμένων ενόχους της πράξης της παραλαβής υπηκόων τρίτων χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος με σκοπό την εξασφάλιση σ' αυτούς καταλύματος και την προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας, τελεσθείσας από κοινού εκ κερδοσκοπίας κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή και συγκεκριμένα του ότι: στον κατωτέρω αναφερόμενο τόπο και χρόνο, με περισσότερες πράξεις, κάποιες από τις οποίες αποτελούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, τέλεσαν, από κοινού περισσότερα εγκλήματα, που προβλέπονται και τιμωρούνται από το νόμο με στερητικές της ελευθερίας ποινές και με χρηματικές ποινές. Ειδικότερα : Α) στη Θεσσαλονίκη και σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα περιοχή αυτής, στους κατωτέρω χρόνους και δη: α) στις 02-03-2018 και σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα ώρα, όσον αφορά τον υπήκοο τρίτης χώρας με στοιχεία, (επ) M. (ον) M. A., β) στιςς 24-02-2018, όσον αφορά τους επτά (7) υπηκόους τρίτης χώρας με στοιχεία, (επ) S. (ον) B. του N. και (επ) A. Η. R. G. (ον) R., (επ) S. (ον) H. του S., (επ) M. (ον) K. του R. I., (επ) K. (ον) K. του K., (επ) R. (ον) V. του R. και (επ) T. (ον) K. του T. και γ) σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα ημεροχρονολογία, ωστόσο από 24-02-2018 μέχρι 02-03-2018, όσον αφορά τους δύο (2) υπηκόους Μπανγκλαντές (επ) S. M. (ον) A. του M. Μ. και (επ) A. (ον) B. του A. G., και ενεργώντας από κοινού, κατόπιν συναπόφασης και έχοντας κοινό δόλο σύμπραξης και με άλλους δύο άγνωστους, ως προς τα πλήρη στοιχεία τους, ομοεθνείς τους, υπηκόους ... ονόματι "A." ηλικίας 24-25 ετών, ύψους 1,70-1,75, κανονικής σωματικής διάπλασης με μαύρα κοντά μαλλιά και μούσι α.λ.σ. και ονόματι "Ζ." ηλικίας 18-20 ετών, ύψους 1,55-1,60, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά με μουστάκι α.λ.σ., με τους οποίους, καθώς επίσης και με άλλα δεκαεννέα (19) συνολικά άγνωστα ως προς τα πλήρη στοιχεία τους άτομα κουρδικής, αφγανικής, αραβικής, ρωσικής, τουρκικής, πακιστανικής και ελληνικής καταγωγής, με τους οποίους ενώθηκαν σε συμμορία για να διαπράξουν τα κακουργήματα της παραλαβής υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος με σκοπό την εξασφάλιση σε αυτούς καταλύματος για απόκρυψη και την προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας από κοινού εκ κερδοσκοπίας και κατά συρροή, της εκβίασης από κοινού και κατά συρροή και της αρπαγής από κοινού και κατά συρροή, παρέλαβαν από κοινού και με δύο άγνωστους ομοεθνείς τους (υπηκόους Πακιστάν) συγκατηγορούμενους τους τους ανωτέρω αναφερόμενους συνολικά δέκα (10) υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος και στερούνταν ταξιδιωτικών εγγράφων, είχαν δε εισέλθει κατά τους ανωτέρω αναφερόμενους χρόνους, παράνομα στη χώρα, από αφύλακτο σημείο της ελληνοτουρκικής μεθορίου, με βάρκα μέσω του Έβρου ποταμού και προωθήθηκαν κατά τις ίδιες ημέρες αντίστοιχα στο εσωτερικό της χώρας, μέχρι τη Θεσσαλονίκη, όπου τους παρέλαβαν, από τα έτερα ως άνω άγνωστα ως προς τα πλήρη στοιχεία τους, μέλη της εγκληματικής τους ομάδας-συμμορίας, ήτοι τους: 1) Υπήκοο Πακιστάν άρρεν (επ) M. (ον) M. A. του N. και της M. γεν. 09-11-1999 στο ... κατά δήλωσή του, άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 2) Υπήκοο Ιράν άρρεν (επ) S. (ον) B. του N. και της S. γεν. 22-06-1987 στο ... κατά δήλωση του, άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 3) Υπήκοο Ιράν άρρεν (επ) A. G. (ον) R. του H. και της A. γεν. 11-02-1989 στο ... άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 4) Υπήκοο Μπανγκλαντές άρρεν (επ) S. (ον) H. του S. και της I. γεν. 02/01/1986 στο ... άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 5) Υπήκοο Μπανγκλαντές άρρεν (επ) M. (ον) K. του R. I. και της T. N., γεν. 07/05/1981 στο ... άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 6) Υπήκοο Μπανγκλαντές άρρεν (επ) S. M. (ον) A. του M. Μ. και της T. N., γεν. 01/01/1993 στο ... άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 7) Υπήκοο Μπανγκλαντές άρρεν (επ) A. (ον) B. του A. G. και της K. N., γεν. 01/01/1989 στο ... άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 8) Υπήκοος Σρι Λάνκα άρρεν (επ) K. I. (ον) K. του K. και της K., γεν. 08-11-1986 στο ... άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 9) Υπήκοο Σρι Λάνκα άρρεν (επ) R. (ον) V. του R. και της K., γεν. 15-03-1999 στο ... άνευ μόνιμου καταλύματος, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής, 10) Υπήκοο Σρι Λάνκα άρρεν (επ) T. (ον) K. του T. και της R. W., γεν. 10-09-1993 στο ... άνευ μόνιμου καταλύματος,στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων - τίτλων διαμονής. Τους ανωτέρω παρέλαβαν από κοινού, κατά τους ανωτέρω χρόνους και κατ' εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, στη …… όπου τους προώθησαν νωρίτερα την ίδια ημέρα με κατάλληλο όχημα μεταφοράς τύπου BAN, από τα εσωτερικά σύνορα της χώρας όπου τους είχαν μεταφέρει από την Τουρκία έτερα μέλη της ίδιας συμμορίας, οι άγνωστοι ως προς τα στοιχεία της ταυτότητάς τους ως άνω συγκατηγορούμενοί τους με τους οποίους είχανε συστήσει συμμορία, με σκοπό την εκ μέρους τους εξασφάλιση σ' αυτούς καταλύματος για απόκρυψη και την προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας, καθώς φρόντιζαν να μεταφέρουν όλους τους ανωτέρω, πλην του πρώτου, αρχικά, και να αποκρύψουν σε μία εγκαταλελειμμένη αποθήκη, σε άγνωστη ακριβώς περιοχή κοντά στο Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό ή στα ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης "Μακεδονία", ενώ τον πρώτο μεταφερόμενο παράτυπο μετανάστη, υπήκοο Πακιστάν άρρεν (επ) M. (ον) M. A. του N., τον μετέφεραν απευθείας σε ένα διαμέρισμα 2ου ορόφου της κείμενης στην περιοχή των ... και επί της οδού ... οικοδομής, για να τους προωθήσουν περαιτέρω στο εσωτερικό της χώρας, ενώ στη συνέχεια στο διαμέρισμα αυτό μετέφεραν και τους υπόλοιπους ανωτέρω παράτυπους μετανάστες, την πράξη τους δε αυτή τέλεσαν από κοινού και κατ' εξακολούθηση ενώ είναι περισσότερα από δύο άτομα που ενώθηκαν προς τέλεση αυτών των αξιοποίνων πράξεων και από κερδοσκοπία, καθόσον για την προώθηση και εξασφάλιση καταλύματος στους ανωτέρω, έλαβαν αμοιβή, το αναλογούν στον καθένα από αυτούς ύφος της οποίας δεν προσδιορίσθηκε επακριβώς, ωστόσο το οικονομικό αντάλλαγμα το οποίο θα μοιράζονταν όλοι μαζί ανήλθε σε ύψος 2.300-4.000 ευρώ από κάθε μεταφερόμενο.

