ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Επί συρρεόντων εγκλημάτων, ως ποινή διάρκειας μέχρι έξι μήνες, η οποία παραγράφεται υφ' όρον κατά το άνω άρθρο 32 Ν. 3346/2005, νοείται όχι η συνολική ποινή, αλλά καθεμία από τις επί μέρους ποινές, οι οποίες προσμετρήθηκαν στη συνολική εκτιτέα ποινή.
Απόφαση 2209 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 2209/2006
Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα και Θεοδώρα Γκοϊνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου .... ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 19082/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με πολιτικώς ενάγουσα την ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Δεκεμβρίου 2004 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 171/2005.
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις του άρθρου 94 παρ. 1 και 3 ΠΚ προκύπτει, ότι οι ποινές που συρρέουν και προσμετρώνται σε μία συνολική ποινή, διατηρούν την αυτοτέλειά τους και μετά τον καθορισμό της συνολικής ποινής και δεν απορροφώνται από αυτή. Εξάλλου, κατά τις διατάξεις του άρθρου 32 παρ. 1 και 2 του Ν. 3346/2005, ποινές διάρκειας μέχρι έξι μηνών, επιβληθείσες με αποφάσεις που εκδόθηκαν μέχρι τη δημοσίευση του νόμου αυτού (17-6-2005), εφόσον δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και δεν έχουν μέχρι την ίδια χρονολογία οπωσδήποτε εκτιθεί, παραγράφονται και δεν εκτελούνται, υπό τον όρο ότι ο καταδικασθείς δεν θα υποπέσει μέσα σε δέκα οκτώ μήνες από την 17-6-2005 σε νέα από δόλο προερχόμενη αξιόποινη πράξη, για την οποία θα καταδικασθεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών, οι δε μη εκτελεσθείσες τέτοιες αποφάσεις τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα ή δημοσίου κατηγόρου, κατά περίπτωση. Από το συνδυασμό των ανωτέρω προκύπτει ότι, επί συρρεόντων εγκλημάτων, ως ποινή διάρκειας μέχρι έξι μήνες, η οποία παραγράφεται υφ' όρον κατά το άνω άρθρο 32 Ν. 3346/2005, νοείται όχι η συνολική ποινή, αλλά καθεμία από τις επί μέρους ποινές, οι οποίες προσμετρήθηκαν στη συνολική εκτιτέα ποινή. Επομένως, αν καθεμία από τις επί μέρους προσμετρηθείσες ποινές δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες, παραγράφεται υφ' όρον κατ' εφαρμογή του εν λόγω άρθρου32 Ν. 3346/2005. Περαιτέρω, από τις ίδιες διατάξεις του άρθρου 32 Ν. 3346/2005 και κατ' αντιδιαστρολήν προς εκείνες του άρθρου 31 παρ. 1 και5 του ίδιου νόμου, που προβλέπουν την υφ' όρον παραγραφή του αξιοποίνου των εκεί πλημμελημάτων, με τις εκεί εξαιρέσεις, προκύπτει ότι οι εξαιρέσεις αυτές, μη επαναλαμβανόμενες στο άρθρο 32, δεν αφορούν και στην υφ' όρον παραγραφή ποινών περί της οποίας το εν λόγω άρθρο 32. Επομένως, η διάταξη του άρθρου 32 εφαρμόζεται και όταν η ποινή αφορά στις παραβάσεις που εξαιρούνται της υφ' όρον παραγραφής του αξιοποίνου κατά το άρθρο 31 παρ. 5 του ίδιου νόμου, μεταξύ των οποίων και εκείνη του άρθρου 358 ΠΚ της παραβιάσεως της υποχρεώσεως για διατροφή.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 19082/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο ήδη αναιρεσείων κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος για παραβίαση της προς διατροφήν υποχρεώσεως κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή και συγκεκριμένα διότι παραβίασε εξακολουθητικώς την υποχρέωσή του αυτή έναντι της πρώην συζύγου του .... και των δύο ανηλίκων τέκνων του .... και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως έξι μηνών για κάθε πράξη και συνολική δέκα μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική. Η ποινή αυτή, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της δικογραφίας, δεν έχει αποτιθεί. Ενόψει αυτών, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, η υπόθεση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άνω άρθρου 32 του Ν. 3346/2005 και έπρεπε να είχε τεθεί στο αρχείο από τον αρμόδιο εισαγγελέα. Επομένως, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως δεν μπορεί με τα σημερινά δεδομένα να εκδικασθεί και, πρέπει, η συζήτησή της να κηρυχθεί απαράδεκτη. Διαφορετική αντιμετώπιση του ζητήματος αυτού θα προσέκρουσε στ άρθρα 2 παρ. 1 ΠΚ και 470 ΚΠοινΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 29 Δεκεμβρίου 2004 αιτήσεως του ..., περί αναιρέσεως της 19082/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2006. Και,
Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 22 Δεκεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