Βιασμός – Έννοια εξαναγκασμού- Αντίσταση [άρθρο 336 παρ.1 ΠΚ] :

Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος του βιασμού, απαιτείται: α) εξαναγκασμός κάποιου, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, σε ακούσια συνουσία ή επιχείρηση ή ανοχή ίσης βαρύτητας με αυτήν πράξη, β) ο εξαναγκασμός του προσώπου αυτού να γίνεται με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, η οποία συνίσταται σε φυσική δύναμη, που δεν μπορεί να αποκρουσθεί και που αναγκάζει έτσι κάποιον χωρίς τη θέλησή του σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης. Η σπουδαιότητα του κινδύνου κρίνεται με το συνδυασμό αντικειμενικού και υποκειμενικού κριτηρίου. Για τη στοιχειοθέτηση του συγκεκριμένου εγκλήματος, που είναι υπαλλακτικώς μικτό, αρκεί και ο ένας τρόπος τέλεσης, χωρίς, όμως, να αποκλείεται η συνύπαρξη και των δύο τρόπων εξαναγκασμού. Για την κατάφαση του εξαναγκασμού, δεν απαιτείται κατ' ανάγκη το θύμα να αντιστάθηκε ενεργά, αλλά πρέπει η συνουσία ή άλλη γενετήσια πράξη να τελείται παρά την αντίθετη βούλησή του. Έτσι, υπάρχει βιασμός και όταν το θύμα λόγω του αιφνιδιασμού ή του φόβου των συνεπειών προβολής αντίστασης ή των ασθενών σωματικών του δυνάμεων ή άλλων περιστάσεων, θεώρησε εύλογα ανέφικτη ή μάταιη την αντίσταση και δεν αντιστάθηκε καθόλου στη σωματική βία του δράστη. Κατά μείζονα λόγο, δεν απαιτείται η σωματική βία και αντίστοιχα η αντίσταση σε αυτήν να είναι διαρκής, δηλαδή μέχρι την αποπεράτωση της πράξης. Υποκειμενικώς, στο έγκλημα του βιασμού, απαιτείται δόλος, που συνίσταται στη βούληση του δράστη, με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας ή και με τα δύο μαζί, να εξαναγκάσει άλλον σε συνουσία ή επιχείρηση ή ανοχή άλλης γενετήσιας πράξης και περιλαμβάνει τη γνώση ότι ο άλλος δεν συναινεί στη συνουσία ή στην επιχείρηση ή ανοχή άλλης γενετήσιας πράξης (ΑΠ 1026/2024, ΑΠ 307/2023, ΑΠ 1507/2022, ΑΠ 735/2020).