Κηρύσσει τους πρώτο, τρίτο και τέταρτο των κατηγορουμένων ενόχους της πράξης της αρπαγής από κοινού και κατά συρροή και τον δεύτερο των κατηγορουμένων ένοχο απλής συνέργειας στην άνω πράξη της αρπαγής των συγκατηγορουμένων του, του ότι στους παρακάτω τόπους και χρόνους, ενεργώντας από κοινού (οι 1ος, 3ος και 4ος), με βία και απειλή βίας απήγαγαν και παράνομα κατακράτησαν κάποιους, έτσι ώστε να αποστερήσουν τους συλλαμβανόμενους από την προστασία της πολιτείας και ιδίως περιήγαγαν κάποιους σε κατάσταση στέρησης της ελευθερίας, ενώ ο 2ος παρέσχε σ' αυτούς απλή συνδρομή κατά την τέλεση της άνω πράξης. Συγκεκριμένα, στη ….., και, α) σε αποθήκη που κείται σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα περιοχή κοντά σε ένα εργοστάσιο έξωθεν του οποίου υπήρχε επιγραφή με την ονομασία "...", κατά το χρονικό διάστημα από 24-02-2018 μέχρι 01-03-2018 όσον αφορά τους επτά (7) υπηκόους τρίτης χώρας με στοιχεία, (επ) S. (ον) B. του N. και (επ) A. R. G. (ον) R., (επ) S. (ον) H. του S., (επ) M. (ον) K. του R. I., (επ) K. (ον) K. του K., (επ) R. (ον) V. του R. και (επ) T. (ον) K. του T., και β) σε διαμέρισμα του 2ου ορόφου της κείμενης στην περιοχή των ... και επί της οδού ... οικοδομής, από 02-03-2018 μέχρι 03-03-2018, όσον αφορά τους υπηκόους τρίτης χώρας με στοιχεία, (επ) M. (ον) M. A., (επ) S. M. (ον) A. του M. Μ. και (επ) A. (ον) B. του A. G. καθώς και όλους τους ανωτέρω επτά (7) υπηκόους τρίτων χωρών, τους οποίους μετέφεραν επίσης από την προαναφερόμενη αποθήκη στις 2-3-2018 εκεί, και ενεργώντας από κοινού, κατόπιν συναπόφασης και έχοντας κοινό δόλο σύμπραξης και με άλλους δύο άγνωστους, ως προς τα πλήρη στοιχεία τους, ομοεθνείς τους, υπηκόους ... ονόματι "A." ηλικίας 25 ετών, ύψους 170-175, κανονικής σωματικής διάπλασης με μαύρα κοντά μαλλιά και μούσι α.λ.σ. και ονόματι "Ζ." ηλικίας 18-20 ετών, ύψους 155-160, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά με μουστάκι α.λ.σ., απήγαγαν και παράνομα κατακράτησαν στα ανωτέρω καταλύματα, κλειδωμένους όλους μαζί εντός δωματίου, υπό την εκ περιτροπής επίβλεψή τους, άνευ των στοιχειωδών συνθηκών διαβίωσης τους, και δη παρέχοντάς τους μόνο μία φορά την ημέρα ένα πιάτο ρύζι, χωρίς να τους επιτρέπεται η απομάκρυνσή τους και η έξοδος από το δωμάτιο όπου ήταν περιορισμένοι και κλειδωμένοι, όλους αυτούς τους δέκα (10) υπηκόους τρίτων χωρών, με βία και δη χτυπώντας τους όλους με χαστούκια στο σβέρκο, στην πλάτη και στα χέρια, ενώ είχαν κι ένα ξύλο, που το χρησιμοποιούσαν, όταν μιλούσαν μεταξύ τους, όταν δε τους παρακαλούσαν να σταματήσουν, τους χτυπούσαν περισσότερο και απειλώντας τους με τη χρήση μαχαιριού και πιστολιού, καθώς και με την απειλή ότι θα τους βγάλουν τα νύχια από τα χέρια και ότι θα τους σκοτώσουν, έτσι ώστε να αποστερήσουν τους συλλαμβανόμενους από την προστασία της πολιτείας και ιδίως περιήγαγαν αυτούς σε κατάσταση στέρησης της ελευθερίας μέχρι να καταβάλλουν οι οικογένειες τους στην ομάδα τους (συμμορία) την οποία σύστησαν και μαζί με άλλα δεκαεννέα (19) συνολικά άγνωστα ως προς τα πλήρη στοιχεία τους άτομα κουρδικής, αφγανικής, αραβικής, ρωσικής, τουρκικής, πακιστανικής και ελληνικής καταγωγής, με τα οποία επίσης φρόντισαν αρχικά να προωθήσουν στο εσωτερικό της χώρας και να εξασφαλίσουν κατάλυμα στους ανωτέρω, επιπλέον χρηματικό ποσό από αυτό που ήδη είχαν καταβάλλει για τη μεταφορά τους και προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας και δη ποσό που κυμαινόταν από 3.000 έως 6.000 ευρώ επιπλέον όσων είχαν ήδη καταβάλει και το οποίο ζητούσαν από έκαστο εκ των ως άνω υπηκόων τρίτων χωρών για να τον ελευθερώσουν. Περαιτέρω, ο δεύτερος κατηγορούμενος παρείχε απλή συνδρομή στους λοιπούς κατά την τέλεση από αυτούς της παραπάνω πράξης της αρπαγής, και συγκεκριμένα μαγείρευε και περιφερόταν στο διαμέρισμα χωρίς ωστόσο να πειράζει τους αρπαγέντες.

