ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Διακεκριμένη διακίνηση (αγορά, κατοχή, απόπειρα εισαγωγής σε σωφρονιστικό κατάστημα) ναρκωτικών ουσιών από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος από δράστη εξαρτημένο -Για την αιτιολόγηση της τέλεσης των πράξεων της αγοράς ή πώλησης και κατοχής ναρκωτικών ουσιών δεν απαιτείται ακριβής προσδιορισμός: α) της ποσότητας τούτων (βάρους), που είναι αδιάφορη για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων αυτών, αφού ο νόμος δεν συνδέει ούτε την τέλεσή τους, αλλά ούτε και το ύψος της επιβλητέας ποινής με την ποσότητα (βάρος) των ναρκωτικών ουσιών, β) του χρόνου τέλεσης των επί μέρους πράξεων, αν δεν τίθεται θέμα παραγραφής τούτων, αφού ο μη επακριβής προσδιορισμός του χρόνου δεν δημιουργεί ασάφεια και συνεπώς έλλειψη αιτιολογίας, γ) του ύψους του επιτευχθέντος τιμήματος και δ) της ταυτότητας των πωλητών ή αγοραστών (ΑΠ 767/2022).Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της εισαγωγής ναρκωτικών σε σωφρονιστικό κατάστημα, απαιτείται η εισαγωγή των ναρκωτικών ουσιών να τελείται προς διευκόλυνση ή πραγματοποίηση της κυκλοφορίας αυτών για οποιαδήποτε αιτία από άτομο σε άτομο εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων. -Ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 33 παρ. 1 στοιχ. γ΄ του ν. 4139/2013. Με την συνδρομή της άνω προϋποθέσεως, της επιτυχούς ολοκλήρωσης εγκεκριμένου θεραπευτικού προγράμματος απεξάρτησης υποχρεωτικά χορηγείται από το Δικαστήριο το παραπάνω ελαφρυντικό (και) στις περιπτώσεις διακεκριμένης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με την μορφή της αγοράς κατοχής ναρκωτικών από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος από δράστη εξαρτημένο και απόπειρας εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών σε σωφρονιστικό κατάστημα από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος, από δράστη εξαρτημένο του άρθρου 22 παρ. 1 περ. α, 2 περ. α (σε συνδ με το άρθρο 30 παρ. 4 δ) του Ν. 4139/2013, λόγω της άνω παραπομπής στο άρθρο 32 του νόμου αυτού, το οποίο παραπέμπει στα εγκλήματα του άρθρου 31, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα εγκλήματα του άρθρου 22 και 30 παρ. 4 (ΑΠ 863/2022). Αριθμός 1030/2023 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E΄ Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Βασδέκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Λεπενιώτη, Σοφία Οικονόμου, Κωστούλα Πρίγγουρη – Εισηγήτρια και Παρασκευή Τσούμαρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 27 Ιανουαρίου 2023, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Μαριάννας Ψαρουδάκη, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου …….., κατοίκου Παραποτάμου Τρικάλων, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Κωνσταντίνο Μιχαλόπουλο και Νικόλαο Μίστρα, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 194/2022 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5.12.2022 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1201/2022. Αφού άκουσε Την Εισαγγελέα η οποία πρότεινε: α) να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα μόνο κατά το μέρος της που δεν αποφάνθηκε περί συνδρομής στο πρόσωπό του, της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 33 παρ. 1 στοιχ. γ΄ του ν. 4139/2013 και ως προς τις διατάξεις περί επιβολής ποινής και συνακόλουθα και ως προς τη διάταξη περί επιβολής σ΄ αυτόν συνολικής ποινής, β) να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως και γ) να απορριφθεί κατά τα λοιπά η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η κρινόμενη από 5-12-2022 αίτηση του …………, κατοίκου …. Τρικάλων, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 194/2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, που καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 25.11.2022 και με την οποία κηρύχθηκε ένοχος για τις αξιόποινες πράξεις α) διακεκριμένη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών με τη μορφή της αγοράς και κατοχής ναρκωτικών από κοινού και κατά μόνας κατ’ εξακολούθηση και από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος, ως εξαρτημένος, β) απόπειρα εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών σε σωφρονιστικό κατάστημα από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος, ως εξαρτημένος και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών ανασταλείσα επί τριετία έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 2 και 3, 474 ΚΠοινΔ), είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν. Κατά το άρθρο 20 παρ. 1 του N. 4139/2013 «Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις» που ορίζει ότι: «Όποιος εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 21, 22 και 23, διακινεί παράνομα ναρκωτικά, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ (8) ετών και με χρηματική ποινή μέχρι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ», τυποποιείται ως βασικό έγκλημα η παράνομη διακίνηση ναρκωτικών, ως τοιαύτη νοούμενη, κατά την παράγραφο 2, κάθε πράξη με την οποία συντελείται η κυκλοφορία ναρκωτικών ουσιών ή πρόδρομων ουσιών που αναφέρονται στους πίνακες της παραγράφου 2 του