ΠΕΡΙΛΗΨΗ : ΧΡΕΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ – Ως χρόνος βεβαίωσης του χρέους νοείται ο χρόνος της υπό ευρεία έννοια βεβαίωσης, με την οποία προσδιορίζεται η σχετική χρηματική οφειλή (ως προς το είδος, το ποσό και τον υποκείμενο της) και εγγράφεται από τον προϊστάμενο της ΔΟΥ ή από άλλο αρμόδιο όργανο στους τηρούμενους καταλόγους (φορολογικούς κλπ.) και η οποία συνιστά την ατομική διοικητική πράξη και τον εκτελεστό νόμιμο τίτλο σε βάρος του οφειλέτη. Ενώ, ως χρόνος καταβολής του χρέους νοείται ο χρόνος της υπό στενή έννοια (ταμειακής) βεβαίωσής του, με την οποία αυτό καταγράφεται στο βιβλίο εισπρακτέων εσόδων και εμφανίζεται ως δημόσιο έσοδο κατά την έννοια του άρθρου 1 του ΚΕΔΕ, καθιστώντας (κατά κανόνα) ταμειακά ληξιπρόθεσμη τη σχετική απαίτηση (ΑΠ 1177/2017, ΑΠ 1513/2016).
Απόφαση 266 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 266/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου - Εισηγήτρια και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 9 Μαρτίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Ακριτίδη, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Α. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γκούσκο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6145/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθ. πρωτ. 1034/2018 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 217/2018.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
I. Η υπό κρίση, υπ' αρ. πρωτ. 1034/2018, αίτηση-δήλωση προς την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αρ. 6145/2017 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της μη καταβολής χρεών στο Δημόσιο και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών, η οποία ανεστάλη επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ) . Είναι συνεπούς τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν .
II. Κατά τη διάταξη του άρθρου 25 παρ.1 του ν. 1882/1990, όπίος ισχύει μετά τις διαδοχικές αντικαταστάσεις και τροποποιήσεις του με τα άρθρα 34 παρ. 1 του ν. 3220/2004. 3 παρ.1 ν.3943/2011, 20 του ν.4321/2015 (ΦΕΚ Α 32/ 21.3.2015) και 8 ν.4335/2015 "Όποιος δεν καταβάλλει τα βεβαιωμένα στη Φορολογική Διοίκηση χρέη προς το Δημόσιο, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων (4) μηνών τιμωρείται με ποινή φυλάκισης: α) Ενός (1) τουλάχιστον έτους, εφόσον το συνολικό χρέος από κάθε αιτία, συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του πίνακα χρεών, υπερβαίνει το ποσό των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ. β) Τριών (3) τουλάχιστον ετών, εφόσον το συνολικό χρέος, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ανωτέρω περίπτωση α', υπερβαίνει το ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ. Η ποινική δίωξη ασκείται ύστερα από αίτηση του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ή των ελεγκτικών κέντρων ή του τελωνείου προς τον εισαγγελέα πρωτοδικών της έδρας τους, που συνοδεύεται υποχρεωτικά από πίνακα χρεών συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων. Η πράξη μπορεί να κριθεί ατιμώρητη. εάν το ποσό που οφείλεται εξοφληθεί μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε οποιονδήποτε βαθμό".
Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι κρίσιμα στοιχεία θεμελίωσης του σχετικού εγκλήματος, που πρέπει να προσδιορίζονται στην καταδικαστική απόφαση, για να υπάρχει η απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, είναι: α) Η αρμόδια αρχή που βεβαίωσε το χρέος, β) το ύψος του χρέους, γ) ο τρόπος πληρωμής του, δ) ο ακριβής χρόνος καταβολής του χρέους και ε) η μη πληρωμή του ενοποιημένου χρέους κατά τη λήξη του τετραμήνου από τον χρόνο που αυτό έπρεπε να καταβληθεί, οπότε προσδιορίζεται έμμεσα και ο χρόνος τέλεσης της πράξης. Εξάλλου, ως χρόνος βεβαίωσης του χρέους νοείται ο χρόνος της υπό ευρεία έννοια βεβαίωσης, με την οποία προσδιορίζεται η σχετική χρηματική οφειλή (ως προς το είδος, το ποσό και τον υποκείμενο της) και εγγράφεται από τον προϊστάμενο της ΔΟΥ ή από άλλο αρμόδιο όργανο στους τηρούμενους καταλόγους (φορολογικούς κλπ.) και η οποία συνιστά την ατομική διοικητική πράξη και τον εκτελεστό νόμιμο τίτλο σε βάρος του οφειλέτη. Ενώ, ως χρόνος καταβολής του χρέους νοείται ο χρόνος της υπό στενή έννοια (ταμειακής) βεβαίωσής του, με την οποία αυτό καταγράφεται στο βιβλίο εισπρακτέων εσόδων και εμφανίζεται ως δημόσιο έσοδο κατά την έννοια του άρθρου 1 του ΚΕΔΕ, καθιστώντας (κατά κανόνα) ταμειακά ληξιπρόθεσμη τη σχετική απαίτηση (ΑΠ 1177/2017, ΑΠ 1513/2016).
