ΠΕΡΙΛΗΨΗ :  Στην έννοια της γενετήσιας πράξης υπάγονται πράξεις με έντονο σεξουαλικό χαρακτήρα, όπως οι ψαύσεις και θωπείες των γεννητικών οργάνων που κατατείνουν στη γενετήσια ικανοποίηση του δράστη και την προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας του θύματος.

 Έννοια απειλής στο αδίκημα του βιασμού: η απειλή μπορεί να αφορά σε κίνδυνο ζωής, υγείας , περιουσίας ή άλλου ουσιώδους δικαιώματος του παθόντος ή οικείου του.

Νομοτυπική  μορφή αδικημάτων μαστροπείας, αποπλάνησης παιδιού, ασέλγειας με ανήλικο.

Συρροή μεταξύ αποπλάνησης παιδιού και ασέλγειας με ανήλικο : φαινομενική κατ ιδέαν , με την αρχή της επικουρικότητας.

Απόφαση 428 / 2021  (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 428/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Γεωργίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Μαρία Βασδέκη και Αναστασία Μουζάκη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Οκτωβρίου 2021, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Χαλντούπη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της απόφασης 437-438, 453-454/2019 του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενους τους: 1.J B του Τ , κάτοικος ... Ημαθίας, ο οποίος δεν εμφανίστηκε και 2.A G του G , κάτοικος ... Ημαθίας, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Φυντανή.

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αρ.21/7.5.2020 αίτησή του, η οποία ασκήθηκε ενώπιον της Γραμματέως Σουλτάνας Κουφιάδου του Αρείου Πάγου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 469/20.

Αφού άκουσε Τoν Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 505 παρ. 2 εδ. α' του ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 παρ. 2, δηλαδή μέσα σε ένα μήνα από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο, που προβλέπεται από το άρθρο 473 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται, προς το σκοπό επανόρθωσης τυχόν εσφαλμένων αποφάσεων, να ασκεί αναίρεση κατά οποιασδήποτε αθωωτικής ή καταδικαστικής απόφασης, που θα εκδοθεί από οποιοδήποτε ποινικό δικαστήριο και για όλους τους λόγους που διαλαμβάνονται στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ).

ΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση η από 7 Μαϊου 2020 και με αριθμό έκθεσης 21/2020 αίτηση αναίρεσης της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίας Αδειλίνη κατά της υπ' αριθμ. 437-438, 453-454/2019 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης, που συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Σουλτάνας Κουφιάδου, με την οποία κηρύχθηκαν αθώοι ο μεν κατηγορούμενος J. B. του T., κάτοικος ... Ημαθίας για τις αξιόποινες πράξεις: α) του βιασμού από κοινού β) της αποπλάνησης παιδιού που δεν συμπλήρωσε τα 12 έτη και γ)της απλής συνέργειας σε κατά συνήθεια προσβολή αιδούς ανηλίκου τον οποίο έχουν εμπιστευθεί στο δράστη για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, κατά συρροή ή κατ' εξακολούθηση από πρόσωπο που δεν έχει την ιδιαίτερη ιδιότητα του επιβλέποντος το παιδί, ούτε του συνοικούντος με το παιδί, ο δε κατηγορούμενος A. G. του G., κάτοικος ... Ημαθίας για τις αξιόποινες πράξεις: α) του βιασμού από κοινού και κατά μόνας, κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, β) της αποπλάνησης παιδιού που δεν συμπλήρωσε τα 12 έτη ,κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, τετελεσμένη και σε απόπειρα, γ)της άμεσης συνέργειας σε αποπλάνηση παιδιού που δεν συμπλήρωσε τα 12 έτη, δ)της κατάχρησης ανηλίκων που δεν συμπλήρωσαν τα 14 έτη σε ασέλγεια από πρόσωπο που συνοικεί με τους ανήλικους και διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους οικείους τους, κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, ε) της κατά συνήθεια προσβολής αιδούς ανηλίκου, τον οποίο έχουν εμπιστευθεί στο δράστη για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει από πρόσωπο που συνοικεί με τον ανήλικο ή διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους οικείους του, στ) της εξώθησης ανηλίκου να γίνει μάρτυρας γενετήσιας πράξης, κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση ,ζ) της παράσυρσης ανηλίκου να γίνει μάρτυρας γενετήσιας κακοποίησης κατά συρροή, η) της κακοποίησης ζώου, θ) της ασέλγειας με ανήλικο που δεν συμπλήρωσε τα 10 έτη έναντι αμοιβής και ι) της μαστροπείας εναντίον προσώπου νεότερου των 15 ετών από πρόσωπο στο οποίο έχουν εμπιστευθεί το ανήλικο για επίβλεψη ή φύλαξη με προσφορά και υπόσχεση πληρωμής χρημάτων κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση , ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 474 παρ. 1, 504 παρ. 1, 505 παρ. 2 και 509 παρ. 1 του Κ.Π.Δ.), είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσία, ερήμην του πρώτου αναιρεσίβλητου J. B., ο οποίος αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεδομένου ότι από το από 17 Ιουνίου 2020 αποδεικτικό επίδοσης του αρχιφύλακα του Α.Τ Βεροίας Ρ. Π. προκύπτει, ότι, η υπ' αριθμ.469/4-6-2020 κλήση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου προς συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης για την σημερινή δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον ίδιο τον ως άνω αναιρεσίβλητο-κατηγορούμενο, καθώς και στον αντίκλητο δικηγόρο του Ολυμπίσιο Σταμάτιο ως εκ περισσού (βλ. από 2-7-2020 αποδεικτικό επίδοσης του Επιμελητή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης Βασιλείου Καλακούδη), να παρασταθεί προσηκόντως, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, αυτός, όμως, δεν εμφανίστηκε όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε και συζητήθηκε από τη σειρά του οικείου εκθέματος, και συνεπώς η συζήτηση πρέπει να γίνει σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρ.515 παρ.2 ΚΠΔ).