άρθρου 1 αυτού, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 29 του ίδιου νόμου (χρήση, προμήθεια ή κατοχή ναρκωτικών σε ποσότητες που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική χρήση του δράστη ή καλλιέργεια φυτών κάνναβης σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική χρήση). Με την παράγραφο 2 του ως άνω άρθρου 20 του Ν. 4139/2013 καθορίσθηκαν ενδεικτικά οι τρόποι τέλεσης της διακίνησης των ναρκωτικών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η αγορά και κατοχή, ναρκωτική δε ουσία χαρακτηρίζεται και η κοκαΐνη [άρθρο 1 παρ. 1, 2 πιν. Β' αρ. 3 του Ν. 3459/2006]. Περαιτέρω, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 20 παρ. 1 του Ν. 4139/2013, το ανωτέρω έγκλημα της διακίνησης ναρκωτικών πραγματώνεται, με τη μορφή της αγοράς ή πώλησης αυτών, με την κατά τους όρους του άρθρου 513 του ΑΚ μεταβίβαση της κυριότητας των ναρκωτικών στον αγοραστή, που γίνεται με την παράδοση τους προς αυτόν αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος, ενώ η κατοχή των ναρκωτικών ουσιών πραγματώνεται με την φυσική εξουσίασή τους από το δράστη, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξή τους και κατά τη δική του βούληση να τις διαθέτει σε τρίτους. Για την αιτιολόγηση της τέλεσης των παραπάνω πράξεων της αγοράς ή πώλησης και κατοχής ναρκωτικών ουσιών δεν απαιτείται ακριβής προσδιορισμός: α) της ποσότητας τούτων (βάρους), που είναι αδιάφορη για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων αυτών, αφού ο νόμος δεν συνδέει ούτε την τέλεσή τους, αλλά ούτε και το ύψος της επιβλητέας ποινής με την ποσότητα (βάρος) των ναρκωτικών ουσιών, β) του χρόνου τέλεσης των επί μέρους πράξεων, αν δεν τίθεται θέμα παραγραφής τούτων, αφού ο μη επακριβής προσδιορισμός του χρόνου δεν δημιουργεί ασάφεια και συνεπώς έλλειψη αιτιολογίας, γ) του ύψους του επιτευχθέντος τιμήματος και δ) της ταυτότητας των πωλητών ή αγοραστών (ΑΠ 767/2022). Για την υποκειμενική θεμελίωση του εγκλήματος της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών απαιτείται δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση της ιδιότητος των ουσιών ως ναρκωτικών και τη θέληση ή αποδοχή του δράστη να τελέσει την πράξη, με την οποία πραγματώνεται η αντικειμενική υπόσταση. Ειδικότερη αιτιολογία για το υποκειμενικό στοιχείο του δόλου, δεν απαιτείται, διότι ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση του δράστη να πραγματώσει τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και επομένως εξυπακούεται ότι υπάρχει αυτός στην πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή . Κατά τη διάταξη δε του άρθρου 29 παρ.1 του Ν. 4139/20131, «Όποιος για δική του αποκλειστικά χρήση, με οποιονδήποτε τρόπο προμηθεύεται ή κατέχει ναρκωτικά, σε ποσότητες που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση ή κάνει χρήση αυτών ή καλλιεργεί φυτά κάνναβης σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε (5) μηνών. Η διαπίστωση του σκοπού εξυπηρέτησης της δικής του αποκλειστικά χρήσης γίνεται με συνεκτίμηση του είδους της καθαρότητας και της ποσότητας του συγκεκριμένου ναρκωτικού, σε συνδυασμό με τη συχνότητα χρήσης το χρόνο χρήσης, την ημερήσια δόση και τις ιδιαίτερες ανάγκες χρήσης του συγκεκριμένου χρήστη». Σύμφωνα εξάλλου με τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1α του ως άνω νόμου, υπό τον τίτλο διακεκριμένες περιπτώσεις «1. Με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και με χρηματική ποινή από πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ μέχρι πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) ευρώ τιμωρείται όποιος τελεί κάποια από τις πράξεις των άρθρων 20 και 21 παράγραφος 1α: α) αν είναι υπάλληλος [άρθρο 13 στοιχείο σ' του Ποινικού Κώδικα (Π.Κ.)], ο οποίος λόγω της υπηρεσίας του ασχολείται με τα ναρκωτικά και ιδίως με τη φύλαξή τους ή τη δίωξη των παραβατών του νόμου αυτού ή ανήκει στο προσωπικό των καταστημάτων ή ιδρυμάτων της παραγράφου 2 εδάφιο α΄. Κατά δε την παρ. 2 του ως άνω άρθρου του ίδιου πιο πάνω νόμου «2. Με την ποινή της παραγράφου 1 τιμωρείται όποιος παράνομα: α) διακινεί ναρκωτικά σε στρατόπεδα ή άλλους χώρους των ενόπλων δυνάμεων, αστυνομικά κρατητήρια, σωφρονιστικά καταστήματα, καταστήματα ανηλίκων κάθε κατηγορίας, σχολικές μονάδες οποιοσδήποτε βαθμίδας εκπαιδευτικά ιδρύματα ή άλλες μονάδες κατάρτισης επιμόρφωσης ή μετεκπαίδευσης σε χώρους άθλησης, κατασκηνώσεων, φροντιστηρίων, σε χώρους παροχής κοινωνικών υπηρεσιών, σε χώρους συγκέντρωσης μαθητών ή σπουδαστών για εκπαιδευτικούς ή αθλητικούς σκοπούς». Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της εισαγωγής ναρκωτικών σε σωφρονιστικό κατάστημα, απαιτείται η εισαγωγή των ναρκωτικών ουσιών να τελείται προς διευκόλυνση ή πραγματοποίηση της κυκλοφορίας αυτών για οποιαδήποτε αιτία από άτομο σε άτομο εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων. Κατά το άρθρο 30 παρ.1 του ως άνω ν. 4139/2013 (Μεταχείριση εξαρτημένων χρηστών από ναρκωτικές ουσίες), "Όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών και δεν μπορούν να την αποβάλουν με τις δικές τους δυνάμεις, υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση ...». Κατά δε την παρ.4 αυτού "Δράστης, στο πρόσωπο του οποίου κατά το χρόνο της πράξης συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1, αν είναι υπαίτιος τέλεσης: α)Των πράξεων του άρθρου 29 παράγραφοι 1 και 2 παραμένει ατιμώρητος β) Των πράξεων του άρθρου 20 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους γ)....