Κηρύσσει τους πρώτο, τρίτο και τέταρτο των κατηγορουμένων ενόχους της πράξης της εκβίασης από κοινού και κατά συρροή, τετελεσμένης και σε απόπειρα του ότι στους παρακάτω τόπους και χρόνους, ενεργώντας με δόλο, από κοινού και με άλλους, με σκοπό να αποκομίσει η εγκληματική ομάδα που συνέστησαν με τους συγκατηγορούμενούς τους (συμμορία) και περαιτέρω έκαστος από αυτούς κατά το αναλογούν σε εκείνον μη επακριβώς προσδιορισθέν μερίδιο, παράνομο περιουσιακό όφελος, εξανάγκασαν κάποιον με άσκηση σωματικής βίας σε βάρος του και με απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής σε πράξη από την οποία επήλθε ζημία στην περιουσία του εξαναγκαζόμενου και έχοντας συναποφασίσει, με κοινό δόλο σύμπραξης και με άλλους δύο άγνωστους, ως προς τα πλήρη στοιχεία τους, ομοεθνείς τους, υπηκόους ... ονόματι "A." ηλικίας 24-25 ετών, ύψους 170-175, κανονικής σωματικής διάπλασης με μαύρα κοντά μαλλιά και μούσι α.λ.σ. και ονόματι "Ζ." ηλικίας 18-20 ετών, ύψους 155-160, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά με μουστάκι α.λ.σ., με τους οποίους, καθώς επίσης και με άλλα δεκαεννέα (19) συνολικά άγνωστα ως προς τα πλήρη στοιχεία τους άτομα κουρδικής, αφγανικής, αραβικής, ρωσικής, τουρκικής, πακιστανικής και ελληνικής καταγωγής, να τελέσουν την πράξη της εκβίασης ασκώντας σωματική βία εναντίον προσώπου ή με απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής, επιχείρησαν πράξη που περιείχε αρχή εκτέλεσης του ανωτέρω αδικήματος, πλην όμως, δεν ολοκλήρωσαν την πράξη τους αυτή, όχι από δική τους βούληση, αλλά από εξωτερικά εμπόδια. Συγκεκριμένα, στη …., και, α) σε αποθήκη που κείται σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα περιοχή κοντά σε ένα εργοστάσιο έξωθεν του οποίου υπήρχε επιγραφή με την ονομασία "...", σε μη επακριβώς προσδιορισθέντα χρόνο, οπωσδήποτε πάντως κατά το χρονικό διάστημα από 24-02-2018 μέχρι 01-03-2018 όσον αφορά τους επτά (7) υπηκόους τρίτης χώρας με στοιχεία, (επ) S. (ον) B. του N. και (επ) A. R. G. (ον) R., (επ) S. (ον) H. του S., (επ) M. (ον) K. του R. I., (επ) K. (ον) K. του K., (επ) R. (ον) V. του R. και (επ) T. (ον) K. του T., και β) σε διαμέρισμα του 2ου ορόφου της κείμενης στην περιοχή των ... και επί της οδού ... οικοδομής, από 02-03-2018 μέχρι 03-03-2018, όσον αφορά τους υπηκόους τρίτης χώρας με στοιχεία, (επ) M. (ον) M. A., (επ) S. M. (ον) A. του M. Μ. και (επ) A. (ον) B. του A. G. καθώς και όλους τους ανωτέρω επτά (7) υπηκόους τρίτων χωρών, τους οποίους μετέφεραν επίσης από την προαναφερόμενη αποθήκη στις 2-3-2018 εκεί, και ενεργώντας από κοινού, κατόπιν συναπόφασης και έχοντας κοινό δόλο σύμπραξης και με άλλους δύο άγνωστους, ως προς τα πλήρη στοιχεία τους, ομοεθνείς τους, υπηκόους ... ονόματι "A." ηλικίας 24-25 ετών, ύφους 170-175, κανονικής σωματικής διάπλασης με μαύρα κοντά μαλλιά και μούσι α.λ.σ. και ονόματι "Ζ." ηλικίας 18 - 20 ετών, ύψους 155-160, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά με μουστάκι α.λ.σ,, αφού απήγαγαν και παράνομα κατακράτησαν κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα στα ανωτέρω καταλύματα, κλειδωμένους όλους μαζί εντός δωματίου, τους ανωτέρω δέκα (10) υπηκόους τρίτων χωρών, με άσκηση σωματικής βίας και δη χτυπώντας τους όλους με χαστούκια στο σβέρκο, στην πλάτη και στα χέρια και απειλώντας τους με τη χρήση μαχαιριού και πιστολιού, καθώς και με την απειλή ότι θα τους βγάλουν τα νύχια από τα χέρια και ότι θα τους σκοτώσουν αν δεν τους καταβάλλουν επιπλέον χρηματικό ποσό από αυτό που είχαν ήδη καταβάλλει για τη μεταφορά τους, ζητώντας τους από 3.000 έως 6.000 ευρώ επιπλέον το οποίο θα έπρεπε να καταβάλουν σε μέλος της εγκληματικής ομάδας τους, οι οικογένειες τους για να τους ελευθερώσουν, εξανάγκασαν τον (επ) M. (Ο.) M. A. του N. να τους καταβάλει το ποσό των εξήντα (60) ευρώ που κατείχε και τον (επ) S. (ον) B. του N., ποσό διακοσίων ογδόντα (280) ευρώ, ενώ ο (επ) A. G. (ον) R. του H., φοβούμενος για τη ζωή του, εξαναγκάστηκε και τους έδωσε το επιπλέον χρηματικό ποσό των τριακοσίων (300) τουρκικών λιρών και επιπλέον, έχοντας συναποφασίσει, με τους ανωτέρω συγκατηγορουμένους τους, να τελέσουν την πράξη της εκβίασης όπως περιγράφεται παραπάνω, σε βάρος και των δέκα (10) προαναφερόμενών υπηκόων τρίτων χωρών, για να εξαναγκάσουν έκαστο από αυτούς να τους καταβάλλουν ποσό από 3.000 έως 6.000 ευρώ, δεν ολοκληρώσανε την πράξη τους αυτή, όχι από δική τους βούληση, αλλά από εξωτερικά εμπόδια, διότι τελικά οι οικογένειές τους δεν χρειάστηκε να καταβάλουν τα ποσά αυτά, καθώς μετά από καταγγελία και οργανωμένη επιχείρηση της αστυνομίας εντοπίστηκε το ανωτέρω διαμέρισμα όπου κρατούσαν παράνομα τους δέκα παθόντες και συνελήφθησαν.

