ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Με το άρθρο 84 του ν.4624/2019 καταργήθηκε η κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 2472/1997 υποχρέωση γνωστοποίησης στην Αρχή της σύστασης και λειτουργίας αρχείου και δεν προβλέπεται στο άρθρο 38 του ν. 4624/2019 τιμωρία για παράλειψη τέτοιας γνωστοποίησης, συνεπώς η πράξη του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 2472/1997, έχει καταστεί ανέγκλητη.
Απόφαση 251 / 2021 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Γεωργίου Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Βασιλική Ηλιοπούλου-Εισηγήτρια, Μαρία Βασδέκη και Νικόλαο Βεργιτσάκη, Αρεοπαγίτες.Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Χαλντούπη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης D. C. του Ι., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Δήμητρα Ζώτου, για αναίρεση της υπ'αριθ. 573/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αρ. πρωτ. 11799/11.11.2019 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1703/19.Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να κηρυχθεί αθώα η αναιρεσείουσα κατηγορουμένη και την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Η υπό κρίση, υπ' αρ. πρωτ. 11799/11-11-2019 αίτηση-δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αρ. 573/2019 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, με την οποία η αναιρεσείουσα κηρύχθηκε ένοχη για το αδίκημα της παράβασης του άρθρου 22 παρ.1 ν.2472/1997 και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για τρία (3) έτη, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 1 και 4 ΚΠΔ). Είναι συνεπώς τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.
II. Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του κυρωθέντος με το ν.4619/2019 και ισχύοντος από 1-7-2019 (άρθρο δεύτερο του ν.4619/19) Ποινικού Κώδικα "Αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου". Είναι δε προδήλως ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο οι διατάξεις νόμου, με τις οποίες χαρακτηρίζεται ανέγκλητη η μέχρι τότε αξιόποινη πράξη. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 511 εδ. δ' και 514 εδ. τελ. περ. β' ΚΠΔ, προκύπτει ότι, αν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης ισχύσει νεότερος νόμος που χαρακτηρίζει ανέγκλητη την πράξη, για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τότε ο Άρειος Πάγος, εφόσον διαπιστώσει ότι η αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή κατά τα άρθρα 474 παρ. 4 και 476 παρ. 1 ΚΠΔ, δηλαδή ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και περιέχει ένα τουλάχιστον παραδεκτό λόγο, ήτοι ένα λόγο σαφή και ορισμένο από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, χωρίς να απαιτείται αυτός να είναι και βάσιμος, ανεξάρτητα από την εμφάνιση ή μη του κατηγορουμένου κατά τη συζήτηση αυτής, εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως το νεότερο νόμο και, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 518 παρ.1 ΚΠΔ, κηρύσσει αθώο τον κατηγορούμενο, αφού δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη.III. Κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 2472/1997 ("Προστασία ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα"), "Όποιος παραλείπει να γνωστοποιήσει στην Αρχή, κατά το άρθρο 6 του παρόντος νόμου τη σύσταση και λειτουργία αρχείου ... τιμωρείται ...". Κατά το άρθρο 84 του ν.4624/2019 "ο νόμος 2472/1997 "Προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα", με την επιφύλαξη των ορισμών του άρθρου 2, όπου γίνεται ρητή παραπομπή σε αυτούς σε σχετική με τα προσωπικά δεδομένα νομοθεσία, του δεύτερου έως και του τελευταίου εδαφίου της περίπτωσης β του άρθρου 2 για την ανακοίνωση και δημοσιοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και του εδαφίου β της παραγράφου 2 του άρθρου 3, μόνο ως προς τα αδικήματα που περιγράφονται σε αυτό, του τρίτου έως και του τελευταίου εδαφίου της περίπτωσης β της παραγράφου 2 του άρθρου 3 του ανωτέρου νόμου για την εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων επιτήρησης, του άρθρου 13 παράγραφος 3, της σύστασης της Αρχής με την παράγραφο 1 του άρθρου 15, του άρθρου 18 παράγραφοι 2 και 3 και του άρθρου 21 που αφορά την επιβολή διοικητικών κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 4 του ν. 3471/2006 (Α 133) τα οποία διατηρούνται σε ισχύ, καταργείται". Εξάλλου, στο άρθρο 38 του ν. 4624/2019 δεν προβλέπεται ότι τιμωρείται η παράλειψη γνωστοποίησης στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα της σύστασης και λειτουργίας αρχείου.