δ)των πράξεων του άρθρου 22 τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών", ενώ κατά την παρ. 5 του ίδιου άρθρου «Ο κατά νόμο ποινικός χαρακτήρας των πράξεων που τελέστηκαν από δράστη, στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1, κρίνεται με βάση την απειλούμενη στην παράγραφο 4 στοιχεία β΄ γ' και δ' ποινή». Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 42 παρ.1 του προϊσχύσαντος ΠΚ, «όποιος έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, τιμωρείται, αν το κακούργημα η πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη (αρ. 83 ΠΚ)». Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, πράξη που περιέχει αρχή εκτελέσεως είναι εκείνη, με την οποία αρχίζει η πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος, καθώς και εκείνη η ενέργεια, που τελεί σε τέτοια συνάφεια και οργανικό δεσμό με την πράξη, ώστε, στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρείται, κατά την κοινή αντίληψη, τμήμα αυτής που αμέσως οδηγεί στην πράξη, αν από οποιοδήποτε λόγο δεν ανακοπεί. Μετά την ισχύ του νέου Ποινικού Κώδικα, η διατύπωση της ως άνω διάταξης του άρ. 42 παρ. 1 ΠΚ, άλλαξε ως εξής: «1. Όποιος, έχοντας αποφασίσει να τελέσει έγκλημα, αρχίζει να εκτελεί την, περιγραφόμενη στο νόμο, αξιόποινη πράξη, τιμωρείται, αν το έγκλημα δεν ολοκληρώθηκε, με μειωμένη ποινή (άρθρο 83)». Η αλλαγή της διατύπωσης στην παρ. 1 του άρθρου 42 από «επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης» με τη φράση «αρχίζει να εκτελεί την περιγραφόμενη στο νόμο αξιόποινη πράξη», στοχεύει, όπως αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση του ΝΠΚ, στον σαφέστερο προσδιορισμό του περιεχομένου της αρχής εκτέλεσης του εγκλήματος ώστε να είναι πλέον σαφές ότι το έγκλημα μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται σε απόπειρα μόνο όταν έχει πραγματωθεί ένα τμήμα της αντικειμενικής του υπόστασης. Επομένως, μεταξύ της προγενέστερης διατύπωσης και της ήδη ισχύουσας, δεν υπάρχει ουσιώδης μεταβολή από την διαφορετική περιγραφή του ίδιου ουσιαστικά πράγματος, δηλαδή της αρχής εκτέλεσης στην απόπειρα, που είναι η πράξη με την οποία αρχίζει η πραγμάτωση της αντικειμενικής, υπόστασης του εγκλήματος, καθώς και εκείνη η ενέργεια, που τελεί σε τέτοια συνάφεια και οργανικό δεσμό με την πράξη, ώστε θεωρείται, κατά την κοινή αντίληψη τμήμα αυτής που αμέσως οδηγεί στην πράξη αν δεν ανακοπεί (ΑΠ 1288/2020, ΑΠ 31/2020). Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σε αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ.1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ’ είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά. Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ’ επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιό βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιό ή ποιά αποδεικτικά . μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά. Η συνδρομή του δόλου, κατ’ αρχήν, δεν απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία, διότι αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και αποδεικνύεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών και η σχετική με αυτόν αιτιολογία εμπεριέχεται στην κύρια επί της ενοχής αιτιολογία, μόνο δε όταν αξιώνονται πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και συγκεκριμένα είτε η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος), είτε η επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω σκοπού (έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης), ο δόλος απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία. Εξάλλου, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. ΄Ομως, δεν αποτελεί λόγο αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και των αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται ανεπίτρεπτα η περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του ότι από τα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύονται κατά το είδος τους αποδείχθηκαν τα εξής: «Αρχές Δεκεμβρίου 2015 περιήλθαν πληροφορίες στο Τμήμα Ασφαλείας Τρικάλων ότι, υπάλληλος του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων προμηθεύεται ναρκωτικές ουσίες (κοκαΐνη) και τις εισάγει στο προαναφερόμενο Κατάστημα Κράτησης. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ήταν κάτοχος επιβατικού οχήματος μάρκας ….. Μετά από έρευνα που πραγματοποίησαν τα αρμόδια όργανα του Τμήματος Ασφαλείας Τρικάλων διαπιστώθηκε ότι, το αναφερόμενο όχημα ήταν το υπ' αριθ. …. Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, μάρκας …., ιδιοκτησίας του πρώτου κατηγορουμένου ………. Ο πρώτος κατηγορούμενος τέθηκε υπό διακριτική επιτήρηση και απογευματινές ώρες της 9-12-2015 διαπιστώθηκε να κινείται με το υπ' αριθ. ….. αυτοκίνητο, προς το κέντρο της πόλης των Τρικάλων και αφού επιβίβασε έτερο άτομο, κατέληξε στη συμβολή των οδών …. και …….. Στο σημείο αποβιβάστηκε ο συνοδηγός, ο οποίος, αφού εισήλθε σε πολυκατοικία επί της οδού …., μετά από (10) λεπτά περίπου εξήλθε και επιβιβάστηκε στο όχημα του πρώτου κατηγορουμένου. Στη συνέχεια, ο πρώτος κατηγορούμενος και ο συνοδηγός του αναχώρησαν και κατευθύνθηκαν στην οδό Μετεώρων (Τρίκαλα), όπου και αποχώρησαν προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Το δεύτερο άτομο επιτηρήθηκε διακριτικά και διαπιστώθηκε να επιβιβάζεται στο υπ' αριθ. … Ι.Χ.Ε. αυτ/το. Από έρευνα που διενεργήθηκε, προέκυψε ότι, πρόκειται για τον δεύτερο κατηγορούμενο, …….., καθόσον το διαλαμβανόμενο όχημα ήταν ιδιοκτησίας του. Βραδινές ώρες της 16-12-2015, ο πρώτος κατηγορούμενος από κοινού με τον δεύτερο μετέβησαν με το ως άνω αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου και πάλι στην οδό ….. … (Τρίκαλα), όπου ο δεύτερος κατηγορούμενος εισήλθε και πάλι εντός της πολυκατοικίας, ο δε πρώτος κατηγορούμενος ανέμενε εντός του οχήματος του. Αφού εξήλθε ο δεύτερος κατηγορούμενος κατευθύνθηκαν και πάλι προς την οδό Μετεώρων και ακολούθως αποχώρησαν προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Η συνάντηση των δύο ανδρών και η μετάβαση τους στην οικοδομή στην οποία εισέρχονταν ο …. παραμένοντας ο …….. στο αυτοκίνητο, επαναλήφθηκε και άλλες φορές και συγκεκριμένα στις 23-12-2015 και 12-1-2016. Στις 8-2-2016, μετέβησαν και πάλι ο ….. και ο …… στην παραπάνω πολυκατοικία, με το αυτοκίνητο του …... Στη συνέχεια, και μετά την αναχώρησή τους από εκεί, μετέβησαν στο σημείο στο οποίο ο ….. . είχε αφήσει το αυτοκίνητο του (οδό …..) και αφού επιβιβάστηκε σ' αυτό κατευθύνθηκε προς το Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων. Η κίνησή του αυτή επιβεβαίωσε τις πληροφορίες των Αστυνομικών Αρχών ότι προμηθεύεται ναρκωτικές ουσίες (κοκαΐνη) τις οποίες στη συνέχεια τις εισάγει στο σωφρονιστικό κατάστημα. Έτσι, φθάνοντας έξω από το σωφρονιστικό κατάστημα, ακινητοποιήθηκε από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας Τρικάλων και κατά τη σωματική έρευνα που ακολούθησε βρέθηκε εντός της κερματοθήκης του πορτοφολιού του μία αυτοσχέδια σακούλα περιέχουσα ναρκωτική ουσία 0,7 γρ, η οποία μετά την εξέτασή της διαπιστώθηκε ότι ήταν κοκαΐνη. Ερωτώμενος σχετικώς, επιβεβαίωσε στους διενεργούντες τον έλεγχο αστυνομικούς ότι, μετέβαινε στο Κατάστημα Κράτησης, στο οποίο είναι ……., προκειμένου να διενεργήσει αιφνιδιαστικό έλεγχο ως ισχυρίστηκε, ενώ σχετικά με την ανευρεθείσα ναρκωτική ουσία, ανέφερε ότι την προμηθεύτηκε λίγη ώρα νωρίτερα, έναντι του χρηματικού ποσού των (100) ευρώ από τον τρίτο κατηγορούμενο. Ακολούθως διενεργήθηκε έρευνα στο κατάστημα Κράτησης Τρικάλων και δη στο γραφείο του πρώτου κατηγορουμένου όπου παρά την ένδειξη του αστυνομικού σκύλου περί ύπαρξης ναρκωτικών στο συρτάρι του γραφείου του πρώτου κατηγορουμένου ουδέν ανευρέθηκε. Στις 9-2-2016 εντοπίσθηκε ο τρίτος κατηγορούμενος και στη διενεργηθείσα έρευνα στην οικία του, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν: α) δέκα έξι (16) ανισοβαρείς αυτοσχέδιες συσκευασίες σε νάιλον περιτύλιγμα, οι οποίες περιείχαν ναρκωτική ουσία κοκαΐνη, συνολικού μεικτού βάρους ογδόντα οκτώ γραμμαρίων και τετρακοσίων χιλιοστογράμμων (88,4gr), μετά των περιτυλιγμάτων τους, β) μία (1) ζυγαριά ακρίβειας, μάρκας 'ΤΑΝΓΓΑ", χρώματος μαύρου, γ) ένα (1) πιστόλι, μάρκας ZASTAVA, μετά γεμιστήρα επτά (7) φυσιγγίων των 6,35mm,δ) εξήντα έξι (66) φυσίγγια 6,35mm,ε) ένα (1) μαχαίρι συνολικού μήκους (16,5) εκατοστών με μήκος λάμας (6,5) εκατοστών, στ) ένα (1) ψαλίδι και ζ) το χρηματικό ποσό των τετρακοσίων εξήντα πέντε (465) ευρώ. Ως αποδείχθηκε περαιτέρω οι ως άνω κατηγορούμενοι, ήτοι ο ….., ενώ ήταν ….. του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων και ο ………, στα Τρίκαλα, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, σε μη επαρκώς εξακριβωμένο χρόνο, πάντως από το μήνα Ιανουάριο του 2015, τουλάχιστον τρεις φορές μηνιαίως και το τελευταίο χρονικό διάστημα στις παραπάνω αναφερθείσες ημεροχρονολογίες ήτοι 9-12-2015, 16-12-2015, 23-12- 2015, 12-1-2016 και 8-2-2016 αγόρασαν από κοινού και κατόπιν συναπόφασης από τον έτερο συγκατηγορούμενο … μη εξακριβωμένες επακριβώς ποσότητες κοκαΐνης, πάντως περίπου ένα (1 γρ.) γραμμάριο τη φορά αντί του ποσού… των 100,00 ευρώ ανά γραμμάριο, τις οποίες κατείχαν υπό την έννοια της φυσικής εξουσίασης, ώστε να μπορούν ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνουν την ύπαρξη και κατά τη βούλησή τους να διαθέτουν πραγματικά. Τις ανωτέρω δε ποσότητες ναρκωτικών, που υπερέβαιναν την αναγκαία προς εξυπηρέτηση των προσωπικών τους αναγκών ποσότητα, αγόρασαν όχι για δική τους αποκλειστικά χρήση, αλλά με σκοπό την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ' οιονδήποτε τρόπο διακίνηση ναρκωτικών. Επίσης οι παραπάνω κατηγορούμενοι, ……. και ……… στα Τρίκαλα, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, σε μη επαρκώς εξακριβωμένο χρόνο, πάντως τουλάχιστον τρεις φορές μηνιαίως και το τελευταίο χρονικό διάστημα στις παραπάνω αναφερθείσες ημεροχρονολογίες ήτοι 9-12-2015, 16-12-2015, 23-12-2015 και 12-1-2016 κατείχαν από κοινού και κατόπιν συναπόφασης, ο δε …….. στις 8-2-2016 και κατά