Κηρύσσει τους πρώτο, τρίτο και τέταρτο των κατηγορουμένων ενόχους της πράξης της σύστασης συμμορίας του ότι στον παρακάτω τόπο και χρόνο, με πρόθεση συνέστησαν συμμορία, δηλαδή ενώθηκαν με άλλον για να διαπράξουν κακουργήματα. Συγκεκριμένα, στη …., σε μη επακριβώς προσδιορισθέντα χρόνο, πάντως από τις αρχές τουλάχιστον του μηνός Φεβρουάριου και μέχρι τις 23-02-2018, ενώθηκαν και με άλλους δύο άγνωστους, ως προς τα πλήρη στοιχεία τους, ομοεθνείς τους, υπηκόους ... ονόματι "A." ηλικίας 24-25 ετών, ύψους 170-175, κανονικής σωματικής διάπλασης με μαύρα κοντά μαλλιά και μούσι α,λ.σ. και ονόματι "Ζ." ηλικίας 18-20 ετών, ύψους 155-160, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά με μουστάκι α.λ.σ., με τους οποίους, καθώς επίσης και με άλλα δεκαεννέα (19) συνολικά άγνωστα ως προς τα πλήρη στοιχεία τους άτομα κουρδικής, αφγανικής, αραβικής, ρωσικής, τουρκικής, πακιστανικής και ελληνικής καταγωγής και ειδικότερα με τους κατωτέρω: (1) άτομο Κουρδικής καταγωγής ονόματι H. , ηλικίας 32 ετών περίπου, με μαύρα κοντά μαλλιά, μέτριου αναστήματος, (2) άτομο ονόματι B., κουρδικής καταγωγής, 27 ετών περίπου, με κοντά καστανά μαλλιά, ύψους 1,70 μέτρων περίπου α.λ.σ., (3) άνδρα Αφγανικής καταγωγής, ηλικίας 48 ετών, ύψους 170 εκ , κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά α.λ.σ., (4) άνδρα Αραβικής καταγωγής, ηλικίας 25-30 ετών, ύψους 180 εκ, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά α.λ.σ., (5) άνδρα Αραβικής καταγωγής, ηλικίας 25-30 ετών, ύψους 180 εκ, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά α.λ.σ., (6) άνδρα Κουρδικής καταγωγής, ηλικίας 25-30 ετών, ύψους 180 εκ, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά α.λ.σ., (7) άνδρα Ρωσικής καταγωγής, ηλικίας 27 ετών, ύψους 190 εκ, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά καστανά μαλλιά α.λ.σ., (8) άνδρα Τούρκικης καταγωγής (επ) H. (ον) B. περίπου 32 ετών, μέτριου αναστήματος, αδύνατος, με κοντά μαύρα μαλλιά α.λ.σ., (9) άνδρα Τουρκικής καταγωγής 25-30 ετών, ύψους 1,70 - 1,75μ. κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά και μούσι α.λ.σ., (10) υπήκοος Τουρκίας ηλικίας 25-30 ετών, ύφους 165 -170, αδύνατος, φαλακρός και μούσι α.λ.σ., (11) άτομο Τουρκικής καταγωγής ηλικίας 30 ετών, ύφους 165-170 εκ, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά α.λ.σ., (12) υπήκοο Τουρκίας ηλικίας 20-25 ετών, ύψους 160-165 εκ, κανονικής σωματικής διάπλασης, με κοντά μαύρα μαλλιά και μούσι α,λ.σ., (13) υπήκοο Τουρκίας, ηλικίας 30-35 ετών, ύψους 175-180 περίπου, εύσωμος με κοντά μαύρα μαλλιά αλσ., (14) υπήκοο Πακιστάν ονόματι "S." α.λ.σ., (15) υπήκοο Τουρκίας ονόματι "Η.", ηλικίας 35 χρονών περίπου, ψηλό και χοντρό με φαλάκρα α.λ.σ., (16) άνδρα αγνώστων στοιχείων, (17) υπήκοο Τουρκίας, ηλικίας 27-28 χρονών περίπου, κοντός με μαύρα μαλλιά α.λ.σ., (18) υπήκοο Τουρκίας ηλικίας 22-23 χρονών περίπου, ψηλός και αδύνατος με μαύρα μαλλιά, α.λ.σ. και (19) Έλληνα 40 χρονών περίπου, ψηλό και αδύνατο με μαύρα μαλλιά α.λ.σ., με τους οποίους ενώθηκαν σε συμμορία για να διαπράξουν από κοινού περισσότερα κακουργήματα (συμμορία) που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 30 Ν.4251/2014, ήτοι της παραλαβής υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος με σκοπό την εξασφάλιση σε αυτούς καταλύματος για απόκρυψη και την προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας εκ κερδοσκοπίας και κατά συρροή, της εκβίασης από κοινού και κατά συρροή και της αρπαγής από κοινού και κατά συρροή, μεταξύ των οποίων και των πράξεων για τις οποίες ήδη κατηγορούνται, προς εξυπηρέτηση των σκοπών της ως άνω συμμορίας τους".

Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην απόφασή του την απαιτούμενη από τις διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιόποινων πράξεων α) της παραλαβής αλλοδαπών χωρίς δικαίωμα εισόδου στην Χώρα με σκοπό την εξασφάλιση καταλύματος και την προώθηση στο εσωτερικό της Χώρας, από κοινού, εκ κερδοσκοπίας, κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή, β) της αρπαγής από κοινού, κατά συρροή, γ) της εκβίασης από κοινού κατά συρροή και δ) της συμμορίας, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά (χωρίς να απαιτείται, κατά τα προεκτεθέντα, η συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτισή τους ούτε η διευκρίνιση από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή και χωρίς ανάγκη ειδικής μνείας του τι προέκυψε από το καθένα από αυτά ή προσδιορισμού της αποδεικτικής βαρύτητας εκάστου) και οι συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήγαγε αυτά (πραγματικά περιστατικά) στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 45, 98, 94, 322 παρ. 1 εδ. α', 385 παρ. 2 και 187 παρ. 3 του ΠΚ, 30 παρ. 1 περ. β' του Ν. 4251/22014 του ΠΚ. Ειδικότερα, Α) ως προς την πράξη της της παραλαβής αλλοδαπών χωρίς δικαίωμα εισόδου στην Χώρα με σκοπό την εξασφάλιση καταλύματος και την προώθηση στο εσωτερικό της Χώρας, από κοινού, εκ κερδοσκοπίας, κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή, διαλαμβάνεται : α) η κατ' εξακολούθηση τέλεση της πράξης του άρθρου 30 παρ. 1 περ. β' του Ν. 4251/2014, ως προς τον τέταρτο τρόπο τέλεσης του υπαλλακτικώς μικτού αυτού εγκλήματος, σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες, 1η φορά στις 24-2-2018 όσον αφορά επτά αλλοδαπούς, 2η φορά μεταξύ του διαστήματος 24-2-2018 έως 2-3-2018 όσον αφορά δυο αλλοδαπούς και τρίτη φορά στις 2-3-2018 όσον αφορά έναν αλλοδαπό, β) η κατά συρροή τέλεση της πράξης αυτής, αφού εξασφάλισαν κατάλυμα προς απόκρυψη για δέκα (10) μεταφερόμενους αλλοδαπούς, γ) η από κοινού παραλαβή των δέκα αλλοδαπών προς εξασφάλιση καταλύματος προς απόκρυψη, (τέταρτος τρόπος τέλεσης του υπαλλακτικώς μικτού εγκλήματος), που τέλεσαν οι αναιρεσείοντες στο πλαίσιο συναυτουργικής δράσης και όχι η παραλαβή από σημείο εισόδου στα εξωτερικά σύνορα προς προώθηση στο εσωτερικό της Χώρας (δεύτερος τρόπος τέλεσης του υπαλλακτικώς μικτού εγκλήματος), δεδομένου ότι η τέλεση του τρόπου αυτού κατά τα εκτιθέμενα αποδίδεται σε είκοσι ένα (21) άγνωστους συναυτουργούς των αναιρεσειόντων, εκ των οποίων κάποιοι μετέφεραν από την Τουρκία μέσω του ποταμού Έβρου στην Ελλάδα τους 10 αλλοδαπούς, ενώ ακολούθως έτεροι εξ αυτών τους παρέλαβαν από την περιοχή εισόδου στα σύνορα προς προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας και τους μετέφεραν στην Θεσσαλονίκη, παραδίδοντάς τους στους αναιρεσείοντες, οι οποίοι τους παρέλαβαν προς εξασφάλιση καταλύματος και πράγματι τους το παρείχαν αρχικά σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη στην περιοχή του Σιδηροδρομικού Σταθμού και των ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης και ύστερα στην περιοχή ... σε διαμέρισμα του 2ου ορόφου οικοδομής στην οδό ..., γ) η από κερδοσκοπία τέλεση της ως πράξης αυτής αφού ελάμβαναν 2.300 έως 4.000 ευρώ για κάθε μεταφερόμενο αλλοδαπό, Β) ως προς την πράξη της από κοινού αρπαγής κατά συρροή, διαλαμβάνεται : α) ότι οι αναιρεσείοντες από κοινού ενεργώντας με βία (χτυπήματα με τα χέρια και με ξύλο) και απειλή βίας (έμπρακτη, με επίδειξη μαχαιριού και πιστολιού, καθώς και με φραστική βία ότι θα τους βγάλουν τα νύχια και θα τους σκοτώσουν), κατακράτησαν παράνομα 10 αλλοδαπούς κλειδωμένους σε ένα δωμάτιο διαμερίσματος, χωρίς να επιτρέπεται σ'αυτούς η έξοδος και απομάκρυνση από αυτό, με συνέπεια, να τους αποστερήσουν κατά τον τρόπο αυτό, από την προστασία της πολιτείας, β) ο σκοπός ήτοι ο εξαναγκασμός των οικογενειών των αλλοδαπών να καταβάλλουν σ'αυτούς επί πλέον του ήδη καταβληθέντος χρηματικού ποσού για την μεταφορά τους στην Ελλάδα, πρόσθετο ποσό κυμαινόμενο κατά περίπτωση 3.000 έως 6.000 ευρώ ανά άτομο για να τους απελευθερώσουν. Γ) Ως προς την πράξη της συμμορίας, τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά υπήχθησαν μεν στη διάταξη του άρθρου 187 παρ. 5 του προϊσχύσαντος ΠΚ που εφαρμόσθηκε, θεμελιώνονται, όμως, και στην έννοια του άρθρου 187 παρ. 3 του νέου ΠΚ (ΑΠ 253/2021), που ισχύει από 1-7-2019, καθόσον διαλαμβάνεται ότι οι αναιρεσείοντες, όχι μόνο ενώθηκαν μεταξύ τους, αλλά και με είκοσι ένα (21) άγνωστους συναυτουργούς των αναιρεσειόντων, εκ των οποίων κάποιοι μετέφεραν από την Τουρκία μέσω του ποταμού Έβρου στην Ελλάδα τους 10 αλλοδαπούς και με έτερους οι οποίοι ακολούθως τους παρέλαβαν από την περιοχή εισόδου στα σύνορα προς προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας και τους μετέφεραν στην Θεσσαλονίκη, όπου τους παρέλαβαν οι αναιρεσείοντες με σκοπό την παροχή καταλύματος προς απόκρυψη και με τη δημιουργία της υποδομής αυτής υπήρξε οργάνωσή τους και συμφωνία για την από κοινού διάπραξη κακουργημάτων της παράνομης μεταφοράς αλλοδαπών. Κατά συνέπεια οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ'και Ε' δεύτερος, τέταρτος και πέμπτος λόγοι της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς περί ενοχής κρίση των αναιρεσειόντων και της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής, καθώς και της εκ πλαγίου παραβίασης των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων που εφαρμόστηκαν, είναι αβάσιμοι.

Με τον έβδομο λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της εσφαλμένης εφαρμογής και ερμηνείας ποινικών διατάξεων και της υπέρβασης εξουσίας ως προς την επιμέτρηση της ποινής, ειδικότερα των άρθρων 30 παρ. 1 εδ. β' του Ν.4251/14, 98, 94παρ. 1 του ΠΚ, διότι ισχυρίζονται ότι η παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης ότι η πράξη της παραλαβής αλλοδαπών χωρίς δικαίωμα εισόδου στην Χώρα με σκοπό την εξασφάλιση καταλύματος και την προώθηση στο εσωτερικό της Χώρας, από κοινού, εκ κερδοσκοπίας, τελέστηκε κατ' εξακολούθηση θα έπρεπε να οδηγήσει στην επιβολή μιας ποινής. Ο λόγος αυτός στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, διότι όπως προαναφέρθηκε η παράβαση του άρθρου 30 παρ. 1 β' του Ν. 4251/2014 τελέσθηκε αφενός μεν κατ' εξακολούθηση (αφού επαναλήφθηκε τρεις