ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Από τη διάταξη του εδαφίου β` της παραγράφου 3 του παραπάνω άρθρου 551 του ΚΠοινΔ, κατά την οποία στην περίπτωση που μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις, συνάγεται ότι όταν η καθορισθείσα συνολική ποινή δεν είναι η βαρύτερη και δεν πρόκειται να αποτελέσει τη βάση της νέας επιμέτρησης, αλλά πρέπει να συγχωνευθεί με άλλη βαρύτερη, τότε διασπάται και συγχωνεύονται οι επιμέρους ποινές με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να ληφθεί από αυτές μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για το σχηματισμό νέας συνολικής ποινής από αυτό που είχε ληφθεί προηγουμένως (Α.Π. 1516/2022, Α.Π. 1282/2016). Εξάλλου, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται του καθορισμού της συνολικής ποινής κατά το άρθρο 551 του ΚΠοινΔ, προβαίνει μόνο στον καθορισμό της συνολικής ποινής και δεν έχει την εξουσία να προβεί σε νέα κρίση, ήτοι σε τροποποίηση των κατ` ιδίαν αποφάσεων, με τις οποίες επιβλήθηκαν οι συντρέχουσες ποινές.

Το δικάσαν Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, ορθώς έλαβε ως ποινή βάσης την βαρύτερη, δηλαδή την ποινή κάθειρξης των πέντε (5) ετών  στη συνέχεια, όμως, κατά την επαύξηση της ποινής βάσης, με τις επιμέρους συντρέχουσες ποινές, έλαβε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από αυτό που είχε οριστεί ως εκτιτέα ποινή. Όφειλε να διασπάσει, ως συντρέχουσα, τη συνολική ποινή φυλάκισης των 85 ετών και 6 μηνών,  ορίζοντας ποινή φυλάκισης με ανώτατο όριο τα οκτώ (8) έτη, που ήταν και τα εκτιτέα προβλεπόμενα έτη.

Αριθμός 1452/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτα Πασσίση, Κλεόβουλο-Δημητριό Κοκκορό, Λεωνίδα Χατζησταύρου και Ελένη Θεοδωρακοπούλου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Μ. Μ. του Κ., κρατούμενης στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Νικολακόπουλο, για αναίρεση της αποφάσεως .../2023 του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης. Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από ...2023 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../23.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από ...2023 αίτηση, με την οποία η αναιρεσείουσα ζητεί, την αναίρεση της υπ` αριθμ. .../...2023 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακ/των Θεσσαλονίκης, με την οποία καθορίστηκε συνολική ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης σαράντα επτά (47) ετών, με εκτιτέα ποινή κάθειρξης είκοσι (20) ετών, ασκήθηκε νομότυπα, αυτοπροσώπως από την ίδια με δήλωσή της στον Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Γυναικών ..., όπου κρατείται, συνταχθείσης σχετικής εκθέσεως, και εμπρόθεσμα στις ...2023 (καταχώριση της προσβαλλόμενης απόφασης, στο, κατά το άρθρο 473 παρ.2 και 3 εδ. α` του ΚΠΔ, βιβλίο στις ...2023, λαμβανομένης υπόψη της υποχρεωτικής αναστολής της προθεσμίας άσκησης αναίρεσης, κατά το χρονικό διάστημα από 1ης έως 31ης Αυγούστου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 4 ΚΠΔ), από πρόσωπο που είχε το σχετικό έννομο συμφέρον και κατά απόφασης υποκειμένης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο, σύμφωνα με τα άρθρα 462, 464, 466 παρ.1, 473 παρ.2 και 3, 504 παρ.1, 505 παρ.1, 551 παρ.5 ΚΠΔ, και περιλαμβάνει ορισμένο λόγο, κατ' εκτίμηση, της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρ. 510 παρ.1 στοιχ. Ε` του Κ.Ποιν.Δ.) Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική βασιμότητα του προβαλλόμενου με αυτήν λόγου.

