ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Συγχώνευση ποινών. Διάσπαση συνολικής επιμέρους ποινής, όταν αυτή  δεν είναι βαρύτερη. Στην περίπτωση που μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις,

Όταν όμως η καθορισθείσα συνολική ποινή δεν είναι η βαρύτερη και δεν πρόκειται να αποτελέσει τη βάση της νέας επιμέτρησης, αλλά πρέπει να συγχωνευθεί με άλλη βαρύτερη, τότε διασπάται και συγχωνεύονται οι επιμέρους ποινές με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να ληφθεί από αυτές μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για το σχηματισμό νέας συνολικής ποινής από αυτό που είχε ληφθεί προηγουμένως .Συγχώνευση ποινών. Διάσπαση συνολικής επιμέρους ποινής, όταν αυτή  δεν είναι βαρύτερη.

Στην περίπτωση που μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις,

Όταν όμως η καθορισθείσα συνολική ποινή δεν είναι η βαρύτερη και δεν πρόκειται να αποτελέσει τη βάση της νέας επιμέτρησης, αλλά πρέπει να συγχωνευθεί με άλλη βαρύτερη, τότε διασπάται και συγχωνεύονται οι επιμέρους ποινές με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να ληφθεί από αυτές μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για το σχηματισμό νέας συνολικής ποινής από αυτό που είχε ληφθεί προηγουμένως (βλ. σχετ ΑΠ 1282/2016, Α.Π.1274/2014, Α.Π.1352/2010, Α.Π.760/2010, Α.Π.896/2005).

Απόφαση 1516 / 2022    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1516/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Κουβίδου, Βασίλειο Μαχαίρα, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου και Μαρία Βάρκα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Παναγιωτόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, περί αναιρέσεως της υπ'αριθμ. 51/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ναυπλίου. Με κατηγορούμενο τον R. H. του M., κάτοικο ... και ήδη κρατούμενο στο Κ.Κ. Τρικάλων, ο οποίος δεν παραστάθηκε. Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Εφετών Ναυπλίου ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Ιουνίου 2022 αίτησή του, η οποία ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Ναυπλίου Νικολάου Χωρίκη, έλαβε αριθμό 10/2022 και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 667/2022.