μόνας, μη εξακριβωμένες επακριβώς ποσότητες κοκαΐνης πάντως περίπου ένα (1 γρ.) γραμμάριο τη φορά, αντί του ποσού των 100,00 ευρώ ανά γραμμάριο, τις οποίες κατείχαν υπό την έννοια της φυσικής εξουσίασης ώστε να μπορούν ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνουν την ύπαρξη και κατά τη βούλησή τους να διαθέτουν πραγματικά. Τις ανωτέρω δε ποσότητες ναρκωτικών, που υπερέβαιναν την αναγκαία προς εξυπηρέτηση των προσωπικών τους αναγκών ποσότητα, κατείχαν όχι για δική τους αποκλειστικά χρήση, αλλά με σκοπό την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ' οιονδήποτε τρόπο διακίνηση ναρκωτικών. Ακόμη, ο παραπάνω πρώτος κατηγορούμενος …., στα Τρίκαλα στις 8-2-2016, όντας όπως προαναφέρθηκε, …. του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, ήτοι υπάλληλος κατά την έννοια του νόμου, επιχείρησε να εισάγει στο ανωτέρω σωφρονιστικό κατάστημα, με την παραπάνω ιδιότητα του, ποσότητα ναρκωτικών ουσιών και δη κοκαΐνης συνολικού μικτού βάρους (0,7 γρ.) μετά του περιτυλίγματος ωστόσο η πράξη του δεν ολοκληρώθηκε, όχι από δική του βούληση, αλλά επειδή κατελήφθη από αστυνομικούς του Τμιήματος Ασφαλείας Τρικάλων, οι οποίοι σε γενόμενη σωματική έρευνα λίγα μέτρα πριν εισέλθει σε αυτό, ανηύραν στην κατοχή του την παραπάνω ποσότητα. Ως δέχθηκε η εκκαλουμένη και οι δύο κατηγορούμενοι ήτοι ο ….. και ……. κατά το χρόνο εκείνο είχαν αποκτήσει την έξη της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών την οποία δεν μπορούσαν να αποβάλλουν με τις δικές τους δυνάμεις. Ο ισχυρισμός του πρώτου και του δεύτερου των κατηγορουμένων ότι τις παραπάνω ποσότητες κοκαΐνης προμηθευόταν από τον τρίτο κατηγορούμενο ως τοξικομανείς (η συνδρομή του ευεργετήματος τούτου του αναγνωρίστηκε πρωτοδίκως ως προαναφέρθηκε), επιπλέον δε για δική τους αποκλειστικά χρήση, ζητώντας να κριθούν ατιμώρητοι (29 παρ. 1 α' ΚΝΝ) πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος. Στην κρίση του αυτή οδηγείται το Δικαστήριο ενόψει των ποσοτήτων της συγκεκριμένης ναρκωτικής ουσίας, της συχνότητας των επιμέρους πράξεων αγοράς και κατοχής, των περιστάσεων υπό τις οποίες διενεργήθηκε η πράξη, με αγορά από τον τρίτο κατηγορούμενο ο οποίος και κατά το παρελθόν είχε απασχολήσει τις αρχές για διακίνηση ναρκωτικών, με κοινή δράση των δύο πρώτων κατηγορουμένων, που από κοινού αγόραζαν άγνωστες ποσότητες κοκαΐνης, οπωσδήποτε δε ενός (1) τουλάχιστον γραμμαρίου τη φορά, με εμφανή δράση του δεύτερου και κεκαλυμμένη του πρώτου, ο οποίος χρησιμοποιούσε πάντα το δικό του όχημα, αν και δεν μετέβαινε ο ίδιος στην οικία του τρίτου, η απόπειρα εισαγωγής στη Φυλακή από τον πρώτο των κατηγορουμένων ποσότητας κοκαΐνης που αγόρασαν, από κοινού με τον δεύτερο κατηγορούμενο, από τον τρίτο κατηγορούμενο, μαρτυρούν ότι οι άνωθεν ποσότητες ναρκωτικών δεν προοριζόταν για δική τους αποκλειστικά χρήση, αλλά η απόκτησή τους έγινε με σκοπό την καθοιονδήποτε τρόπο διακίνησή τους σε τρίτους. Την άνωθεν κρίση ενισχύει και το γεγονός ότι οι ανώνυμες πληροφορίες επαληθεύτηκαν ως προς την πράξη της εισαγωγής ναρκωτικών στο σωφρονιστικό κατάστημα από τον πρώτο κατηγορούμενο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν ήταν η πρώτη φορά στις 8- 2-2016 που ο ανωτέρω επεχείρησε την πράξη του αυτή, αν και αρνείται την κατ' επανάληψη διάπραξη της, ισχυριζόμενος ότι δεν ήξεραν τρίτοι ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών και δη κοκαΐνης. Ο αρνητικός της κατηγορίας ισχυρισμός του πρώτου κατηγορουμένου ότι δεν στοιχειοθετείται η δεύτερη πράξη της απόπειρας( εισαγωγής σε σωφρονιστικό κατάστημα από σωφρονιστικό υπάλληλο, διότι δεν άρχισε η εκτέλεση της πράξης αυτής, ουσία αβάσιμος παρίσταται καθόσον ο ίδιος κατελήφθη με το ως άνω ΙΧΕ αυτοκίνητό του προ του περιβόλου του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, ετοιμαζόμενος να εισέλθει εντός αυτού, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, βέβαια με σκοπό πραγματοποιήσεως αιφνιδιαστικού ελέγχου ως ισχυρίστηκε, πράγμα ψευδές ωστόσο, με βάση τα αποδειχθέντα ανωτέρω, η δε πράξη εισαγωγής ναρκωτικών, την οποία είχε ήδη αρχίσει να εκτελεί ανακόπηκε από τις ενέργειες των οργάνων δίωξης ναρκωτικών, που προέκριναν ότι τυχόν αναβολή του ελέγχου του θα έβλαπτε την αποκάλυψη τυχόν αδικημάτων περί ναρκωτικών, ενέργεια που αποδείχθηκε εκ των υστέρων ορθή». Στη συνέχεια το παραπάνω Δικαστήριο κήρυξε τον αναιρεσείοντα – κατηγορούμενο ένοχο ως εξαρτημένο για τις αξιόποινες πράξεις 1) της διακεκριμένης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με τη μορφή της αγοράς και της κατοχής αυτών από κοινού και κατά μόνας κατ’ εξακολούθηση και από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος και 2) της απόπειρας εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών σε σωφρονιστικό κατάστημα από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος, με το ακόλουθο διατακτικό: «1Α) Στα Τρίκαλα, από το μήνα Ιανουάριο του έτους 2015 έως και την 8.2.2016 με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, όντας υπάλληλος κατά την έννοια του νόμου (άρθρο 13 στοιχ. α' ΠΚ) και δη ως ανήκον στο προσωπικό του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, στη