Από τη διάταξη του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Ε` του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει στην ερμηνευόμενη ή εφαρμοζόμενη ουσιαστική ποινική διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει ή όταν τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, τα υπάγει σε διάταξη που δεν αρμόζει στη συγκεκριμένη περίπτωση, παραβιάζοντας έτσι ευθέως το νόμο (Α.Π.1516/2022, Α.Π. 85/2021, ΑΠ 799/2020). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 551 του ισχύοντος από την 1η-7-2019 νέου ΚΠοινΔ (όπως η διάταξη της παρ. 2 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 46 του Ν. 5108/2024), οι διατάξεις του οποίου, κατά το μέρος που αφορούν στον καθορισμό συνολικής ποινής, είναι ουσιαστικές, "1. Αν πρόκειται να εκτελεστούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες καταδικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι ορισμοί του Ποινικού Κώδικα για τη συρροή. 2. Αν στις καταδίκες που απαγγέλθηκαν η κατά την επόμενη παράγραφο ποινή βάσης επιβλήθηκε από το Τριμελές ή Μονομελές Πλημμελειοδικείο, αρμόδιο για να καθορίσει τη συνολική ποινή που πρέπει να εκτιθεί είναι το Μονομελές Πλημμελειοδικείο...... Σε κάθε άλλη περίπτωση αρμόδιο είναι το Μονομελές Εφετείο...... 3. Για τον καθορισμό της συνολικής ποινής, ως ποινή βάσης λαμβάνεται υπόψη η βαρύτερη από αυτές, σε περίπτωση δε ίσης διάρκειας αυτών λαμβάνεται υπόψη η νεότερη απόφαση. Αν μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις. Στην περίπτωση αυτή για τον καθορισμό της κατά την προηγούμενη παράγραφο αρμοδιότητας λαμβάνεται υπόψη και η απόφαση που έχει καθορίσει την συνολική ποινή. 4. Η αίτηση για καθορισμό συνολικής ποινής υποβάλλεται στον αρμόδιο εισαγγελέα αυτοπροσώπως ή από συνήγορο που έχει ειδική εντολή γι` αυτό. Εκείνος που καταδικάστηκε κλητεύεται και αν κρατείται, δεν προσάγεται στο δικαστήριο, μπορεί, όμως, να αντιπροσωπευθεί με συνήγορο διοριζόμενο κατά τους όρους του άρθρου 42 παρ. 2. 5. Το δικαστήριο αποφαίνεται αφού ακούσει τον καταδικασμένο ή τον συνήγορο του, αν είναι παρόντες, καθώς και τον εισαγγελέα. Κατά της απόφασης επιτρέπεται αναίρεση στον καταδικασμένο και τον εισαγγελέα". Από την ως άνω διάταξη του εδαφίου β` της παραγράφου 3 του παραπάνω άρθρου 551 του ΚΠοινΔ, κατά την οποία στην περίπτωση που μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις, συνάγεται ότι όταν η καθορισθείσα συνολική ποινή δεν είναι η βαρύτερη και δεν πρόκειται να αποτελέσει τη βάση της νέας επιμέτρησης, αλλά πρέπει να συγχωνευθεί με άλλη βαρύτερη, τότε διασπάται και συγχωνεύονται οι επιμέρους ποινές με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να ληφθεί από αυτές μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για το σχηματισμό νέας συνολικής ποινής από αυτό που είχε ληφθεί προηγουμένως (Α.Π. 1516/2022, Α.Π. 1282/2016). Εξάλλου, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται του καθορισμού της συνολικής ποινής κατά το άρθρο 551 του ΚΠοινΔ, προβαίνει μόνο στον καθορισμό της συνολικής ποινής και δεν έχει την εξουσία να προβεί σε νέα κρίση, ήτοι σε τροποποίηση των κατ` ιδίαν αποφάσεων, με τις οποίες επιβλήθηκαν οι συντρέχουσες ποινές, αν δε παρά ταύτα το πράξει δημιουργείται λόγος αναίρεσης για υπέρβαση εξουσίας. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 94 παρ. 1 του νέου ΠΚ, "Κατά του υπαιτίου δύο ή περισσότερων εγκλημάτων που τελέστηκαν με περισσότερες πράξεις και τιμωρούνται με πρόσκαιρες στερητικές της ελευθερίας ποινές, επιβάλλεται, μετά την επιμέτρησή τους, συνολική ποινή, η οποία αποτελείται από τη βαρύτερη από τις συντρέχουσες ποινές επαυξημένη. Αν οι συντρέχουσες ποινές είναι του ίδιου είδους και ίσης διάρκειας, η συνολική ποινή σχηματίζεται με την επαύξηση μιας από αυτές. Η επαύξηση της βαρύτερης ποινής για κάθε μία από τις συντρέχουσες ποινές δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από το ένα δεύτερο κάθε συντρέχουσας ποινής, ούτε μπορεί η συνολική ποινή να ξεπεράσει τα είκοσι έτη, όταν η βαρύτερη ποινή είναι κάθειρξη και τα οκτώ έτη όταν πρόκειται για φυλάκιση". Η διάταξη αυτή είναι ευμενέστερη, σε σχέση με την αντίστοιχη του ισχύσαντος μέχρι την 30η-6-2019 ΠΚ, καθόσον με αυτή: α) καταργήθηκε το ελάχιστο όριο επαύξησης της ποινής βάσης για κάθε συντρέχουσα ποινή, β) το ανώτατο όριο της επαύξησης μειώθηκε στο ένα δεύτερο, από τα τρία τέταρτα, κάθε συντρέχουσας ποινής και γ) μειώθηκαν τα ανώτατα όρια της συνολικής ποινής από τα είκοσι πέντε έτη στα είκοσι (έτη) στην περίπτωση της κάθειρξης και από τα δέκα έτη σε οκτώ (έτη) στην περίπτωση της φυλάκισης (Α.Π. 1516/2022, Α.Π. 4/2021, Α.Π. 971/2021). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 97 του νέου ΠΚ, οι διατάξεις του άρθρου 94 παρ.1 Π.Κ. εφαρμόζονται και όταν κάποιος προτού εκτιθεί ολοκληρωτικά ή παραγραφεί ή χαριστεί η ποινή που του επιβλήθηκε για κάποια αξιόποινη πράξη, καταδικαστεί για άλλη αξιόποινη, οποτεδήποτε και αν τελέστηκε αυτή (Α.Π. 1368/2023, ΑΠ 1516/2022). Στην προκείμενη περίπτωση, από την επιτρεπτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την υπ` αριθ. πρωτ. .../2023 από ...2023, εγχειρισθείσα στον Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, αίτησή της η καταδικασθείσα ήδη αναιρεσείουσα ζήτησε τη συγχώνευση και τον καθορισμό συνολικής στερητικής της ελευθερίας ποινής τριών καταδικαστικών σε βάρος της αποφάσεων και συγκεκριμένα

α)της υπ` αριθμ. ...2022 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κακ/των Θεσσαλονίκης, με την οποία είχε καταδικασθεί σε ποινή κάθειρξης πέντε (5) ετών για το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών ουσιών,

 β)της υπ` αριθμ. ...2023 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία κηρύχθηκε ένοχη για το αδίκημα της συνέργειας σε διευκόλυνση μεταφοράς προς το εξωτερικό της χώρας υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, κατά συρροή, από κοινού από περισσότερους δράστες που ενεργούν από κερδοσκοπία κατ' επάγγελμα και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) ετών για καθένα από τους σαράντα έναν (41) μεταφερόμενους αλλοδαπούς και συνολική ποινή φυλάκισης ογδόντα πέντε (85) ετών και έξι (6) μηνών, αποτελούμενη από μία εκ των ισοβαρών ποινών φυλάκισης πέντε (5) ετών, που επιβλήθηκε σε αυτή και λαμβάνεται ως ποινή βάσης, επαυξημένη κατά δύο (2) έτη για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο και κατά έξι (6) μήνες από την άλλη συντρέχουσα ποινή φυλάκισης του ενός (1) έτους [ ΣΠΦ 5 έτη +(2 έτη Χ 40 μεταφερόμενους) + 6 μήνες = 85 έτη και 6 μήνες], ενώ καθορίστηκε συνολική εκτιτέα ποινή φυλάκισης οκτώ (8) ετών και

γ) της υπ` αριθμ. ...2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακ/των Δυτ. Μακεδονίας, με την οποία είχε καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών για το αδίκημα της κλοπής.

Επί της άνω αιτήσεως της ήδη αναιρεσείουσας εκδόθηκε η προσβαλλομένη υπ` αριθ. .../...2023 συγχωνευτική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης με την οποία καθορίσθηκε συνολική ποινή κάθειρξης σαράντα επτά (47) ετών, αποτελούμενη από την

-ποινή κάθειρξης των πέντε (5) ετών που της επιβλήθηκε με την υπ` αριθμ. ...2022 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακ/των Θεσσαλονίκης για την πράξη της κατοχής ναρκωτικών ουσιών, ως ποινή βάσης,