φορές σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες και συγκεκριμένα 1η φορά στις 24-2-2018 όσον αφορά επτά αλλοδαπούς, 2η φορά μεταξύ του διαστήματος 24-2-2018 έως 2-3-2018 όσον αφορά δυο αλλοδαπούς και τρίτη φορά στις 2-3-2018 όσον αφορά έναν αλλοδαπό), αφετέρου κατά συρροή (αφού εξασφαλίσθηκε κατάλυμα προς απόκρυψη συνολικά για δέκα (10) μεταφερόμενους αλλοδαπούς). Επί εσφαλμένης προϋπόθεσης στηρίζεται και ο ισχυρισμός των αναιρεσειόντων περί εσφαλμένης επιμέτρησης της ποινής για την πράξη του άρθρου του 385 παρ. 1 εδ. α' του προϊσχύσαντος ΠΚ, δεδομένου ότι το Δικαστήριο της ουσίας έκανε ρητώς μνεία στην προσβαλλομένη ότι εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 52 του ισχύοντος από 1-7-2019 ΠΚ στην οποία προβλέπεται πλαίσιο ποινής για την πρόσκαιρη κάθειρξη 5 έως 15 έτη. Κατά συνέπεια ο έβδομος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' και Θ' λόγος των αιτήσεων αναίρεσης, με τον οποίο, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της εσφαλμένης επιμέτρησης της ποινής για την κατ' εξακολούθηση τέλεση της πράξης του άρθρου 30 παρ. 1 β' του Ν. 4251/2014 και για την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 385 παρ. 1 εδ. α'του προϊσχύσαντος ΠΚ είναι αβάσιμος. Κατά τη διάταξη του άρθρου 464 του ΚΠοινΔ ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Η ίδια αρχή ισχύει και για την προβολή κάθε λόγου του ενδίκου μέσου. Το έννομο συμφέρον πρέπει να είναι ενεργό και κατά τον χρόνο της κρίσης του λόγου της αναίρεσης. Για την ύπαρξη έννομου συμφέροντος μέσου απαιτείται: 1) ο δικαιούμενος να υφίσταται βλάβη από την προσβαλλόμενη απόφαση, 2) ο ίδιος να επιδιώκει ορισμένο όφελος από το ένδικο μέσο και 3) το συμφέρον να είναι ατομικό. Η ύπαρξη έννομου συμφέροντος αποκλείεται όταν το δικαστήριο που θα κρίνει επ' αυτού δεν δύναται εκ του νόμου να εκδώσει διάφορη από την προσβαλλόμενη απόφαση ή εφόσον δεν διαφοροποιείται η ποινική του μεταχείριση ή όταν η παραδοχή του ενδίκου μέσου δεν ωφελεί τη θέση του. Αν το έννομο συμφέρον ελλείπει, ο λόγος του, κατά περίπτωση, απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 539/2018, ΑΠ 849/2013). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 128 παρ. 1 του προϊσχύσαντος ΚΠοινΔ "Τα συναφή εγκλήματα ανακρίνονται και εκδικάζονται από το ίδιο δικαστήριο, αν η συνεκδίκαση δεν προκαλεί βλάβη. Το δικαστήριο που δικάζει το βαρύτερο έγκλημα είναι στην περίπτωση αυτή αρμόδιο και για τα συναφή". Κατά τη διάταξη του άρθρου 129 παρ. 1 και 2 του ισχύοντος από 1-7-2019 ΚΠοινΔ "1. Τα συναφή εγκλήματα ανακρίνονται και εκδικάζονται από το ίδιο δικαστήριο, αν η συνεκδίκαση δεν προκαλεί βλάβη. 2. Το ανώτερο δικαστήριο είναι αρμόδιο και για τα συναφή εγκλήματα που υπάγονται στην καθ' ύλην αρμοδιότητα του κατώτερου δικαστηρίου. Το μικτό ορκωτό δικαστήριο θεωρείται στην περίπτωση αυτή ανώτερο κατά βαθμό από τα άλλα". Οι αναιρεσείοντες παραπέμφθηκαν για να δικαστούν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου υπό την ισχύ της διάταξης του άρθρου 128 παρ. 1 του του προϊσχύσαντος ΚΠοινΔ, κατά την οποία αρμόδιο καθ' ύλην δικαστήριο ήταν το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, δεδομένου ότι βαρύτερο έγκλημα ήταν αυτό του άρθρου 30 παρ. 1 του Ν. 4251/14, που προέβλεπε κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών και χρηματική ποινή 30.000 έως 60.000 ευρώ. Από την παραδεκτή όμως, επισκόπηση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι οι αναιρεσείοντες παραπέμφθηκαν για να δικαστούν σε πρώτο βαθμό ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης στο οποίο υπέβαλαν αντιρρήσεις για την καθ' ύλην αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου οι οποίες απορρίφθηκαν με τη με αριθμό 488-554/12-3-2019 απόφασή του. Ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών επανέφεραν τις αντιρρήσεις για την καθ' ύλην αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου που δίκασε πρωτοδίκως, οι οποίες απορρίφθηκαν με την με αριθμό 621/29-11-2021 προσβαλλομένη απόφαση. Ωστόσο, στις 29-11-2021, κατά την ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου προβολή των αντιρρήσεών τους για την καθ' ύλην αναρμοδιότητα του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, το τελευταίο είχε πλέον καταστεί αρμόδιο κατά τη διάταξη του άρθρου 129 παρ. 2 του ισχύοντος από 1-7-2019 ΚΠοινΔ, λόγω των συναφών πράξεων των άρθρων 322 παρ. 1 και 385 παρ. 1 και 2 του ΠΚ. Κατά συνέπεια, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ζ' πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της καθ' ύλην αναρμοδιότητας του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, ελλείψει εννόμου συμφέροντος, διότι κατά τον χρόνο προβολής των σχετικών αντιρρήσεων ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, τόσον αυτό, όσο και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο είχαν καταστεί καθ' ύλην αρμόδια για την εκδίκαση των ως άνω αξιοποίνων πράξεων.