ΙΙΙ. Kατά το άρθρο 2 παρ. 1 του προϊσχύσαντος ΠΚ, "αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις". Ανάλογου περιεχομένου είναι και η αντίστοιχη διάταξη του νέου ΠΚ (Ν.4619/2019), ισχύοντος από 1-7-2019 (βλ. άρθρ. 460 αυτού). Η διάταξη αυτή αναφέρεται στους ουσιαστικούς ποινικούς νόμους και όχι στους δικονομικούς, καθόσον οι δικονομικοί νόμοι έχουν αναδρομική ισχύ και ρυθμίζουν τις εκκρεμείς δίκες κατά το ατέλεστο, κατά το χρόνο της έκδοσής τους, μέρος αυτών, εκτός αν ορίζουν διαφορετικά (ΟλΑΠ 1/2014). Κατά την έννοια της ίδιας διάταξης, με την οποία καθιερώνεται η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου ουσιαστικού ποινικού νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, επιεικέστερος νόμος θεωρείται εκείνος που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, δηλαδή εκείνος, ο οποίος με την εφαρμογή του, με βάση τις προβλεπόμενες στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις, επιφέρει την ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση. Προς τούτο γίνεται σύγκριση των περισσοτέρων σχετικών διατάξεων στο σύνολο των προϋποθέσεων που προβλέπουν καθεμιά από αυτές, έτσι ώστε να είναι πλέον σαφές, βάσει του νέου ΠΚ, ότι εφαρμόζεται πάντα η επιεικέστερη διάταξη και όχι ο νόμος ως ενιαίο "όλον". Αν από τη σύγκριση προκύψει, ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά εφαρμόζεται ο νεότερος επιεικέστερος νόμος. Ειδικότερα, επιεικέστερος είναι ο νόμος, που προβλέπει το χαμηλότερο ανώτατο όριο του είδους της ποινής, αν δε το ανώτατο όριο είναι το ίδιο, επιεικέστερος είναι αυτός που προβλέπει το μικρότερο κατώτατο όριο. Για το χαρακτηρισμό ενός νόμου ως επιεικέστερου ή μη λαμβάνεται κατ' αρχήν υπόψη το ύψος των απειλούμενων ποινών κάθειρξης ή φυλάκισης, ενώ θεωρείται η πρώτη βαρύτερη της δεύτερης και σε περίπτωση χρηματικής ποινής λαμβάνεται υπόψη επί ίσων ποινών κάθειρξης ή φυλάκισης και η χρηματική ποινή, η οποία, σε κάθε περίπτωση, είναι ελαφρύτερη της στερητικής της ελευθερίας ποινής. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 461 του νέου ΠΚ (Ν. 4619/2019), "Από την έναρξη ισχύος του παρόντος Ποινικού Κώδικα καταργείται ο Ποινικός Κώδικας που ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1951, καθώς και κάθε άλλη διάταξη που τροποποιούσε το νόμο αυτό". Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 336 παρ. 1 του ΠΠΚ, περί βιασμού, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 8 παρ.1 του ν. 3500/2006, και ίσχυε μέχρι 30-6-2019: "Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία ή σε ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξης, τιμωρείται με κάθειρξη". Περαιτέρω ,κατά τη διάταξη του άρθρου 336 παρ. 1, 2 του ισχύοντος από 1η-7-2019 νέου Ποινικού Κώδικα (ν.4619/2019), "1. Όποιος με σωματική βία ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης τιμωρείται με κάθειρξη. 2.Γενετήσια πράξη είναι η συνουσία και οι ίσης βαρύτητας με αυτήν πράξεις". Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 50 εδ.α , 51 παρ.1, 52 του νέου ΠΚ ,προκύπτει ότι η κάθειρξη είναι πρόσκαιρη και κατ' εξαίρεση ,εφόσον ο νόμος το ορίζει ρητά, ισόβια, η δε διάρκεια της πρόσκαιρης κάθειρξης δεν υπερβαίνει τα δεκαπέντε έτη ούτε είναι κατώτερη των πέντε ετών. Από τη σύγκριση των διατάξεων του άρθρου 336 παρ.1 του προϊσχύσαντος ΠΚ με αυτές του νέου άρθρου 336 παρ.1,2 του μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης ισχύσαντος νέου ΠΚ, προκύπτει ότι για την πράξη του βιασμού με τη νέα διάταξη προβλέπεται μικρότερο ανώτερο όριο κάθειρξης δεκαπέντε (15) ετών, ενώ η προηγούμενη και εφαρμοσθείσα προέβλεπε ανώτερο όριο κάθειρξης είκοσι ετών (άρθρο 52 προϊσχύσαντος ΠΚ) και, συνεπώς, συντρέχει περίπτωση επιεικέστερου νόμου ως προς την απειλούμενη στερητική της ελευθερίας ποινή για την πράξη του βιασμού. Από τη διάταξη του άρθρου 336 παρ.1,2 του νέου ΠΚ προκύπτει ότι για τη συγκρότηση του εγκλήματος του βιασμού απαιτούνται: α) εξαναγκασμός κάποιου, ανεξαρτήτως φύλου, σε ακούσια συνουσία ή ίσης βαρύτητας με αυτήν πράξεις, που συντρέχει όταν το πρόσωπο, χωρίς τη θέληση του υποβάλλεται σε συνουσία ή επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης, δηλαδή πράξης που προσβάλλει το έννομο αγαθό της γενετήσιας ελευθερίας, ως τέτοια δε θεωρείται η "παρά φύσιν" συνεύρεση και η αιδιολειξία, πράξεις οι οποίες κατά τον προϊσχύσαντα ΠΚ χαρακτηριζόταν ως "ασελγείς", (βλ. Αιτιολογική Έκθεση του νόμου 4619/2019 δέκατο ένατο κεφάλαιο), β) ο εξαναγκασμός του προσώπου αυτού να γίνεται με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας ή με σωματική βία, η οποία συνίσταται σε φυσική δύναμη που δεν μπορεί να αποκρουσθεί και που αναγκάζει έτσι κάποιον να υποστεί χωρίς τη θέληση του ή να επιχειρήσει γενετήσια πράξη. Ο εξαναγκασμός μπορεί να γίνει και με τους δύο τρόπους, δηλαδή της απειλής και της σωματικής βίας. Η απειλή (ψυχική βία) είναι εκείνη που ενέχει απειλή ενωμένη με επικείμενο κίνδυνο ζωής ή άλλου ουσιώδους δικαιώματος, ο δε κίνδυνος πρέπει να είναι "άμεσος" και "σοβαρός", δηλαδή το επαπειλούμενο κακό να μπορεί να επέλθει σε σύντομο χρονικό διάστημα και να ενέχει σοβαρότητα και βαρύτητα ικανή να οδηγήσει τον εξαναγκαζόμενο να υποστεί συνουσία ή να ανεχθεί ή επιχειρήσει άλλη γενετήσια πράξη, προς δε, μπορεί να αφορά την ζωή ή την υγεία ή την περιουσία του παθόντος ή των οικείων του. Απειλή βίας συνιστά και αυτή που μπορεί να εμποιήσει στον απειλούμενο φόβο περί επικειμένου κινδύνου κατ' αυτού, έστω και αν αντικειμενικά και υπό άλλες συνθήκες η απειλή αυτή κρίνεται σαν αστήρικτη ή ακόμη και μη δυναμένη να δημιουργήσει τις καταστάσεις που ο απειλούμενος υπέλαβε κατά τον χρόνο της απειλής, αρκεί ο απειλούμενος, κατά τον χρόνο που υφίσταται την απειλή, να πιστέψει ότι η απειλή αυτή είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί. Περαιτέρω, για την κατάφαση του εξαναγκασμού δεν απαιτείται κατ' ανάγκην το θύμα να αντιστάθηκε ενεργά, αλλά αρκεί ότι η συνουσία ή γενετήσια πράξη τελείται παρά την αντίθετη βούλησή του, που εξωτερικεύθηκε και έγινε εμφανής στο δράστη με οποιονδήποτε τρόπο, και ότι αυτός ασκεί σωματική βία που εξουδετέρωσε τη βούληση του θύματος να αντισταθεί. Έτσι, υπάρχει βιασμός και όταν το θύμα, λόγω του αιφνιδιασμού ή του φόβου των συνεπειών προβολής αντίστασης ή των ασθενών σωματικών του δυνάμεων ή άλλων περιστάσεων, θεώρησε εύλογα ανέφικτη ή μάταιη την αντίσταση και δεν αντιστάθηκε καθόλου στη σωματική βία του δράστη. Κατά μείζονα λόγο δεν απαιτείται η σωματική βία και αντίστοιχα η αντίσταση σ' αυτήν να είναι διαρκής, δηλαδή μέχρι την αποπεράτωση της πράξης. Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος, που συνίσταται στη βούληση του δράστη, όπως με σωματική βία ή με απειλή ή και με τις δύο μαζί εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία ή ανοχή ή επιχείρηση γενετήσιας πράξης και περιλαμβάνει τη γνώση ότι ο άλλος δεν συναινεί στη συνουσία ή σε γενετήσια πράξη. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 339 παρ. 1 του προϊσχύσαντος ΠΚ, περί αποπλάνησης παιδιών ,που ίσχυε μέχρι 30-6-2019, "Όποιος ενεργεί ασελγή πράξη με πρόσωπο νεότερο από 15 ετών ή το παραπλανά, με αποτέλεσμα να ενεργήσει ή να υποστεί τέτοια πράξη τιμωρείται, αν δεν υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί βαρύτερα για το έγκλημα του άρθρου 351 Α, ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δώδεκα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών, β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και γ) αν συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα και μέχρι τα δεκαπέντε έτη, με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών", κατά δε την παρ.3 του ίδιου άρθρου "Όποιος εξωθεί ή παρασύρει ανήλικο να γίνει μάρτυρας συνουσίας ή άλλης γενετήσιας πράξης, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους, ακόμα κι αν ο ανήλικος δεν συμμετέχει σε αυτές. Με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών τιμωρείται η πράξη του προηγούμενου εδαφίου όταν ο ανήλικος γίνεται μάρτυρας γενετήσιας κακοποίησης." Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 339 παρ.1 του ισχύοντος από 1η-7-2019 νέου Ποινικού Κώδικα (ν.4619/2019) "Όποιος ενεργεί γενετήσια πράξη με πρόσωπο νεότερο των δεκαπέντε ετών ή το παραπλανά, με αποτέλεσμα να ενεργήσει ή να υποστεί τέτοια πράξη τιμωρείται, αν δεν υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί βαρύτερα για το έγκλημα του άρθρου 351 Α, ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δώδεκα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών, β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και γ) αν συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα και μέχρι τα δεκαπέντε έτη, με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών" , κατά δε την παρ.3 του ίδιου άρθρου: "Όποιος εξωθεί ή παρασύρει ανήλικο, που δεν συμπλήρωσε τα δεκαπέντε έτη, να παρίσταται σε γενετήσια πράξη μεταξύ άλλων, χωρίς να συμμετέχει σε αυτήν, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή αν ο ανήλικος είναι μικρότερος των δεκατεσσάρων ετών και με φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή αν έχει συμπληρώσει το δέκατο τέταρτο έτος της ηλικίας του". Από τη σύγκριση των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από τις διατάξεις του άρθρου 339 παρ. 1 του παλαιού και του νέου ΠΚ, οπότε, κατά τα προεκτεθέντα, εφαρμοστέες είναι οι διατάξεις του παλαιού ΠΚ, που ίσχυσαν κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης. Από τις διατάξεις αυτές του άρθρου 339 παρ.1 του ΠΚ, που έχουν ως σκοπό την προστασία της αγνότητας της παιδικής ηλικίας, προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος αυτού, απαιτείται τέλεση ασελγούς πράξης, δηλαδή πράξης, η οποία αντικειμενικά μεν προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και την περί των ηθών κοινή αντίληψη, υποκειμενικά δε κατευθύνεται στην ικανοποίηση ή διέγερση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του δράστη, με πρόσωπο νεότερο των δεκαπέντε ετών, κατά τις σχετικές ως προς την ηλικία διακρίσεις, ο δε δράστης στη συγκεκριμένη περίπτωση να γνωρίζει ότι το πρόσωπο, προς το οποίο κατευθύνεται η πράξη του, έχει ηλικία κατώτερη των δεκαπέντε ετών, αρκεί, όμως, ως προς το σημείο αυτό και ο ενδεχόμενος δόλος, που υπάρχει όταν ο δράστης αμφιβάλλει ως προς την ηλικία του παθόντος. Η συναίνεση του ανηλίκου ή η παρ' αυτού πρωτοβουλία ή και πρόκληση δεν έχουν σημασία (Ολ. ΑΠ 3/2018). Εξάλλου, ως προς το αδίκημα που προβλέπεται στην παρ.3 του ίδιου άρθρου του οποίου η πρόβλεψη κρίθηκε αναγκαία, διότι ακόμη και η παρουσία του ανηλίκου, χωρίς συμμετοχή του, σε ασελγείς πράξεις μπορεί να διαταράξει την ψυχική υγεία του ανηλίκου και να επιφέρει ζημία στην προσωπικότητά του, οδηγώντας τον στο να διαμορφώσει μη υγιή άποψη για τη γενετήσια επαφή και τις προσωπικές σχέσεις. Η εξώθηση ή παράσυρση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, όπως με βία, απειλή, εξαναγκασμό, παρακίνηση ή υποσχέσεις . Η εν λόγω διάταξη καλύπτει πλέον το νομοθετικό κενό που υπήρχε μεταξύ των πράξεων αποπλάνησης παιδιού που τυποποιούνται στη διάταξη του άρθρου 339 παρ. 1 του Π.Κ. και προϋποθέτουν ασελγή πράξη με ανήλικο (και επομένως σωματική επαφή τέτοιας βαρύτητας με αυτόν, ώστε να προσομοιάζει προς τη συνουσία) και των πράξεων βάναυσης προσβολής της αιδούς ανηλίκου νεώτερου των δεκαπέντε ετών, που τυποποιούνται στη διάταξη του άρθρου 353 παρ. 2 εδ. β' - α' του Π.Κ. Μεταξύ του βιασμού και της αποπλάνησης υπάρχει αληθής κατ' ιδέαν συρροή, διότι μεταξύ των εγκλημάτων αυτών δεν υφίσταται ταυτότητα των προσβαλλόμενων αγαθών, τα οποία συγκροτούνται από διαφορετικά στοιχεία το καθένα και κανένα δεν απορροφάται από το άλλο, αφού κανένα δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο ή επιβαρυντική περίπτωση ή αναγκαίο μέσο τέλεσης του άλλου και στο μεν έγκλημα του βιασμού προσβάλλεται το έννομο αγαθό της γενετήσιας ελευθερίας ενώ στην αποπλάνηση παιδιών προσβάλλεται η αγνότητα της παιδικής ηλικίας. Επίσης, κατά τις διατάξεις του άρθρου 342 παρ. 1 περ. α' και 2 περ. β' του Π.Κ. (όπως ίσχυε μέχρι 30-6-2019) "Ο ενήλικος ο οποίος ενεργεί ασελγείς πράξεις με ανήλικο, τον οποίο του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, τιμωρείται ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών..." (παρ. 1 περ. α') και "συνιστά επιβαρυντική περίσταση η τέλεση της πράξεως της πρώτης παραγράφου: α)... β)από πρόσωπο που συνοικεί με τον ανήλικο ή διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους οικείους του γ)... δ). .. ε)... στ). Περαιτέρω, κατά την παρ.3 του ίδιου άρθρου "Ο ενήλικος ο οποίος με χειρονομίες, με προτάσεις ή με εξιστόρηση, απεικόνιση ή παρουσίαση πράξεων που αφορούν τη γενετήσια ζωή προσβάλλει την αιδώ ανηλίκου, τον οποίον του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και αν η πράξη τελείται κατά συνήθεια με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται αναλόγως και στις περιπτώσεις αυτές. Με τις διατάξεις αυτές αφενός επιδιώκεται να προστατευθεί η γενετήσια ελευθερία των ανηλίκων, οι οποίοι, λόγω των ιδιαίτερων και δη συγκεκριμένων σχέσεων εμπιστοσύνης με το δράστη, είναι περισσότερο εκτεθειμένοι σε γενετήσιες προσβολές από αυτόν και αφετέρου να διαφυλαχθούν οι σχέσεις αυτές καθαρές από γενετήσιες επιδιώξεις, οι οποίες θίγουν σοβαρά το ηθικό περιεχόμενο ή το χαρακτήρα των σχέσεων αυτών, ως σχέσεων εμπιστοσύνης. Από την παραπάνω διάταξη προκύπτει ότι για την στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου απ' αυτήν εγκλήματος της κατάχρησης ανηλίκων σε ασέλγεια απαιτείται ομοίως (όπως και στο έγκλημα της αποπλάνησης παιδιών) οποιαδήποτε υπό γενετήσια άποψη ασελγής πράξη με πρόσωπο νεότερο των δεκατεσσάρων ετών, η οποία αντικειμενικά μεν προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και την περί των ηθών κοινή αντίληψη, υποκειμενικά δε κατευθύνεται στην ικανοποίηση ή διέγερση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του δράστη, μόνο στην περίπτωση που τον ανήλικο αυτό οι έχοντες την επιμέλεια του τον έχουν εμπιστευθεί στον ενήλικο δράστη για κάποιο λόγο για να τον επιβλέψει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, παραβιαζόμενης έτσι με κατάχρηση της εμπιστοσύνης που του επέδειξαν. Περαιτέρω, κατά τις ίδιες διατάξεις του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΠΚ, η διατύπωση της πιο πάνω αξιόποινης πράξης γίνεται ως εξής : παρ.1 "Ο ενήλικος ο οποίος ενεργεί γενετήσιες πράξεις με ανήλικο, τον οποίον του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, τιμωρείται ως εξής: α)..., β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη, γ)..." και παρ.2: "Ο ενήλικος ο οποίος απευθύνει χειρονομίες, προτάσεις ή εξιστορεί ή απεικονίζει ή παρουσιάζει πράξεις γενετήσιου χαρακτήρα σε ανήλικο, τον οποίον του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών". Από τη σύγκριση των άνω διατάξεων προκύπτει ότι ευμενέστερη ως προς την παρ.1 είναι αυτή του νέου ΠΚ, ενώ ως προς την παρ.2 (που είχε αρίθμηση 3 με τον ΠΠΚ) το πρώτο εδάφιο αυτής προβλέπει επίσης ποινή έξι μηνών ,ενώ το δεύτερο εδάφιο που προέβλεπε τέλεση της πράξης κατά συνήθεια έχει απαλειφθεί. Από τις παραπάνω διατάξεις του παλαιού και του νέου Ποινικού Κώδικα προκύπτει ότι παθών στο αδίκημα της κατάχρησης ανηλίκων είναι ανήλικος, τον οποίο έχουν εμπιστευθεί στο δράστη για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει έστω και προσωρινά. Η σχέση της εμπιστοσύνης προς επίβλεψη ή φύλαξη του ανηλίκου, την οποία καταχράται ο δράστης, δεν είναι αναγκαίο να είναι μακράς διάρκειας, αρκεί δε και προσωρινή ανάθεση προς επίβλεψη ή φύλαξη του ανηλίκου. Περαιτέρω, από την επισκόπηση των διατάξεων του δέκατου ένατου κεφαλαίου του ΠΚ με τίτλο "Εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής", προκύπτει ότι προτιμήθηκε γενικώς από τον νομοθέτη κατά τη σύνταξη του νέου ΠΚ ο όρος "γενετήσια πράξη", επειδή, όπως αναφέρεται σχετικά στην Αιτιολογική Έκθεση ".. .πρόκειται για έννοια, η οποία ορίζει τόσο τη διαδικασία της αναπαραγωγής (γένεσις) όσο και τις σχετικές ή παράλληλες με αυτήν πράξεις, διαθέσεις και ορμές, την ερωτική ζωή των ανθρώπων. Λόγω της "γενικότητας της υιοθετήθηκε στη σύγχρονη επιστημονική και κοινή γλώσσα". Μάλιστα, ο ίδιος ο νομοθέτης στην παράγραφο 2 του άρθρου 336 του νέου ΠΚ ορίζει ότι "Γενετήσια πράξη είναι η συνουσία και οι ίσης βαρύτητας με αυτήν πράξεις", ενώ στην Αιτιολογική Έκθεση επεξηγείται ότι "Ο όρος γενετήσια πράξη", έχει την έννοια που προσδιορίζει η νομολογία και η επιστήμη. Πρόκειται για τη συνουσία και άλλες πράξεις με την ίδια βαρύτητα από πλευράς προσβολής του εννόμου αγαθού της γενετήσιας ελευθερίας, όπως είναι η "παρά φύσιν" συνεύρεση. Ο κύριος γνώμονας για το εάν μια πράξη πρέπει να χαρακτηριστεί ως "γενετήσια" είναι η ένταση της προσβολής του εννόμου αγαθού της γενετήσιας ελευθερίας του θύματος. Κατά συνέπεια, πράξεις με έντονο σεξουαλικό χαρακτήρα, όπως είναι η ψαύση και οι θωπείες των γεννητικών οργάνων του ανηλίκου, οι οποίες κατατείνουν στην γενετήσια ικανοποίηση του δράστη και την προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας του θύματος, θεωρούνται γενετήσιες πράξεις κατά τον νέο ΠΚ. Τα παραπάνω είναι σύμφωνα και με το άρθρο 36 παρ. 1 και 2 της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, που κυρώθηκε με το ν. 4531/2018 και έχει υπερνομοθετική ισχύ. Κατά την εν λόγω διάταξη, η ποινικοποίηση των πράξεων κατά της γενετήσιας ελευθερίας πρέπει να αφορά όχι μόνο τη "διάπραξη μη συναινετικής, κολπικής ή στοματικής διείσδυσης σεξουαλικού χαρακτήρα στο σώμα άλλου ατόμου με τη χρησιμοποίηση οποιουδήποτε οργάνου του σώματος ή αντικειμένου" αλλά και "τη διάπραξη άλλων μη συναινετικών πράξεων σεξουαλικού χαρακτήρα". Υπό το πρίσμα αυτό, ο όρος της "γενετήσιας πράξης" δεν παρεκκλίνει ουσιωδώς από τον προαναφερθέντα ορισμό της "ασελγούς πράξης" όπως ερμηνευόταν, υπό την αυστηρή της εκδοχή, από τη μέχρι τώρα νομολογία των δικαστηρίων στα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, στα οποία περιλαμβάνονται και οι περιπτώσεις των προαναφερομένων διατάξεων των άρθρων 339 και 342 ΠΚ. Περαιτέρω, το άρθρο 351 Α του Π.Π.Κ., όπως προστέθηκε με το άρθρο 9 του ν. 3064/2002, ορίζει στην παρ. 1 ότι: "Η ασελγής πράξη με ανήλικο που τελείται από ενήλικο με αμοιβή ή με άλλα υλικά ανταλλάγματα ή η ασελγής πράξη μεταξύ ανηλίκων που προκαλείται από ενήλικο με τον ίδιο τρόπο και τελείται ενώπιον αυτού ή άλλου ενηλίκου τιμωρείται ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δέκα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή εκατό χιλιάδων έως πεντακοσίων χιλιάδων ευρώ, β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δέκα, όχι όμως και τα δεκαπέντε έτη, με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ και γ) αν συμπλήρωσε τα δεκαπέντε έτη, με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως πενήντα χιλιάδων ευρώ. Κατά την επιμέτρηση της ποινής δεν εφαρμόζεται το άρθρο 83 στοιχείο ε'" και στην παράγραφο 2 ότι "Η κατά συνήθεια τέλεση της πράξης από τον ενήλικο σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο συνιστά επιβαρυντική περίσταση". Περαιτέρω, κατά τις ίδιες διατάξεις του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΠΚ, η διατύπωση της πιο πάνω αξιόποινης πράξης γίνεται ως εξής: "1. Η γενετήσια πράξη με ανήλικο που τελείται από ενήλικο με αμοιβή ή με άλλα υλικά ανταλλάγματα ή η γενετήσια πράξη μεταξύ ανηλίκων που προκαλείται από ενήλικο με τον ίδιο τρόπο και τελείται ενώπιον αυτού ή άλλου ενηλίκου τιμωρείται: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δώδεκα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή, β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δώδεκα, όχι όμως και τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη και χρηματική ποινή και γ) αν συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη, με φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών και χρηματική ποινή.2)...". Από τη σύγκριση των άνω διατάξεων προκύπτει ότι προβλέπεται ίδια ποινή για την περίπτωση της ασέλγειας με ανήλικο που δεν συμπλήρωσε τα 10 έτη έναντι αμοιβής, που ενδιαφέρει εν προκειμένω. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού σκοπό έχουν τον αυστηρό κολασμό της αμειβόμενης ασέλγειας με ανήλικο, στο πλαίσιο της προστασίας της γενετήσιας ελευθερίας, σε ευρεία έννοια, στην οποία διαλαμβάνονται και τα εγκλήματα της γενετήσιας ζωής, αλλά συγχρόνως και της σωματικής και ψυχικής υγείας του ανηλίκου. Προς στοιχειοθέτηση του άνω εγκλήματος απαιτείται: α) τέλεση από ενήλικο ασελγούς πράξεως με ανήλικο ή πρόκληση από ενήλικο τελέσεως ενώπιον του ασελγούς πράξεως μεταξύ ανηλίκων. Ο δράστης πρέπει είτε να ενεργεί ο ίδιος την ασελγή πράξη επί του ανηλίκου είτε να προκαλεί την τέλεση της πράξεως μεταξύ ανηλίκων ενώπιον του ή ενώπιον άλλου ενηλίκου, δηλαδή με την φυσική του παρουσία (ακόμη και με την εξ αποστάσεως παρακολούθησή της). Ασελγείς πράξεις νοούνται εκείνες που ανάγονται στην γενετήσια σφαίρα, που αντικειμενικώς προσβάλλουν το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών και υποκειμενικώς κατευθύνονται στη διέγερση και ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας, όπως αναλυτικά εκτέθηκε ανωτέρω υπό την ανάλυση του άρθρου 339 του Π.Κ., β) η άνω πράξη να τελέστηκε με παροχή αμοιβής ή άλλου υλικού ανταλλάγματος (π.χ. χρήματα, δώρα ή υποσχέσεις δώρων), ήτοι το θύμα να έλαβε κάποια από τις εν λόγω παροχές από το δράστη και γ) δόλος, αρκεί και ενδεχόμενος, που πρέπει να καταλαμβάνει όλα τα στοιχεία, και ιδίως γνώση της ανηλικότητας του παθόντος, η οποία κρίνεται με βάση το χρόνο τέλεσης της πράξης και συμπληρώνεται μόλις παρέλθει η αντίστοιχη ημερομηνία προς την ημερομηνία γέννησης. Η συναίνεση του ανηλίκου ή πρωτοβουλία του ή και πρόκληση δεν έχει σημασία (ΑΠ 193 2015 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 484/2013 ΝΟΜΟΣ). Η συρροή μεταξύ των εγκλημάτων της αποπλάνησης παιδιών και της ασέλγειας με ανήλικο έναντι αμοιβής είναι φαινομενική κατ' ιδέα και με βάση την αρχή της επικουρικότητας - λόγω της ρήτρας σχετικής επικουρικότητας, που υπάρχει στο άρθρο 339 Π.Κ. υπέρ του άρθρου 351Α Π.Κ., εφαρμοστέα διάταξη είναι αυτή του άρθρου 351Α Π.Κ. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 349 παρ. 1 και 2 του Π.Π.Κ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του ν. 3064/2002 και μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 5 παρ. 1 και 2 του ν. 3727/2008: "1. Όποιος, για να εξυπηρετήσει την ακολασία άλλων, προάγει ή εξωθεί στην πορνεία ανήλικο ή υποθάλπει ή εξαναγκάζει ή διευκολύνει ή συμμετέχει στην πορνεία ανηλίκων, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως πενήντα χιλιάδων ευρώ. 2. Με κάθειρξη και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ τιμωρείται ο υπαίτιος, αν το έγκλημα τελέστηκε: α) εναντίον προσώπου νεότερου των δεκαπέντε ετών, β) με απατηλά μέσα, γ) από τον ανιόντα συγγενή εξ αίματος ή εξ αγχιστείας ή από θετό γονέα, σύζυγο, επίτροπο ή από άλλον στον οποίο έχουν εμπιστευθεί τον ανήλικο για ανατροφή, διδασκαλία, επίβλεψη ή φύλαξη, έστω και προσωρινή, δ) από υπάλληλο ο οποίος κατά την άσκηση της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος από την ιδιότητά του αυτή διαπράττει ή συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στην πράξη, ε) με τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας, στ) με προσφορά ή υπόσχεση πληρωμής χρημάτων ή οποιοσδήποτε άλλου ανταλλάγματος". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ενεργητικό υποκείμενο του εγκλήματος της μαστροπείας μπορεί να είναι άρρεν ή θήλυ, αφού η διάταξη δεν διακρίνει, ενώ παθητικό υποκείμενο μπορεί να είναι μόνον ανήλικος, δηλαδή πρόσωπο ανεξαρτήτως φύλου μέχρι 18 ετών. Προαγωγή στην πορνεία είναι η με οποιοδήποτε τρόπο (π.χ. με παροτρύνσεις, πιέσεις, άσκηση ψυχολογικής βίας, συστάσεις κλπ) παρακίνηση του παθόντος προσώπου, που δεν έχει ακόμη εκπορνευθεί, να τραπεί στην πορνεία, ήτοι να παρέχει κατά συνήθεια σαρκικές ηδονές σε αόριστο αριθμό προσώπων, άνευ εκλογής, αντί χρηματικής ή άλλης αμοιβής. Εξώθηση είναι η διέγερση αισθημάτων που διαφθείρουν την ηθική του ανηλίκου και προκαλούν πρόωρα την ροπή του στην πορνεία, ενώ υπόθαλψη ή διευκόλυνση της πορνείας υπάρχει όταν δημιουργούνται με πράξη ή παράλειψη οι κατάλληλες συνθήκες για τη συνέχιση της εν λόγω κατάστασης. Στο δόλο του δράστη περιλαμβάνεται η γνώση ότι το πρόσωπο κατά του οποίου στρέφεται η πράξη είναι ανήλικο και η θέληση περιαγωγής κτλ σε πορνεία, καθώς και η θέληση εξυπηρέτησης της ακολασίας άλλου (ΑΠ 741/2013 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1133/2011 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 658/2006 ΝΟΜΟΣ). Κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 349 παρ. 1 και 2 του Ν.Π.Κ.: "1. Όποιος, για να εξυπηρετήσει την ακολασία άλλων, προάγει ή εξωθεί στην πορνεία ανήλικο ή υποθάλπει ή εξαναγκάζει ή διευκολύνει ή συμμετέχει στην πορνεία ανηλίκων, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή. 2. Με κάθειρξη και χρηματική ποινή τιμωρείται ο υπαίτιος, αν το έγκλημα τελέστηκε: α) εναντίον προσώπου νεότερου των δεκαπέντε ετών, β) με απατηλά μέσα, γ) από τον ανιόντα συγγενή εξ αίματος ή εξ αγχιστείας ή από θετό γονέα, σύζυγο, επίτροπο ή από άλλον στον οποίο έχουν εμπιστευθεί τον ανήλικο για ανατροφή, διδασκαλία, επίβλεψη ή φύλαξη, έστω και προσωρινή, δ) από υπάλληλο ο οποίος κατά την άσκηση της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος από την ιδιότητά του αυτή διαπράττει ή συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στην πράξη, ε) με τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας, στ) με προσφορά ή υπόσχεση πληρωμής χρημάτων ή οποιοσδήποτε άλλου ανταλλάγματος". Από τη σύγκριση δε των άνω διατάξεων προκύπτει ότι οι προβλεπόμενες ποινές κάθειρξης είναι ίσης βαρύτητας και επομένως εφαρμόζεται η ισχύσασα κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης. Με το άρθρο 16 του Ν.4039/2012 "Για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίηση με κερδοσκοπικό σκοπό" ορίζεται ότι α. Με την επιφύλαξη ειδικά προβλεπόμενων περιπτώσεων της ισχύουσας κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας, καθώς και της διάταξης του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρου 9 απαγορεύεται ο βασανισμός, η κακοποίηση, η κακή και βάναυση μεταχείριση οποιουδήποτε είδους ζώου, καθώς και οποιαδήποτε πράξη βίας κατ αυτού, όπως ιδίως η δηλητηρίαση, το κρέμασμα, ο πνιγμός, το κάψιμο, η σύνθλιψη και ο ακρωτηριασμός. Η στείρωση του ζώου καθώς και κάθε άλλη κτηνιατρική πράξη με θεραπευτικό σκοπό, δεν θεωρείται ακρωτηριασμός. Εξ άλλου, στο άρθρο 20 του ως άνω νόμου (4039/2012), όπως η παρ. 2 αυτού αντικ. με το άρθρο 46 παρ. 11 Ν. 4235/2014 και η παράγ. 4.α προστέθηκε με το άρθρο 46 παρ. 11 Ν. 4235/2014, ορίζεται ότι : "Οι παραβάτες των διατάξεων των περιπτώσεων...., των παραγράφων α` και β` του άρθρου 16 τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή από πέντε χιλιάδες (5.000) έως δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 45 παρ. 1 του προϊσχύσαντος ΠΚ, που εκφράζει την έννοια της συναυτουργίας, "Αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού αξιόποινη πράξη, καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός της πράξης". Ανάλογου περιεχομένου είναι και η αντίστοιχη διάταξη του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΠΚ. Με τον όρο "από κοινού" νοείται αντικειμενικά σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης ο υποκειμενικά κοινός δόλος, δηλαδή, ότι κάθε συμμέτοχος θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του διαπραττόμενου εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τέλεσης του ίδιου εγκλήματος, η σύμπραξη δε στην εκτέλεση της κύριας πράξης μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή στο ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες ή επί μέρους πράξεις των συμμετόχων, ταυτόχρονες ή διαδοχικές, χωρίς να απαιτείται εξειδίκευση των ενεργειών καθενός συναυτουργού. Ειδικότερα, απαιτείται καθένας από τους συναυτουργούς να θέλει ή να γνωρίζει και να αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του διαπραττόμενου εγκλήματος, γνωρίζοντας παράλληλα, ότι και οι λοιποί συναυτουργοί πράττουν με δόλο τέλεσης του ίδιου εγκλήματος. Επίσης, απαιτείται καθένας από τους συναυτουργούς να συμπράττει, ταυτόχρονα ή διαδοχικά, στην πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, υλοποιώντας, αυτοπροσώπως και αμέσως, είτε ολόκληρη την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος είτε επί μέρους πράξεις, συγκλίνουσες στην πραγμάτωση αυτού. Εξάλλου, κατά το άρθρο 46 παρ. 1 στοιχ. β' του προϊσχύσαντος ΠΚ, "με την ποινή του αυτουργού τιμωρείται όποιος με πρόθεση παρείχε άμεση συνδρομή στο δράστη κατά τη διάρκεια της πράξης και στην εκτέλεση της κύριας πράξης", ενώ κατά το άρθρο 47 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, με τον υπότιτλο "απλός συνεργός", "όποιος, εκτός από την περίπτωση της παρ. 1 στοιχ. β' του προηγούμενου άρθρου, παρέσχε με πρόθεση σε άλλον οποιαδήποτε συνδρομή πριν από την τέλεση ή κατά την τέλεση της άδικης πράξης που διέπραξε, τιμωρείται ως συνεργός με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83)". Με το αντίστοιχο άρθρο 47 του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΠΚ, που φέρει τον γενικό τίτλο "Συνεργός", ορίζεται ότι "Όποιος, εκτός από την περίπτωση της παρ. 1 του προηγούμενου άρθρου, πρόσφερε με πρόθεση σε άλλον οποιαδήποτε συνδρομή πριν από την τέλεση ή κατά την τέλεση της άδικης πράξης που διέπραξε, τιμωρείται ως συνεργός με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83). Το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει την ποινή του αυτουργού, αν ο υπαίτιος προσφέρει άμεση συνδρομή κατά την τέλεση και στην εκτέλεση της πράξης, θέτοντας το αντικείμενο της προσβολής στη διάθεση του φυσικού αυτουργού". Κατά την έννοια των τελευταίων αυτών διατάξεων, άμεση συνέργεια είναι η συνδρομή που παρέχεται στο δράστη της αξιόποινης πράξης κατά τη διάρκειά της και στην εκτέλεσή της, μάλιστα δε κατά τέτοιο τρόπο, ώστε χωρίς αυτή τη συνδρομή δεν θα ήταν δυνατή με βεβαιότητα η διάπραξη του εγκλήματος υπό τις περιστάσεις που τελέστηκε, ενώ οποιαδήποτε άλλη συνδρομή και ιδίως η συνδρομή που παρέχεται στο δράστη της αξιόποινης πράξης πριν από την τέλεσή της, είναι απλή συνέργεια. Για την πράξη της απλής συνέργειας, υποκειμενικά απαιτείται δόλος του συνεργού, ο οποίος συνίσταται στη γνώση της τέλεσης από τον αυτουργό ορισμένης αξιόποινης πράξης και στη βούληση ή αποδοχή να συμβάλει με τη συνδρομή του στην πραγμάτωσή της, διευκολύνοντας τον αυτουργό. Η συνδρομή του απλού συνεργού μπορεί να είναι είτε υλική είτε ψυχική. Η ψυχική συνδρομή μπορεί να παρασχεθεί με την ενεργό παρουσία του απλού συνεργού στον τόπο της πράξης, με την ενίσχυση της απόφασης του αυτουργού για την τέλεση της πράξης, καθώς και με την ενθάρρυνση αυτού με οποιονδήποτε τρόπο. Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 του προϊσχύσαντος Π.Κ., "όποιος, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, τιμωρείται, αν το κακούργημα ή πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83)". Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 του νέου Π.Κ. "Όποιος, έχοντας αποφασίσει να τελέσει έγκλημα, αρχίζει να εκτελεί την περιγραφόμενη στο νόμο αξιόποινη πράξη, τιμωρείται, αν το έγκλημα δεν ολοκληρώθηκε, με μειωμένη ποινή (άρθρο 83)". Από τη διάταξη αυτή, με τη νέα της διατύπωση, κατά την οποία δεν υπάρχει ουσιώδης μεταβολή ως προς την ερμηνεία του όρου της αρχής εκτέλεσης, συνάγεται ότι για την ύπαρξη απόπειρας απαιτείται πράξη, την οποία επιχειρεί ο δράστης με το δόλο τέλεσης ορισμένου εγκλήματος και περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης του εγκλήματος αυτού. Ως τέτοια θεωρείται κάθε ενέργεια του δράστη, με την οποία αρχίζει να πραγματώνεται η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και η οποία, αν δεν ανακοπεί από οποιονδήποτε λόγο, οδηγεί αναμφισβήτητα στην πραγμάτωση αυτού ή τελεί σε τέτοια αναγκαία και άμεση σχέση συνάφειας, ώστε κατά την κοινή αντίληψη να θεωρείται ως τμήμα αυτής. Το αδίκημα της αποπλάνησης ανηλίκου, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, είναι δεκτικό απόπειρας (ΑΠ 1189/1985 ΠΧ ΔΣΤ.189).