Αφού άκουσε Τoν Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ. 1 εδάφ. β' περ. β' του νέου ΚΠοινΔ που ισχύει από 1.7.2019 (άρθρο 585 του ίδιου Κώδικα), προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας Εφετών, μπορεί μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 507 του ίδιου Κώδικα, να ζητήσει την αναίρεση των αποφάσεων του Εφετείου, του μικτού ορκωτού εφετείου και των μικτών ορκωτών δικαστηρίων που ανήκουν στην περιφέρεια του και για τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και εκείνος της εσφαλμένης ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, (άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε` του ΚΠοινΔ). Περαιτέρω εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε` του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει στην ερμηνευόμενη ή εφαρμοζόμενη ουσιαστική ποινική διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει ή όταν τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, υπάγει σε διάταξη που δεν αρμόζει στη συγκεκριμένη περίπτωση, παραβιάζοντας έτσι ευθέως το νόμο. (ΑΠ 85/2021, ΑΠ 799/2020). Με την υπ' αριθμ. 10/30-6-2022 αίτησή του, ο Εισαγγελέας Εφετών Ναυπλίου ζητεί, την αναίρεση της υπ' αριθμ. 51/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακ/των Ναυπλίου, με την οποία το δικαστήριο αυτό έκρινε παραδεκτή και βάσιμη την από 1-10-2021 αίτηση του καταδίκου R. H. του M., περί καθορισμού συνολικής ποινής του. Η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως (άρθρα 474 παρ.1, 504 παρ.1, 505 παρ.1 στοιχ. β', 510 παρ.1 στοιχ. ε', 507 ΚΠοινΔ), εντός της προθεσμίας των είκοσι ημερών από την καταχώριση καθαρογραμμένης της απόφασης, στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στην γραμματεία του δικαστηρίου, που έλαβε χώρα στις 27-6-2022 (βλ. την από 1-7-2022 Υπηρεσιακή Βεβαίωση). Επομένως, είναι παραδεκτή, ασκηθείσα από εισαγγελικό λειτουργό που είχε το δικαίωμα να ασκήσει αίτηση αναιρέσεως, κατά απόφασης υποκείμενης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο, περιλαμβάνει δε ορισμένο λόγο αναίρεσης και συγκεκριμένα αυτόν της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και, πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, ως προς τη βασιμότητα του προβαλλόμενου με αυτή λόγου αναιρέσεως, που αναφέρεται σε πλημμέλεια από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε' του ΚΠοινΔ, χωρίς την παρουσία του ως άνω αναιρεσίβλητου, ο οποίος, αν και κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με το από 18-7-2022, αποδεικτικό επίδοσης του Χ. Λ., Επιμελητή Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, δεν εμφανίσθηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 551 του ισχύοντος από την 1η-7-2019 νέου ΚΠοινΔ, οι διατάξεις του οποίου, κατά το μέρος που αφορούν στον καθορισμό συνολικής ποινής, είναι ουσιαστικές, "1. Αν πρόκειται να εκτελεστούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες καταδικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι ορισμοί του Ποινικού Κώδικα για τη συρροή. 2. Αν στις καταδίκες που απαγγέλθηκαν η κατά την επόμενη παράγραφο ποινή βάσης επιβλήθηκε από το τριμελές ή μονομελές πλημμελειοδικείο, αρμόδιο για να καθορίσει τη συνολική ποινή που πρέπει να εκτιθεί είναι το μονομελές πλημμελειοδικείο. Σε κάθε άλλη περίπτωση αρμόδιο είναι το μονομελές εφετείο. 3. Για τον καθορισμό της συνολικής ποινής, ως ποινή βάσης λαμβάνεται υπόψη η βαρύτερη από αυτές, σε περίπτωση δε ίσης διάρκειας αυτών λαμβάνεται υπόψη η νεότερη απόφαση. Αν μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις. Στην περίπτωση αυτή για τον καθορισμό της κατά την προηγούμενη παράγραφο αρμοδιότητας λαμβάνεται υπόψη και η απόφαση που έχει καθορίσει την συνολική ποινή. 4. Η αίτηση για καθορισμό συνολικής ποινής υποβάλλεται στον αρμόδιο εισαγγελέα αυτοπροσώπως ή από συνήγορο που έχει ειδική εντολή γι` αυτό. Εκείνος που καταδικάστηκε κλητεύεται και αν κρατείται, δεν προσάγεται στο δικαστήριο, μπορεί, όμως, να αντιπροσωπευθεί με συνήγορο διοριζόμενο κατά τους όρους του άρθρου 42 παρ. 2. 5. Το δικαστήριο αποφαίνεται αφού ακούσει τον καταδικασμένο ή τον συνήγορο του, αν είναι παρόντες, καθώς και τον εισαγγελέα. Κατά της απόφασης επιτρέπεται αναίρεση στον καταδικασμένο και τον εισαγγελέα". Από τη διάταξη του εδαφίου β` της παραγράφου 3 του ως άνω άρθρου 551 του ΚΠοινΔ, κατά την οποία στην περίπτωση που μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις, συνάγεται ότι όταν η καθορισθείσα συνολική ποινή δεν είναι η βαρύτερη και δεν πρόκειται να αποτελέσει τη βάση της νέας επιμέτρησης, αλλά πρέπει να συγχωνευθεί με άλλη βαρύτερη, τότε διασπάται και συγχωνεύονται οι επιμέρους ποινές με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να ληφθεί από αυτές μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για το σχηματισμό νέας συνολικής ποινής από αυτό που είχε ληφθεί προηγουμένως (ΑΠ 1282/2016). Εξάλλου, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται του καθορισμού της συνολικής ποινής κατά το άρθρο 551 του ΚΠοινΔ, προβαίνει μόνο στον καθορισμό της συνολικής ποινής και δεν έχει την εξουσία να προβεί σε νέα κρίση, ήτοι σε τροποποίηση των κατ` ιδίαν αποφάσεων, με τις οποίες επιβλήθηκαν οι συντρέχουσες ποινές, αν δε παρά ταύτα το πράξει δημιουργείται λόγος αναίρεσης για υπέρβαση εξουσίας. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 94 παρ. 1 του νέου ΠΚ, "Κατά του υπαιτίου δύο ή περισσότερων εγκλημάτων που τελέστηκαν με περισσότερες πράξεις και τιμωρούνται με πρόσκαιρες στερητικές της ελευθερίας ποινές, επιβάλλεται, μετά την επιμέτρησή τους, συνολική ποινή, η οποία αποτελείται από τη βαρύτερη από τις συντρέχουσες ποινές επαυξημένη. Αν οι συντρέχουσες ποινές είναι του ίδιου είδους και ίσης διάρκειας, η συνολική ποινή σχηματίζεται με την επαύξηση μιας από αυτές. Η επαύξηση της βαρύτερης ποινής για κάθε μία από τις συντρέχουσες ποινές δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από το ένα δεύτερο κάθε συντρέχουσας ποινής, ούτε μπορεί η συνολική ποινή να ξεπεράσει τα είκοσι έτη, όταν η βαρύτερη ποινή είναι κάθειρξη και τα οκτώ έτη όταν πρόκειται για φυλάκιση". Η διάταξη αυτή είναι ευμενέστερη, σε σχέση με την αντίστοιχη του ισχύσαντος μέχρι την 30η-6-2019 ΠΚ, καθόσον με αυτή: α) καταργήθηκε το ελάχιστο όριο επαύξησης της ποινής βάσης για κάθε συντρέχουσα ποινή, β) το ανώτατο όριο της επαύξησης μειώθηκε στο ένα δεύτερο, από τα τρία τέταρτα, κάθε συντρέχουσας ποινής και γ) μειώθηκαν τα ανώτατα όρια της συνολικής ποινής από τα είκοσι πέντε έτη στα είκοσι (έτη) στην περίπτωση της κάθειρξης και από τα δέκα έτη σε οκτώ (έτη) στην περίπτωση της φυλάκισης (ΑΠ 4/2021, ΑΠ 971/2021). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 97 του νέου ΠΚ, οι διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ.1 και 96 Α παρ.1 εφαρμόζονται και όταν κάποιος προτού εκτιθεί ολοκληρωτικά ή παραγραφεί ή χαριστεί η ποινή που του επιβλήθηκε για κάποια αξιόποινη πράξη, καταδικαστεί για άλλη αξιόποινη, οποτεδήποτε και αν τελέστηκε αυτή.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Μονομελές Εφετείο Ναυπλίου με την υπ' αριθμ. 382/26-7-2019 συγχωνευτική απόφασή του καθόρισε συνολική ποινή καθείρξεως δεκαπέντε ετών (15), λαμβάνοντας ως ποινή βάσης την υπ' αριθμ. 182/8-11-2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακ/των Ναυπλίου (με την οποία ο κατάδικος R. H. του M. είχε καταδικασθεί σε ποινή κάθειρξης δέκα (10) ετών για το αδίκημα της εκβιάσεως από κοινού κατ' εξακολούθηση και απόπειρας εκβιάσεως από κοινού κατ' εξακολούθηση) και την υπ'αριθμ. 98/17-9-2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας (που εκδόθηκε μετά από έφεση κατά της της υπ' αριθμ. 24/20-9-2012 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας), σε συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι ενός (121) ετών και δεκαπέντε (15) ημερών, με εκτιτέα ποινή φυλάκισης τα δέκα (10) έτη, για το αδίκημα της μεταφοράς από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόων τρίτων χωρών, που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στη χώρα και της παράνομης εισόδου στη χώρα αλλοδαπού. Στη συνέχεια, ασκηθείσης εφέσεως κατά της ως άνω υπ' αριθμ. 182/8-11-2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, εκδόθηκε η με αριθμό 56/16-9-2021 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία επιβλήθηκε στον ως άνω κατάδικο ποινή καθείρξεως επτά (7) ετών για το προαναφερόμενο αδίκημα της εκβιάσεως από κοινού κατ' εξακολούθηση και απόπειρας εκβιάσεως από κοινού κατ' εξακολούθηση. Κατόπιν τούτου, στο Μονομελές Εφετείο Ναυπλίου, που συνεδρίασε αρχικά στις 20-1-2022 και στη συνέχεια, μετά από διακοπή, στις 22-2-2022, ήτοι μετά τη θέση σε ισχύ του νέου ΠΚ και του νέου ΚΠοινΔ, κατ' άρθρο 94 παρ.1 και 3, 97 ΠΚ και 551 ΚΠοινΔ, όπως ισχύουν, εισήχθη η με αριθμό πρωτ. 16067/1-10-2021 αναφορά του Προϊσταμένου Διεύθυνσης Κ.Κ. Τρικάλων, συνοδευόμενη από την 1-10-2021 αίτηση του ανωτέρω κατάδικου R. H. του M., προκειμένου το ως άνω δικαστήριο να προβεί σε νέα επιμέτρηση της συνολικής ποινής κάθειρξης των δεκαπέντε ετών (15) ετών, που είχε καθορισθεί με την αριθμ. 382/26-7-2019 συγχωνευτική απόφασή του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Ως εκ τούτου εισήχθησαν για νέα επιμέτρηση οι ποινές που είχαν επιβληθεί στον ανωτέρω κατάδικο με τις αποφάσεις: α) υπ'αριθμ. 56/16-9-2021 του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης επτά (7) ετών και β) η υπ'αριθμ. 98/17-9-2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας, με την οποία καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι (121) ετών και δεκαπέντε (15) ημερών, με εκτιτέα ποινή φυλάκισης τα δέκα (10) έτη [αποτελούμενη από την μία εκ των ποινών φυλακίσεως των δύο (2) ετών του επεβλήθη για το πρώτο από τα μεταφερόμενα άτομα που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στη χώρα, επαυξανόμενη κατά ένα (1) έτος από την κάθε ποινή φυλακίσεως για καθένα από τα 119 μεταφερόμενα άτομα και κατά δεκαπέντε (15) ημέρες από την ποινή φυλάκισης των τριάντα ημερών, που του επιβλήθηκε για την πράξη της παράνομης εισόδου στη Χώρα]. Το δικάσαν Μονομελές Εφετείο Ναυπλίου, με την προσβαλλόμενη υπ'αριθμόν 51/22-2-2022 απόφασή του, κρίνοντας ότι συναντήθηκαν κατά την εκτέλεσή τους οι προαναφερόμενες ποινές που εισήχθησαν για νέα επιμέτρηση και ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των άρθρων 94 και 97 του ΠΚ και 551 ΚΠοινΔ, όπως ισχύουν, έκανε δεκτή την ανωτέρω αίτηση και αφού ορθώς έλαβε ως ποινή βάσης την βαρύτερη, δηλ. την ποινή κάθειρξης των επτά (7) ετών της υπ' αριθμ. 56/2021 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, στη συνέχεια εσφαλμένα επαύξησε αυτήν κατά τέσσερα (4) έτη από την εκτιτέα ποινή φυλάκισης των δέκα (10) ετών [ από παραδρομή αναφέρεται των οκτώ (8) ετών], που του επιβλήθηκε με την 98/2014 απόφαση και καθόρισε συνολική ποινή κάθειρξης (7+4=)11 ετών, ενώ έπρεπε, κατ' ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, να προβεί σε διάσπαση της συνολικής ποινής φυλάκισης των 121 ετών και 15 ημερών και στην εκ νέου συγχώνευση των επιμέρους ποινών που επιβλήθηκαν με την 98/2014 απόφαση.