Κατά το άρθρο 363 του ΚΠοινΔ "1.Στις περιπτώσεις που κρίνεται αιτιολογημένα ότι είναι αδύνατη η εμφάνιση ενός μάρτυρα στο ακροατήριο εξαιτίας θανάτου, γήρατος, μακράς και σοβαρής ασθένειας, μη ανεύρεσής του λόγω αδυναμίας εντοπισμού της διεύθυνσης κατοικίας του ή σε όσες άλλες περιπτώσεις ορίζει ο νόμος, διαβάζεται στο ακροατήριο, αν υποβληθεί αίτηση ή αυτεπαγγέλτως, η ένορκη κατάθεσή του που δόθηκε στην προδικασία, εκτός αν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 354. Η ανάγνωση της ένορκης κατάθεσης της προδικασίας χωρίς τη συνδρομή των ανωτέρω προϋποθέσεων επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας. 2. Σε περιπτώσεις που η εμφάνιση του απόντος μάρτυρα στο ακροατήριο είναι εφικτή, η ένορκη κατάθεσή του που δόθηκε στην προδικασία διαβάζεται στο ακροατήριο μόνον εφόσον συναινεί ρητώς ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορος που τον εκπροσωπεί, με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά.". Η κατά παράβαση των ως άνω διατάξεων, ανάγνωση στο ακροατήριο ένορκων καταθέσεων απολειπόμενων μαρτύρων, οι οποίες δόθηκαν στην προδικασία, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατά το άρθρο 171 παρ. 1 δ` ΚΠΔ και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 Α` ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, διότι έτσι παραβιάζεται το δικαίωμα που παρέχεται σε κάθε κατηγορούμενο από το άρθρο 6 παρ. 3 στοιχ. δ` της ΕΣΔΑ και το άρθρο 14 παρ. 3 στοιχ. ε` του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ν. 2462/1997), να θέτει ερωτήματα στους μάρτυρες, καθώς και η αρχή της προφορικότητας. Δεν ισχύουν όμως, τα προαναφερόμενα όταν πρόκειται για ένορκες καταθέσεις μαρτύρων οι οποίες περιέχουν τα αναγκαία περιστατικά για τη στοιχειοθεσία της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, διότι, στις περιπτώσεις αυτές, ο τελευταίος (ή ο συνήγορος του) γνωρίζει την κατηγορία και συνεπώς παρέχεται σ' αυτόν η δυνατότητα προβολής υπερασπιστικών κατά της κατηγορίας ισχυρισμών, αλλά και της ασκήσεως των από το άρθρο 358 του ΚΠοινΔ υπερασπιστικών δικαιωμάτων (ΑΠ 1016/2020). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, αναγνώσθηκαν από το Δικαστήριο της ουσίας, με αριθμούς 1 έως 7 των αναγνωστέων εγγράφων, οι από 3-3-2018 προανακριτικές καταθέσεις των M. A., B. S., R. A., S. H., M. K., V. R., T. K., ήτοι επτά (7) από τους δέκα (10) παράνομα μεταφερθέντες αλλοδαπούς, χωρίς να βεβαιώνεται από το Δικαστήριο της ουσίας συνδρομή κάποιας εκ των αναφερομένων στο πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 363 του ΚΠοινΔ, περιπτώσεων αδυναμίας εμφάνισης αυτών στο ακροατήριο. Τα φυσικά πρόσωπα αυτά συνιστούν θεμελιώδες στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων α) της παραλαβής αλλοδαπών χωρίς δικαίωμα εισόδου στην Χώρα με σκοπό την εξασφάλιση καταλύματος και την προώθηση στο εσωτερικό της Χώρας, από κοινού, εκ κερδοσκοπίας, κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή, β) της αρπαγής από κοινού, κατά συρροή, γ) της εκβίασης από κοινού κατά συρροή για τις οποίες καταδικάστηκαν οι αναιρεσείοντες. Όπως προαναφέρθηκε, για την ανάγνωση των καταθέσεων αυτών δεν απαιτείται ρητή συναίνεση των κατηγορουμένων. Κατά συνέπεια ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' έκτος λόγος των υπό κρίση αιτήσεων αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την απόλυτη ακυρότητα, επειδή χωρίς να έχει προηγηθεί η συναίνεσή τους, αναγνώσθηκαν οι προανακριτικές καταθέσεις των ως άνω μαρτύρων, είναι αβάσιμος.

Η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον προμνημονευόμενο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, απαιτείται να υπάρχει όχι μόνον ως προς την ενοχή, αλλά και ως προς τους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του αυτοτελείς ισχυρισμούς. Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός, η απόρριψη του οποίου πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, είναι και ο περί συνδρομής στο πρόσωπο του κατηγορουμένου ελαφρυντικής περίστασης από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 του ΠΚ, αφού η παραδοχή τους οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα, ποινής. Η προβολή των αυτοτελών περί της συνδρομής ελαφρυντικών περιστάσεων ισχυρισμών απαιτείται να γίνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλαδή με όλα τα πραγματικά περιστατικά, που απαιτούνται κατά το νόμο για τη θεμελίωσή τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και, σε περίπτωση αποδοχής τους, να οδηγούν στο ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο αποτέλεσμα. Διαφορετικά, το δικαστήριο της ουσίας δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει επί των ισχυρισμών αυτών, ούτε πολύ περισσότερο να διαλάβει στην απόφασή του ειδική αιτιολογία γι' αυτούς. Ως ελαφρυντική περιστάσεις θεωρείται, κατά τη διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2 του ισχύοντος από 1-7-2019 ΠΚ (Ν. 4619/2019), μεταξύ άλλων: Η υπό στοιχ. ε' που συνίσταται στο "ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του, ακόμα και κατά την κράτησή του". Για να συντρέξει δε η ελαφρυντική περίσταση που προβλέπεται από το άρθρο 84 παρ. 2 περ.ε' του ΠΚ, η συμπεριφορά του υπαιτίου, πρέπει να είναι θετική και επωφελής για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη και να αναφέρονται πραγματικά περιστατικά δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής συμβίωσης του δράστη. Η αναγνώριση δηλαδή, της ελαφρυντικής αυτής περίστασης προϋποθέτει επίκληση και απόδειξη θετικής ατομικής και κοινωνικής συμπεριφοράς του υπαιτίου, με κριτήριο τη στάση του μέσου συνετού και νομοταγούς πολίτη, για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την αξιόποινη πράξη, ως αποτέλεσμα πραγματικής επίγνωσης από αυτόν των συνεπειών της πράξης του και σταθερού εναρμονισμού του προς τις επιταγές της έννομης τάξης, ακόμα και κατά την κράτησή του. Ενόψει του εγκληματοπροληπτικού και σωφρονιστικού σκοπού της θέσπισης της οικείας διάταξης, που διατρέχει την όλη, και υπό καθεστώς ελευθερίας και υπό καθεστώς κράτησης, διαβίωση του υπαιτίου μετά την τέλεση της πράξης, δεν αρκεί για τη στοιχειοθέτηση του συγκεκριμένου ελαφρυντικού η καλή και συνήθης συμπεριφορά και μόνον, αλλά απαιτούνται πραγματικά περιστατικά θετικά και δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής διαβίωσης από τα οποία να προκύπτει σαφής μεταστροφή του χαρακτήρα του και μάλιστα για μεγάλο χρονικό διάστημα (ΑΠ 983/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφαση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, προκύπτει ότι ο πρώτος κατηγορούμενος L. A. και ο τρίτος κατηγορούμενος A. A., ήδη αναιρεσείoντες αιτήθηκαν να τους αναγνωριστεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ. Ειδικότερα, ο τρίτος κατηγορούμενος πριν από την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας δια του συνηγόρου του υπέβαλε εγγράφως και ανέπτυξε προφορικά "πραγματικούς και αυτοτελείς ισχυρισμούς", μεταξύ των οποίων και εκείνον περί αναγνώρισης στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ, αναφέροντας κατά λέξη : "Ο τρίτος κατηγορούμενος A. A. ...