III. Στο άρθρο 150 του ν. 2960/2001 (Τελωνειακός Κώδικας - ΦΕΚ Α' 265) ορίζονται τα εξής : "1. Κατά των με οποιονδήποτε τρόπο συμμετεχόντων στην τελωνειακή παράβαση, ... επιβάλλεται, ...πολλαπλό τέλος. ...2. Το από την προηγούμενη παράγραφο, προβλεπόμενο πολλαπλό τέλος επιβάλλουν με πράξεις τους, κατά τις διατάξεις του άρθρου 152 του παρόντα Κώδικα, οι Προϊστάμενοι των Τελωνειακών Αρχών......". Στην παρ. 4 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι: "4. Όλες οι πράξεις αυτές προσβάλλονται ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικοί Δικαστηρίων σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η εμπρόθεσμη άσκηση της προσφυγής και η τυχόν υποβολή αίτησης αναστολής δεν αναστέλλουν την είσπραξη του τριάντα τοις εκατό (30%) των προστίμων και πολλαπλών τελών, που επιβλήθηκαν από την Τελωνειακή Αρχή. Μετά την έκδοση απόφασης από το Διοικητικό Πρωτοδικείο το ποσοστό τριάντα τοις εκατό (30%) που εισπράχθηκε, συμψηφίζεται ή επιστρέφεται, ολικά ή μερικά, ανάλογα με την περίπτωση.". Εξάλλου, στη διάταξη του άρθρου 78 του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας (Κ.Φ.Δ.), υπό τον τίτλο: "Αναστολή εκτέλεσης της πράξης" ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι: "η διοικητική πράξη δεν μπορεί να εκτελεστεί κατά τη διάρκεια της προθεσμίας της προσφυγής, αν όμως η προσφυγή ασκηθεί εμπρόθεσμα και κανονικά, αναστέλλεται η εκτέλεση της πράξης ώσπου να δημοσιευτεί η οριστική απόφαση για την προσφυγή ή καταργηθεί η δίκη με άλλον τρόπο..".
IV. Λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Ε' του ΚΠΔ., και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης . Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το Δικαστήριο αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το Δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης (OΛΑΠ 2/2011, ΑΠ 75/2016).
V. Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι. από τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη του και μνημονεύει κατ' είδος, αποδείχθηκαν τα εξής: "Στο ... ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε στο Ελληνικό Δημόσιο οφειλή που είχε προς αυτό, ποσού 8.141.106,36 ευρώ, ποσό που βεβαιώθηκε σε βάρος του ως το 70% των καταλογισθέντων πολλαπλών τελών (πλέον Τ.Χ. και ΟΓΑ 2,4%), λόγω λαθρεμπορίας καπνικών, ποσό που κατέστη ληξιπρόθεσμο την 1-7- 2013, οπότε και δημοσιεύθηκε η απορριπτική απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε επί της προσφυγής που άσκησε κατά της 39/05/15-10-2006 καταλογιστικής πράξης, που η εκτέλεσή της ανεστάλη κατά το ποσό αυτό (70% του καταλογισθέντος ποσού), λόγω άσκησης της ανωτέρω προσφυγής. Η παραπάνω πράξη του κατηγορουμένου έλαβε χώρα την 1-11-2013, δηλ. μετά την παρέλευση 4 μηνών από τότε (1-7-2013) που η ανωτέρω οφειλή κατέστη ληξιπρόθεσμη , δηλαδή από τότε που δημοσιεύθηκε η 3113/3013 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι ουδέποτε η επίδικη οφειλή του κατέστη ληξιπρόθεσμη , διότι μετά την εκ μέρους του άσκηση της προσφυγής κατά της καταλογιστικής πράξης δεν του επιδόθηκε η ανωτέρω 3113/3013 απόφαση και δεν του εστάλη νέα ειδοποίηση χρεών, είναι απορριπτέος ως νομικά αβάσιμος και αυτό διότι η αναστολή εκτέλεσης της καταλογιστικής πράξης κατά το μέρος που προβλέπει ο νόμος (δηλαδή κατά το 70% αυτής) διαρκεί μέχρι τη δημοσίευση οριστικής απόφασης για την προσφυγή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 78 του ΚΦορΔ. Επομένως στην προκείμενη περίπτωση η αναστολή εκτελεστότητας και ληξιπροθέσμου της ένδικης οφειλής διήρκεσε μέχρι τη δημοσίευση, την 1-7-2013, της 3113/2013 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών... Πρέπει, επομένως, ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της πράξης για την οποία κατηγορείται".