ΙV. Η έλλειψη της απαιτούμενης, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ., ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, σε περίπτωση αθωωτικής απόφασης, λόγω του τεκμηρίου αθωότητας που θεσπίζεται από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ (ΝΔ 53/1974), που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, υπάρχει είτε όταν δεν εκτίθενται σ' αυτή καθόλου ή εκτίθενται ελλιπώς ή κατά τρόπο ασαφή τα πραγματικά περιστατικά είτε όταν το δικαστήριο δεν αιτιολογεί με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που προσδιορίζονται στα πρακτικά της απόφασης και τα οποία έλαβε υπόψη για το σχηματισμό της περί των πραγμάτων κρίσης του. Η αιτιολογία δεν δύναται να είναι "επιλεκτική", να στηρίζεται δηλαδή σε ορισμένα πραγματικά δεδομένα της προδικασίας ή της ακροαματικής διαδικασίας, χωρίς να συνεκτιμά άλλα που εισφέρθηκαν σ' αυτή, γιατί τότε δημιουργούνται λογικά κενά και δεν μπορεί να κρίνεται μια τέτοια αιτιολογία ως εμπεριστατωμένη. 'Ετσι, για να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη η αιτιολογία της απόφασης, πρέπει να συνάγεται κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μερικά από αυτά κατ' επιλογή, υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας, όταν το δικαστήριο δεν αιτιολογεί με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα, που αναφέρονται στα πρακτικά ή όταν δεν είναι βέβαιο ότι έλαβε υπόψη στο σύνολό τους κάποια έγγραφα ή το περιεχόμενο μαρτυρικών καταθέσεων. Τέλος, σε περίπτωση αθωωτικής απόφασης και δεδομένου ότι αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, υπάρχει έλλειψη της απαιτούμενης από τις προαναφερθείσες διατάξεις ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που θεμελιώνει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, όταν: α) είτε δεν αναφέρονται στην απόφαση καθόλου είτε αναφέρονται με τρόπο ελλιπή ή ασαφή τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και δικαιολογούν την κρίση για τη μη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της αξιόποινης πράξης, που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και β) όταν το δικαστήριο δεν αιτιολογεί με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που προσδιορίζονται στα πρακτικά της απόφασης και τα οποία έλαβε υπόψη του για το σχηματισμό της περί των πραγμάτων κρίσης του (ΟλΑΠ 2/17, ΑΠ 122/2019). Mε το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση με την ειδικότερη αιτίαση ότι από τις παραδοχές της, που περιέχονται στο σκεπτικό και στο διατακτικό, τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιον ότι οδηγήθηκε στην κρίση της περί αθωώσεως των κατηγορουμένων, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται με λεπτομέρεια στο αναιρετήριο, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στην προηγηθείσα νομική σκέψη, σχετικά με την αιτιολογία που απαιτείται σε αθωωτική απόφαση.

1. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αριθμό 437-438, 453-454/ 2019 απόφαση, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης, που την εξέδωσε, δέχθηκε στο σκεπτικό της, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του ότι από τα αποδεικτικά μέσα, που λεπτομερώς κατ` είδος αναφέρει αποδείχθηκαν, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Το έτος 2015 ο A. G., (γεν. 1994), υπήκοος Αλβανίας, κατοικούσε μαζί με ομοεθνείς του στο ... Ημαθίας, ακριβώς απέναντι από την ευρισκόμενη επί της οδού ... οικίας του Ν. Τ., στην οποία κατοικούσαν η σύζυγος του, η κόρη του Ζ. και τα τέσσερα παιδιά της, Ν. (γεν. 2005), Α. (γεν. 2006), Π. (γεν. 2008) και Θ. (γεν. 2011). Η Ζ. είχε χωρίσει από τον σύζυγο της Σ. Κ. ήδη από το έτος 2013, ενώ το καλοκαίρι του 2015 συνήψε ερωτική σχέση με τον A. G., την οποία όμως δεν ενέκριναν οι γονείς της, καθώς αυτός ήταν δέκα χρόνια νεότερος της, της απαγόρευσαν δε να διαμένει στην οικία τους κι έτσι αυτή με τα ανήλικα τέκνα της και το νέο της σύντροφο μετακόμισαν σε μισθωμένη οικία εντός του χωριού. Η Ζ. δεν εργαζόταν, έτσι τη συντήρηση όλων επωμίστηκε ο Α. G., ο οποίος πραγματοποιούσε μεροκάματα σε οικοδομές και σε αγροτικές εργασίες. Το έτος 2016 καταγγελίες των κατοίκων της περιοχής που αφορούσαν παραβατική συμπεριφορά του ανήλικου Π., προκάλεσαν την επέμβαση των αρχών, καθώς αυτός έβαζε φωτιές σε κάδους, κυκλοφορούσε με μαχαίρια και πετούσε πέτρες σε κινούμενα αυτοκίνητα. Έτσι, διατάχτηκε κοινωνική έρευνα από το κέντρο ημερήσιας φροντίδας του Συλλόγου "Πρωτοβουλία για το παιδί". Αμέσως μετά την εξέλιξη αυτή, η μητέρα των ανηλίκων, εν μια νυκτί, εξαφανίστηκε από την Ελλάδα, αναχωρώντας προς άγνωστη κατεύθυνση, αφού φρόντισε προηγουμένως να αναθέσει με συμβολαιογραφική πράξη τη γονική μέριμνα αυτών στη μητέρα της και γιαγιά τους. Στα πλαίσια της ανωτέρω έρευνας δόθηκαν καταθέσεις και από τα ανωτέρω ανήλικα παιδιά, τη Ν., την Α. και τον Π., όπου κατήγγειλαν για πράξεις αποπλάνησης, παρά φύσει βιασμού κ.ά. τους δύο κατηγορουμένους. Από όλα τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρθηκαν παραπάνω, το Δικαστήριο, διατηρεί σοβαρές αμφιβολίες για το εάν οι καταγγελλόμενες από τα ανήλικα πράξεις έλαβαν πράγματι χώρα. Ειδικότερα, οι μάρτυρες κατηγορίας Κ. Θ., I. Γ., Ν. Τ. και Π. Τ. που εξετάστηκαν στο ακροατήριο δεν ήταν σε θέση να καταθέσουν κάποιο πραγματικό περιστατικό εις βάρος των κατηγορουμένων, οι δύο πρώτοι εξ αυτών δε, αναφέρθηκαν με καλά λόγια στο πρόσωπο τους. Όσον αφορά την κοινωνική λειτουργό (Ν.) και την ψυχολόγο (Τ.), που επιλήφθηκαν εξ αρχής της όλης υποθέσεως, όταν τους επισημάνθηκαν οι αντιφάσεις που εμπεριέχονται στις δύο καταθέσεις που έδωσε κάθε ένα από τα παιδιά, δεν ήταν σε θέση να καταθέσουν με βεβαιότητα πότε αυτά έλεγαν αλήθεια και πότε ψεύδονταν. Περαιτέρω στην υπ'αριθ.1775α/22-08-2018 ιατροδικαστική έκθεση του ιατροδικαστή κ.Μ. η οποία αφορά τον Π. Κ. αναφέρεται "Κατά την κλινική εξέταση δεν αναγνωρίζονται πρόσφατες ή παλαιότερες τραυματικές αλλοιώσεις του σώματος. Κατά την εξέταση του πέους και του όσχεου δεν αναγνωρίζονται πρόσφατες ή παλαιότερες τραυματικές αλλοιώσεις. Ο πρωκτικός δακτύλιος και ο σφιγκτήρας του επίσης παρουσιάζονται άνευ προσφάτων ή παλαιοτέρων τραυματικών αλλοιώσεων και έχουν φυσιολογικό τόνο", ενώ σύμφωνα με την υπ' αριθ. 1790/23-08-2018 ιατροδικαστική έκθεση του ιατροδικαστή κ. Μ. η οποία αφορά τον Δ. Γ.: "Κατά την κλινική εξέταση δεν αναγνωρίζονται πρόσφατες ή παλαιότερες τραυματικές αλλοιώσεις του σώματος. Κατά την εξέταση του πέους και του όσχεου δεν αναγνωρίζονται πρόσφατες ή παλαιότερες τραυματικές αλλοιώσεις. Ο πρωκτικός δακτύλιος και ο σφιγκτήρας του επίσης παρουσιάζονται άνευ προσφάτων ή παλαιότερων τραυματικών αλλοιώσεων και έχουν φυσιολογικό τόνο.". Σύμφωνα δε με την υπ' αριθ. 1775β/22-08-2018 ιατροδικαστική έκθεση του ιατροδικαστή κ. Μ. η οποία αφορά την Ν. Κ.: "Κατά την κλινική εξέταση δεν αναγνωρίζονται πρόσφατες ή παλαιότερες τραυματικές αλλοιώσεις του σώματος. Κατά την εξέταση των γεννητικών οργάνων διαπιστώνεται απουσία του παρθενικού υμένα, ο χρόνος της ρήξης του δε δύναται να προσδιοριστεί. Ο πρωκτικός δακτύλιος και ο σφιγκτήρας του επίσης παρουσιάζονται άνευ προσφάτων ή παλαιότερων τραυματικών αλλοιώσεων και έχουν φυσιολογικό τόνο.". Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι τα αγόρια δεν έχουν υποστεί καμία σεξουαλική κακοποίηση, ενώ το κορίτσι έχει διακορευτεί, πλην όμως ο Α. G., κατηγορείται ότι είχε παρά φύσει επαφή με αυτό. Εξάλλου, και οι καταθέσεις των ανηλίκων είναι γεμάτες αντιφάσεις, αναφέρουν άλλα γεγονότα στην πρώτη τους κατάθεση και άλλα γεγονότα στη δεύτερη κατάθεσή τους, διαφορετικά και αντιφατικά με αυτά της πρώτης κατάθεσης. Κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, προβλήθηκε και το DVD που υπήρχε στη δικογραφία. Πρόκειται για οπτικοακουστικό υλικό που ελήφθη με βιντεοκάμερα, την οποία χειριζόταν η Α., σε δημόσιο δρόμο του ..., απογευματινές ώρες. Σε αυτό εμφανίζεται ο Π. (τρίτος κατηγορούμενος στην ίδια υπόθεση, που όμως απεβίωσε) και τα ανήλικα, που τον προτρέπουν να κατεβάσει το παντελόνι του για να δουν τα γεννητικά του όργανα. Από αυτό το DVD κατέστη σαφές, ότι ο Π. ήταν ένας ανοϊκός γέροντας, χωρίς βλεμματική επαφή, χωρίς προσανατολισμό στον τόπο και στον χρόνο και με κινητικά προβλήματα. Όσον αφορά δε τα ανήλικα, προέκυψε ότι ήταν παιδιά χωρίς αρχές, χωρίς όρια, χωρίς τον στοιχειώδη σεβασμό σε έναν ηλικιωμένο ανίκανο άνθρωπο, μπλοκαρισμένα, με σοβαρά προβλήματα προσαρμογής στο κοινωνικό περιβάλλον, αφού ήταν επιθετικά, βωμολοχούσαν και γυρνούσαν άσκοπα στο χωριό χωρίς έλεγχο από τη μητέρα τους, βρώμικα και αφρόντιστα. Οι ευθύνες που βαραίνουν τη μητέρα τους μεγάλες, γι αυτό άλλωστε και φρόντισε να τις απεκδυθεί εγκαίρως με τη φυγή της. Κατόπιν αυτών το Δικαστήριο, διατηρεί αμφιβολίες για το αν οι κατηγορούμενοι προέβησαν στην τέλεση των αξιόποινων πράξεων που τους αποδίδονται, γι' αυτό, κατ' εφαρμογή της αρχής in dubio pro reo το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να κηρυχθούν αθώοι λόγω αμφιβολιών." Ακολούθως, με το διατακτικό της, η προσβαλλόμενη απόφαση κήρυξε αθώους τους κατηγορούμενους και ήδη αναιρεσίβλητους και συγκεκριμένα του ότι: Στους πιο κάτω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις πραγμάτωσε από πρόθεση περισσότερα εγκλήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται από το νόμο με ποινές στερητικές της ελευθερίας και συγκεκριμένα:

Α)Στο ... Ημαθίας, σε μη επακριβώς προσδιορισθείσα ημερομηνία αλλά οπωσδήποτε, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, ενεργώντας, με πρόθεση και από κοινού με έτερο δράστη, εξανάγκασε, με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου, άλλο σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη ή σε ανοχή της. Ειδικότερα, κατά τον προαναφερθέντα τόπο και χρόνο, ενεργώντας, με πρόθεση και από κοινού, με τον φίλο του και νυν δεύτερο κατηγορούμενο, (ον.) A. (επ.) G. του G., εξανάγκασε τον ανήλικο Π. Κ. του Σ., γεννηθέντα την 24η Απριλίου 2008, σε ανοχή ασελγούς πράξης, υπό την απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου και συγκεκριμένα, ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος βρισκόταν στην κείμενη επί της οδού ... στο ... Ημαθίας οικία, όπου διέμεναν η Ζ. Τ., τα τέσσερα (4) ανήλικα τέκνα της, Π. Κ. , Ν. Κ., Α. Κ. και Θ. Κ. , και ο σύντροφος της Ζ. Τ. και φίλος του πρώτου κατηγορουμένου και νυν δεύτερος κατηγορούμενος, (ον.) A. (επ.) G. του G., ενεργώντας από κοινού με τον τελευταίο, αφού οδήγησαν τον ανήλικο Π. Κ. στο μπάνιο, με το πρόσχημα ότι θα του έδειχναν το αφρόλουτρο που του αγόρασαν, κλείδωσαν την πόρτα του μπάνιου και, αφού ο δεύτερος κατηγορούμενος, A. G., του αφήρεσε τα ρούχα και τον κρατούσε, ο πρώτος κατηγορούμενος, (ον.) J. (επ.) B , ενήργησε στον ανήλικο Π. Κ., παρά φύση, ασέλγεια, εισάγοντας το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, απειλώντας τον αμφότεροι ότι θα πεθάνει, σε περίπτωση που αποκάλυπτε σε κάποιον την εν λόγω πράξη τους.

Β) Στον παρακάτω τόπο και χρόνο, με πρόθεση, ενήργησε ασελγή πράξη σε βάρος προσώπου νεώτερου από δεκαπέντε (15) ετών, το οποίο δεν συμπλήρωσε τα δώδεκα (12) έτη της ηλικίας του. Συγκεκριμένα, στο ... Ν. Ημαθίας, σε μη επακριβώς προσδιορισθείσα ημερομηνία, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, ενεργώντας με πρόθεση, με σκοπό την ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του και τελώντας εν γνώσει της ανηλικότητας του Π. Κ. του Σ., γεννηθέντος την 24η Απριλίου 2008, δηλαδή ανηλίκου κάτω των δώδεκα (12) ετών, ενήργησε ασελγή πράξη σε βάρος του και ειδικότερα, ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος βρισκόταν μαζί με τον φίλο του και ήδη δεύτερο κατηγορούμενο, (ον.) A. (επ.) G. του G., στην κείμενη επί της οδού ... στο ... Ημαθίας οικία, στην οποία ο δεύτερος κατηγορούμενος διαβιούσε μαζί με τη σύντροφο του, Ζ. Τ. του Ν. και τα τέσσερα (4) ανήλικα τέκνα της, Π. Κ., Ν. Κ., Α. Κ. και Θ. Κ. του Σ., αφού οδήγησαν τον ανήλικο Π. Κ. στο μπάνιο με το πρόσχημα ότι θα του έδειχναν το αφρόλουτρο που του αγόρασαν, κλείδωσαν την πόρτα του μπάνιου και αφού ο δεύτερος κατηγορούμενος, A. G., αφήρεσε τα ρούχα του ως άνω ανηλίκου και τον κρατούσε, ο πρώτος κατηγορούμενος, με σκοπό την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του, ενήργησε, παρά φύση, ασέλγεια σε βάρος του ως άνω ανηλίκου, εισάγοντας το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου. Γ) Στο ... Ημαθίας, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, ενεργώντας με πρόθεση, παρείχε σε άλλον απλή συνδρομή, κατά την τέλεση της άδικης πράξης που διέπραξε. Συγκεκριμένα, γνωρίζοντας ότι ο φίλος του και ήδη δεύτερος κατηγορούμενος (όν.) A. (επ.) G. του G., είχε αποφασίσει την, κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, τέλεση της αξιόποινης πράξης της προσβολής της αιδούς ανηλίκων, τους οποίους και είχαν εμπιστευθεί, για να τους επιβλέπει και φυλάσσει, προσωρινά, κατά συνήθεια και με τους οποίους συνοικούσε ή διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους οικείους τους, ο πρώτος κατηγορούμενος παρείχε στον δεύτερο κατηγορούμενο απλή συνδρομή, κατά την τέλεση της εν λόγω άδικης πράξης που διέπραξε, ενισχύοντας, με την παρουσία του, την τέλεση της πράξης. Ειδικότερα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, ο πρώτος κατηγορούμενος διευκόλυνε τον δεύτερο κατηγορούμενο στην τέλεση της ως άνω άδικης πράξης του, παρέχοντας, κατά τα προεκτεθέντα, απλή φυσική και ψυχική συνδρομή στον δεύτερο κατηγορούμενο, ο οποίος, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, στην κείμενη επί της οδού ... στο ... Ημαθίας οικία του: α) παρακινούσε, κατά συνήθεια, τα ανήλικα Π. Κ. του Σ., γεννηθέντα την 24η Απριλίου 2008, Α. Κ. του Σ., γεννηθείσα την ... 2006 και Ν. Κ. του Σ., γεννηθείσα τη ... 2005, τέκνα της συμβίας του, Ζ. Τ. του Ν., με την οποία συνοικούσε και τα οποία του είχε εμπιστευθεί, προσωρινά, η μητέρα τους, για να επιβλέπει, καθώς και τον ανήλικο, Δ. Γ. του Ι., γεννηθέντα την ... 2007, τον οποίο του είχε εμπιστευθεί η μητέρα του, για να επιβλέπει και με την οποία διατηρούσε φιλικές σχέσεις, να παρακολουθούν μαζί του ταινίες και βίντεο, πορνογραφικού περιεχομένου, και β) παρακολουθούσε μαζί με τα ανήλικα, Π. Κ., Δ. Γ., Α. Κ. και Ν. Κ., και με τον πρώτο κατηγορούμενο ταινίες και βίντεο, πορνογραφικού περιεχομένου, προσβάλλοντας, με τον τρόπο αυτό, την αιδώ των ως άνω ανηλίκων και, επομένως, ο πρώτος κατηγορούμενος, παρακολουθώντας μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο (που είχε την ιδιαίτερη ιδιότητα του προσώπου, στο οποίο οι μητέρες των ανηλίκων είχαν εμπιστευθεί, προσωρινά, τα ως άνω ανήλικα τέκνα τους, για να τα επιβλέπει και με τον οποίο διατηρούσαν φιλικές σχέσεις) και τους ανωτέρω αναφερόμενους ανηλίκους ταινίες και βίντεο, πορνογραφικού περιεχομένου, παρείχε στον δεύτερο κατηγορούμενο απλή συνδρομή, κατά την τέλεση της άδικης πράξης της προσβολής της αιδούς ανηλίκων, τους οποίους του είχαν εμπιστευθεί, για να τους επιβλέπει και φυλάσσει, προσωρινά, και με τους οποίους συνοικούσε ή διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους οικείους τους, κατά συνήθεια, κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ ομόφωνα ΑΘΩΟ τον κατηγορούμενο (ον) A. (επ) G. του ότι: Στους πιο κάτω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις του πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται από τον νόμο με ποινές στερητικές της ελευθερίας, και ειδικότερα:

Α) Στο ... Ημαθίας, σε μη επακριβώς προσδιορισθείσες ημερομηνίες, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, με περισσότερες πράξεις του πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα (κατά περισσοτέρων παθόντων) και ειδικότερα, ενεργώντας με πρόθεση, κατά μόνας και από κοινού με έτερο δράστη, με περισσότερες πράξεις που αποτελούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος (για ένα έκαστο εκ των ανηλίκων παθόντων Ν. Κ. και Π. Κ.), εξανάγκασε άλλους σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη ή σε ανοχή της με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου. Ειδικότερα, κατά τον προαναφερθέντα τόπο και χρόνο, ενεργώντας με πρόθεση: 1) ενεργώντας κατά μόνας και με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με σωματική βία και με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου, εξανάγκασε την ανήλικη, Ν. Κ. του Σ., γεννηθείσα τη ... 2005, σε συνουσία ή άλλη ασελγή πράξη και σε ανοχή της και ειδικότερα α) αφού της αφήρεσε το εσώρουχο, εισήγαγε το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό της, εξαναγκάζοντάς την να υποστεί, παρά φύση, ασέλγεια, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, απειλώντας την ότι, εάν η ως άνω ανήλικη μιλούσε για την ως άνω πράξη του στη μητέρα της, Ζ. Τ., με την οποία ο δεύτερος κατηγορούμενος διατηρούσε ερωτικό δεσμό, ή σε τρίτα πρόσωπα, θα την έκλεινε σε ίδρυμα και θα προκαλούσε κακό στη μητέρα της και σύντροφο του, β) δύο φορές, σε διαφορετικούς χρόνους και με σκοπό την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του, αφού εισήλθε, κατά τις νυχτερινές ώρες στο δωμάτιο που κοιμόταν η ανήλικη, Ν. Κ., ακινητοποιώντας τη, με τη χρήση των υπέρτερων σωματικών του δυνάμεων, σχίζοντας την πιτζάμα της, στην περιοχή που καλύπτει το εσώρουχο και απειλώντας την ότι, αν αναφέρει σε οποιονδήποτε κάτι, θα ισχυριστεί ότι αυτή προκάλεσε τις πράξεις και η μητέρα της θα την εκδίωκε από το σπίτι και θα την έκλεινε σε ίδρυμα ή αναμορφωτήριο, ο δεύτερος κατηγορούμενος εξανάγκασε την ως άνω ανήλικη παθούσα, παρά τη θέλησή της, σε, κατά φύση, συνουσία, εισάγοντας το γεννητικό του μόριο στον κόλπο της και γ) τη 13η Φεβρουαρίου 2016, ωθώντας απότομα το κεφάλι της ανήλικης Ν. Κ., προς το μόριό του, ο δεύτερος κατηγορούμενος την εξανάγκασε σε πεολειχία, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, απειλώντας την ότι, αν έφευγε ή αποκάλυπτε την πράξη του στη μητέρα της ή τρίτα πρόσωπα, ο ίδιος θα ισχυριζόταν ότι η ανήλικη τον προκάλεσε και η μητέρα της θα την έδιωχνε από το σπίτι και θα την έκλεινε σε ίδρυμα και ο δεύτερος κατηγορούμενος θα προξενούσε κακό στη μητέρα της και 2) ενεργώντας κατά μόνας, με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου, εξανάγκασε τον ανήλικο, Π. Κ. του Σ., γεννηθέντα την 24η Απριλίου 2008, να υποστεί, παρά φύση, ασέλγεια από τον ίδιο (τον δεύτερο κατηγορούμενο), εισάγοντας ο δεύτερος κατηγορούμενος το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, απειλώντας τον, με τις φράσεις "θα πεθάνεις, δεν θα ζήσεις", ενώ, προκειμένου ο ως άνω ανήλικος να μην αποκαλύψει στη μητέρα του και σε τρίτους την ως άνω πράξη του, τον απείλησε ότι θα κάνει κακό στη μητέρα του, ότι η μητέρα του θα θυμώσει, θα τον διώξει από το σπίτι και θα τον κλείσει σε ίδρυμα, ασκώντας του έντονη ψυχική πίεση από τις ανωτέρω απειλές σπουδαίου και άμεσου κινδύνου για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητας της μητέρας του και για την ελευθερία του παθόντος, 3) ενεργώντας κατά μόνας, με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξανάγκασε: ϊ) τον ανήλικο Δ. Γ. του Ι., γεννηθέντα την ... 2007, να ανεχθεί, παρουσία του ανηλίκου Π. Κ., παρά φύση, ασέλγεια, εισάγοντας ο δεύτερος κατηγορούμενος το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου και ϋ) τον Π. Κ. του Σ., γεννηθέντα την 24η Απριλίου 2008, να ανεχθεί, παρουσία του ανηλίκου Δ. Γ., παρά φύση, ασέλγεια, εισάγοντας ο δεύτερος κατηγορούμενος το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, απειλώντας αμφότερους τους ανηλίκους ότι θα πεθάνουν, και απειλώντας, περαιτέρω, τον ανήλικο Π. Κ. ότι θα κάνει κακό στη μητέρα του, ότι η μητέρα του θα θυμώσει, θα τον διώξει από το σπίτι και θα τον κλείσει σε ίδρυμα, προκειμένου να μην αποκαλύψει σε τρίτους τις ως άνω πράξεις του και 4) ενεργώντας από κοινού με τον πρώτο κατηγορούμενο, με σωματική βία και με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου, εξανάγκασε τον ανήλικο Π. Κ. να ανεχθεί ασελγή πράξη από τον πρώτο κατηγορούμενο, και συγκεκριμένα, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος βρισκόταν στην κείμενη επί της οδού ... στο ... Ημαθίας οικία του, στην οποία διαβιούσε μαζί με τη σύντροφό του Ζ. Τ. του Ν., και τα τέσσερα (4) ανήλικα τέκνα της, Π. Κ., Ν. Κ., Α. Κ. και Θ. Κ. του Σ., ενεργώντας από κοινού με το φίλο του και ήδη πρώτο κατηγορούμενο, (ον.) J. (επ.) B του T., αφού οδήγησαν τον ανήλικο Π. Κ. στο μπάνιο, με το πρόσχημα ότι θα του έδειχναν το αφρόλουτρο που του αγόρασαν, κλείδωσαν την πόρτα του μπάνιου και ο δεύτερος κατηγορούμενος του αφήρεσε τα ρούχα και τον κρατούσε, προκειμένου ο συγκατηγορούμενός του και ήδη πρώτος κατηγορούμενος να ενεργήσει στον ως άνω ανήλικο, παρά φύση, ασέλγεια, όπως και έπραξε, εισάγοντας (ο πρώτος κατηγορούμενος) το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, απειλώντας τον (ως άνω ανήλικο) αμφότεροι ότι θα πεθάνει, σε περίπτωση που αποκάλυπτε σε κάποιον την εν λόγω πράξη τους.

Β) Στους παρακάτω τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις του πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα (κατά περισσοτέρων παθόντων), και ειδικότερα, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος (για ένα έκαστο εκ των ανηλίκων παθόντων Π. Κ. και Ν. Κ.), ενεργώντας με πρόθεση, αφενός ενήργησε ασελγή πράξη, με πρόσωπα νεώτερα από 15 ετών, που δεν συμπλήρωσαν τα 12 έτη της ηλικίας τους, και τα παραπλάνησε, με αποτέλεσμα να υποστούν τέτοια πράξη, αφετέρου αποπειράθηκε να ενεργήσει ασελγή πράξη σε βάρος περισσοτέρων προσώπων νεότερων από δεκαπέντε (15) ετών, τα οποία δεν συμπλήρωσαν τα δώδεκα (12) έτη της ηλικίας τους. Συγκεκριμένα, στο ... Ν. Ημαθίας, σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσες ημερομηνίες, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, ενεργώντας με πρόθεση, με σκοπό την ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του και τελώντας εν γνώσει της ηλικίας των Ν. Κ. του Σ., γεννηθείσας την ... 2005, Π. Κ. του Σ., γεννηθέντος την 24η Απριλίου 2008 και Δ. Γ. του Ι., γεννηθέντος την ... 2007, δηλαδή ανηλίκων που δεν είχαν συμπληρώσει τα δώδεκα (12) έτη της ηλικίας τους, ενήργησε ασελγείς πράξεις σε βάρος τους και ειδικότερα: 1) με περισσότερες πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος ενήργησε ασελγείς πράξεις σε βάρος της ανήλικης Ν. Κ., ηλικίας 11 ετών, εν γνώσει της ηλικίας της, και πιο συγκεχυμένα: α) αφού γύρισε μπρούμυτα την ανήλικη Ν. Κ., της αφήρεσε το εσώρουχο της και ενήργησε, παρά φύση, ασέλγεια σε βάρος της, εισάγοντας το πέος του στον πρωκτό της, β) δύο φορές σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσες ημερομηνίες, αλλά, πάντως, εντός του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, με σκοπό την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του, αφού εισήλθε, κατά τις νυχτερινές ώρες, στο δωμάτιο που κοιμόταν η ανήλικη Ν. Κ., ακινητοποιώντας τη, με τη χρήση των υπέρτερων σωματικών του δυνάμεων, ενήργησε σε βάρος της, κατά φύση συνουσία, εισάγοντας το γεννητικό του μόριο στον κόλπο της και γ)τη 13η Φεβρουαρίου 2016, ωθώντας, απότομα, το κεφάλι της ανήλικης Ν. Κ., προς το μόριό του, την εξανάγκασε σε πεολειχία, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, 2) με περισσότερες πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος ενήργησε και αποπειράθηκε να ενεργήσει ασελγείς πράξεις σε βάρος του ανηλίκου, Π. Κ., ηλικίας 8 ετών, εν γνώσει της ανηλικότητάς του, και ειδικότερα α) ενήργησε σε βάρος του ανηλίκου Π. Κ., παρά φύση, ασέλγεια, εισάγοντας (ο δεύτερος κατηγορούμενος) το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του και β)τουλάχιστον, δύο φορές σε μη, επακριβώς, προσδιορισθέντες χρόνους, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το άνω χρονικό διάστημα, επιχείρησε πράξη που περιέχει, τουλάχιστον, αρχή εκτέλεσης, πλην, όμως δεν ολοκλήρωσε την πράξη σου αυτή, όχι από δική του θέληση, αλλά από εμπόδια εξωτερικά. Συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και έχοντας πρόθεση να ενεργήσει σε βάρος του ανηλίκου, Π. Κ., ασελγείς πράξεις, επιχείρησε να ενεργήσει, παρά φύση ασέλγεια σε βάρος του ως άνω ανηλίκου, πλην, όμως, δεν ολοκλήρωσε την πράξη του αυτή, όχι από δική του βούληση, αλλά από εμπόδια εξωτερικά, καθώς ο ως άνω ανήλικος αντέδρασε και τον απώθησε και 3) i) ενήργησε ασελγείς πράξεις με τον ανήλικο, Δ. Γ., ηλικίας 9 ετών, και συγκεκριμένα τον εξανάγκασε να ανεχθεί, παρά φύση, ασέλγεια από αυτόν (τον δεύτερο κατηγορούμενο), εισάγοντας ο τελευταίος το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, και, μάλιστα, παρουσία του ανηλίκου, Π. Κ., ηλικίας 8 ετών, και ακολούθως ϋ) ενήργησε ασελγείς πράξεις με τον ανήλικο Π. Κ., ηλικίας 8 ετών, και συγκεκριμένα τον εξανάγκασε να ανεχθεί, παρά φύση, ασέλγεια από αυτόν (τον δεύτερο κατηγορούμενο), εισάγοντας ο τελευταίος το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, και, μάλιστα, παρουσία του ανηλίκου, Δ. Γ..