-επαυξημένη κατά ένα (1) έτος από καθεμία από τις ποινές φυλάκισης των πέντε (5) ετών που της επιβλήθηκαν με την υπ' αριθ. ...2023 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης για την πράξη της συνέργειας σε διευκόλυνση μεταφοράς προς το εξωτερικό της χώρας υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, κατά συρροή, από κοινού από περισσότερους δράστες που ενεργούν από κερδοσκοπία κατ' επάγγελμα, για καθένα από τους σαράντα έναν (41) μεταφερόμενους και -κατά ένα (1) έτος από την ποινή φυλάκισης των τριών (3) ετών, που της επιβλήθηκε με την υπ' αριθ. ...2022 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτ. Μακεδονίας για την πράξη της κλοπής ,

ήτοι Σ.Π.Κ. 5 έτη + (1 έτος Χ 41 μεταφερόμενα πρόσωπα) = 41 έτη + 1 έτος = 47 έτη και περαιτέρω καθορίστηκε συνολική εκτιτέα ποινή κάθειρξης είκοσι (20) ετών. Το δικάσαν Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω προσβαλλόμενη .../2023 απόφασή του, κρίνοντας ορθώς ότι συναντήθηκαν κατά την εκτέλεσή τους οι προαναφερόμενες ποινές και ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των άρθρων 94 και 97 του ΠΚ και 551 ΚΠοινΔ, έκανε δεκτή τη σχετική αίτηση της αναιρεσείουσας καταδικασθείσας και ορθώς έλαβε ως ποινή βάσης την βαρύτερη, δηλαδή την ποινή κάθειρξης των πέντε (5) ετών της υπ` αριθμ. ...2022 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια, όμως, κατά την επαύξηση της ποινής βάσης, εσφαλμένα επαύξησε αυτήν από την επιμέρους συντρέχουσα ποινή των 5 ετών για κάθε ένα από τους σαράντα έναν μεταφερόμενους αλλοδαπούς, κατά ένα (1) έτος για καθένα από αυτούς, ενώ το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την αμετάκλητη υπ' αριθ. .../2023 απόφασή του, επέβαλε το ανώτατο όριο του είδους της ποινής φυλάκισης και όρισε ότι η εκτιτέα ποινή για το συγκεκριμένο αδίκημα είναι οκτώ (8) έτη φυλάκισης ( και όχι 85 έτη και 6 μήνες φυλάκιση). Με τον τρόπο αυτό το δικάσαν Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του έλαβε για τον καθορισμό της συνολικής ποινής, κατά την επαύξηση της ποινής βάσης με τις ως άνω επιμέρους συντρέχουσες ποινές, χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από αυτό που είχε ορίσει το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης ως εκτιτέα ποινή, κατά τα ανωτέρω, ενώ όφειλε να διασπάσει, ως συντρέχουσα, τη συνολική ποινή φυλάκισης των 85 ετών και 6 μηνών, που είχε επιβληθεί με την υπ' αριθ. .../2023 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, ορίζοντας ποινή φυλάκισης με ανώτατο όριο τα οκτώ (8) έτη, που ήταν και τα εκτιτέα προβλεπόμενα έτη ( και όχι ορίζοντας ποινή φυλάκισης 41 ετών). Επομένως, το δικάσαν Δικαστήριο (Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης) που έκρινε, κατ` εφαρμογή των άρθρων 94 παρ.1, 97 ΠΚ και 551 παρ.1 και 3 του Κ.Ποιν.Δ., και καθόρισε κατά τα προαναφερθέντα τη συνολική εκτιτέα ποινή σε είκοσι (20) έτη, προβαίνοντας στη συγχώνευση των παραπάνω ποινών με τον παραπάνω τρόπο, δεν ερμήνευσε ούτε εφάρμοσε ορθά τις άνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις και είναι βάσιμος ο μοναδικός από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε` Κ.Ποιν.Δ. λόγος αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται από την αναιρεσείουσα η προσβαλλόμενη απόφαση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των προδιαληφθεισών διατάξεων. Συνακόλουθα, πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη κατ` ουσίαν η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης της καταδικασθείσας αναιρεσείουσας, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. .../2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, περί καθορισμού, κατά συγχώνευση, συνολικής στερητικής της ελευθερίας ποινής για την αιτούσα - καταδικασθείσα Μ. Μ. του Κ. και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 519 ΚΠΔ, η υπόθεση, για νέα κρίση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλον Δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως την υπόθεση (άρθρο 519 ΚΠΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Αναιρεί την υπ` αριθμ. .../...2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης περί καθορισμού, κατά συγχώνευση, συνολικής εκτιτέας ποινής για την αιτούσα - καταδικασθείσα Μ. Μ. του Κ. -

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2024.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Δεκεμβρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