Επομένως, το δικάσαν Δικαστήριο που έκρινε, κατ` εφαρμογή των άρθρων 94 παρ.1, 3, 97 ΠΚ και 551 παρ.1 και 3 του ΚΠοινΔ (η οποία είναι διάταξη ουσιαστικού δικαίου κατά το μέρος της που αναφέρεται στον καθορισμό συνολικής ποινής) και καθόρισε κατά τα προαναφερθέντα τη συνολική εκτιτέα ποινή, προβαίνοντας στη συγχώνευση των παραπάνω ποινών, χωρίς όμως να προβεί σε διάσπαση της συνολικής ποινής και στην εκ νέου συγχώνευση όλων των επιμέρους ποινών που επιβλήθηκαν με την ως άνω υπ' αριθμ. 98/17-9-2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακ/των Καλαμάτας με την ποινή κάθειρξης των επτά (7) ετών της υπ' αριθμ. 56/16-9-2021 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, δεν ερμήνευσε ούτε εφάρμοσε ορθά τις προδιαληφθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις και κατά συνέπεια η ως άνω υπ` αριθμόν 51/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου πρέπει να αναιρεθεί, σύμφωνα με το άρθρο 510§ 1 στοιχ. Ε ΚΠΔ, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων.

Συνακόλουθα, πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη κατ` ουσίαν η με αριθμό 10 από 30-6-2022 αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 51/22-2-2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ναυπλίου, περί καθορισμού, κατά συγχώνευση, συνολικής στερητικής της ελευθερίας ποινής για τον αιτούντα - κατάδικο R. H. του M. και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 519 ΚΠΔ, η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για νέα κρίση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνου που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ` αριθμ. 51/22-2-2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ναυπλίου περί καθορισμού, κατά συγχώνευση, συνολικής εκτιτέας ποινής για τον αιτούντα - κατάδικο R. H. του M..

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνο που δίκασε προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 2022. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Νοεμβρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ        Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