ΑΠ  1111/2023

-Ποινική διαπραγμάτευση

-Κατ' οίκον έκτιση ποινής νοσούντων  από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και υποβάλλονται σε τακτική αιμοκάθαρση.

Απαιτείται  η σαφής διακρίβωση της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας με γνωματεύσεις δύο ιατρών δημοσίου νοσοκομείου σωρευτικά δε και η υποβολή του πάσχοντος σε τακτική αιμοκάθαρση,

Αριθμός 1111/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Φραγκάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 42/2022 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελένη Κατσούλη, Δημήτριο Τράγκα, Ελένη Μπερτσιά - Εισηγήτρια και Διονύσιο Παλλαδινό, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 5 Απριλίου 2022, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευδοκίας Πούλου, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας αντεισαγγελέως Εφετών Θεσσαλονίκης, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 784/2021 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενο τον P  M  του Α , κάτοικο Θεσσαλονίκης που δεν εμφανίστηκε.

Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα Αντεισαγγελέας Εφετών Θεσσαλονίκης, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17-1-2022 με αριθμό 1/2022 αίτησή της, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 76/2022.

Αφού άκουσε

Tην Εισαγγελέα αφού αναφέρθηκε στην προκειμένη αίτηση, πρότεινε να γίνει δεκτή.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση, από 17-1-2022 αίτηση αναίρεσης της Αντεισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης κατά της 784/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, έχει ασκηθεί νομότυπα, ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης και εμπρόθεσμα με λόγο την εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικών ποινικών διατάξεων (άρθρο 551 παρ.5 εδ. τελευταίο, σε συνδυασμό με άρθρα 465, 473 παρ.2,3, 510 παρ.1 στοιχ. Ε¹ του ΚΠοινΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατ' ουσίαν σαν να ήταν παρών ο κατηγορούμενος …..  του……  , κάτοικος Θεσσαλονίκης (άρθρο 512 σε συνδυασμό με 340 παρ.4 του ΚΠοινΔ) ο οποίος δεν εμφανίστηκε αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση και έγινε η συζήτηση αυτής όπως προκύπτει από τα από 21-2-2022 και 15- 2-2022 αποδεικτικά επίδοσης του υπαρχιφύλακα του AT Τούμπας Τριανδρίας Χ.  Μ.  και του Ν.  Ι.  Επιμελητή Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ροδόπης προς τον κατηγορούμενο και την αντίκλητο δικηγόρο του Σ. Σ. αντίστοιχα(άρθρα 155 παρ. ια', 166 του ΚΠοινΔ). Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 303 παρ.1, 2, 3, 4 και 6 του κυρωθέντος και ισχύοντος από 1-7-2019 νέου Κ.Π.Δ. <<1. Στις περιπτώσεις των αυτεπαγγέλτως διωκομένων εγκλημάτων, εξαιρουμένων των κακουργημάτων: α) που απειλούνται και με ποινή ισόβιας κάθειρξης και β) που προβλέπονται στο άρθρο 187Α ΠΚ και στο δέκατο ένατο κεφάλαιο του ΠΚ, ο κατηγορούμενος δικαιούται μέχρι την τυπική περάτωση της κύριας ανάκρισης ή της προανάκρισης να ζητήσει εγγράφως ο ίδιος ή διά του συνηγόρου του την έναρξη της διαδικασίας ποινικής διαπραγμάτευσης, αντικείμενο της οποίας μπορεί να είναι μόνο η επιβλητέα κύρια ή παρεπόμενη ποινή. 2. Μετά την υποβολή του ανωτέρω αιτήματος... .3... .4       6. Μέσα σε πέντε ημέρες από τη σύνταξη του πρακτικού διαπραγμάτευσης, η υπόθεση εισάγεται με απευθείας κλήση στο Μονομελές Εφετείο επί κακουργημάτων και στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο επί πλημμελημάτων. Στον απάντα κατηγορούμενο ορίζεται υποχρεωτικά ως συνήγορος ο αναφερόμενος στο πρακτικό διαπραγμάτευσης και αν αυτός κωλύεται άλλος συνήγορος από τον πίνακα του οικείου δικηγορικού συλλόγου. Το δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση κηρύσσει ένοχο τον κατηγορούμενο βάσει του πρακτικού διαπραγμάτευσης και των στοιχείων της δικογραφίας και επιβάλλει σε αυτόν, εφαρμόζοντας τα κριτήρια του άρθρου 79 ΠΚ ποινή, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει την συμφωνηθείσα μεταξύ εισαγγελέα και κατηγορούμενου. Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, χωρίς να δεσμεύεται από το πρακτικό διαπραγμάτευσης, τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 368 περ. β' και γ' και δικαιούται να μεταβάλλει τον νομικό χαρακτηρισμό της πράξης μόνο προς όφελος   του κατηγορουμένου.>>