θέση του …… αυτού, διακίνησε υπό την έννοια ότι αγόρασε από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με το συγκατηγορούμενό του ………., ναρκωτικά κατά την έννοια του νόμου (άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 4139/2013), δηλαδή ουσίες με διαφορετική χημική δομή και διαφορετική δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα και με κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη μεταβολή της θυμικής κατάστασης του χρήστη και την πρόκληση εξάρτησης διαφορετικής φύσης, ψυχικής ή και σωματικής ποικίλου βαθμού και οι οποίες περιλαμβάνονται στον πίνακα Β περ. 3, του άρθρου 1 παρ. 2 του Ν. 3459/2006. Συγκεκριμένα, στον προαναφερόμενο τόπο και σε μη επαρκώς εξακριβωμένο χρόνο, πάντως τουλάχιστον τρεις φορές μηνιαίως και το τελευταίο χρονικό διάστημα στις εξής ημεροχρονολογίες, την 9.12.2015, 16.12.2015, 23.12.2015, 12.1.2016 και 8.2.2016 αγόρασε από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με το συγκατηγορούμενό του ………, από τον έτερο συγκατηγορούμενό τους ……….., μη εξακριβωμένες επακριβώς ποσότητες κοκαΐνης, πάντως περίπου ένα (1 γρ.) γραμμάριο τη φορά αντί του ποσού των 100,00 ευρώ/γραμμάριο, τις οποίες κατείχε υπό την έννοια της φυσικής εξουσίασής του, ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξη και κατά τη βούλησή του να διαθέτει πραγματικά. Τις ανωτέρω δε ποσότητες ναρκωτικών, που υπερέβαιναν την αναγκαία προς εξυπηρέτηση των προσωπικών του αναγκών ποσότητα, αγόρασε όχι για δική του αποκλειστικά χρήση, αλλά με σκοπό την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ' οιονδήποτε τρόπο διακίνηση ναρκωτικών. 1Β) Στα Τρίκαλα, από το μήνα Ιανουάριο του έτους 2015 έως και την 8.2.2016 με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, όντας υπάλληλος κατά την έννοια του νόμου (άρθρο 13 στοιχ. α' ΠΚ) και δη ως ανήκων στο προσωπικό του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, στη θέση του ……. αυτού, διακίνησε υπό την έννοια ότι κατείχε από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με το συγκατηγορούμενό του ……, και κατά μόνας, ναρκωτικά κατά την έννοια του νόμου (άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 4139/2013), δηλαδή ουσίες με διαφορετική χημική δομή και διαφορετική δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα και με κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη μεταβολή της θυμικής κατάστασης του χρήστη και την πρόκληση εξάρτησης διαφορετικής φύσης, ψυχικής ή και σωματικής ποικίλου βαθμού και οι οποίες περιλαμβάνονται στον πίνακα Β περ. 3, του άρθρου 1 παρ. 2 του Ν. 3459/2006. Συγκεκριμένα στον προαναφερόμενο τόπο και σε μη επαρκώς εξακριβωμένο χρόνο, πάντως τουλάχιστον τρεις φορές μηνιαίως και το τελευταίο χρονικό διάστημα στις εξής ημεροχρονολογίες, την 9.12.2015, 16.12.2015, 23.12.2015, 12.1.2016 κατείχε από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με το συγκατηγορούμενό του …………., και την 8.2.2016 κατά μόνας, μη εξακριβωμένες επακριβώς ποσότητες κοκαΐνης, πάντως περίπου ένα (1 γρ.) γραμμάριο τη φορά, αντί του ποσού των 100,00 ευρώ/γραμμάριο, τις οποίες κατείχε υπό την έννοια της φυσικής εξουσίασής του, ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξη και κατά τη βούλησή του να διαθέτει πραγματικά. Τις ανωτέρω δε ποσότητες ναρκωτικών, που υπερέβαιναν την αναγκαία προς εξυπηρέτηση των προσωπικών του αναγκών ποσότητα, κατείχε όχι για δική του αποκλειστικά χρήση, αλλά με σκοπό την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ' οιονδήποτε τρόπο διακίνηση ναρκωτικών. 2) Στα Τρίκαλα την 8.2.2016, όντας υπάλληλος κατά την έννοια του νόμου (άρθρο 13 στοιχ. α' ΠΚ) και δη ως ανήκων στο προσωπικό του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, στη θέση του ……. αυτού, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει το κακούργημα της εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών σε σωφρονιστικό κατάστημα, επιχείρησε πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, η δε πράξη του αυτή δεν ολοκληρώθηκε, όχι από δική του βούληση, αλλά από εξωτερικά εμπόδια. Συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, όντας …… του Κ.Κ. Τρικάλων, επιχείρησε να εισάγει στο ανωτέρω σωφρονιστικό κατάστημα, ποσότητα ναρκωτικών ουσιών- και δη κοκαΐνης, συνολικού μικτού βάρους (0,7 γρ.) μετά του περιτυλίγματος, ωστόσο η πράξη του δεν ολοκληρώθηκε, όχι από δική του βούληση, αλλά επειδή κατελήφθη από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας Τρικάλων, οι οποίοι σε γενόμενη σωματική έρευνα λίγα μέτρα πριν εισέλθει σε αυτό, ανηύραν στην κατοχή του την παραπάνω ποσότητα». Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώ-νονται, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην εν λόγω απόφασή του την απαιτούμενη από τις διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των άνω εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων οι αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους έκανε υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 2, 20 παρ. 1, 2, 22 παρ.1 περ.α΄ , 2 περ.α΄, 30 παρ. 1 και 4 περ.