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, εφόσον με το άρθρο 84 του ν.4624/2019 καταργήθηκε η κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 2472/1997 υποχρέωση γνωστοποίησης στην Αρχή της σύστασης και λειτουργίας αρχείου και δεν προβλέπεται στο άρθρο 38 του ν. 4624/2019 τιμωρία για παράλειψη τέτοιας γνωστοποίησης, η πράξη του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 2472/1997, έχει καταστεί ανέγκλητη.IV. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση η κατηγορουμένη και ήδη αναιρεσείουσα κηρύχθηκε ένοχη για την πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ.1 ν.2472/1997 και δη του ότι παρέλειψε να γνωστοποιήσει στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα τη σύσταση και λειτουργία αρχείου και συγκεκριμένα του ότι "στο 5° χλμ. Λάρισας -Τρικάλων, στις 5-7-2013 και ώρα 02:00' παρέλειψε να γνωστοποιήσει στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα τη σύσταση και λειτουργία αρχείου και ειδικότερα, σε γενόμενο αστυνομικό έλεγχο στο κατάστημα- κέντρο διασκέδασης με συγκρότηση μπαρ με την επωνυμία "KAMA SUTRA", ιδιοκτησίας της, διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν εγκατεστημένες τέσσερις κάμερες κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης, που ήταν συνδεδεμένες με ηλεκτρονικό υπολογιστή στο χώρο του γραφείου εκ των οποίων μία στον προθάλαμο της εισόδου του καταστήματος, δύο εντός του χώρου του καταστήματος, αριστερά της εισόδου και μία εντός του χώρου του καταστήματος στον τοίχο πάνω από την ταμειακή μηχανή, για τις οποίες δεν κατείχε σχετική άδεια γνωστοποίησης στην αρμόδια αρχή".Η πράξη αυτή, όπως προαναφέρθηκε, κατέστη ανέγκλητη, σύμφωνα με το ν. 4624/2019, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 29.8.2019, δηλ. μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης και, συνεπώς, εφόσον η αναίρεση είναι παραδεκτή, περιέχουσα παραδεκτούς λόγους από το άρθρο 510 παρ.1 Δ', Α' ΚΠΔ, συντρέχει νόμιμη περίπτωση αυτεπάγγελτης εφαρμογής από τον Άρειο Πάγο, κατ' άρθρο 511 ΚΠΔ, του ως άνω επιεικέστερου νόμου.
Κατόπιν τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολο της και να κηρυχθεί αθώα, κατ' άρθρο 518 παρ.1 ΚΠΔ, η κατηγορουμένη-αναιρεσείουσα.ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣΑναιρεί την υπ' αρ. 573/2019 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας.Κηρύσσει αθώα την κατηγορούμενη - αναιρεσείουσα, D. C., του ότι: "στο 5° χλμ. Λάρισας -Τρικάλων, στις 5-7-2013 και ώρα 02:00' παρέλειψε να γνωστοποιήσει στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα τη σύσταση και λειτουργία αρχείου και ειδικότερα, σε γενόμενο αστυνομικό έλεγχο στο κατάστημα-κέντρο διασκέδασης με συγκρότηση μπαρ με την επωνυμία "KAMA SUTRA", ιδιοκτησίας της, διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν εγκατεστημένες τέσσερις κάμερες κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης, που ήταν συνδεδεμένες με ηλεκτρονικό υπολογιστή στο χώρο του γραφείου εκ των οποίων μία στον προθάλαμο της εισόδου του καταστήματος, δύο εντός του χώρου του καταστήματος, αριστερά της εισόδου και μία εντός του χώρου του καταστήματος στον τοίχο πάνω από την ταμειακή μηχανή, για τις οποίες δεν κατείχε σχετική άδεια γνωστοποίησης στην αρμόδια αρχή".Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Φεβρουαρίου 2021.Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαρτίου 2021.Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