Με τις παραπάνω διατάξεις εισάγεται και στην ελληνική έννομη τάξη ο θεσμός του "Plea Bargaining", κεντρικό χαρακτηριστικό γνώρισμα του οποίου είναι η ανταλλαγή της ομολογίας με την επιβολή μειωμένης ποινής. Η εναλλακτική αυτή διαδικασία, φέρει τα εξής χαρακτηριστικά: α) Η ποινική διαπραγμάτευση λαμβάνει χώρα μεταξύ του συνηγόρου του κατηγορουμένου και του εισαγγελέα και το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης περιορίζεται στην επιβλητέα ποινή. Το σχετικό πλαίσιο ποινής διαμορφώνεται στην παρ.4 του άρθρου 303 σε χαμηλότερα επίπεδα από εκείνα που προβλέπονται σε περίπτωση αναγνώρισης ελαφρυντικών περιστάσεων, ώστε αυτό να λειτουργεί ως κίνητρο εφαρμογής της διαδικασίας αυτής, β) Η εφαρμογή του νέου αυτού θεσμού σε ευρύ κύκλο εγκλημάτων συνδέεται με τη διακριτική ευχέρεια του εισαγγελέα να αξιολογήσει αν τα χαρακτηριστικά ορισμένης εγκληματικής συμπεριφοράς (π.χ. είδος εγκλήματος, συνθήκες τέλεσης, προσωπικότητα υπαιτίου) είναι τέτοια, ώστε να παρακάμπτεται η τακτική ποινική διαδικασία και να ακολουθεί ως ανταμοιβή της ομολογίας η μειωμένη ποινή, γ) Με την ομολογία του κατηγορουμένου νόμιμα αποδεικνύεται η ενοχή του για το αδίκημα ή τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται και έτσι δεν παραβιάζεται ευθέως το τεκμήριο αθωότητας, οριζόμενο υπέρ του. δ) Θεσπίστηκε η δυνατότητα του δικαστηρίου να μειώσει περαιτέρω τη συμφωνηθείσα ποινή, κατά τρόπο ώστε η προσυμφωνηθείσα ποινή να είναι η ανωτέρα δυνατή, έτσι ώστε να διαφυλάσσεται και η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης να κατοχυρώνεται. ε) Προβλέφθηκε η δυνατότητα του δικαστηρίου, πριν καταγνώσει την προσυμφωνηθείσα ποινή, να ερευνήσει τη νομική βασιμότητα ή άλλους λόγους που αποκλείουν την ποινική ευθύνη και στην περίπτωση αυτή να αθωώσει παρά το "plea bargaining" τον κατηγορούμενο ή να προσδώσει στην πράξη τον προσήκοντα νομικό χαρακτηρισμό μόνο προς όφελος του κατηγορουμένου.  Περαιτέρω σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 105 ΠΚ, όπως αυτό ίσχυε κατά το χρόνο δημοσίευσης της ως άνω απόφασης «1. Όποιος καταδικάστηκε σε ποινή στερητική της ελευθερίας έως δεκαπέντε έτη και έχει υπερβεί το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας εκτίει την ποινή ή το υπόλοιπο της ποινής στην κατοικία του, εκτός αν το δικαστήριο, με ειδική αιτιολογία, κρίνει ότι η έκτιση της ποινής σε κατάστημα κράτησης είναι απολύτως αναγκαία για να αποτραπεί από την τέλεση άλλων αντίστοιχης βαρύτητας εγκλημάτων. Αν το πιο πάνω όριο ηλικίας έχει συμπληρωθεί κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, αποφασίζει το δικαστήριο που επιβάλλει την ποινή. Σε κάθε άλλη περίπτωση αποφασίζει το συμβούλιο πλημμελειοδικών της περιοχής που εδρεύει το δικαστήριο αυτό, μετά από αίτηση του καταδικασθέντος. 2. Η διάταξη της προηγούμενης παραγράφου ισχύει, ανεξαρτήτως ποινής, και για τις μητέρες που έχουν την επιμέλεια ανήλικων τέκνων, τα οποία δεν έχουν συμπληρώσει το όγδοο έτος της ηλικίας τους. Ισχύει επίσης, χωρίς τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1, για εκείνους που νοσούν από σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου, από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και υποβάλλονται σε τακτική αιμοκάθαρση, από ανθεκτική φυματίωση ή είναι τετραπληγικοί, από κίρρωση του ήπατος με αναπηρία άνω του εξήντα επτά τοις εκατό (67%), από γεροντική άνοια ή από κακοήθη νεοπλάσματα τελικού σταδίου. Για τη διακρίβωση των προϋποθέσεων του προηγούμενου εδαφίου απαιτείται γνωμάτευση δύο ιατρών δημόσιου νοσοκομείου. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Υγείας μπορεί να προστίθενται και άλλα είδη ασθενειών ανάλογης βαρύτητας. 3. Το δικαστήριο ή το δικαστικό συμβούλιο εάν κατά τις προηγούμενες παραγράφους αντικαταστήσει την στερητική της ελευθερίας ποινή με έκτισή της στην κατοικία, μπορεί να επιβάλει στον καταδικασθέντα κατάλληλους κατά την κρίση του όρους από  εκείνους που αναφέρονται στο άρθρο 99 παρ. 2 περιπτώσεις δ' έως στ', με ανάλογη εφαρμογή της παρ. 4 του ίδιου άρθρου, ή έκτιση με ηλεκτρονική επιτήρηση. Το δικαστικό συμβούλιο μπορεί να ανακαλέσει την έκτιση της ποινής στην κατοικία αν διαπιστωθεί ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2.» Ήδη με το άρθρο 17 Ν 4855/2021, τροποποιήθηκε το ως άνω άρθρο και πλέον έχει ως εξής: «1. Όποιος καταδικάστηκε σε πρόσκαιρη στερητική της ελευθερίας ποινή και έχει υπερβεί το εβδομηκοστό (70ό) έτος της ηλικίας εκτίει την ποινή ή το υπόλοιπο της ποινής στην κατοικία του, εκτός αν το δικαστήριο, με ειδική αιτιολογία, κρίνει ότι η έκτιση της ποινής σε κατάστημα κράτησης είναι απολύτως αναγκαία για να αποτραπεί από την τέλεση άλλων αντίστοιχης βαρύτητας εγκλημάτων. Αν το πιο πάνω όριο ηλικίας έχει συμπληρωθεί κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, αποφασίζει το δικαστήριο που επιβάλλει την ποινή. Σε κάθε άλλη περίπτωση αποφασίζει το συμβούλιο πλημμελειοδικών της περιοχής που εδρεύει το δικαστήριο αυτό, μετά από αίτηση του καταδικασθέντος. Το βούλευμα που απορρίπτει την αίτηση υπόκειται σε έφεση. 2. Η διάταξη της προηγούμενης παραγράφου ισχύει, ανεξαρτήτως ποινής, και για τις μητέρες που έχουν την επιμέλεια ανήλικων τέκνων, μέχρι τη συμπλήρωση του όγδοου (8ου) έτους της ηλικίας τους και ασκείται άπαξ. Ισχύει επίσης, χωρίς τις προϋποθέσεις της παρ. 1, για εκείνους που νοσούν από σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου, από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και υποβάλλονται σε τακτική αιμοκάθαρση, από ανθεκτική φυματίωση ή είναι τετραπληγικοί, από κίρρωση του ήπατος με αναπηρία άνω του εξήντα επτά τοις εκατό (67%), από γεροντική άνοια ή από κακοήθη νεοπλάσματα τελικού σταδίου. Για τη διακρίβωση των προϋποθέσεων του προηγούμενου εδαφίου απαιτείται γνωμάτευση δύο ιατρών δημόσιου νοσοκομείου. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Υγείας μπορεί, ύστερα από γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.), να προστίθενται και άλλα είδη ασθενειών ανάλογης βαρύτητας. 3. Το δικαστήριο ή το δικαστικό συμβούλιο εάν κατά τις προηγούμενες παραγράφους αντικαταστήσει την στερητική της ελευθερίας ποινή με έκτισή της στην κατοικία, μπορεί να επιβάλει στον καταδικασθέντα κατάλληλους κατά την κρίση του όρους από εκείνους που αναφέρονται στο άρθρο 99 παρ. 2 περιπτώσεις δ' έως στ', με ανάλογη εφαρμογή της παρ. 4 του ίδιου άρθρου, ή έκτιση με ηλεκτρονική επιτήρηση. Το δικαστικό συμβούλιο μπορεί να ανακαλέσει την έκτιση της ποινής στην κατοικία, αν διαπιστωθεί ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των παρ. 1 και 2 ή ότι ο καταδικασθείς αδικαιολογήτους δεν εκτίει πραγματικά την ποινή στην κατοικία. Για την ανάκληση εφαρμόζεται ανάλογα η παρ. 3 του άρθρου 110 ΠΚ. 4. 