Γ) Στον παρακάτω αναφερόμενο τόπο και χρόνο, με πρόθεση παρείχε άμεση συνδρομή στο συγκατηγορούμενό του και ήδη πρώτο κατηγορούμενο, (ον.) J. (επ.) B του T., δράστη - φυσικό αυτουργό της αξιόποινης πράξης της αποπλάνησης παιδιού κάτω των 12 ετών, κατά τη διάρκεια αυτής της πράξης και στην εκτέλεση της κύριας πράξης, εν γνώσει της ανηλικότητάς του, και ειδικότερα σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσα ημερομηνία, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος βρισκόταν μαζί με τον πρώτο κατηγορούμενο στην κείμενη επί της οδού ... στο ... Ημαθίας οικία του δευτέρου κατηγορουμένου, στην οποία ο τελευταίος διαβιούσε μαζί με τη σύντροφο του, Ζ. Τ. του Ν., και τα τέσσερα (4) ανήλικα τέκνα της, Π. Κ., Ν. Κ., Α. Κ. και Θ. Κ. του Σ., αφού αμφότεροι οι κατηγορούμενοι οδήγησαν τον ανήλικο Π. Κ. στο μπάνιο, με το πρόσχημα ότι θα του έδειχναν το αφρόλουτρο που του αγόρασαν, κλείδωσαν την πόρτα του μπάνιου και ο δεύτερος κατηγορούμενος του αφήρεσε τα ρούχα και τον κρατούσε, προκειμένου ο πρώτος κατηγορούμενος να ενεργήσει, παρά φύση, ασέλγεια σε βάρος του ως άνω ανηλίκου, όπως και έπραξε, εισάγοντας το πέος του στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, με σκοπό την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του. Δ) Στο ... Ημαθίας, σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσες ημερομηνίες, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, με περισσότερες πράξεις του πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα (κατά περισσοτέρων παθόντων) και ειδικότερα, ενεργώντας εκ προθέσεως και με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος (για ένα έκαστο εκ των ανηλίκων παθόντων Π. Κ. και Ν. Κ.), ενήργησε ασελγείς πράξεις με ανηλίκους που δεν συμπλήρωσαν τα δεκατέσσερα (14) έτη της ηλικίας τους, τους οποίους του είχαν εμπιστευθεί, για να τους επιβλέπει και με τους οποίους συνοικούσε ή διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους οικείους τους. Συγκεκριμένα, κατά τον προρρηθέντα τόπο και χρόνο: 1) με περισσότερες πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος ενήργησε ασελγείς πράξεις σε βάρος της ανήλικης Ν. Κ., 11 ετών, κόρης της συμβίας του, Ζ. Τ., την οποία η τελευταία του είχε εμπιστευθεί, για να επιβλέπει κατά την απουσία της, και με την οποία (ανήλικη) συνοικούσε, εν γνώσει της ηλικίας της, και ειδικότερα: α) αφού γύρισε, μπρούμυτα την ανήλικη Ν. Κ., της αφήρεσε το εσώρουχό της και ενήργησε, παρά φύση, ασέλγεια σε βάρος της, εισάγοντας το πέος του στον πρωκτό της, β) δύο φορές σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσες ημερομηνίες, αλλά, πάντως, εντός του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, με σκοπό την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του, αφού εισήλθε, κατά τις νυχτερινές ώρες, στο δωμάτιο που κοιμόταν η ανήλικη, Ν. Κ., ακινητοποιώντας τη, με τη χρήση των υπέρτερων σωματικών του δυνάμεων, ενήργησε σε βάρος της, κατά φύση, συνουσία, εισάγοντας το γεννητικό του μόριο στον κόλπο της και γ) τη 13η Φεβρουαρίου 2016, ωθώντας, απότομα, το κεφάλι της ανήλικης, Ν. Κ., προς το μόριό του, την εξανάγκασε σε πεολειχία, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, 2) με περισσότερες πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος ενήργησε και αποπειράθηκε να ενεργήσει ασελγείς πράξεις σε βάρος του ανηλίκου, Π. Κ., ηλικίας 8 ετών, τέκνου της συμβίας του, Ζ. Τ., τον οποίο η τελευταία του είχε εμπιστευθεί, για να επιβλέπει, κατά την απουσία της, και με τον οποίο συνοικούσε, εν γνώσει της ηλικίας του, και ειδικότερα: α) ενήργησε σε βάρος του ανηλίκου, Π. Κ., παρά φύση, ασέλγεια, εισάγοντας (ο δεύτερος κατηγορούμενος) το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του και β) τουλάχιστον δύο φορές, σε μη, επακριβώς, προσδιορισθέντες χρόνους, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το άνω χρονικό διάστημα, επιχείρησε πράξη που περιέχει, τουλάχιστον, αρχή εκτέλεσης, πλην όμως δεν ολοκλήρωσε την πράξη του αυτή, όχι από δική του θέληση, αλλά από εμπόδια εξωτερικά. Συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, έχοντας πρόθεση να ενεργήσει σε βάρος του ανηλίκου Π. Κ. ασελγείς πράξεις, επιχείρησε να ενεργήσει, παρά φύση, ασέλγεια σε βάρος του ως άνω ανηλίκου, πλην, όμως, δεν ολοκλήρωσε την πράξη του αυτή, όχι από δική του βούληση, αλλά από εμπόδια εξωτερικά, καθώς ο ως άνω ανήλικος αντέδρασε και τον απώθησε και 3) ί) ενήργησε ασελγείς πράξεις με τον ανήλικο, Δ. Γ., ηλικίας 9 ετών, τον οποίο του είχε εμπιστευθεί η μητέρα του, Θ. Κ., για να επιβλέπει, με την οποία διατηρούσε φιλικές σχέσεις, και συγκεκριμένα τον εξανάγκασε να ανεχθεί, παρά φύση, ασέλγεια από αυτόν (τον δεύτερο κατηγορούμενο), εισάγοντας ο τελευταίος το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, και, μάλιστα, παρουσία του ανηλίκου, Π. Κ., ηλικίας 8 ετών, και, ακολούθως, ii) ενήργησε ασελγείς πράξεις, με τον ανήλικο, Π. Κ., ηλικίας 8 ετών, τον οποίο η μητέρα του, Ζ. Τ., είχε εμπιστευθεί στον δεύτερο κατηγορούμενο, για να τον επιβλέπει, κατά την απουσία της, και με τον οποίο συνοικούσε, και συγκεκριμένα τον εξανάγκασε να ανεχθεί, παρά φύση, ασέλγεια από αυτόν (τον δεύτερο κατηγορούμενο), εισάγοντας ο τελευταίος το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ως άνω ανηλίκου, προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του, και, μάλιστα, παρουσία του ανηλίκου, Δ. Γ..

Ε) Στο ... Ημαθίας, σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσες ημερομηνίες, αλλά, πάντως, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, με περισσότερες πράξεις του πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα (κατά περισσοτέρων παθόντων) και ειδικότερα, ενεργώντας με πρόθεση, κατά συνήθεια και με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος (για ένα έκαστο εκ των κατωτέρω αναφερομένων ανηλίκων παθόντων), με προτάσεις και παρουσίαση πράξεων που αφορούν τη γενετήσια ζωή προσέβαλε την αιδώ ανηλίκων, τους οποίους του είχαν εμπιστευθεί για να τους επιβλέπει και να φυλάσσει προσωρινά και με τους οποίους συνοικούσε ή διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους οικείους τους. Συγκεκριμένα, κατά τον προρρηθέντα τόπο και χρόνο, στην κείμενη επί της οδού ... στο ... Ημαθίας οικία του: α) παρακινούσε τα ανήλικα, Π. Κ. του Σ., γεννηθέντα την 24η Απριλίου 2008, Α. Κ. του Σ., γεννηθείσα την ... 2006 και Ν. Κ. του Σ., γεννηθείσα τη ... 2005, τέκνα της συμβίας του, Ζ. Τ. του Ν., με την οποία συνοικούσε και τα οποία η τελευταία του είχε εμπιστευθεί, προσωρινά, για να επιβλέπει, καθώς και τον ανήλικο, Δ. Γ. του Ι., γεννηθέντα την ... 2007 - τον οποίο του είχε εμπιστευθεί η μητέρα του, Θ. Κ., με την οποία διατηρούσε φιλικές σχέσεις, για να επιβλέπει- να παρακολουθούν μαζί του ταινίες και βίντεο, πορνογραφικού περιεχομένου, β) παρακολουθούσε και μόνος του, μαζί με τα ανήλικα, Π. Κ., Δ. Γ. Α. Κ. και Ν. Κ., αλλά και αρκετές φορές και με την παρουσία του πρώτου κατηγορουμένου, (ον.) J. (επ.) B του T., ταινίες και βίντεο, πορνογραφικού περιεχομένου, προσβάλλοντας, με τον τρόπο αυτό, την αιδώ των ως άνω ανηλίκων και γ) παρακινούσε τα ανήλικα, Π. Κ. του Σ., Α. Κ. του Σ., και Ν. Κ. του Σ., τέκνα της συμβίας του, Ζ. Τ. του Ν., καθώς και τον ανήλικο Δ. Γ. του Ι. και της Θ., να βιντεοσκοπήσουν, με το tablet ή το κινητό τους τηλέφωνο τις ερωτικές τους περιπτύξεις, με τον ενήλικο υπερήλικα, Δ. Π. του Α. και Σ., γεννηθέντα τη ... 1935, ο οποίος ασελγούσε σε βάρος τους, έναντι αμοιβής, και, στη συνέχεια, να πωλούν το σχετικό βίντεο σε ηλικιωμένους, έναντι αμοιβής. ΣΤ) Στο ... Ημαθίας, σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσες ημερομηνίες, αλλά, πάντως, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, με περισσότερες πράξεις του, πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα (κατά περισσότερων παθόντων) και ειδικότερα, ενεργώντας με πρόθεση και με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος (για τον ανήλικο παθόντα Π. Κ.), εξώθησε περισσότερους ανηλίκους να γίνουν μάρτυρες συνουσίας ή άλλης γενετήσιας πράξης, χωρίς να συμμετέχουν σε αυτές. Συγκεκριμένα, 1) α) ενώ ενεργούσε, παρά φύση, ασέλγεια με τον Δ. Π. του Α., γεννηθέντα τη ... 1935, στην οικία του τελευταίου στο ... Ημαθίας επί της οδού ..., παρακινούσε τον ανήλικο, Π. Κ., να τους παρακολουθεί λέγοντάς του "βλέπε, για να μαθαίνεις" και β) εξώθησε τον ανήλικο, Π. Κ., ηλικίας 8 ετών, να παρακολουθήσει την, παρά φύση, ασέλγεια που τέλεσε (ο δεύτερος κατηγορούμενος) σε βάρος του ανηλίκου, Δ. Γ., εισάγοντας το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ανηλίκου, Δ. Γ. και 2) εξώθησε τον ανήλικο, Δ. Γ., ηλικίας 9 ετών, να παρακολουθήσει την, παρά φύση ασέλγεια που τέλεσε (ο δεύτερος κατηγορούμενος) σε βάρος του ανηλίκου, Π. Κ., εισάγοντας το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του ανηλίκου, Π. Κ., προς ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του.

Ζ) Στο ... Ημαθίας, σε μη επακριβώς προσδιορισθείσα ημερομηνία, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, με περισσότερες πράξεις του, πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα (κατά περισσοτέρων παθόντων) και, ειδικότερα, ενεργώντας με πρόθεση, παρέσυρε περισσότερους ανηλίκους να γίνουν μάρτυρες γενετήσιας κακοποίησης. Συγκεκριμένα, στον άνω τόπο και χρόνο, ενώ βρισκόταν στην οικία της οικογένειας Γ. κακοποίησε, σεξουαλικά, το σκυλί τους, τοποθετώντας το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του σκύλου και ενεργώντας, παρά φύση ασέλγεια επί αυτού, κρατώντας τον σκύλο που ήταν δεμένος με αλυσίδα, από τον κορμό και τα πόδια του, ώστε να είναι ακινητοποιημένος, παρουσία -εν γνώσει του κατηγορουμένου- των ανηλίκων Ν. Κ., Α. Κ., Π. Κ. και Δ. Γ., που παρακολουθούσαν το περιστατικό.

Η) Στο ... Ημαθίας, σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσα ημερομηνία, αλλά, οπωσδήποτε, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2016 έως και τον Απρίλιο του έτους 2017, ενεργώντας με πρόθεση, προέβη στην κακοποίηση ζώου. Συγκεκριμένα, ενώ βρισκόταν στην οικία της οικογένειας Γ., κακοποίησε σεξουαλικά το σκυλί τους, τοποθετώντας το γεννητικό του μόριο στον πρωκτό του σκύλου και ενεργώντας, παρά φύση, ασέλγεια επ' αυτού, κρατώντας τον σκύλο που ήταν δεμένος με αλυσίδα, από τον κορμό και τα πόδια του, ώστε να είναι ακινητοποιημένος.

Θ) Στο ... Ημαθίας, σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσα ημερομηνία, αλλά, πάντως, εντός του θέρους του έτους 2015, ενήλικος ων, τέλεσε ασελγή πράξη με ανήλικο που δεν είχε συμπληρώσει τα 10 έτη της ηλικίας του, έναντι υλικών ανταλλαγμάτων και συγκεκριμένα, ευρισκόμενος στην κείμενη στο ... Ημαθίας τότε οικία του, η οποία βρισκόταν, ακριβώς, απέναντι από την ευρισκόμενη επί της οδού ..., οικία της Π. Α., γιαγιάς του ανηλίκου Π. Κ., και γνωρίζοντας την προτίμηση του ανηλίκου Π. Κ. του Σ., γεννηθέντος την 24η Απριλίου 2008, στα ηχεία, έδειξε στον ως άνω ανήλικο ένα ηχείο και του είπε ότι, εάν ήθελε να του το δώσει, θα του έκανε κάτι επάνω του, χωρίς να του πει τι, ακριβώς, και, στη συνέχεια, κατέβασε το παντελονάκι και το εσώρουχο του επταετούς Π. Κ. και, αφού τον έβαλε να σκύψει, τοποθέτησε το πέος του στον πρωκτό του ανηλίκου και ενήργησε, παρά φύση, ασέλγεια εις βάρος του και, ακολούθως, του παρέδωσε το ηχείο που του είχε υποσχεθεί.