Στη συνέχεια, το Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι: "Στο ..., την 1/11/2013, όντας οφειλέτης του Δημοσίου και ενώ τα χρέη του κατέστησαν ληξιπρόθεσμα κατά την ισχύ του Ν.3220/04. με πρόθεση καθυστέρησε την καταβολή χρεών προς το Δημόσιο για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, το δε ποσό της ληξιπρόθεσμης για την καταβολή οφειλής, μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ ... Συγκεκριμένα, ενώ είχαν βεβαιωθεί σε βάρος του διάφορα χρέη υπέρ του Δημοσίου στο Τελωνείο …., όπως ακριβούς αναφέρονται στο συνημμένο πίνακα χρεών του παραπάνω Τελωνείου (αρ. πρωτ ΕΜΠ 38) και συνοδεύει ως αναπόσπαστο μέρος αυτής την από 29/04/2014 μηνυτήρια αναφορά του Προϊσταμένου του πιο πάνω Τελωνείου, όπως κατωτέρω επισυνάπτεται, ηθελημένα δεν κατέβαλε ποσό ευρώ) #8.141.106,36#, που αφορά βεβαιωμένα χρέη αυτού προς το Δημόσιο.
ΠΙΝΑΚΑΣ Βεβαιωμένων οφειλών του Α. Γ. του Ι., κατοίκου ... ΑΦΜ ...158 ΑΙΤΙΑ ΟΦΕΙΛΗΣ: Λαθρεμπορία καπνικών (παρ. 2, άρθρου 142 του Ν 2960/01) ΟΙΚ. ΕΤΟΣ: 2006 ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟ: Καταλογιστική πράξη 39/05/15.10.06.
ΒΑΣΙΚΗ ΟΦΕΙΛΗ 1: Το 70% των καταλογισθέντων πολλαπλών τελών (πλέον ΤΧ & ΟΓΑ 2,4%), 'ήτοι 8.141.106,26 ευρώ.
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΟΥ Η ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΤΕΣΤΗ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΗ: 01-07-2013 ημερομηνία δημοσίευσης της αριθ 3113/2013 απόφασης του ΔΕφΑ, με την οποία απορρίφθηκε η ασκηθείσα προσφυγή ΣΥΝΟΛΟ ΒΑΣΙΚΗΣ ΟΦΕΙΛΗΣ: 8.141.106,36 ΕΥΡΩ".
Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο, ορθώς και με σαφή αιτιολογία, απαντώντας στο σχετικό αρνητικό ισχυρισμό περί μη ληξιπροθέσμου του χρέους, έκρινε ότι με τη δημοσίευση της απορριπτικής της προσφυγής του αναιρεσείοντα οριστικής απόφασης, έπαυσε η αναστολή του ληξιπροθέσμου του χρέους και της εκτέλεσης της καταλογιστικής πράξης της προϊσταμένης του τελωνείου …. , η οποία πράξη ως αποτελούσα το νόμιμο τίτλο είσπραξης είχε ήδη επιδοθεί σε αυτόν για ολόκληρο το ποσό. δηλ. και για το επίδικο ποσοστό του 70% του χρέους . Ορθώς δε δεν προέβη στην περαιτέρω εξέταση του κύρους ή μη της ταμειακής βεβαίωσης (ΑΠ 1589/2016).
Συνεπώς, οι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι , με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα , είναι αβάσιμοι, εφόσον δε δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αρ. πρωτ. 1034/2018, αίτηση- δήλωση του Γ. Α. προς την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αρ. 6145/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Φεβρουαρίου 2019.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