Εν προκειμένω, κρατούμαι συνεχώς από τις από τις 30-05-2018 μέχρι και σήμερα, ενώ όλο το παραπάνω χρονικό διάστημα δεν δημιούργησα οποιοδήποτε πρόβλημα τόσο στους συγκρατούμενους μου όσο και στους σωφρονιστικούς υπαλλήλους και δεν τιμωρήθηκα πειθαρχικά, (βλ. τις από 18/5/21 και 08/11/21 βεβαιώσεις πειθαρχικού. Καθ' όλη τη διάρκεια της κρατήσεως μου, δεν είχα μόνο πειθαρχική και υπάκουη διαβίωση, αλλά πολύ περισσότερο επέδειξα εργατικότητα συμβάλλοντας στην ομαλή λειτουργία του Καταστήματος Κράτησης σχεδόν από την πρώτη ημέρα εγκλεισμού μου. Όλα τα ανωτέρω αναλυτικώς αναφερθέντα καθιστούν ξεκάθαρη τη θέλησή μου να επανενταχθώ ομαλά στην κοινωνία, αποδεικνύοντας εμπράκτως την πρόθεσή μου αυτή και εκδηλώνοντάς την μόνο με θετική συμπεριφορά εντός των φυλακών, για χρονικό διάστημα σχεδόν 3,5 ετών. Πληρώ επομένως τις προϋποθέσεις για την αναγνώριση του ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε' ΠΚ". Ο πρώτος κατηγορούμενος, L. A., μετά το πέρας της αποδεικτικής διαδικασίας ζήτησε να του αναγνωριστεί το ως άνω ελαφρυντικό με μόνη την αναφορά του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ. Το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης απέρριψε τους ισχυρισμούς αυτούς με το ακόλουθα σκεπτικό : "...Ωστόσο, πρέπει να απορριφθούν οι λοιποί αυτοτελείς ισχυρισμοί τους περί αναγνώρισης των ελαφρυντικών περιστάσεων α) της ειλικρινούς μετάνοιας (άρθρο 84 παρ. 2δ') και β) της καλής συμπεριφοράς μετά τις πράξεις τους ( άρθρο 84 2ε'ΠΚ). Ειδικότερα ο πρώτος από αυτούς, γιατί δεν αποδείχθηκαν συγκεκριμένα περιστατικά, τα οποία να δείχνουν ότι οι κατηγορούμενοι επιζήτησαν ειλικρινά και όχι προσχηματικά να άρουν ή να μειώσουν τις συνέπειες των επιδίκων πράξεων τους, καθόσον η απλή δήλωση συγγνώμης δεν αρκεί. Καθόσον αφορά το δεύτερο ισχυρισμό τους, αυτός είναι αβάσιμος και κατά συνέπεια απορριπτέος, γιατί, το χρονικό διάστημα που παρήλθε μετά τις ανωτέρω αξιόποινες πράξεις τους, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως "σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα", όπως απαιτεί η ανωτέρω διάταξη, ώστε το Δικαστήριο να έχει την ευχέρεια να εκτιμήσει τη συμπεριφορά των κατηγορουμένων, ως συνδεόμενη με σημαντική βελτίωση και μεταστροφή του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς τους". Όπως υποβλήθηκε το αίτημα αναγνώρισης της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ από τον πρώτο κατηγορούμενο, ήδη αναιρεσείοντα, ήταν αόριστο, αφού γίνεται επίκληση μόνο της νομικής διάταξης που τα προβλέπει και όχι επίκληση πραγματικών περιστατικών που τα θεμελιώνουν και συνεπώς, δεν ήταν υποχρεωμένο το δικαστήριο της ουσίας να απαντήσει και μάλιστα ειδικά και αιτιολογημένα στο ανωτέρω αίτημα, αφού αυτά ήταν αόριστο, εκ περισσού δε, παρά ταύτα το απέρριψε με την παραπάνω αιτιολογία. Κατά συνέπεια ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' τρίτος λόγος αναίρεσης του πρώτου κατηγορουμένου, ήδη αναιρσείοντα L. A., με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και επεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη των αυτοτελούς ισχυρισμού περί συνδρομής στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς, από το άρθρο 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ, είναι αβάσιμος. Ωστόσο, όσον αφορά τον τρίτο κατηγορούμενο, ήδη πρώτο, αναιρεσείοντα A. A. το αίτημα είχε υποβληθεί κατά τρόπο σαφή και ορισμένο και η απόρριψη του με την αιτιολογία ότι το χρονικό διάστημα από την τέλεση των πράξεων έως την εκδίκαση τους (3/3/18 - 29/11/21) των 3 ετών και 9 μηνών δεν ήταν σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα για να κριθεί η μετά την πράξη συμπεριφορά του, δεν συνιστά ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Κατά συνέπεια ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' τρίτος λόγος αναίρεσης του τρίτου κατηγορουμένου, ήδη αναιρεσείοντα A. A., με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη των αυτοτελούς ισχυρισμού περί συνδρομής στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς, από το άρθρο 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ, είναι βάσιμος. Σύμφωνα με όλα αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος για έρευνα, πρέπει : Α) Να απορριφθούν οι από 9-5-2022 αιτήσεις του A. (ον.) L. (επ.) του M. L., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων, που ασκήθηκαν με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση για την οποία συντάθηκε η έκθεση με αριθμούς 16,17/2022 και με δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χανίων για την οποία συντάχθηκε η έκθεση με αριθμό 77/2022, για αναίρεση της απόφασης 621/29-11-2021 του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ. 1 του ΚΠοινΔ). Β) Να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τον πρώτο των αναιρεσειόντων A. (ον.) A. (επ.) του M. A. και ως προς τη διάταξη περί απόρριψης της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ και σε περίπτωση παραδοχής της και ως προς τις διατάξεις περί ποινής και συνολικής ποινής και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). Κατά τα λοιπά οι από 9-5-2022 αιτήσεις του A. (ον.) A. (επ.) του M. A., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Νιγρίτας, που ασκήθηκαν με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση για την οποία συντάθηκε η έκθεση με αριθμούς 16,17/2022 και με δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Νιγρίτας, για την οποία συντάχθηκε η έκθεση με αριθμό 64/2022, για αναίρεση της παραπάνω απόφασης πρέπει να απορριφθούν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την απόφαση 621/29-11-2021 του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ως προς τον αναιρεσείοντα A. (ον.) A. (επ.) του M. A. και ως προς τη διάταξη που απέρριψε την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ και σε περίπτωση παραδοχής της και ως προς τις διατάξεις περί επιβολής ποινής και συνολικής ποινής.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της σε νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την εν μέρει αναιρούμενη απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους, που είχαν δικάσει προηγουμένως.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά τις από 9-5-2022 αιτήσεις του A. (ον.) A. (επ.) του M. A., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Νιγρίτας, που ασκήθηκαν με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση για την οποία συντάθηκε η έκθεση με αριθμούς 16,17/2022 και με δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Νιγρίτας, για την οποία συντάχθηκε η έκθεση με αριθμό 64/2022.

Απορρίπτει τις από 9-5-2022 αιτήσεις του A. (ον.) L. (επ.) του M. L., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων, που ασκήθηκαν με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση για την οποία συντάθηκε η έκθεση με αριθμούς 16,17/2022 και με δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χανίων για την οποία συντάχθηκε η έκθεση με αριθμό 77/2022, για αναίρεση της απόφασης 621/ 29-11-2021 του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει στον ως άνω αναιρεσείοντα τα έξοδα της παρούσας δίκης, που ορίζει στο χρηματικό ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2022.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Μαρτίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ      Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