1. I) Στο ... Ημαθίας σε μη, επακριβώς, προσδιορισθείσες ημερομηνίες, αλλά εντός του χρονικού διαστήματος από αρχές του έτους 2016 έως τον Απρίλιο του 2017, με περισσότερες πράξεις του, πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα (κατά περισσοτέρων παθόντων) και ειδικότερα με περισσότερες πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος (για ένα έκαστο εκ των κάτωθι αναφερόμενων ανηλίκων παθόντων), για να εξυπηρετήσει την ακολασία άλλου, εξώθησε στην πορνεία ανήλικο νεώτερο από 15 ετών, το οποίο του είχαν εμπιστευθεί για επίβλεψη και φύλαξη, έστω και προσωρινή, με υπόσχεση και προσφορά πληρωμής χρημάτων ή άλλου ανταλλάγματος και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο εξωθούσε τα ανήλικα τέκνα της συντρόφου του, Ζ. Τ., με τα οποία συνοικούσε, ήτοι τον Π. Κ. του Σ., γεννηθέντα την 24η Απριλίου 2008, τη Ν. Κ. του Σ., γεννηθείσα τη ... 2005, την Α. Κ. του Σ., γεννηθείσα την ... 2006, αλλά και τον ανήλικο εξάδελφό τους, Δ. Γ. του Ι. και της Θ. Κ., γεννηθέντα την ... 2007, τα οποία του είχαν εμπιστευθεί για προσωρινή επίβλεψη οι μητέρες τους, να ανέχονται ασελγείς πράξεις (και συγκεκριμένα πεολειχία, παρά φύση συνουσία και θωπείες στα γεννητικά τους όργανα) από τον υπερήλικα και ήδη αποβιώσαντα τρίτο κατηγορούμενο, Δ. Π. του Α., γεννηθέντα τη ... 1935, στην κείμενη επί της οδού ..., στο ... Ημαθίας οικία του τελευταίου, έναντι αμοιβής είτε προς τον δεύτερο κατηγορούμενο, συνισταμένης σε καταβολή χρηματικού ποσού ύψους 15-20 ευρώ τη φορά, είτε προς τα ανήλικα, συνισταμένης σε καταβολή χρηματικών ποσών, ύψους 5-10 ευρώ, τη φορά, ή σε κατανάλωση τροφίμων από την οικία του Δ. Π., προτρέποντας (ο δεύτερος κατηγορούμενος) τους ως άνω ανηλίκους να επισκέπτονται την οικία του τρίτου κατηγορουμένου και να ανέχονται ασελγείς πράξεις από τον τελευταίο, προκειμένου να αποκομίσουν χρήματα, και, ειδικότερα, ο δεύτερος κατηγορούμενος εξώθησε: ί) δις την ανήλικη, Ν. Κ., να ανεχθεί, παρά φύση, ασέλγεια από τον τρίτο κατηγορούμενο, Δ. Π., έναντι του ποσού των 10 ευρώ, ii) έξι φορές τον ανήλικο, Π. Κ., να ανεχθεί, παρά φύση, ασέλγεια από τον τρίτο κατηγορούμενο, Δ. Π., έναντι χρηματικού ποσού 10 ευρώ, iii) δις την ανήλικη, Α. Κ., να ανεχθεί ασελγείς πράξεις από τον τρίτο κατηγορούμενο, Δ. Π., και, συγκεκριμένα, να δει και να αγγίξει τα γεννητικά της όργανα, αντί τιμήματος 5 ευρώ, καθώς και ίν) έξι φορές τον Δ. Γ. να ανεχθεί, παρά φύση, ασέλγεια από τον τρίτο κατηγορούμενο, Δ. Π., έναντι αμοιβής, ύψους 5 ευρώ, ενώ, στη συνέχεια, εξανάγκασε την Ν. Κ. και τον Π. Κ. να του αποδώσουν το χρηματικό ποσό που είχαν λάβει από την πρώτη τους επίσκεψη στην οικία του τρίτου κατηγορουμένου.

Με βάση αυτές τις παραδοχές η προσβαλλόμενη απόφαση, στερείται παντελώς της επιβαλλόμενης από τα άρθρα 93 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αφού δεν εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στηρίζουν την ανυπαρξία των απαιτούμενων στοιχείων για τη συγκρότηση της ποινικής υπόστασης των διωκομένων , κατά τα άνω, εγκλημάτων, ούτε προκύπτει από το σκεπτικό της απόφασης , κατά τρόπο αναμφίβολο, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και εκτίμησε για σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ' επιλογή, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ.1 και 178 ΚΠΔ (Ολ.ΑΠ 1/2005). Ειδικότερα το Δικαστήριο, όπως προκύπτει από το συνολικό περιεχόμενο του αιτιολογικού της προσβαλλομένης απόφασης : α) με ελλιπή και αντιφατική αιτιολογία δέχθηκε ότι, τα ανήλικα αγόρια, Π. Κ. και Δ. Γ., δεν έχουν υποστεί καμία σεξουαλική κακοποίηση, στηρίζοντας την κρίση του αυτή στις ιατροδικαστικές εκθέσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι πρωκτικοί δακτύλιοι των παθόντων δεν παρουσιάζουν πρόσφατες ή παλαιότερες της εξέτασης τραυματικές αλλοιώσεις, χωρίς ουδόλως να αιτιολογεί πώς αυτή η διαπίστωση αποκλείει και την περίπτωση ο εκ των κατηγορουμένων A. G. να επιχείρησε σε βάρος του ανηλίκου Π. Κ., την πράξη της αποπλάνησης παιδιού που δεν συμπλήρωσε το 12ο έτος όχι τετελεσμένη, αλλά στο στάδιο της απόπειρας, για την οποία κατηγορείτο επίσης , β) με ελλιπή και αντιφατική αιτιολογία δέχθηκε ότι, αν και η ανήλικη παθούσα, Ν. Κ., βρέθηκε κατά την ιατροδικαστική της εξέταση, να έχει διαρρηχθεί ο παρθενικός της υμένας και άρα αυτή είχε διακορευτεί, ωστόσο κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο A. G., δεχόμενο ότι αυτός κατηγορείτο μόνο για παρά φύση ασέλγεια με την ανήλικη. Όμως, η παραδοχή αυτή έχει εσφαλμένη και αντιφατική αιτιολογία , καθώς η σε βάρος του ως άνω κατηγορουμένου κατηγορία συνίστατο όχι μόνο στην παρά φύση ασέλγεια σε βάρος της ανήλικης, αλλά και στον εξαναγκασμό αυτής σε κατά φύση συνουσία, η οποία και συνδέεται με την ρήξη του παρθενικού υμένα της ανήλικης (όπως περιγράφεται στις υπό στοιχεία Α β, Β 1 β και Δ 1 β πράξεις στην σε βάρος του κατηγορία), καθώς και σε εξαναγκασμό αυτής σε πεολειχία (όπως περιγράφεται στις υπό στοιχεία Α γ, Β 1 γ και Δ 1 γ πράξεις στην σε βάρος του κατηγορία), γ) ουδόλως αιτιολόγησε την απαλλακτική του κρίση για την υπό στοιχείο Στ 1 α πράξη, περιορίστηκε μόνο να διαλάβει στην αιτιολογία του πως η κοινωνική λειτουργός (Θ. Ν.) και η ψυχολόγος ( Δ. Τ.) "δεν ήταν σε θέση να καταθέσουν με βεβαιότητα πότε αυτά (τα ανήλικα) έλεγαν αλήθεια και πότε ψεύδονταν", υπέπεσε όμως σε λογικό και νομικό σφάλμα το μεν επειδή το ότι οι μάρτυρες δεν ήταν σε θέση να καταθέσουν με βεβαιότητα για την αλήθεια των λεγομένων των ανηλίκων, δεν συνεπάγεται ότι τα ανήλικα κατέθεσαν ψευδή, λαμβανομένης υπόψη της ηλικίας τους και των εν γένει συνθηκών διαβίωσής τους, το δε διότι καθήκον του Δικαστηρίου είναι αυτό να αξιολογήσει τα αποδεικτικά στοιχεία και με λογικούς συλλογισμούς να καταλήξει σε μία δικανική κρίση και όχι να αναθέτει το καθήκον εύρεσης της αλήθειας στους εξεταζόμενους υπ' αυτού μάρτυρες, δ) δέχθηκε ότι τη συντήρηση των ανηλίκων την είχε επωμιστεί ο εκ των κατηγορουμένων A. G., που συζούσε, κατά τον επίδικο χρόνο, με τη μητέρα αυτών Ζ. Τ., στον οποίο αποδόθηκε ότι καταχράστηκε την εμπιστοσύνη αυτής και της μητέρας του ανήλικου Δ. Γ. , ώστε να προβεί στις σε βάρος των ανηλίκων πράξεις, καθώς και ότι οι ανήλικοι ήταν "παιδιά χωρίς αρχές, χωρίς όρια, χωρίς τον στοιχειώδη σεβασμό σε έναν ηλικιωμένο ανίκανο άνθρωπο, μπλοκαρισμένα με σοβαρά προβλήματα προσαρμογής στο κοινωνικό περιβάλλον, αφού ήταν επιθετικά, βωμολοχούσαν και γυρνούσαν άσκοπα στο χωριό χωρίς έλεγχο από τη μητέρα τους, βρώμικα και αφρόντιστα", ωστόσο αναιτιολόγητα κατέληξε στην κρίση ότι για την κατάσταση αυτή υπείχε αποκλειστική ευθύνη η μητέρα αυτών, Ζ. Τ., αρκούμενο απλώς να διαλάβει στην αιτιολογία του ότι "γι' αυτό άλλωστε και φρόντισε να τις απεκδυθεί (τις ευθύνες) εγκαίρως με τη φυγή της" και ότι από όλα αυτά διατήρησε αμφιβολίες το Δικαστήριο για το αν οι κατηγορούμενοι τέλεσαν τις αξιόποινες πράξεις που τους αποδόθηκαν . Οι ανωτέρω, συλλογισμοί όμως, δεν αποκλείουν την τέλεση των πράξεων από τους κατηγορούμενους, ε) δεν διέλαβε καμία επαρκή αιτιολογία για τις σε βάρος της ανήλικης Α. πράξεις, ιδία δε για την υπό στοιχείο I3 πράξη, καθώς, ενώ δέχθηκε ότι ο ήδη αποβιώσας κατηγορούμενος, Δ. Π., ήταν "ένα ανοϊκός γέροντας", ο οποίος όμως είχε τέτοιας μορφής ακραία επαφή με τα ανήλικα, ώστε να τον μαγνητοσκοπούν και να τον προτρέπουν να τους επιδείξει τα γεννητικά του όργανα και ότι "οι καταθέσεις των ανηλίκων είναι γεμάτες αντιφάσεις", ωστόσο καμία ειδικότερη αιτιολογία δεν διέλαβε γιατί διέγνωσε αμφιβολίες για τις ασελγείς πράξεις που φέρεται ότι εξαναγκάστηκε από τον αναιρεσίβλητο A. G. να ανεχθεί η ανήλικη Α. από τον Δ. Π., ενώ ταυτόχρονα αποδέχθηκε ως αποδεδειγμένες τις πέρα από κάθε αποδεκτό κανόνα σχέσεις του ηλικιωμένου με τα ανήλικα. Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι με τις παραδοχές της η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως εκτίθενται ανωτέρω, δεν περιέχει την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία (άρθρα 510 παρ.1, στοιχείο Δ και 139 ΚΠοινΔ), αφού δεν διαλαμβάνει τα πραγματικά εκείνα περιστατικά με τα οποία αιτιολογείται γιατί το Δικαστήριο της ουσίας πείστηκε για τη μη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων των αξιόποινων πράξεων που αποδόθηκαν στους κατηγορούμενους και ήδη αναιρεσίβλητους και γιατί προέκυψαν γι' αυτούς αμφιβολίες, ακόμη δε προέβη σε επιλεκτική εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης. Συνακόλουθα ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης της Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την αθωωτική κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας για τα ανωτέρω εγκλήματα πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Ακολούθως πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι είχαν δικάσει προηγουμένως, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό (άρθρο 519 του ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται την από 7 Μαΐου 2020 και με αριθμό έκθεσης 21/2020 αίτηση αναίρεσης της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίας Αδειλίνη.

Αναιρεί την υπ'αριθμ. 437-438, 435-454/18-9-2019 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Απριλίου 2021. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Μαΐου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