0 αρμόδιος για την έκτιση της ποινής εισαγγελέας δύναται: α) να χορηγεί άδεια εξόδου από την κατοικία για αποδεδειγμένα σοβαρούς λόγους, β) να παραγγέλλει το αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα του τόπου κατοικίας του καταδικασθέντος να ελέγχει την πραγματική κατ' οίκον έκτιση της ποινής.» Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι οι προϋποθέσεις του νόμου για την έκτιση της ποινής στην κατοικία, δεν έχουν μεταβληθεί ούτε και μετά την ισχύ του Ν 4855/2021. Συγκεκριμένα, καθ' όσον αφορά στους πάσχοντες από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, απαιτείται σωρευτικά να υποβάλλονται σε τακτική αιμοκάθαρση, ενώ για την διαπίστωση του γεγονότος αυτού, ήτοι της πάθησης, αλλά και της υποβολής σε τακτική αιμοκάθαρση, απαιτείται η γνωμάτευση δύο ιατρών δημοσίου νοσοκομείου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, με την προσβαλλόμενη, με αριθμό 784/2021, απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, το δικαστήριο επιλήφθηκε της υπόθεσης, μετά τη σύνταξη των από 14/7/2021 πρακτικών ποινικής διαπραγμάτευσης, μετά την ομολογία του P  M , καθώς και των συγκατηγορουμένων του, για τις πράξεις, για τις οποίες κατηγορείτο ότι τέλεσε. Για τον κατηγορούμενο συντάχθηκε το με αριθμό 25/14.7.2021 πρακτικό ποινικής διαπραγμάτευσης της Αντεισαγγελέως Εφετών Θεσσαλονίκης, με το οποίο συμφωνήθηκε ρητά μεταξύ της ως άνω Εισαγγελέως και του κατηγορουμένου, να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης 4 ετών για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο και φυλάκιση 3 μηνών και συνολική ποινή φυλάκισης των 24 ετών και 30 ημερών, εκτιτέα 8 ετών, η οποία συμφωνήθηκε ρητά να εκτιθεί με φυλάκισή του σε Κατάστημα Κράτησης. Στη συνέχεια η υπόθεση εισήχθη στο δικαστήριο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 303 παρ. 6 ΚΠΔ. Το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, αφού κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο για τις πράξεις της μεταφοράς πολιτών τρίτων χωρών που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, από κοινού, κατά συρροή, από κερδοσκοπία και κατ' επάγγελμα, καθώς και της οδήγησης οχήματος χωρίς άδεια ικανότητας οδήγησης (άρθρα 94 παρ. 1 ΠΚ, 30 παρ. 1 β, γ Ν 4251/2014 και 94 παρ. 1, 4 ΚΟΚ), του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο και φυλάκιση 3 μηνών για την δεύτερη πράξη και συνολική ποινή φυλάκισης 24 ετών και 30 ημερών, εκτιτέα 8 ετών, ήτοι τη συμφωνηθείσα με το πρακτικό ποινικής διαπραγμάτευσης ποινή, ενώ στη συνέχεια έκανε δεκτή την αίτηση του καταδικασθέντος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 105 ΠΚ, περί κατ’ οίκον έκτισης της ποινής, μεταβάλλοντας έτσι τον τρόπο έκτισης της ποινής, ο οποίος, κατά το πρακτικό ποινικής διαπραγμάτευσης, είχε προσδιοριστεί με την φυλάκιση του κατηγορουμένου σε Κατάστημα Κράτησης. Συγκεκριμένα το δικαστήριο δέχθηκε, κατ' αντιγραφή, τα ακόλουθα: «...Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν, προέκυψαν τα ακόλουθα: ο τέταρτος κατηγορούμενος , P  M  , πάσχει από νευρογενή κύστη επί εδάφους μηνιγγομυελοκήλης και χρησιμοποιεί μόνιμο καθετήρα από την ηλικία των 14 ετών λόγω ακούσιας απώλειας ούρων. Την 1/11/2018 υπεβλήθη σε βιντεοουροδυναμικό έλεγχο και διαπιστώθηκε ότι πάσχει από μικρής χωρητικότητας ουροδόχο κύστη με αυξημένες πιέσεις, κατάσταση που είναι επικίνδυνη για το ήδη επιβαρυμένο ανώτερο ουροποιητικό (βλ. από 6/11/2018 πόρισμα Επιμελητή Β Ουρολογικής κλινικής ΓΝ Αγιος Παύλος , Β. Σακαλή). Σύμφωνα με το ενημερωτικό σημείωμα του ΓΝ Θεσσαλονίκης «Αγιος Παύλος» ως διάγνωση εξόδου για τον ανωτέρω ασθενή αναφέρεται «μικρής χωρητικότητας, χαμηλής ευενδοτότητας, υπερδραστήρια κύστη. Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια». Ο κατηγορούμενος υπεβλήθη σε νεφρόγραμμα - σπινθηρογράφημα των νεφρών στο ΑΧΕΠΑ και στο σχετικό πόρισμα του Διευθυντή του εργαστηρίου πυρηνικής ιατρικής Α. Δ, αναφέρεται ότι «Νεφροί με καθυστερημένη χρονικά αλλά ικανοποιητικά σε όγκο αιματική προσφορά και έκπτωση λειτουργικότητας, οφειλόμενη περισσότερο στον αριστερό νεφρό. Ευρήματα, τα οποία συνηγορούν υπέρ της χρόνιας νεφρικής δυσλειτουργίας». Από την 22/2/2021 έως την 26/2/2021 ο κατηγορούμενος νοσηλεύτηκε στο ΑΧΕΠΑ για «λοίμωξη του ουροποιητικού- χρόνια νεφρική ανεπάρκεια». Στο σχετικό ενημερωτικό σημείωμα του Διευθυντή της Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής του ΓΝ Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ, X. Σ., αναφέρεται ως διάγνωση εξόδου «παρόξυνση ΧΝΑ σε αποδρομή...» .Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο ανωτέρω κατηγορούμενος πάσχει από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και συνεπώς νόμιμη συντρέχει περίπτωση εν προκειμένω να διαταχθεί κατ’ άρθρο 105 ΠΚ η έκτιση της ποινής του στην κατοικία του ».Έτσι όμως που έκρινε το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη με αριθμό 784/2021 απόφασή του εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 105 ΚΠΔ σύμφωνα με την οποία απαιτείται ειδικότερα η σαφής διακρίβωση της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας με γνωματεύσεις δύο ιατρών δημοσίου νοσοκομείου σωρευτικά δε και η υποβολή του πάσχοντος σε τακτική αιμοκάθαρση, στοιχεία τα οποία δεν επιβεβαίωσε αρκούμενο μόνο στη διαπίστωση της πάθησης του καταδικασθέντος με τις γνωματεύσεις των δύο ιατρών. Συγκεκριμένα ούτε στην αιτιολογία της σχετικής διάταξης του,  ούτε σε άλλο σημείο της προσβαλλόμενης απόφασης διαλαμβάνεται ότι ο καταδικασθείς υποβάλλεται σε τακτική αιμοκάθαρση _} ούτε τούτο προκύπτει επίσης από κάποιο αναφερόμενο στην απόφαση αποδεικτικό στοιχείο. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως της Αντεισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης για εσφαλμένη ερμηνεία των προαναφερόμενων διατάξεων είναι βάσιμος. Μετά ταύτα, πρέπει κατά το άρθρο 519 του ΚΠΔ, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση ως προς τον τρόπο έκτισης της ποινής και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 522 ΚΠΔ, όπως αντικ. με το άρθρο 159 του Ν. 4598/2021 (ΦΕΚ Α215).ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣΔέχεται την από 17-1-2022 αίτηση αναίρεσης (με αρ. εκθ. 1/1 7-1-2022) της Αντεισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης.Αναιρεί την υπ' αριθμό 784/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς τον τρόπο έκτισης της ποινής.

Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Αυγούστου 2023.