δ΄, 40, 41 ν. 4139/2013, σε συνδ. με το άρθρο 1 παρ. 1, 2 ΠΙΝ Β΄ αριθ. 3 ν. 3459/2006, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ώστε να στερήσει την απόφαση νόμιμης βάσης. Ειδικότερα στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνονται οι ακόλουθες κρίσιμες παραδοχές για τη στοιχειοθέτηση των αδικημάτων α) η ιδιότητα του αναιρεσείοντος ως υπαλλήλου – κατέχοντος τη θέση του ……. του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, β) το είδος της ναρκωτικής ουσίας (κοκαΐνη), την οποία αγόρασε αυτός από κοινού με τον συγκατηγορούμενό του …… από τον επίσης συγκατηγορούμενό του ….. και την οποία κατείχε από κοινού με τον ανωτέρω ……., αλλά και κατά μόνας με σκοπό να την προωθήσει σε τρίτους προς εμπορία, επιχείρησε δε να εισάγει στο ανωτέρω Σωφρονιστικό Κατάστημα υπό την ανωτέρω ιδιότητά του, ποσότητα εξ αυτής συνολικού μικτού βάρους 0,7 γραμ. μαζί με το περιτύλιγμα σε αυτοσχέδια σακκούλα, την οποία είχε τοποθετήσει εντός της κερματοθήκης του πορτοφολιού του, αλλά όμως δεν ολοκλήρωσε την πράξη του διότι κατελήφθη από αστυνομικούς, οι οποίοι σε γενόμενη σωματική έρευνα λίγα μέτρα πριν εισέλθει στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων βρήκαν στην κατοχή του την παραπάνω ποσότητα και τον συνέλαβαν. γ) ότι με κοινή δράση και μετά από συναπόφαση με το συγκατηγορούμενό του ……….. αγόραζε και κατείχε άγνωστες ποσότητες κοκαΐνης, οπωσδήποτε δε τουλάχιστον ενός (1) γραμμαρίου κάθε φορά, που υπερέβαιναν την αναγκαία ποσότητα προς εξυπηρέτηση των προσωπικών του αναγκών με σκοπό την παράνομη εμπορία, η οποία συνάγεται από τον τρόπο ενέργειας του αναιρεσείοντος ήτοι εμφανή δράση του συγκατηγορουμένου του και συγκεκαλυμμένη αυτού. δ) Ότι η προμήθεια και κατοχή των ναρκωτικών ουσιών δεν γινόταν για δική του αποκλειστικά χρήση και αυτό προκύπτει από τις ποσότητες της συγκεκριμένης ναρκωτικής ουσίας (κοκαΐνης), το χρόνο δράσης από Ιανουάριο του έτους 2015 έως και την 8ην-2-2016, τη συχνότητα των επιμέρους πράξεων αγοράς και κατοχής, από τις περιστάσεις υπό τις οποίες διενεργήθηκε η πράξη με από κοινού με τον συγκατηγορούμενό του αγορά της ναρκωτικής ουσίας και συγκεκαλυμμένη δράση του αναιρεσείοντος και την απόπειρα εισαγωγής εκ μέρους του αναιρεσείοντος στο σωφρονιστικό κατάστημα ποσότητας ναρκωτικής ουσίας ε) ότι οι επίδικες ποσότητες της ναρκωτικής ουσίας τις οποίες ο αναιρεσείων αγόραζε και κατείχε κατά το χρονικό διάστημα από Ιανουάριο του έτους 2015 έως και 8.2.2016 και σε μη εξακριβωμένο χρόνο, πάντως τρεις (3) φορές το μήνα και κατά το τελευταίο διάστημα στις 9.12.2015, 16.12.2015, 23.12.2015, 12.1.2016 και 8.2.2016 ήταν περίπου ένα (1) γραμμάριο τη φορά στ) ότι αμέσως μετά την αγορά της κοκαΐνης από τον ….. κατευθύνθηκε με το αυτοκίνητό του προς το Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων και καταλήφθηκε από τους αστυνομικούς προ του περιβόλου αυτού ενώ ετοιμαζόταν να εισέλθει εντός αυτού, οι οποίοι και τον συνέλαβαν και έτσι ανακόπηκε η πράξη του της εισαγωγής ναρκωτικών, την οποία είχε αρχίσει να εκτελεί. Συνεπώς ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ΄ και Ε΄ ΚΠοινΔ πρώτος λόγος αναίρεσης με τον οποίον πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και έλλειψη νόμιμης βάσης είναι αβάσιμος. Περαιτέρω το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της ουσίας με τις πλήρως αιτιολογημένες παραδοχές του για την ενοχή του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου απάντησε στους αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς αυτού α) ότι τις ποσότητες τις ναρκωτικής ουσίας κοκαΐνης που αυτός αγόραζε και κατείχε δεν τις προόριζε για δική του αποκλειστικά χρήση αλλά για τη διακίνησή τους σε τρίτους και β) ότι η κατάληψή του από αστυνομικούς προ του περιβόλου του σωφρονιστικού καταστήματος, έχοντας στην κατοχή του την αγορασθείσα από αυτόν ποσότητα κοκαΐνης στοιχειοθετεί την πράξη της απόπειρας εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών σε σωφρονιστικό κατάστημα με την ιδιότητα του σωφρονιστικού υπαλλήλου, ως εξαρτημένος και όχι αυτή της προμήθειας για αποκλειστική χρήση από τοξικομανή. Συνεπώς οι επιμέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου που περιέχονται στο πρώτο λόγο αναίρεσης με τις οποίες υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμες. Επίσης, όλες οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος που συμπεριλαμβάνονται στον ίδιο λόγο αναίρεσης και με τις οποίες αυτός διατυπώνει πλημμέλειες αναφερόμενες σε εσφαλμένη αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, με παράθεση σκέψεων και συλλογισμών, που, κατά την άποψη του, οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα, στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας και παραπόνων περί ασαφών και ελλιπών αιτιολογιών, που αφορούν την επί της ουσίας κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας και αποτελούν απλώς επιχειρήματα προς απόσειση της ενοχής του και αμφισβήτηση των εις βάρος του παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, είναι απαράδεκτες, διότι με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και έλλειψης νόμιμης βάσης πλήττουν ανεπιτρέπτως την ανέλεγκτη περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Κατά τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ,. Θ' ΚΠΔ λόγο αναίρεσης της απόφασης ιδρύει και η υπέρβαση εξουσίας, η οποία συντρέχει όταν το δικαστήριο άσκησε εξουσία που δεν του παρέχεται από το νόμο. Η υπέρβαση εξουσίας εμφανίζεται υπό τη θετική και την αρνητική μορφή. Θετική υπέρβαση υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αποφάσισε για ζήτημα που δεν υπαγόταν στη δικαιοδοσία του, ενώ αρνητική όταν παρέλειψε να αποφασίσει για ζήτημα που είχε υποχρέωση στα 4 πλαίσια της δικαιοδοσίας του. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 33 παρ. 1 του ν. 4139/2013 «1. Μετά την ολοκλήρωση με επιτυχία θεραπευτικού προγράμματος σωματικής και ψυχικής απεξάρτησης εγκεκριμένου κατ' άρθρο 51 οργανισμού, που πιστοποιείται εγγράφως από τον επιστημονικό διευθυντή του οικείου προγράμματος:... γ) Το δικαστήριο αναγνωρίζει ελαφρυντική περίσταση κατά την επιμέτρηση της ποινής υποχρεωτικά στον δράστη που έχει τελέσει εγκλήματα από αυτά που αναφέρονται στα άρθρα 31 και 32 και δυνητικά στις λοιπές περιπτώσεις εγκλημάτων». Όπως προκύπτει δε από το άρθρο 51 του ν. 4139/2013, μεταξύ των εγκεκριμένων οργανισμών ή φορέων για την υλοποίηση των δράσεων που μνημονεύονται στα άρθρα 30-35 είναι και το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ). Συνεπώς με την συνδρομή της άνω προϋποθέσεως, της επιτυχούς ολοκλήρωσης εγκεκριμένου θεραπευτικού προγράμματος απεξάρτησης υποχρεωτικά χορηγείται από το Δικαστήριο το παραπάνω ελαφρυντικό (και) στις περιπτώσεις διακεκριμένης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με την μορφή της αγοράς κατοχής ναρκωτικών από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος από δράστη εξαρτημένο και απόπειρας εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών σε σωφρονιστικό κατάστημα από υπάλληλο σωφρονιστικού καταστήματος, από δράστη εξαρτημένο του άρθρου 22 παρ. 1 περ. α, 2 περ. α (σε συνδ με το άρθρο 30 παρ. 4 δ) του Ν. 4139/2013, λόγω της άνω παραπομπής στο άρθρο 32 του νόμου αυτού, το οποίο παραπέμπει στα εγκλήματα του άρθρου 31, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα εγκλήματα του άρθρου 22 και 30 παρ. 4 (ΑΠ 863/2022). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ο αναιρεσείων ισχυρίστηκε δια του συνηγόρου του, ότι παρακολούθησε το πρόγραμμα απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ το οποίο και ολοκλήρωσε επιτυχώς επικαλούμενος προς απόδειξη του ισχυρισμού του το υπ' αριθ. πρωτ. ΚΕΘΕΑ: ΑΚΥ/…/9.9.2021 έγγραφο του ΚΕΘΕΑ, που αναγνώστηκε, σύμφωνα με το οποίο πιστοποιείται δια του υπογράφοντος αυτό Προέδρου του ΔΣ του ΚΕΘΕΑ ότι αυτός (αναιρεσείων) συμμετείχε στο εγκεκριμένο (άρθρο 56 ν.4139/2013) πρόγραμμα της Ανοιχτής Δομής Υποστήριξης του ΚΕΘΕΑ ΕΞΟΔΟΣ του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) από τις 14.6.16 έως τις 22.1.17 και ότι από τις 22.1.2017 που ολοκλήρωσε την κύρια φάση παραμονής στην Ανοιχτή Δομή Υποστήριξης του ΚΕΘΕΑ ΕΞΟΔΟΣ εντάχθηκε και συμμετείχε στη φάση της Κοινωνικής Επανένταξης του προγράμματος ΚΕΘΕΑ ΕΞΟΔΟΣ, μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας έως τις 22.1.18, από τότε δε (από 22.1.18) που ολοκλήρωσε το Θεραπευτικό Πρόγραμμα ΚΕΘΕΑ ΕΞΟΔΟΣ συμμετείχε σε υποστηρικτικές θεραπευτικές διαδικασίες και στις 5.6.19 αποφοίτησε επίσημα από το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ). Το δευτεροβάθμιο όμως Δικαστήριο σιωπηρά απέρριψε τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου και νυν αναιρεσείοντος για την αναγνώριση στο πρόσωπό του της εν λόγω ελαφρυντικής περίστασης, την οποία μάλιστα όφειλε να αναγνωρίσει και οίκοθεν. Συνεπώς, ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε΄ και Θ΄ ΚΠοινΔ με τον οποίον πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 33 παρ. 1γ΄ του ν. 4139/2013 και αρνητική υπέρβαση εξουσίας είναι βάσιμος. Κατ’ ακολουθίαν πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τον αναιρεσείοντα, μόνο κατά το μέρος της που δεν αποφάνθηκε περί της συνδρομής στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 33 παρ.1 στοιχ. γ του ν. 4139/2013 και ως προς τις διατάξεις περί επιβολής ποινής και περί επιμετρήσεως συνολικής ποινής σ’ αυτόν και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αντίστοιχο μέρος της για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). Κατά τα λοιπά η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ εν μέρει την υπ’ αριθ. 194/2022 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας ως προς τον αναιρεσείοντα ….. και μόνο κατά το μέρος της που δεν αποφάνθηκε περί της συνδρομής στο πρόσωπό του, της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 33 παρ. 1 στοιχ. γ΄ του ν. 4139/2013 και ως προς τις διατάξεις περί επιβολής ποινής και περί επιμετρήσεως συνολικής ποινής. ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για νέα συζήτηση, στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατά τα λοιπά την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της παραπάνω απόφασης. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Μαρτίου 2023. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιουλίου 2023. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